Ο υπουργός Οικονομίας κατά την επίσκεχή του στη Ρόδο απέκλεισε το ενδεχόμενο επιβολής νέων μέτρων

Την δια­βε­βαί­ωση πως «για την κυβέρ­νηση υπάρ­χουν ‘κόκ­κι­νες γραμμές’ και δεν υπάρχει καμία πιθα­νό­τητα επι­βο­λής νέων μέτρων από το 2019 και μετά», έδωσε σε συνέ­ντευξη Τύπου που παρα­χώ­ρησε χτες στους δημο­σιο­γρά­φους της Ρόδου ο υπουρ­γός Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης κ. Δημή­τρης Παπα­δη­μη­τρίου.

Κατά την παρα­μονή του στην Ρόδο είχε συνά­ντηση με τον περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργο Χατζη­μάρκο και με τον δημαρ­χεύ­ο­ντα αντι­δή­μαρχο (λόγω απου­σίας του δημάρ­χου) κ. Σάββα Δια­κο­στα­μα­τίου, συνο­δευό­με­νος από τους βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου κ.κ. Δημήτρη Γάκη και Ηλία Καμα­τερό και στελέχη της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Παπα­δη­μη­τρίου επι­σκέ­φθηκε το Νοσο­κο­μείο Ρόδου, όπου συνα­ντή­θηκε με τον υπο­διοι­κητή κ. Βασι­λειάδη αλλά και την Ένωση Αγρο­τι­κών Συνε­ται­ρι­σμών Δωδε­κα­νή­σου.

Χτες το από­γευμα, ο υπουρ­γός, επρό­κειτο να μιλήσει σε ανοιχτή εκδή­λωση στο ΕΒΕΔ. Σήμερα, Κυριακή ο κ. Παπα­δη­μη­τρίου θα επι­σκε­φθεί το νησί της Κω, όπου στο παράρ­τημα του ΕΒΕΔ, θα μιλήσει με θέμα: «Η πορεία της Οικο­νο­μίας – Οι Απαι­τή­σεις της Κοι­νω­νίας – Ο Δρόμος της Ανά­πτυ­ξης».

Οι δηλώ­σεις ανα­λυ­τικά:

Ο κ. Παπα­δη­μη­τρίου εμφα­νί­σθηκε απόλυτα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος στις δηλώ­σεις που έκανε στους δημο­σιο­γρά­φους, λέγο­ντας: «Είναι πολλά τα επι­τεύγ­ματα της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυτά τα δύο χρόνια, παρ’ όλες τις δυσκο­λίες που υπάρ­χουν, όταν η χώρα είναι υπό κάποια επι­τή­ρηση από τους διε­θνείς πιστω­τές. Το σπου­δαιό­τερο απ’ όλα τα επι­τεύγ­ματα είναι η μείωση των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των, που για τα τρία χρόνια 2015 – 2018 έχουν μειώσει το πλε­ό­να­σμα κατά 20δις ευρώ. Αυτό είναι μεγάλο επί­τευγμα γιατί αλλιώς θα είχαμε ακόμη μεγα­λύ­τε­ρες μειώ­σεις στις συντά­ξεις, στις δημό­σιες δαπάνες και ακόμη περισ­σό­τε­ρους φόρους. Γι, αυτό, λοιπόν, θα πρέπει να κατα­λά­βουμε όλοι ότι η δια­πραγ­μά­τευση που έγινε το 2015 ήταν σκληρή αλλά απέδωσε καρπούς. Όπως και η δια­πραγ­μά­τευση που γίνεται τώρα για την 2η αξιο­λό­γηση, είναι σκληρή αλλά υπάρ­χουν ‘κόκ­κι­νες γραμμές’ τις οποίες η κυβέρ­νηση δεν προ­τί­θε­ται να ξεπε­ρά­σει».

Σε σχετική ερώτηση για τις ‘κόκ­κι­νες γραμμές’, ο υπουρ­γός δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Δεν υπάρχει πιθα­νό­τητα αυτή η κυβέρ­νηση να ψηφίσει και­νούρ­για μέτρα για το 2019 και μετά. Ακόμη πρέπει να επι­μεί­νουμε στις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις στα εργα­σιακά. Όπως επίσης δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε το αφο­ρο­λό­γητο».

Ο κ. Παπα­δη­μη­τρίου δια­βε­βαί­ωσε: «Να είσαστε αισιό­δο­ξοι ότι δεν πρό­κει­ται να ψηφι­στούν νέα μέτρα από το 2019 και μετά. Μην ξεχνάτε ότι το πρό­γραμμα το οποίο έχει ψηφι­στεί στην Βουλή έως το 2018, λήγει. Αυτά είναι μέτρα που έχουν ψηφι­στεί. Αυτό που έχει συζη­τη­θεί είναι ο λεγό­με­νος ‘κόφτης’ σαν εγγύηση ο οποίος, φυσικά δεν θα λει­τουρ­γή­σει καθώς, όπως ξέρετε, το 2016 τελεί­ωσε ο χρόνος με διπλά­σιο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα από ό,τι απαι­τεί­ται. Κι αυτό θα γίνει και το 2017 και το 2018. Δεν θα χρεια­στεί η εφαρ­μογή του ‘κόφτη’ διότι η κυβέρ­νηση είναι σίγουρη ότι θα πετύχει τους στόχους του 1,75 φέτος και του 3,5% το 2018».

Ειδικά για τα νέα μέτρα, ο υπουρ­γός σχο­λί­ασε τα εξής: «Το ΔΝΤ είναι φημι­σμένο μέχρι τώρα πως κάνει αξιο­λο­γή­σεις –δυστυχώς- που βγαί­νουν πάντα λάθος. Η εμπει­ρία από το 2010 έως σήμερα, όλες οι εκτι­μή­σεις που έχουν κάνει, έχουν βγει λαν­θα­σμέ­νες πατα­γω­δώς. Οπότε δεν πρό­κει­ται να αλλάξει η νοο­τρο­πία του ΔΝΤ. Ζητάει λοιπόν ρυθ­μί­σεις, όπως τις λέει στο δημο­σιο­νο­μικό, οι οποίες κι αυτές θα απο­δει­χθούν λάθος. Όμως, δεν μπο­ρούμε να συνε­χί­σουμε να απο­δε­χό­μα­στε αυτές τις εκτι­μή­σεις στις πλάτες των πολιτών της χώρας και ιδίως με το πρό­βλημα που έχουμε, της υψηλής ανερ­γίας. Και των μικρών εισο­δη­μά­των».

Σε ερώτηση εάν είναι αισιό­δο­ξος για την πορεία ανά­πτυ­ξης της χώρας και τις επεν­δύ­σεις, εμφα­νί­σθηκε κατη­γο­ρη­μα­τι­κός: «Είμαι πολύ αισιό­δο­ξος για τις επεν­δύ­σεις και για την ανά­πτυξη της χώρας. Αν δεν ήμουν αισιό­δο­ξος δεν θα ήμουν εδώ. Όπως ξέρετε, δεν είμαι πολι­τι­κός. Ο πρω­θυ­πουρ­γός μού ζήτησε να αναλάβω την ευθύνη και την αρμο­διό­τητα του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης και εγώ, αφού το σκέ­φτηκα πολύ και μίλησα σε πολλούς επεν­δυ­τές και στο εξω­τε­ρικό, κατά­λαβα ότι η χώρα έχει αλλάξει σελίδα. Και φυσικά, αυτό με έπεισε διότι υπάρ­χουν πάρα πολλά θετικά σημεία. Η αύξηση του ΑΕΠ το γ’ τρίμηνο του 2016, η αύξηση των ακα­θα­ρί­στων επεν­δύ­σεων παλαιού κεφα­λαίου, η αύξηση των εξα­γω­γών, των επεν­δύ­σεων μεταξύ 2015 και 2016 22% όπως επίσης και η μικρή αύξηση της απα­σχό­λη­σης –έστω και μερικής. Πολλές από τις και­νούρ­γιες θέσεις είναι μερικής απα­σχό­λη­σης, αλλά είναι εργασία. Αυτό που προ­σπα­θούμε να κάνουμε είναι να δημιουρ­γή­σουμε θέσεις πλήρους απα­σχό­λη­σης και υπάρ­χουν πολλά προ­γράμ­ματα, όπως ξέρετε τα οποία στο­χεύ­ουν σε αυτό. Αυτά τα θετικά σημεία δεν είναι μόνο προ­βλέ­ψεις για την ανά­πτυξη φέτος, είναι γεγονός πως θα έρθει η ανά­πτυξη».

Τέλος, ο κ. Παπα­δη­μη­τρίου, επι­σή­μανε σχετικά με το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης: «Πρέπει να πω ότι υπάρχει και διά­σταση μεταξύ των πιστω­τών. Όπως ξέρετε το ΔΝΤ δεν συμ­φω­νεί με αυτά που θέλουν οι ευρω­παίοι εταίροι μας. Οπότε πρέπει να τα…. βρούνε κι αυτοί πρώτα και μετά μ’ εμάς. Όπως ξέρετε το ΔΝΤ έχει δια­φο­ρο­ποι­η­θεί από τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους και θέλει πολύ μικρό­τερα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα ενώ θέλει ελά­φρυνση του χρέους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ευρω­παϊ­κός μηχα­νι­σμός στα­θε­ρο­ποί­η­σης έχει βάλει ένα πρό­γραμμα για την μείωση του χρέους με βρα­χυ­πρό­θε­σμα δάνεια. Κι έχει επίσης υπο­στη­ρί­ξει όπως ανα­κοι­νώ­θηκε στο Eurogroup την έναρξη της δια­δι­κα­σίας γι αυτά τα δάνεια. Αυτά είναι κάτι που έχουν γίνει από την επιμονή του ΔΝΤ. Αλλά το ό,τι ο κ. Σόιμπλε και οι άλλοι εταίροι τα έχουν ‘βρει’ με το ΔΝΤ δεν είναι ακόμη ξεκά­θαρο. Είναι πολύ πιο εύκολο γι αυτούς να πουν ότι η χώρα πρέπει να συνε­χί­σει τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα των 3,5% για ορι­σμένα ακόμη χρόνια μετά το 2018 στο οποίο η ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν συμ­φω­νεί. Αυτό που έχουμε πει είναι πως χρεια­ζό­μα­στε μικρό­τερα πλε­ο­νά­σματα για να μπο­ρούμε να ωθή­σουμε την οικο­νο­μία σε πολύ μεγα­λύ­τερα επίπεδα ανά­πτυ­ξης και ώθηση των εξα­γω­γών».