Καλές οι συσκέψεις αλλά…

Kαλές οι περιο­δείες και οι συσκέ­ψεις  για την αντι­πυ­ρική περίοδο. Μια αντι­πυ­ρική περί­ο­δος που άρχισε στις 1/5/2022 (χωρίς να είναι όλα έτοιμα -φευ).  Καθα­ρι­σμοί δεν γίνο­νται παντού -αφού δεν υπάρχει ακόμα ελεγ­κτι­κός μηχα­νι­σμός. Οι Δήμοι μοι­ρά­ζο­νται χρήματα για την πυρο­προ­στα­σία (πέρυσι το ποσό ήταν 17.6 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ -εκ των οποίων το 1.7 πήγε στην πυρό­σβεση), αλλά σε πάρα πολλές περι­πτώ­σεις δια­τί­θε­νται σε όχι ουσια­στικά και σημα­ντικά πράγ­ματα  Μια λύση είναι ο έλεγχος. Που δεν γίνεται. Δεν τα λέμε εμείς, τα λέει ο πρό­ε­δρος της ΚΕΔΕ Δημή­τρης Παπα­στερ­γίου, που εξηγεί στο Magazine: “Πράγ­ματι κανείς από το κεντρικό κράτος δεν ελέγχει τι κάνουν τα χρήματα για την πυρο­προ­στα­σία οι δήμοι. Όμως το θέμα δεν είναι αυτό κατά τη γνώμη μου. Το θέμα είναι πως τα χρήματα που δίνο­νται είναι και αστεία και χωρίς σωστά κρι­τή­ρια. Ο καθα­ρι­σμός των δασών είναι επίσης, ένα τερά­στιο πρό­βλημα. Για χρόνια είναι η κινητή βόμβα. Στα δασαρ­χεία για αντι­πυ­ρικά έργα δόθηκαν 1.7 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Ήταν το 10% του ποσού που είχε ζητηθεί. Για δασι­κούς δρόμους, δόθηκαν 30.000 ευρώ. Η Πανελ­λή­νια Ένωση Δασο­λό­γων από 1200 μέλη, είχε φτάσει τα λιγό­τερα από 500. Αν είναι σημα­ντι­κοί; Ήταν οι πρώτοι που έτρεχαν στις δασικές πυρ­κα­γιές έως το 1998 και έδιναν άμεσες και απο­τε­λε­σμα­τι­κές λύσεις -αφού ήξεραν τους χώρους -και τους προ­φύ­λασ­σαν όλο το χρόνο.» Συμπέ­ρα­σμα: Η χώρα εξα­κο­λου­θεί όλα αυτά τα χρόνια να προ­τι­μάει να επεν­δύει στην κατα­στολή των πυρ­κα­γιών και όχι στην πρόληψή τους και μάλιστα σε ποσοστό 80%-20%. Αυτό άλλωστε έδειξε και πρό­σφατη έκθεση της WWF. Ισως κάποτε θα πρέπει να γίνουν και συσκέ­ψεις μετά το τέλος της αντι­πυ­ρι­κής περιό­δου, με σκοπό το προ­γραμ­μα­τι­σμό πρό­λη­ψης και όλων όσων πρέπει να γίνουν για να μας βρει έτοι­μους η επόμενη 1η Μαϊου. Υπάρ­χουν πεδία στα οποία το κεντρικό κράτος δεν μπορεί να υπο­κα­τα­στή­σει τα αντα­να­κλα­στικά της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης. Δεν μπορεί το υπουρ­γείο να έχει αντί­ληψη των αναγκών κάθε δήμου. Γι’ αυτό και είναι διπλά απο­καρ­διω­τική η επίδοσή τους για πρόληψη φυσικών κατα­στρο­φών. Πρό­κει­ται συνήθως για τους τοπι­κούς άρχο­ντες που την ώρα της ανάγκης φωνά­ζουν «πού είναι το κράτος;». Και οι ίδιοι είναι κράτος.