Στη Ρόδο εκπαιδευτικό ιστιοφόρο του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού

Στο λιμάνι της Ρόδου θα αγκυ­ρο­βο­λή­σει από την Τρίτη 5 έως το Σάββατο 9 Σεπτεμ­βρίου, το εκπαι­δευ­τικό ιστιο­φόρο του Ιτα­λι­κού Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού «Palinuro». Ο κατά­πλους του πλοίου θα γίνει στις 9:00 η ώρα το πρωί και θα το υπο­δε­χτούν οι τοπικές αρχές. Κατά την υποδοχή θα συμ­με­τέ­χει η Δημο­τική Μπάντα και χορευ­τικό συγκρό­τημα. Ως εκ τούτου μπορούν να συμ­με­τέ­χουν όσοι θα ήθελαν να πάρουν μέρος σε αυτή την υποδοχή. Το πρό­γραμμα επί­σκε­ψης των κατοί­κων της Ρόδου στο πλοίο κατά τις τρεις ημέρες 6,7 και 8 Σεπτεμ­βρίου είναι 10:00 -12:00 και 16:00 έως 19:00.

Σύμφωνα με την πρε­σβεία της Ιταλίας στην Αθήνα, η απόφαση να συμπε­ρι­λη­φθεί η Ελλάδα στο εκπαι­δευ­τικό ταξίδι του 2017, απο­δει­κνύει για ακόμη μια φορά την επι­θυ­μία σύσφι­ξης των δεσμών μεταξύ των δύο χωρών και υπο­γραμ­μί­ζει την φιλία προς τον ελλη­νικό λαό, μέσω της παρου­σίας ενός πλοίου συμ­βό­λου της Ιταλίας και του Ιτα­λι­κού Πολε­μι­κού Ναυ­τι­κού.

Στο φετινό εκπαι­δευ­τικό ταξίδι συμ­με­τέ­χουν οι ναυ­τι­κοί δόκιμοι της Ιτα­λι­κής Σχολής του Τάραντο (Taranto).

Το Palinuro είναι ένα “Πλοίο Γολέτα”. Ο όρος υπο­δη­λώ­νει ότι το πλοίο έχει τρία κατάρ­τια των οποίων αυτό της πλώρης, έχει ένα σύστημα με φλόκους και ενι­σχύ­ε­ται με τετρά­γωνα πανιά, ενώ το μεσαίο (μαΐστρα) και το πίσω (μετζάνα) κατάρτι έχουν πανιά παράλ­ληλα στον άξονα του πλοίου. Η συνο­λική επι­φά­νεια των πανιών είναι περίπου 1.000 τετρα­γω­νικά μέτρα, κατα­νε­μη­μένη σε δεκα­πέ­ντε ιστία. Το ύψος των καταρ­τιών στη στάθμη της θάλασ­σας είναι 35 μέτρα για της πλώρης, 34,5 μέτρα για την μαΐστρα και 30 μέτρα για τη μετζάνα.

Το κύτος, όπως και τα κατάρ­τια, είναι χαλύ­βδινο καρ­φω­μένο και υπο­διαι­ρεί­ται σε τρεις γέφυρες. Κάτω από το κύριο κατά­στρωμα (που ονο­μά­ζε­ται κου­βέρτα) βρί­σκο­νται οι χώροι του πλη­ρώ­μα­τος και των μαθητών. Στο κατά­στρωμα, στη πρύμνη, υπάρχει η γέφυρα ελέγχου και στο εσω­τε­ρικό οι χώροι των Αξιω­μα­τι­κών και των Υπα­ξιω­μα­τι­κών, η κουζίνα και ο φούρνος.

Το πλοίο Palinuro έχει δύο κύρια καθή­κο­ντα: να παρέχει την ανα­γκαία υπο­στή­ριξη για την εκπαί­δευση των φοι­τη­τών Υπα­ξιω­μα­τι­κών και να συμ­βάλ­λει στην εικόνα της προ­βο­λής του Ναυ­τι­κού. Ο πρώτος στόχος επι­τυγ­χά­νε­ται κατά τις ετήσιες εκπαι­δεύ­σεις. Με την ευκαι­ρία αυτή οι μαθητές υπα­ξιω­μα­τι­κοί αντι­με­τω­πί­ζουν για αρκετές εβδο­μά­δες, ένα εντα­τικό πρό­γραμμα εκπαί­δευ­σης στη ναυ­σι­πλοΐα, στην ασφά­λεια και στον σκοπό της ναυ­σι­πλο­ΐας βασι­σμένα στη στρα­τιω­τική ηθική.

Η δια­φή­μιση και συμβολή στη προβολή της εικόνας του Ναυ­τι­κού πραγ­μα­το­ποιεί­ται κυρίως κατά τις στάσεις σε εγχώρια και ξένα λιμάνια, κατά τις οποίες το πλοίο παρου­σιά­ζει στον πλη­θυ­σμό και στις τοπικές αρχές, τις πανάρ­χαιες παρα­δό­σεις του ιτα­λι­κού πολε­μι­κού ναυ­τι­κού.

Το σύνθημα του εκπαι­δευ­τι­κού πλοίου Palinuro είναι “Faventibus Ventis”, “Με τη χάρη των ανέμων”. Το λιμάνι βάση του είναι: La Maddalena.

Η ονο­μα­σία του, σχε­τί­ζε­ται με ακρω­τή­ριο της Καμπα­νίας που με τη σειρά του ονο­μά­στηκε έτσι από ένα ήρωα της Αινειά­δας. Το περι­στα­τικό σχε­τί­ζε­ται με τον πηδα­λιούχο του πλοίου του Αινεία Palinuro και περι­γρά­φε­ται στο τέλος του V βιβλίου της Αινειά­δας, του Βιρ­γί­λιου.

Ο Αινείας ζητά από τη Αφρο­δίτη να τον βοη­θή­σει να φτάσει ο στόλος του στο Λάτσιο. Η Αφρο­δίτη παρα­κα­λεί το Ποσει­δώνα να τους βοη­θή­σει. Αυτός ζητά μια ανθρώ­πινη θυσία. Ο Palinuro πρέπει να θυσια­στεί.

Ο θεός Ύπνος τον κοι­μί­ζει και πέφτει στη θάλασσα. Ο ναυαγός μάταια παρα­κα­λεί τους συντρό­φους του και παρα­μέ­νει για τρεις ημέρες στο έλεος του πελάγου. Όταν βγαίνει σε παραλία της Ιταλίας, δεν θα βρει σωτηρία, αλλά σκο­τώ­νε­ται από τους ιθα­γε­νείς και το σώμα του εγκα­τα­λεί­πε­ται στη θάλασσα. Έτσι ικα­νο­ποιεί­ται ο Ποσει­δώ­νας, και επι­τρέ­πει να δια­σω­θεί ο στόλος του Αινεία στις ακτές της Καμπα­νίας, «Ένα θύμα για τη σωτηρία πολλών».

Ο Palinuro, στο επόμενο βιβλίο VI, ενώ περι­πλα­νά­ται μεταξύ των άταφων ψυχών, θα συνα­ντη­θεί με τον Αινεία που κατέ­βηκε στον Άδη με τη Σίβυλλα. Ο Palinuro παρα­κα­λεί τον ηγέτη του να τον θάψουν, αφού βρουν το σώμα του ανάμεσα στα κύματα.

Η Σίβυλλα του απο­κα­λύ­πτει ότι δεν θα μπο­ρέ­σουν να βρουν στο σώμα του,

η ιέρεια, ωστόσο, μετριά­ζει την πίκρα του προ­λέ­γο­ντας στον πηδα­λιούχο ότι οι δολο­φό­νοι του θα ανε­γεί­ρουν ένα κενο­τά­φιο αφιε­ρω­μένο σε αυτόν και ότι θα τιμηθεί με προ­σφο­ρές. Αυτός ο τόπος θα ονο­μά­ζο­νταν πάντοτε Palinuro.