H δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια της Μαρινέλλας

Η Υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη πλη­ρο­φο­ρού­μενη την απώλεια της Μαρι­νέλ­λας, έκανε την ακό­λουθη δήλωση:

Με θλίψη και αισθή­ματα απώ­λειας απο­χαι­ρετώ τη Μαρι­νέλλα, τη μεγάλη καλ­λι­τέ­χνιδα, την εξέ­χουσα ερμη­νεύ­τρια της ελλη­νι­κής λαϊκής μου­σι­κής, αλλά ταυ­τό­χρονα κι έναν εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητο  άνθρωπο, που για σχεδόν 70 χρόνια  κυριάρ­χησε  στο λαϊκό μας τρα­γούδι, το οποίο της χρωστά πολλά, ακόμη και την ανα­νέ­ωσή του. Έφυγε αφή­νο­ντας πίσω της ένα έργο μονα­δικό από ερμη­νείες σε εκα­το­ντά­δες δίσκους, κινη­μα­το­γρα­φι­κές, θεα­τρι­κές και τηλε­ο­πτι­κές παρου­σίες. Ταξί­δεψε σ’ όλο τον κόσμο απο­σπώ­ντας διθυ­ραμ­βι­κές κρι­τι­κές, αλλά  και την αγάπη του απα­ντα­χού Ελλη­νι­σμού.

Με πάθος, φωνή γήινη και δυνατή, με μονα­δική σκηνική παρου­σία, ερμη­νεύ­ο­ντας τα τρα­γού­δια  με τον προ­σω­πικό της  τόνο  ξεκί­νησε επαγ­γελ­μα­τικά, το 1956. Καθο­ρι­στική για την καριέρα της υπήρξε η  συνά­ντησή της, το 1957,  με τον Στέλιο Καζαν­τζίδη,  τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή. Η Μαρι­νέλλα συνερ­γά­στηκε με όλους ανε­ξαι­ρέ­τως τους μεγά­λους Έλληνες συν­θέ­τες. Τα τρα­γού­δια της έγιναν μεγάλες επι­τυ­χίες και τρα­γου­δή­θη­καν  από το μεγάλο κοινό που την λάτρεψε. Η συνέ­πεια  και ο τρόπος που αντι­με­τώ­πιζε τη δουλειά της την έκανε να ξεχω­ρί­ζει. Επέλεγε πάντα τους καλύ­τε­ρους μου­σι­κούς, συνερ­γα­ζό­ταν με μεγάλες ορχή­στρες, διάλεγε τους καλύ­τε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες ήχου και φωτι­σμού, επι­βάλ­λο­ντας στα κέντρα τα οποία εμφα­νι­ζό­ταν, ενός άλλου είδους δια­σκέ­δαση αλλά και τις καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας για όλους.  Κράτησε την προ­σω­πική της ζωή μακριά από τη δημο­σιό­τητα, όπως και το φιλαν­θρω­πικό της έργο.

Οι ερμη­νείες της  Μαρι­νέλ­λας που διέ­τρε­ξαν 70 χρόνια καλ­λι­τε­χνι­κής δημιουρ­γίας θα απο­τε­λούν ψηφίδες της σύγ­χρο­νης ιστο­ρίας μας. Μας αφήνει ένα βαθύ  καλ­λι­τε­χνικό απο­τύ­πωμα, ένα τερά­στιο ερμη­νευ­τικό έργο, αλλά και τη μνήμη μιας ζωντα­νής και θαρ­ρα­λέας γυναί­κας, που έγραψε ιστορία, διευ­ρύ­νο­ντας και επι­βάλ­λο­ντας τη γυναι­κεία παρου­σία στην ποιο­τική λαϊκή δια­σκέ­δαση. Μόνη της έγνοια ήταν να προ­σφέ­ρει  χαρά σε όλους τους Έλληνες.

Στην κόρη της, στην οικο­γέ­νειά της, στους φίλους και στους συνερ­γά­τες της, εκφράζω τα ειλι­κρινή μου συλ­λυ­πη­τή­ρια.