Νίκος Γερονικόλας: «Εισηγούμαι τη διεκδίκηση επανασύστασης του Οργανισμού Διαχείρισης της Ακίνητης Περιουσίας της Δωδεκανήσου»

Την επα­να­δη­μιουρ­γία του ιστο­ρι­κού Ορ­γα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης της Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου, ώστε να τεθεί έλεγ­χος στις προ­θέ­σεις του ΤΑΪ­ΠΕΔ και της ΕΤΑΔ προς την οι­κο­πε­δο­ποί­η­ση των ακτών της Ρόδου, πρό­τει­νε με ει­σή­γη­σή προς το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο Ρόδου ο επι­κε­φα­λής της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φί­ας του Δ.Σ. Ρόδου Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας.

Πρό­θε­ση της πα­ρά­τα­ξης «Αρχή Ορ­γά­νω­σης» για το νησί μας και προ­σω­πι­κά του επι­κε­φα­λής Νίκου Γε­ρο­νι­κό­λα είναι να τεθεί φραγ­μός στην δυ­να­τό­τη­τα που απέ­κτη­σε το ΤΑΪ­ΠΕΔ ανε­ξέ­λεγ­κτης οι­κο­πε­δο­ποί­η­σης – εκ­ποί­η­σης τμή­μα­τος των ακτών, μετά την αλ­λα­γή της Νο­μο­θε­σί­ας που ίσχυε στη Δω­δε­κά­νη­σο για τον αι­για­λό και την πα­ρα­λία και τον εναρ­μο­νι­σμό της με την Νο­μο­θε­σία που ισχύ­ει στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα.

«Διεκ­δι­κού­με, η οι­κο­πε­δι­κή ζώνη των 12 μέ­τρων να πε­ρά­σει στην ιδιο­κτη­σία είτε των κατά τό­πους δήμων, είτε της πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και μέσω αυτών να λη­φθούν οι απο­φά­σεις για την αξιο­ποί­η­σή της» τό­νι­σε ο κ. Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας.

Ανα­λυ­τι­κά η ει­σή­γη­ση του κ. Νίκου Γε­ρο­νι­κό­λα, όπως αυτή δια­τυ­πώ­θη­κε στο χθε­σι­νό Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο και θα κα­τα­τε­θεί στη γραμ­μα­τεία ώστε να συ­μπε­ρι­λη­φθεί στην επό­με­νη συ­νε­δρί­α­ση, έχει ως ακο­λού­θως:

 

Αι­για­λός – Πα­ρα­λία

«Πα­ρό­τι είναι επι­βα­ρυμ­μέ­νη η ση­με­ρι­νή ημε­ρή­σια διά­τα­ξη με πλή­θος θε­μά­των, με­τα­ξύ των οποί­ων είναι και το θέμα της οι­κο­νο­μι­κής ευ­χέ­ρειας του Δήμου, φέρνω ένα θέμα όχι προς συ­ζή­τη­ση, αλλά ως ανά­γκη να συμ­φω­νή­σου­με και να το συ­ζη­τή­σου­με σε έκτα­κτη, απο­κλει­στι­κή συ­νε­δρί­α­ση του δη­μο­τι­κού μας συμ­βου­λί­ου. Είναι μια από­φα­ση που θεωρώ ότι πρέ­πει να λά­βου­με και να συμ­φω­νή­σου­με σε κοινή γραμ­μή, ως δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο συ­νο­λι­κά.

Ανα­φέ­ρο­μαι στο θέμα εξί­σω­σης της Νο­μο­θε­σί­ας που αφορά στα όρια αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου με την αντί­στοι­χη Νο­μο­θε­σία που ισχύ­ει στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα.

Για τους και τις συ­να­δέλ­φους που δεν γνω­ρί­ζουν, για τη δό­μη­ση κοντά στις ακτές ισχύ­ει στην Ελ­λά­δα το ακό­λου­θο κα­θε­στώς:

Από το μέ­γι­στο κύμα επί της ακτής, ορί­ζε­ται ζώνη έως 50 μέτρα, μετά το όριο της οποί­ας αρ­χί­ζει η χά­ρα­ξη των ιδιό­κτη­των οι­κο­πέ­δων. Στα οι­κό­πε­δα αυτά εφαρ­μό­ζο­νται οι κα­νό­νες που ισχύ­ουν για την εκτός σχε­δί­ων πό­λε­ως δό­μη­ση.

Στη Δω­δε­κά­νη­σο μέχρι πρό­τι­νος ίσχυε κάτι δια­φο­ρε­τι­κό. Με Νόμο (από την πε­ρί­ο­δο της Ιτα­λο­κρα­τί­ας) η ζώνη των 50 μέ­τρων προ­σαυ­ξα­νό­ταν με επι­πλέ­ον 12 μέτρα, ώστε τα οι­κό­πε­δα των ιδιω­τών να βρε­θούν ακόμα πιο μα­κριά από τη θά­λασ­σα. Προ­φα­νώς, οι ιτα­λοί διοι­κη­τές ήθε­λαν να πε­ριο­ρί­σουν την έκτα­ση των ιδιο­κτη­σιών των Δω­δε­κα­νη­σί­ων.

Με πρό­σφα­τη από­φα­ση, άλ­λα­ξε η Νο­μο­θε­σία χά­ρα­ξης ορίων αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας στη Δω­δε­κά­νη­σο και πλέον έχει εξι­σω­θεί με εκεί­νη που ισχύ­ει στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα. Επί της ου­σί­ας, έχει ακυ­ρω­θεί ο υπο­λο­γι­σμός της πρό­σθε­της ζώνης των 12 μέ­τρων.

Η από­φα­ση ελή­φθη με σκοπό να διορ­θώ­σει μια σειρά από χρο­νί­ζο­ντα προ­βλή­μα­τα, όμως με την εφαρ­μο­γή της δη­μιουρ­γεί­ται ένα μεί­ζον θέμα:

Ξαφ­νι­κά προ­κύ­πτει μια οι­κο­πε­δι­κή ζώνη 12 μέ­τρων, η οποία θα πε­ρά­σει στην ιδιω­τι­κή ακί­νη­τη πε­ριου­σία του ΤΑΪ­ΠΕΔ. Δη­λα­δή, ανά πάσα στιγ­μή το ΤΑΪ­ΠΕΔ μπο­ρεί να προ­σαρ­τή­σει στην πε­ριου­σία του ένα κομ­βι­κό ακί­νη­το κατά μήκος των ακτών της Ρόδου. Μά­λι­στα, το ακί­νη­το αυτό μπο­ρεί να το χα­ρα­κτη­ρί­σει ως οι­κό­πε­δο και να το εκ­ποι­ή­σει σε ιδιώ­τες. Είναι εξί­σου τρα­γι­κό το γε­γο­νός ότι τα χρή­μα­τα που θα προ­κύ­ψουν από την εκ­ποί­η­ση θα οδη­γη­θούν σε τα­μεία που δεν έχουν σχέση με τη Δω­δε­κά­νη­σο.

Δη­λα­δή, για άλλη μια φορά τα νησιά μας θα τύ­χουν μιας άνευ προη­γου­μέ­νου εκ­με­τάλ­λευ­ση και μά­λι­στα χωρίς προ­κύ­ψει το πα­ρα­μι­κρό όφε­λος για τις κοι­νω­νί­ες μας.

 

Στο ση­μείο αυτό έρ­χε­ται η πρό­τα­σή μου, η οποία εναρ­μο­νί­ζε­ται πλή­ρως με την αντί­στοι­χη πρό­τα­ση του γνω­στού δι­κη­γό­ρου Θε­ό­δω­ρου Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, επί σειρά δε­κα­ε­τιών νο­μι­κού συμ­βού­λου του Δήμου Ρόδου, καθώς και του δι­κη­γό­ρου δρ. Μι­χά­λη Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου.

Η πρό­τα­ση είναι αυτή: Να διεκ­δι­κή­σου­με, η οι­κο­πε­δι­κή ζώνη των 12 μέ­τρων να πε­ρά­σει στην ιδιο­κτη­σία είτε των κατά τό­πους δήμων, είτε της πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Θυ­μί­ζω την ιστο­ρία σε γε­νι­κές γραμ­μές:

· Η έκτα­ση αυτή ανή­κει στους Δω­δε­κα­νη­σί­ους και βρι­σκό­ταν από το έτος 1952 στην κα­το­χή του Ορ­γα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης της Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου. Ο Ορ­γα­νι­σμός ιδρύ­θη­κε από τους Ιω­άν­νη Ζίγδη και Στέ­λιο Κω­τιά­δη, και κα­ταρ­γή­θη­κε στην πε­ρί­ο­δο της δι­κτα­το­ρί­ας.

· Κατά τη με­τα­πο­λί­τευ­ση θε­σπί­στη­κε ει­δι­κός Νόμος με τον οποίο είχε προ­βλε­φθεί το 75% των εσό­δων από τις εκ­ποι­ή­σεις των δη­μό­σιων ακι­νή­των της Δω­δε­κα­νή­σου να επι­στρέ­φουν στα νησιά μας για την υλο­ποί­η­ση έργων υπο­δο­μής.

· Στην πε­ρί­ο­δο των μνη­μο­νί­ων, κα­ταρ­γή­θη­κε ο ει­δι­κός Νόμος και επι­βλή­θη­κε τα έσοδα από όλες τις εκ­ποι­ή­σεις να οδη­γού­νται στο ΤΑΪ­ΠΕΔ. Έτσι χά­σα­με το αυ­το­νό­η­το, ο τόπος μας να επω­φε­λεί­ται από τη δια­χεί­ρι­ση της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας που μας άφη­σαν οι πρό­γο­νοί μας.

Τα μνη­μό­νια τε­λεί­ω­σαν. Ήρθε η ώρα να διεκ­δι­κή­σου­με αυτά που μας ανή­κουν από τις εκ­ποι­ή­σεις των δη­μο­σί­ων ακι­νή­των.

Επει­δή βρι­σκό­μα­στε σε κομ­βι­κή χρο­νι­κή στιγ­μή, ζητώ από το Σώμα να συμ­φω­νή­σει:

– Στην έκτα­κτη συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου με το αί­τη­μα να απο­φα­σί­σει ομό­φω­να να μην πε­ρά­σει στην κυ­ριό­τη­τα του ΤΑΪ­ΠΕΔ ή της ΕΤΑΔ η οι­κο­πε­δι­κή ζώνη των 12 μέ­τρων πρώην πα­ρα­λί­ας.

– Να προ­χω­ρή­σου­με στην επα­να­σύ­στα­ση ενός Ορ­γα­νι­σμού στα πρό­τυ­πα του Ορ­γα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης της Ακί­νη­της Πε­ριου­σί­ας της Δω­δε­κα­νή­σου, ώστε να ανα­λά­βει την ευ­θύ­νη αυτής της ζώνης.

Η πε­ριο­χή αυτή ανή­κει στους Δω­δε­κα­νη­σί­ους και εμείς εί­μα­στε εκεί­νοι που θα πρέ­πει να απο­φα­σί­σου­με για το εάν και με ποιους όρους θα αξιο­ποι­η­θεί».

 

Η το­πο­θέ­τη­ση του κ. Νίκου Γε­ρο­νι­κό­λα

στη συ­ζή­τη­ση για την επέν­δυ­ση στη Μα­ρί­να Ρόδου

«Εδώ έχου­με μια πρό­τα­ση για προ ημε­ρη­σί­ας δια­τά­ξε­ως συ­ζή­τη­ση επί μιας επέν­δυ­σης που ξε­περ­νά τα 200 εκ. ευρώ. Προ­φα­νώς, οι επι­πο­λαιό­τη­τες σε αυτή τη χρο­νι­κή στιγ­μή όχι μόνο μπο­ρεί να τι­νά­ξουν στον αέρα ολό­κλη­ρη την επέν­δυ­ση, αλλά επι­πλέ­ον να ανοί­ξει ο δρό­μος δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών, να κλεί­σει η λει­τουρ­γία της μα­ρί­νας και κλά­δοι ολό­κλη­ροι, εμπο­ρι­κοί, υπη­ρε­σιών, όσοι αγ­γί­ζουν τον θα­λάσ­σιο του­ρι­σμό να μεί­νουν φέτος χωρίς αντι­κεί­με­νο. Είστε δια­τε­θει­μέ­νοι να μπεί­τε σε αυτή τη λο­γι­κή με μια συ­ζή­τη­ση στο πόδι;

Συμ­φω­νώ ότι είναι θέμα που πρέ­πει να συ­ζη­τη­θεί, αλλά με την έν­νοια της ενη­μέ­ρω­σης και να συ­ζη­τη­θεί σωστά.

Τί γνω­ρί­ζου­με ως νυν δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο για την επέν­δυ­ση;

– Μόνο τα όσα δη­μο­σιεύ­θη­καν στις εφη­με­ρί­δες και τις αντι­δρά­σεις που δη­μο­σιο­ποιού­νται μέσω του facebook.

– Γνω­ρί­ζου­με επί­σης ότι επί της επέν­δυ­σης υπάρ­χουν προη­γού­με­νες θε­τι­κές απο­φά­σεις από το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο της προη­γού­με­νης δη­μαρ­χια­κής αρχής.

– Οι δικές σας υπο­γρα­φές βρί­σκο­νται κάτω από τις μέχρι σή­με­ρα εγκρί­σεις και τώρα το φέρ­νε­τε ξανά προς συ­ζή­τη­ση γιατί; Τι άλ­λα­ξε; Όταν το συ­ζη­τού­σα­τε δεν γνω­ρί­ζα­τε την επέν­δυ­ση;

– Προ­σω­πι­κά, έμαθα ότι αν τε­λι­κά ακυ­ρω­θεί το τε­λευ­ταίο ΦΕΚ για τους όρους δό­μη­σης, τότε αμέ­σως αί­ρε­ται και η από­φα­ση διά­θε­σης από τη Μα­ρί­να Ρόδου – προς τον Δήμο Ρόδου, μιας ζώνης πλά­τους 7 μέ­τρων κατά μήκος της νέας ει­σό­δου της πό­λε­ως Ρόδου, επί της οδού Αυ­στρα­λί­ας. Δη­λα­δή, στα­μα­τά η κα­τα­σκευή του έργου της πε­ρι­με­τρι­κής οδού. Είστε δια­τε­θει­μέ­νοι να απο­φα­σί­σε­τε κάτι τέ­τοιο και μά­λι­στα, σε μια εκτός ημε­ρη­σί­ας δια­τά­ξε­ως συ­ζή­τη­ση;

Επει­δή, για όλα αυτά πρέ­πει να υπάρ­χουν σα­φείς απα­ντή­σεις, προ­τεί­νω το θέμα να έρθει στην επό­με­νη συ­νε­δρί­α­ση, ώστε να ενη­με­ρω­θού­με σωστά για όλες τις λε­πτο­μέ­ρειες του έργου».