Μεταναστευτικό: Η Γερμανία επιστρέφει το πρόβλημα – Από την Κρήτη σε Κω και Λέρο η «αποθήκευση» όσων φτάνουν από Λιβύη

Η εποχή του γερ­μα­νι­κού “welcome” τε­λειώ­νει ορι­στι­κά και ο λο­γα­ρια­σμός επι­στρέ­φει στον ευ­ρω­παϊ­κό Νότο. Με το νέο με­τα­να­στευ­τι­κό πλαί­σιο να τί­θε­ται σε εφαρ­μο­γή από τις 12 Ιου­νί­ου, η Αθήνα βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πη με ένα διπλό κύμα πί­ε­σης: Τις δε­κά­δες χι­λιά­δες επι­στρο­φές με­τα­να­στών από τη Γερ­μα­νία και την επέ­κτα­ση του νέου  πυ­κνού  με­τα­να­στευ­τι­κού δια­δρό­μου Λιβύη–Κρήτη προς Κω και Λέρο με το επι­χεί­ρη­μα ότι τα δύο αυτά νησιά έχουν  «έτοι­μες» δομές για τη νέα εποχή του ευ­ρω­παϊ­κού ασύ­λου.  Aνα­λυ­τι­κό­τε­ρα όπως ανα­φέ­ρει στην ηλε­κτρο­νι­κή της έκ­δο­ση η εφη­με­ρί­δα το Πο­ντί­κι

Το νέο Ευ­ρω­παϊ­κό Σύμ­φω­νο για τη Με­τα­νά­στευ­ση και το Άσυλο  που όπως εί­πα­με θα αρ­χί­σει να εφαρ­μό­ζε­ται από τις 12 Ιου­νί­ου, ση­μα­το­δο­τεί τη με­τά­βα­ση της Ευ­ρώ­πης από τη λο­γι­κή της υπο­δο­χής στη λο­γι­κή της δια­χεί­ρι­σης, της απο­τρο­πής και των επι­στρο­φών.

Στο πο­λι­τι­κό και δι­πλω­μα­τι­κό πα­ρα­σκή­νιο κυ­κλο­φο­ρούν εδώ και καιρό εκτι­μή­σεις για μα­ζι­κές επι­στρο­φές με­τα­να­στών από τη Γερ­μα­νία προς τις χώρες πρώ­της ει­σό­δου, με την Ελ­λά­δα να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο αυτής της συ­ζή­τη­σης.

Ακόμη κι αν ο αριθ­μός των «100.000 επι­στρο­φών» δεν επι­βε­βαιώ­νε­ται προς το παρόν επι­σή­μως, το πο­λι­τι­κό μή­νυ­μα είναι σαφές: η Γερ­μα­νία και συ­νο­λι­κά η κε­ντρι­κή Ευ­ρώ­πη δεν επι­θυ­μούν πλέον να ση­κώ­νουν το ίδιο βάρος που απο­δέ­χθη­καν την πε­ρί­ο­δο της με­γά­λης με­τα­να­στευ­τι­κής κρί­σης.

ADVERTISING

Η ίδια χώρα που επί  κα­γκε­λα­ρί­ας  Μέρ­κελ εμ­φα­νι­ζό­ταν να κα­λω­σο­ρί­ζει πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες επει­δή η οι­κο­νο­μία της χρεια­ζό­ταν ερ­γα­τι­κά χέρια, σή­με­ρα ανα­ζη­τά τρό­πους «απο­θή­κευ­σης» των πλε­ο­να­ζό­ντων και  να τους στεί­λει, όχι από κει που ήρθαν αλλά  από κει που  μπή­καν στον ευ­ρω­παϊ­κό «πα­ρά­δει­σο»,.

Και από Βορά και από Νότο

Και την ίδια στιγ­μή που η Ευ­ρώ­πη επι­χει­ρεί να «επι­στρέ­ψει» μέρος του προ­βλή­μα­τος προς τον Νότο, η Ελ­λά­δα αντι­με­τω­πί­ζει μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρά της. Η με­τα­να­στευ­τι­κή δια­δρο­μή Λιβύη–Γαύ­δος–Κρήτη έχει πλέον απο­κτή­σει μό­νι­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Τα στοι­χεία είναι απο­κα­λυ­πτι­κά:

·        Το 2025 κα­τα­γρά­φη­καν πε­ρί­που 20.000 αφί­ξεις με­τα­να­στών και προ­σφύ­γων σε Κρήτη και Γαύδο

·        Μόνο στο πρώτο εξά­μη­νο του 2025 είχαν ήδη κα­τα­γρα­φεί 7.336 αφί­ξεις.

·        Ήδη από τον Μάρ­τιο του 2026 είχαν κα­τα­γρα­φεί πάνω από 900 αφί­ξεις μέσα σε 48 ώρες σε Γαύδο και νότια Κρήτη.

·         Το τε­λευ­ταίο μόλις δι­ή­με­ρο οι αφί­ξεις ξε­πέ­ρα­σαν και πάλι τις 600, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι η δια­δρο­μή Λιβύη–Κρήτη απο­κτά πλέον μό­νι­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Η ουσία είναι ότι η Κρήτη με­τα­τρέ­πε­ται στα­δια­κά σε νέα πύλη ει­σό­δου προς την Ευ­ρώ­πη. Όμως αν και οι ροές φτά­νουν κυ­ρί­ως στην Κρήτη, έχει απο­φα­σι­στεί–  σύμ­φω­να με όσα έχει πλη­ρο­φο­ρη­θεί το «Π» – ότι  το βάρος της νέας δια­χεί­ρι­σης θα με­τα­φερ­θεί  στην Κω και τη Λέρο

Ο λόγος είναι πρα­κτι­κός αλλά  κατά βάθος  πο­λι­τι­κός. Η Κρήτη δεν δια­θέ­τει — και προ­φα­νώς δεν επι­θυ­μεί να απο­κτή­σει — τις δομές και το κα­θε­στώς των νη­σιών πρώ­της υπο­δο­χής του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου. Και η κυ­βέρ­νη­ση δεν δεί­χνει δια­τε­θει­μέ­νη να πιέ­σει προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση την πα­τρί­δα τόσο του πρω­θυ­πουρ­γού όσο και του αρ­χη­γού της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης…

Έτσι, στο προ­σκή­νιο επα­νέρ­χο­νται η Κως και η Λέρος. Τα δύο νησιά θε­ω­ρού­νται από τις ευ­ρω­παϊ­κές αρχές και τις ελ­λη­νι­κές υπη­ρε­σί­ες οι πιο «έτοι­μες» πε­ριο­χές για την εφαρ­μο­γή των νέων συ­νο­ρια­κών δια­δι­κα­σιών: κα­τα­γρα­φή, τα­χεία εξέ­τα­ση αι­τή­σε­ων ασύ­λου, κρά­τη­ση και πι­θα­νές επι­στρο­φές.

Αυτό όμως που πα­ρου­σιά­ζε­ται ως τε­χνι­κή επι­λο­γή έχει σο­βα­ρές κοι­νω­νι­κές και γε­ω­πο­λι­τι­κές δια­στά­σεις. Στην πε­ρί­πτω­ση της Κω ει­δι­κά, η δη­μιουρ­γία ή επέ­κτα­ση με­τα­να­στευ­τι­κής δομής θε­ω­ρεί­ται από πολ­λούς εξαι­ρε­τι­κά προ­βλη­μα­τι­κή. Όχι μόνο λόγω του μι­κρού με­γέ­θους του νη­σιού και της εξάρ­τη­σής του από τον του­ρι­σμό, αλλά και λόγω των μου­σουλ­μά­νων στο νησί. Η συ­νε­χής άφιξη νέων μου­σουλ­μα­νι­κών πλη­θυ­σμών προ­κα­λεί βά­σι­μες ανη­συ­χί­ες  ότι μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει νέες πιέ­σεις και νέες ισορ­ρο­πί­ες σε ένα ιδιαί­τε­ρα ευαί­σθη­το πε­ρι­βάλ­λον.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, αυτό που εξε­λίσ­σε­ται είναι μια νέα γε­ω­γρα­φία του με­τα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος. Η πίεση με­τα­κι­νεί­ται νο­τιό­τε­ρα, από το Ανα­το­λι­κό Αι­γαίο προς την Κρήτη και τα Δω­δε­κά­νη­σα, ενώ η Ευ­ρώ­πη επι­χει­ρεί να ορ­γα­νώ­σει ένα σύ­στη­μα όπου οι χώρες πρώ­της ει­σό­δου θα λει­τουρ­γούν όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο ως χώροι κα­τα­γρα­φής, δια­λο­γής και απο­θή­κευ­σης αν­θρώ­πων.

Και κάπου εκεί βρί­σκε­ται και η με­γα­λύ­τε­ρη πο­λι­τι­κή αλή­θεια της υπό­θε­σης: η Ευ­ρώ­πη μιλά για αλ­λη­λεγ­γύη, αλλά στην πράξη ανα­ζη­τά τρό­πους να κρα­τή­σει το με­τα­να­στευ­τι­κό όσο πιο μα­κριά γί­νε­ται από τον δικό της πυ­ρή­να. Και η Ελ­λά­δα κιν­δυ­νεύ­ει να βρε­θεί ξανά- αν δεν βρί­σκε­ται ήδη στον ρόλο της πρό­θυ­μης απο­θή­κης.

Πηγή: topontiki.gr