Κοπή της Βασιλόπιτας της Δωδεκανησιακής Μέλισσας: Αφιέρωμα στην Κάρπαθο – Απονομή τιμητικής διακρίσεως στην Άννα Χαρίτου, μέλος της Επιτροπής Ρόδου

Την Κυριακή 19 Ιανουα­ρίου 2025, στην αίθουσα του Λυκείου Ελλη­νί­δων Αθηνών, έγινε η κοπή Βασι­λό­πι­τας της «Δωδε­κα­νη­σια­κής Μέλισ­σας». Στην εκδή­λωση παρευ­ρέ­θη­καν πλήθος Δωδε­κα­νη­σίων γυναι­κών από όλα τα νησιά, μέλη, φίλες και φίλοι της «Μέλισ­σας».

Όπως κάθε χρόνο, το Διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο του Σωμα­τείου επι­λέ­γει να εμπλου­τί­ζει την κοπή της Βασι­λό­πι­τας με ένα θέμα που ανα­φέ­ρε­ται σε ένα νησί της Δωδε­κα­νή­σου. Το αφιέ­ρωμα παρου­σιά­ζε­ται στο κοινό με ομιλία και προβολή εικόνων. Φέτος ήταν η χρονιά της Καρ­πά­θου και η κυρία Φρα­γκί­σκη Σταυ­ράκη, ανέλαβε να παρου­σιά­σει την πατρίδα της.

Στη διάρ­κεια της εκδή­λω­σης το Διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της «Μέλισ­σας» τίμησε το μέλος της από τη Ρόδο, την κυρία Άννα Χαρίτου, για τις υπη­ρε­σίες που προ­σέ­φερε τα τελευ­ταία τριάντα χρόνια στο Σωμα­τείο, αλλά κυρίως για τη συγ­γραφή του βιβλίου με τίτλο «Αντι­γόνη Ν. Ζου­ρούδη – Η Μάνα της Δωδε­κα­νή­σου» διάθεση των εισπρά­ξεων από τις πωλή­σεις του υπέρ των υπο­τρο­φιών του Σωμα­τείου,  απο­νέ­μο­ντάς της σχετική τιμη­τική πλακέτα.

Χαι­ρε­τι­σμό απηύ­θυνε η Πρό­ε­δρος κυρία Μαίρη Μοσχή η οποία ανα­φέρ­θηκε στις δρα­στη­ριό­τη­τες του Σωμα­τείου κατά το 2024, την αύξηση των υπο­τρό­φων του και τις προ­ο­πτι­κές για το μέλλον του.

Χαι­ρε­τι­σμό απηύ­θυνε επίσης ο Πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων κύριος Γιάννης Φρα­γκού­λης και στη συνέ­χεια κλήθηκε στο βήμα η κυρία Χαρίτου για να παρα­λά­βει την τιμη­τική διά­κρισή της, ξαφ­νιά­ζο­ντας πολύ ευχά­ρι­στα το κοινό, γιατί δεν ήταν ντυμένη «ευρω­παϊκά», αλλά φορούσε το Ολυ­μπί­τικο «καβάι»!

Η κυρία Άννα Χαρίτου.

Παρα­λαμ­βά­νο­ντας την τιμη­τική πλακέτα η κυρία Χαρίτου, χαι­ρέ­τησε και ευχα­ρί­στησε συγκι­νη­μένη το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο του Σωμα­τείου και το κοινό και δικαιο­λό­γησε την εμφά­νισή της ως Ολυ­μπί­τισσα με τον ακό­λουθο χαι­ρε­τι­σμό:

 

 

«Πριν λίγες μέρες,  η Πρό­ε­δρός της Δωδε­κα­νη­σια­κής Μέλισ­σας μου ανήγ­γειλε ότι στην τελετή της Κοπής της Βασι­λό­πι­τας του 2025 του Σωμα­τείου μας, με αφιέ­ρωμα στο νησί της Καρ­πά­θου, θα γίνει και η απονομή τιμη­τι­κής πλα­κέ­τας στο πρόσωπό μου για την προ­σφορά μου στο Σωμα­τείο.

Αμέσως στο μυαλό μου ήρθε η εικόνα μιας προ­σε­κτικά διπλω­μέ­νης Ολυ­μπί­τι­κης γυναι­κείας φορε­σιάς που εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όταν τακτο­ποιώ τις ντου­λά­πες μου, τη βλέπω. …

Αυτή τη φορεσιά μου την έφερε ο σύζυγός μου πριν περίπου 5 δεκα­ε­τίες και ήταν το δώρο που ο τότε Δήμαρ­χος της Καρ­πά­θου  Νίκος Νικο­λα­ΐ­δης  του έστειλε, για τις προ­σπά­θειές του που κατέ­λη­ξαν στην ίδρυση και λει­τουρ­γία του  Ειρη­νο­δι­κείου Καρ­πά­θου, το οποίο μέχρι πρό­σφατα λει­τουρ­γούσε στα Πηγάδια.

Μου χρειά­στη­καν λίγα λεπτά για να πάρω την απόφαση να παρου­σια­στώ σήμερα φορώ­ντας την, στον δια­κε­κρι­μένο  αυτό χώρο, που στε­γά­ζει το Λύκειο Ελλη­νί­δων.

Μπορεί να σας φαί­νε­ται παρά­ξενο αλλά σας δια­βε­βαιώ ότι είχα αρκε­τούς λόγους να το τολμήσω, εκτός από τον προφανή λόγο που είναι ότι σήμερα η εκδή­λωση είναι αφιε­ρω­μένη στην Κάρπαθο και περι­μέ­νουμε με χαρά να απο­λαύ­σουμε  το αφιέ­ρωμα της κας Φρα­γκί­σκης Σταυ­ράκη  για το ακρι­τικό αυτό νησί μας, με το οποίο με συν­δέ­ουν στενοί οικο­γε­νεια­κοί δεσμοί.

Οι  δεσμοί μου αυτοί συνί­στα­νται στο ότι:

Πρώτον: θέλησα  να τιμήσω την πεθερά μου, την Άννα Χαρίτου το γένος Μοσχού με την οποία ζήσαμε όλη τη ζωή μας, σαν μάνα με κόρη.

Η οικο­γέ­νεια του πατέρα της ήταν από τις Πυλές όπου γεν­νή­θη­καν ο πατέρας της Πανα­γιώ­της και ο θείος της ο Νικο­λά­κης Μοσχούς και πιθανόν και οι θείες της, ενώ εκείνη γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε στην Αίγυπτο και επι­σκέ­φθηκε μετά τον πόλεμο την πατρίδα του πατέρα της, πολλές φορές.

Δεύ­τε­ρον: για να τιμήσω τον θείο της πεθεράς μου, τον μαρ­μα­ρο­βιο­μή­χανο, Νικο­λάκη Μοσχού, δωρητή των μαρ­μά­ρων με τα οποία φιλο­τε­χνή­θηκε το Μνημείο του Αγνώ­στου Στρα­τιώτη στο Σύνταγμα. Υπήρξε μεγάλος χορηγός της ιδρύ­τριας της «Μέλισ­σας», της Αντι­γό­νης Ζου­ρούδη, όπως περι­γράφω με λεπτο­μέ­ρειες στο βιβλίο μου. Ήταν εκείνος που δώρισε το 1938  τον μαρ­μά­ρινο όγκο που απαι­τή­θηκε για να κατα­σκευα­στεί η βάση και ο ανδριά­ντας του μεγάλου Πάτμιου φιλικού Δημη­τρίου Θέμελη που μολο­νότι κατείχε θέση Στρα­τη­γού, κατά την πολιορ­κία της πόλης του Μεσο­λογ­γίου, πολε­μούσε σαν απλός στρα­τιώ­της και σκο­τώ­θηκε υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος την Ιερά Πόλη, δύο εβδο­μά­δες πριν την ηρωική έξοδο.

Τρίτον: για να τιμήσω την πρώτη Αντι­πρό­ε­δρο της Δωδε­κα­νη­σια­κής Μέλισ­σας την Άννα Μαρα­γκού που εκπρο­σω­πεί το νησί της στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο.

Τέταρ­τον: για να πω «ευχα­ρι­στώ» στον οικο­γε­νειακό μας φίλο από την Όλυμπο Γιώργο Τσα­μπα­νάκη για όλες τις προ­σπά­θειές του που αφορούν στην προβολή της Καρ­πά­θου.

Πέμπτον: να τιμήσω την δια­πρεπή Καθη­γή­τρια της Νομικής Σχολής του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών από την Κάρπαθο, κυρία Φωτεινή Παζαρ­τζή, η οποία τα τελευ­ταία τρία χρόνια είναι κάτοχος της Έδρας «Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής» της Σχολής Δικαίου και Διπλω­μα­τίας Fletcher του Πανε­πι­στη­μίου Tufts των ΗΠΑ. Τον Ιούνιο του 2024, ήρθε από την Αμερική και  παρου­σί­ασε στο κοινό της Αθήνας και της Ρόδου το βιβλίο που έγραψα με τη βιο­γρα­φία της ιδρύ­τριας της «Δωδε­κα­νη­σια­κής Μέλισ­σας», Αντι­γό­νης Ζου­ρούδη.

Έκτον: το «καβάι» το φόρεσα επίσης για να τιμήσω την Γυναίκα της Καρ­πά­θου, η οποία με τη ζωή και το έργο της συνέ­τεινε απο­φα­σι­στικά στην δια­τή­ρηση των παρα­δό­σεων και τον ελλη­νορ­θό­δοξο χαρα­κτήρα του νησιού, μετά από 638 χρόνια σκλα­βιάς.

Το βιβλίο μου «Αντι­γόνη Ζουρούδη-Η Μανα της Δωδε­κα­νή­σου»   έχει και άρωμα Καρ­πά­θου. Γενικός Γραμ­μα­τέας των Δωδε­κα­νη­σια­κών Σχο­λείων που ίδρυσε και λει­τούρ­γησε η Αντι­γόνη Ζου­ρούδη, στην Αθήνα και τον Πειραιά  ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος, ο  δημο­σιο­γρά­φος Καρ­πα­θια­κής κατα­γω­γής Ανα­στά­σιος Φράγκος. Άλλωστε πολλές από τις πηγές που χρη­σι­μο­ποί­ησα για τη συγ­γραφή του, είχαν δημο­σιευ­θεί τη διάρ­κεια του Μεσο­πο­λέ­μου στην εφη­με­ρίδα «Η Φωνή της Καρ­πά­θου» του Συλ­λό­γου των απα­ντα­χού Καρ­πα­θίων,  ιδιο­κτη­σίας άλλου Καρ­πά­θιου δημο­σιο­γρά­φου, του Χαρά­λα­μπου Κάσσιου.

Δια­βά­ζο­ντάς το θα ανα­κα­λύ­ψετε και εσείς, όπως συνέβη και σε μένα, ότι συγ­γε­νείς και φίλοι σας  συμ­με­τεί­χαν στον φιλαν­θρω­πικό και πατριω­τικό αγώνα της Αντι­γό­νης Ζου­ρούδη και των συνερ­γα­τών της ανδρών και γυναι­κών και γενικά στους αγώνες των Δωδε­κα­νη­σίων, που επι­δί­ω­καν  να ενη­με­ρώ­σουν την ελλη­νική και παγκό­σμια κοινή γνώμη για το «Δωδε­κα­νη­σιακό Ζήτημα», ώστε να βοη­θή­σει και να στη­ρί­ξει την Ένωση της Δωδε­κα­νή­σου με τη Μητέρα Ελλάδα, σε διεθνές επίπεδο!

Ευχα­ρι­στώ ιδιαί­τερα την Πρόεδρο και τα μέλη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της «Δωδε­κα­νη­σια­κής Μέλισ­σας» για την εξαι­ρε­τική τιμή που μου επι­φύ­λα­ξαν καθώς και όλους εσάς που με τιμάτε με την παρου­σία σας.»