Τα μελτέμια, μεγάλο ατού της Ελλάδας

Σωτήρια απο­δει­κνύ­ο­νται τα καλο­και­ρινά μελ­τέ­μια για ένα μεγάλο μέρος της χώρας. Εκτι­μά­ται ότι ακόμα και μετά 50 χρόνια, όταν η μέγιστη θερ­μο­κρα­σία στη χώρα θα έχει αυξηθεί κατά 2-3 βαθμούς το καλο­καίρι, οι δείκτες δυσφο­ρίας θα είναι χαμη­λό­τε­ροι στη χώρα μας από ό,τι σε άλλες περιο­χές της Μεσο­γείου.

Σύμφωνα με πρό­σφα­τες έρευνες του Κέντρου Ερευνας Φυσικής της Ατμό­σφαι­ρας και Κλι­μα­το­λο­γίας της Ακα­δη­μίας Αθηνών, από το 1895 έως το 2015 οι ημέρες με ισχυρό καύσωνα στη χώρα μας αυξή­θη­καν κατά 10 ή περισ­σό­τε­ρες ημέρες. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι στο τέλος του 21ου αιώνα η αύξηση της μέσης ετήσιας θερ­μο­κρα­σίας θα προ­σεγ­γί­σει στην ηπει­ρω­τική Ελλάδα τους 3 βαθμούς Κελσίου στο μετριο­πα­θές σενάριο και θα αγγίξει τους 5 βαθμούς Κελσίου στο ακραίο σενάριο. Η αύξηση αυτή θα είναι μεγα­λύ­τερη κατά 1 βαθμό Κελσίου τους καλο­και­ρι­νούς μήνες. «Οι καύ­σω­νες είναι φαι­νό­μενα που στη χώρα μας μετριά­ζο­νται από τα μελ­τέ­μια», εξηγεί ο Χρήστος Ζερεφός, ακα­δη­μαϊ­κός και επόπτης του Κέντρου Ερευνας. «Στην Ανα­το­λική Ελλάδα και στο Αιγαίο, οι άνεμοι μετριά­ζουν πάρα πολύ το πρό­βλημα. Γι’ αυτό και στους μεγα­λύ­τε­ρους καύ­σω­νες των τελευ­ταίων ετών, το 1987, το 2007, το 2009 και το 2017, η Ανα­το­λική Ελλάδα δεν αντι­με­τώ­πισε το ίδιο πρό­βλημα».

Πρό­σφατη έρευνα που έγινε από το Κέντρο Ερευνας της Ακα­δη­μίας Αθηνών για λογα­ρια­σμό του ΙΝΣΕΤΕ εκτί­μησε ότι ακόμα και έπειτα από μισό αιώνα, όταν η μέση και η ανώτατη θερ­μο­κρα­σία στη χώρα θα έχει ανέλθει κατά 2-3 βαθμούς, στη χώρα μας οι συν­θή­κες θα είναι καλύ­τε­ρες από άλλες χώρες της Μεσο­γείου. «Το πρό­βλημα θα είναι μεγα­λύ­τερο στη Δυτική Ελλάδα», επι­ση­μαί­νει ο κ. Ζερεφός. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι στο τέλος του αιώνα στη Θεσ­σα­λο­νίκη, σε περιο­χές της Δυτικής Ελλάδας, της Νότιας Κρήτης και των Δωδε­κα­νή­σων ο αριθμός των ημερών με έντονη δυσφο­ρία θα αυξηθεί έως και 40 ημέρες το έτος.

Ποιες θα είναι οι συνέ­πειες της αύξησης των περιό­δων με πολύ υψηλές θερ­μο­κρα­σίες; Σύμφωνα με το Κέντρο Ερευνας της Ακα­δη­μίας Αθηνών, μια σημα­ντική επί­πτωση είναι η αυξα­νό­μενη ζήτηση ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας για ψύξη το καλο­καίρι. Ειδι­κό­τερα, εκτι­μά­ται ότι στα πεδινά της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας θα υπάρχει αυξη­μένη ανάγκη ψύξης έως και 40 επι­πλέον ημέρες τον χρόνο κατά την περίοδο 2071-2100, ενώ στις νησιω­τι­κές και ορεινές περιο­χές οι αυξή­σεις στη ζήτηση θα είναι μικρό­τε­ρες.

Τα χαρα­κτη­ρι­στικά της προ­βλε­πό­με­νης κλι­μα­τι­κής αλλαγής θα δια­μορ­φώ­σουν μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα σε όρους επι­κιν­δυ­νό­τη­τας και τρω­τό­τη­τας από πυρ­κα­γιές. Οπως ανα­φέ­ρει η έκθεση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδας για την κλι­μα­τική αλλαγή (2011), η διάρ­κεια της ξηρής περιό­δου θα αυξηθεί επι­πλέον κατά 40 ημέρες μέχρι το 2100. Αντί­στοιχα, ο άνεμος κατά το θέρος θα αυξηθεί περίπου σε ένταση κατά 10% και αντί­στοιχα θα μειωθεί η σχετική υγρασία. Επι­πρό­σθετα, ο αριθμός των ημερών με εξαι­ρε­τικά αυξη­μένο κίνδυνο πυρ­κα­γιάς θα ξεπε­ρά­σει τις 40 στο τέλος του 21ου αιώνα.

«Ο καύ­σω­νας του 1987 άλλαξε τον τρόπο προ­στα­σίας του πλη­θυ­σμού στη χώρα μας, καθώς τοπο­θε­τή­θη­καν κλι­μα­τι­στικά στα νοσο­κο­μεία και στους δημό­σιους χώρους», λέει ο κ. Ζερεφός. Βλέ­πουμε σήμερα ότι οι συνέ­πειες του καύσωνα στις ευπα­θείς ομάδες, όπως οι ηλι­κιω­μέ­νοι και τα παιδιά, είναι πολύ περιο­ρι­σμέ­νες σε σχέση με το παρελ­θόν.