Πήρε δημοσίως θέση ο πρόεδρος της Φιλοζωικής για το περιστατικό με τη γατά

Δη­μό­σια θέση στην δια­πό­μπευ­ση που υπέ­στη αλλά και στις απει­λές για την ίδια και την οι­κο­γέ­νειά της μια κά­τοι­κος της Ρόδου, που ελέγ­χε­ται αρ­μο­δί­ως από την δι­καιο­σύ­νη για την θα­νά­τω­ση μιας γάτας, σε τρο­χαίο ατύ­χη­μα, που προ­κά­λε­σε με το αυ­το­κί­νη­τό της, αλλά και για το γε­γο­νός ότι με­τέ­φε­ρε σε σα­κού­λες με κίν­δυ­νο να υπο­στούν ασφυ­ξία άγνω­στο αριθ­μό γατών, προ­κει­μέ­νου να τα αφή­σει στο κα­τα­φύ­γιο γατών στην Καλ­λι­θέα, πήρε χθες ο πρό­ε­δρος της Φι­λο­ζω­ι­κής Ρόδου, δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Κυ­πραί­ος.

Ο κ. Κυ­πραί­ος, ταυ­τι­ζό­με­νος με τις δια­πι­στώ­σεις της «δη­μο­κρα­τι­κής» ότι η κα­ταγ­γελ­λό­με­νη «δι­κά­στη­κε και κα­τα­δι­κά­στη­κε στο facebook», απευ­θύ­νε­ται σε όλους εκεί­νους τους «θερ­μό­αι­μους», που πα­ρό­τρυ­ναν τους φι­λό­ζω­ους να προ­βούν σε αντί­ποι­να σε βάρος της κα­ταγ­γελ­λό­με­νης.

Από το μένος των συ­γκε­κρι­μέ­νων ατό­μων δεν «γλύ­τω­σε» ούτε η “δη­μο­κρα­τι­κή” διότι «τόλ­μη­σε» να ανα­φερ­θεί στους υπε­ρα­σπι­στι­κούς ισχυ­ρι­σμούς της κα­ταγ­γελ­λό­με­νης και επει­δή σα­φέ­στα­τα έλαβε θέση, όμοια με αυτήν του προ­έ­δρου της Φι­λο­ζω­ϊ­κής για την κα­τα­δί­κη της, πριν ακόμη ελεγ­χθεί από τον φυ­σι­κό της δι­κα­στή.

Στην ανάρ­τη­σή του ο κ. Κυ­πραί­ος ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Σχε­τι­κά με το θέμα που απα­σχο­λεί την επι­και­ρό­τη­τα οφεί­λω για άλλη μια φορά (τε­λευ­ταία ελ­πί­ζω) να σας γνω­ρί­σω τα γε­γο­νό­τα γιατί η πα­ρα­φι­λο­λο­γία πραγ­μα­τι­κά έχει ξε­πε­ρά­σει κάθε όριο. Κα­ταγ­γέλ­θη­κε την Πα­ρα­σκευή, λοι­πόν, από εθε­λο­ντές του “cat house”, μέσω δια­δι­κτύ­ου, πε­ρι­στα­τι­κό θα­νά­τω­σης γάτας με συ­γκε­κρι­μέ­νο τρόπο και πε­ρι­στα­τι­κά.

Εγώ ενη­με­ρώ­θη­κα μετά τα με­σά­νυ­χτα της ιδίας μέρας και αμέ­σως την επό­με­νη μέρα το πρωί προ­σπά­θη­σα να εντο­πί­σω τους κα­ταγ­γέλ­λο­ντες ώστε να τους ενη­με­ρώ­σω για τις ενέρ­γειες τις οποί­ες έπρε­πε να κά­νουν ώστε να οδη­γη­θεί η φε­ρό­με­νη ως δρά­στι­δα στην δι­καιο­σύ­νη.

Πράγ­μα­τι, με την βο­ή­θεια του συμ­βου­λί­ου μας καθώς και της τέως προ­έ­δρου μας Κ. Στα­μα­τί­ου κα­τά­φε­ρα να έρθω σε συ­νεν­νό­η­ση με μια εκ των μαρ­τύ­ρων η οποία πράγ­μα­τι το από­γευ­μα της ίδιας μέρας κα­τέ­θε­σε στο ΑΤ Ρόδου προ­κα­λώ­ντας το σχη­μα­τι­σμό ποι­νι­κής δι­κο­γρα­φί­ας.

Σας το­νί­ζω σε αυτό το ση­μείο ότι ο ΣΦΡ δεν έχει κα­νέ­να δι­καί­ω­μα κατά τον νόμο να υπο­βά­λει έγκλη­ση κατά της φε­ρό­με­νης δρά­στι­δος. Βέ­βαια ως ηγε­τι­κή δύ­να­μη στο χώρο της φι­λο­ζω­ί­ας ανέ­λα­βε άμεσα δράση ώστε να συν­δρά­μει τους εθε­λο­ντές – μάρ­τυ­ρες, όπως άλ­λω­στε κάνει συ­νε­χώς από την ημέρα της σύ­στα­σής του.

Την ίδια μέρα, μετά από τις ενέρ­γειές μας αυτές, βρέ­θη­κε στο ΑΤ η φε­ρό­με­νη ως δρά­στι­δα και έδωσε τις όποιες εξη­γή­σεις αυτή έκρι­νε στο αρ­μό­διο αστυ­νο­μι­κό όρ­γα­νο, το οποίο και σχη­μά­τι­σε δι­κο­γρα­φία για να δια­βι­βα­στεί στον αρ­μό­διο ει­σαγ­γε­λέα προ­κει­μέ­νου να ασκη­θεί η ανά­λο­γη ποι­νι­κή δίωξη. Αυτά ακρι­βώς είναι τα γε­γο­νό­τα που συ­νέ­βη­σαν.

Φυ­σι­κά, η “δου­λειά” μας δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε αφού δεν κα­τέ­θε­σαν τέσ­σε­ρις από τους πέντε στο σύ­νο­λο μάρ­τυ­ρες ακόμα και δεν έχου­με προ­σκο­μί­σει συ­γκε­κρι­μέ­να απα­ραί­τη­τα έγ­γρα­φα, τα οποία θα βοη­θή­σουν στο να στοι­χειο­θε­τη­θεί η κα­τη­γο­ρία.

Στις συ­ζη­τή­σεις κα­φε­νεί­ου είναι εύ­κο­λο να σχη­μα­τί­ζου­με άποψη αλλά η δι­καιο­σύ­νη θέλει στοι­χεία (δεν μπορώ να ανα­φερ­θώ δη­μό­σια στα στοι­χεία αυτά).

Με θλίψη δια­πί­στω­σα όμως για μια ακόμη φορά την διά­σπα­ση που επέρ­χε­ται στο φι­λο­ζω­ι­κό κί­νη­μα σε κάθε σο­βα­ρό πε­ρι­στα­τι­κό που αντι­με­τω­πί­ζου­με.

Είδα ένα δια­δι­κτυα­κό πό­λε­μο ο οποί­ος κό­ντε­ψε να μας οδη­γή­σει στο να χα­ρα­κτη­ρι­στού­με, αν όχι όμοιοι αυτών που κα­ταγ­γέλ­λου­με, του­λά­χι­στον γρα­φι­κοί.

Είδα αν­θρώ­πους να λει­τουρ­γούν ως αυ­τό­κλη­τοι τι­μω­ροί και να ανα­γά­γουν τον εαυτό τους σε ει­σαγ­γε­λέα και δι­κα­στή, χωρίς φυ­σι­κά να γνω­ρί­ζουν το πα­ρα­μι­κρό από την σχη­μα­τι­σθεί­σα δι­κο­γρα­φία, των στοι­χεί­ων, που την συ­γκρο­τούν ή ακόμα και τα ίδια τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά.

Είδα επί­σης λίγο πολύ να ζη­τούν να σχη­μα­τί­σου­με λαϊκό δι­κα­στή­ριο στην πλα­τεία Κύ­πρου και να κρί­νουν με το χει­ρό­τε­ρο τρόπο τις ενέρ­γειες του μο­να­δι­κού φορέα (ΣΦΡ) που άμεσα και χωρίς χρο­νο­τρι­βές έφερε την υπό­θε­ση στη δι­καιο­σύ­νη.

Είδα ακόμα χει­ρό­τε­ρα σχό­λια στα οποία αρ­νού­μαι να ανα­φερ­θώ και να σχο­λιά­σω δί­νο­ντας και άλλο χρόνο και χώρο να υπάρ­χουν. Λυ­πά­μαι που ανα­γκά­ζο­μαι να σας το πω ευ­θέ­ως αλλά εμένα, και πι­στεύω το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος των μελών μας, δεν μας εκ­φρά­ζουν όλα αυτά.

Εμείς εί­μα­στε εδώ για να αγα­πά­με, να φρο­ντί­ζου­με και να προ­στα­τεύ­ου­με τα ζώα (κυ­ρί­ως με τα μέσα που μας πα­ρέ­χει ο νόμος). Φυ­σι­κά επι­θυ­μού­με τον ακτι­βι­σμό, ο οποί­ος πολ­λές φορές είναι συ­νυ­φα­σμέ­νος με την δράση μας, αλλά όταν αυτός εκ­φρά­ζε­ται υγιώς και όχι σαν ιδιό­τυ­πος ρα­τσι­σμός.

Άλ­λω­στε εσείς που έχετε βγει από τα ρούχα σας στο δια­δί­κτυο δεν είδα να απο­δει­κνύ­ε­τε την ακτι­βι­στι­κή σας τάση εμπρά­κτως. Άγονη και στεί­ρα κρι­τι­κή είδα καθώς και να προ­σθέ­τε­τε “δου­λειά” σε αυ­τούς που έτρε­χαν σπα­τα­λώ­ντας τους πο­λύ­τι­μο χρόνο. Εγώ είπα πχ στην κυρία Δι­μέ­λη να δια­χει­ρι­στεί το δια­δί­κτυο και την πίεση εκεί, ενώ θα μπο­ρού­σε να είναι μαζί μου στο ΑΤ ή να προ­σπα­θεί να μου φέρει τους μάρ­τυ­ρες.

Έπρε­πε όμως να δια­χει­ρι­στεί την ανυ­πο­μο­νη­σία μας….

Νο­μί­ζω όλο αυτό το στρε­βλω­μέ­νο κλίμα δη­μιουρ­γή­θη­κε από μικρή με­ρί­δα των μελών μας, την κρι­τι­κή της οποί­ας και λαμ­βά­νου­με υπόψη και εποι­κο­δο­μη­τι­κή μπο­ρεί να είναι. Δεν μπορώ όμως να ανε­χτώ τον πό­λε­μο και την μι­κρο­πο­λι­τι­κή που βρί­σκει χώρο και ανα­πτύσ­σε­ται, διότι ο χώρος και ο σκο­πός μας είναι ιερός και δεν χω­ρούν αυτές οι συ­μπε­ρι­φο­ρές. Ελ­πί­ζω κα­θέ­νας από εμάς να κάνει την αυ­το­κρι­τι­κή του και αν θε­ω­ρεί ότι δεν έπρα­ξε όσα θα μπο­ρού­σε να το κάνει την επό­με­νη φορά, γιατί δυ­στυ­χώς θα υπάρ­ξει και επό­με­νη….

ΥΓ: Φα­ντά­ζο­μαι όλοι όσοι φω­νά­ζε­τε, ότι σε ένα χρόνο δεν θα το έχετε ξε­χά­σει και θα μας κά­νε­τε παρέα στο δι­κα­στή­ριο γιατί εμείς εκεί θα εί­μα­στε ακόμα μια φορά …. (λυ­πά­μαι πάρα πολύ για τα εμείς και τα εσείς)».