Αυξήθηκαν τα βερεσέδια στον καιρό της πανδημίας

Στην περίοδο της παν­δη­μίας, ξανα­βγή­καν από τα συρ­τά­ρια τα… τεφτέ­ρια και τα αιτή­ματα για «βερεσέ» δια­δέ­χο­νται το ένα το άλλο.

«Ποτέ δεν έφυγαν τα τεφτέ­ρια από τα συρ­τά­ρια μας, υπήρχαν πάντα, κυρίως στα χρόνια της οικο­νο­μι­κής κρίσης αλλά και αμέσως μετά που μας βρήκε ο κορω­νο­ϊός, κι εμείς και πολλοί πελάτες μας επι­βιώ­σαμε χάρις σε αυτά”, λέει στη «δ» ιδιο­κτή­της συνοι­κια­κού παντο­πω­λείου.

«Είμαστε οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση και προ­σπα­θούμε να στα­θούμε όρθιοι σε δύσκο­λες συν­θή­κες και με τον αντα­γω­νι­σμό από τις αλυ­σί­δες να είναι ενα­ντίον μας. Εξυ­πη­ρε­τούμε όσους γνω­ρί­ζουμε ότι έχουν μεγάλες ανάγκες. Με τα περισ­σό­τερα ξενο­δο­χεία ακόμα κλειστά, τις επο­χι­κές επι­χει­ρή­σεις κλει­στές, τις οικο­δο­μι­κές εργα­σίες να έχουν “παγώσει”, τι να κάνει και ο κόσμος… Εχουμε πελάτες που έχουν να εργα­στούν πάνω από ένα χρόνο. Λογικό είναι να έχει αδειά­σει το πορ­το­φόλι. Μπορείς να πεις όχι στη μάνα που θέλει να αγο­ρά­σει γάλα και ψωμί στα παιδιά της; Γιατί για τέτοια είδη μιλάμε, γάλα, ψωμί, μακα­ρό­νια… Το κακό είναι ότι δεν ξέρουν πότε θα γυρί­σουν στη δουλειά, και αυτό σημαί­νει ότι κι εμείς θα αργή­σουμε να πάρουμε χρήματα ή μπορεί κάποιοι να μην ξοφλή­σουν και καθόλου και να εξα­φα­νι­στούν, όπως έχει γίνει και στο παρελ­θόν. Αλλά οι περισ­σό­τε­ροι πελάτες μας που ζητάνε βερεσέ, είναι άνθρω­ποι που πράγ­ματι έχουν ανάγκη και που είναι συνε­πείς στις οφειλές τους, στον χρόνο βέβαια που μπορούν. Μπορεί να πάρει από εβδο­μά­δες μέχρι και μήνες. Και ένα χρόνο. Ο κορω­νο­ϊός τα άλλαξε όλα τα έχει κάνει χει­ρό­τερα», λέει στη «δ» ο ιδιο­κτή­της του παντο­πω­λείου.

Η ίδια κατά­σταση επι­κρα­τεί σε πολλά συνοι­κιακά κατα­στή­ματα του νησιού, κρε­ο­πω­λεία, φούρ­νους, mini market, περί­πτερα, μπα­κά­λικα, αλλά και φαρ­μα­κεία που έχουν βγάλει ξανά τα τεφτέ­ρια στην επι­φά­νεια, παρ΄ότι ξέρουν οι ιδιο­κτή­τες ότι κάποια χρω­στού­μενα ίσως και να μην τα εισπρά­ξουν ποτέ.

«Για να πλη­ρω­θούμε εμείς, πρέπει πρώτα να πλη­ρω­θούν εκείνοι και για να πλη­ρω­θούν εκείνοι πρέπει να πιάσουν δουλειά… Φαύλος κύκλος. Στους εκ συστή­μα­τος επι­τή­δειους έχουμε κόψει την πίστωση. Αν δείτε το τετρά­διο, έχει πολλά βερε­σέ­δια που δεν θα εξο­φλη­θούν ποτέ. Προ­σπα­θούμε όσο μπο­ρούμε να εξυ­πη­ρε­τούμε όσους έχουν ανάγκη, δεν είμαστε φιλαν­θρω­πικό ίδρυμα αλλά έχουμε επι­χει­ρή­σεις με έξοδα που τρέχουν. Να γράψετε ότι τα συνοι­κιακά και τα μαγα­ζά­κια της γει­το­νιάς είναι εκείνα που στη­ρί­ζουν αυτή την περίοδο την κοι­νω­νία και τις ανάγκες της. Οι μεγάλες αλυ­σί­δες και τα σούπερ μάρκετ δεν δέχο­νται βερεσέ, γι αυτό καλό είναι όσο μπορούν οι κατα­να­λω­τές να στη­ρί­ζουν κι εμάς», λέει στη «δ» ο ιδιο­κτή­της του παντο­πω­λείου, ο οποίος πάντως εκτιμά ότι αυτό που γίνεται τώρα με τα «βερεσέ» θα κρα­τή­σει για πολύ καιρό ακόμα: «Εχω πελάτη που το χρέος του φτάνει τα 500 ευρώ. Ανα­γκα­ζό­μα­στε και γινό­μα­στε ζητιά­νοι, για τα χρήματά μας. Ξέρουμε όμως ότι ο κόσμος έχει δυστυ­χία, πόνο, είτε δεν πλη­ρώ­νε­ται όπως πριν είτε δεν δου­λεύει και προ­σπα­θούμε να τους βοη­θή­σουμε. Τα επι­δό­ματα είναι ασπι­ρίνη, πού να βολέ­ψεις νοίκι, φως, νερό, τηλέ­φωνο και να πας και σούπερ μάρκετ. Η στροφή στα συνοι­κιακά κατα­στή­ματα που παρα­τη­ρεί­ται, έχει να κάνει και με το γεγονός ότι τα μεγάλα σούπερ μάρκετ δεν θα δώσουν βερεσέ. Ο γεί­το­νάς σου όμως θα σου δώσει», λέει ο ιδιο­κτή­της μπα­κά­λι­κου στη «δ».

Όπως προ­κύ­πτει από το ρεπορ­τάζ, μεγα­λύ­τερη πελα­τεία που πλη­ρώ­νει επί πιστώ­σει, εφαρ­μό­ζει τη μέθοδο σε παντο­πω­λεία και ψιλι­κα­τζί­δικα -λιγότερο σε περίπτερα- όπου ψωνίζει πολλά δια­φο­ρε­τικά είδη (τσιγάρα, εφη­με­ρί­δες, γάλα κ.ά.). Το βερεσέ δεν τελειώ­νει όμως εδώ. Υπάρ­χουν ακόμη και ταβέρ­νες και καφε­νεία που δέχο­νται από τακτι­κούς θαμώνες τους βερεσέ, γνω­ρί­ζο­ντας ότι κάποια από αυτά θα πάνε υπέρ… πίστεως και πατρί­δας αλλά και σχολικά κυλι­κεία, παρά το γεγονός ότι το μεγα­λύ­τερο χρονικό διά­στημα του έτους ήταν κλειστά.

Το βέβαιον είναι ότι στον καιρό της παν­δη­μίας, τα… βερε­σέ­δια αυξή­θη­καν. Στο «μπα­κα­λο­τέ­φτερο» προ­ο­στέ­θη­καν κι εκείνοι οι εργα­ζό­με­νοι αλλά και οι ιδιο­κτή­τες κατα­στη­μά­των που ένα χρόνο τώρα, μια έχουν δουλειά και μια δεν έχουν, ανα­λό­γως των μέτρων που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νηση με το «άνοιξε-κλείσε» να έχει δημιουρ­γή­σει μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα στην τοπική οικο­νο­μία.

Το πλέον εντυ­πω­σιακό είναι ότι σε περιο­ρι­σμέ­νες αλλά αξιο­ση­μεί­ω­τες δε περι­πτώ­σεις, οι πιστώ­σεις αφορούν σε… είδη ένδυσης και υπό­δη­σης και δη επώ­νυ­μων προ­ϊ­ό­ντων, αφού η κρίση έχει επη­ρε­ά­σει αισθητά ακόμα και τους μέχρι πρό­τι­νος «έχοντες» που δεν μπορούν να στε­ρη­θούν αυτά που για τους περισ­σό­τε­ρους φαντά­ζουν περιτ­τές πολυ­τέ­λειες!