Βασίλης Υψηλάντης: «Οι προκλήσεις είναι μεγάλες. Και ναι, οι πολίτες αισθάνονται ότι το “μαχαίρι” πρέπει να φτάσει βαθύτερα στο κόκκαλο»

Στην εκπνοή του 2025, ο Βασίλης Υψη­λά­ντης, κοσμή­το­ρας του Ελλη­νι­κού Κοινοβουλίου-βουλευτής Δωδε­κα­νή­σου της ΝΔ, μιλάει στη «δ» σε μία εφ΄ όλης της ύλης συνέ­ντευξη για τα θέματα που έχει να αντι­με­τω­πί­σει η κυβέρ­νηση και είναι μπροστά, για την δική του πορεία τη χρονιά που πέρασε και για όλα τα θέματα της τρέ­χου­σας επι­και­ρό­τη­τας. Για την ακρί­βεια, τα δάνεια, το στε­γα­στικό, την καθη­με­ρι­νό­τητα του νοι­κο­κυ­ριού και το υψηλό κόστος ζωής που δημιουρ­γούν ανα­σφά­λεια. «Αυτά ούτε μπο­ρούμε να τα προ­σπερ­νούμε, ούτε να ωραιο­ποιούμε κατα­στά­σεις», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά. Για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ο «γαλά­ζιος» βου­λευ­τής υπο­στη­ρί­ζει ότι είδαμε κάτι χαρα­κτη­ρι­στικό της ελλη­νι­κής παθο­γέ­νειας: ένα πολύ­πλοκο πλαίσιο ευρω­παϊ­κών κανόνων, χρόνια λάθη στη διοί­κηση, ασαφείς οδηγίες και, συχνά, μία τάση να ανα­ζη­τού­νται πολι­τι­κοί απο­διο­πο­μπαίοι τράγοι αντί για ουσια­στική θεσμική θωρά­κιση. «Η θέση μου είναι σταθερή. Ναι στη δια­φά­νεια, στους αυστη­ρούς ελέγ­χους, στην πλήρη δια­λεύ­κανση κάθε υπό­θε­σης», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη:

• Η ελλη­νική οικο­νο­μία κ. Υψη­λά­ντη δείχνει αντοχές, αλλά και σοβαρές αντι­φά­σεις. Υψηλό κόστος ζωής, χαμηλή αγο­ρα­στική δύναμη, νέα γενιά κόκ­κι­νων δανείων κλπ. Αυτό δημιουρ­γεί και μια διαρκή αγωνία στην κοι­νω­νία, η οποία δικαίως θέλει να βελ­τιω­θεί η καθη­με­ρι­νό­τητά της και το πραγ­μα­τικό δια­θέ­σιμο εισό­δημα να ενι­σχυ­θεί περισ­σό­τερο. Τι λέτε;

Η ελλη­νική οικο­νο­μία, μετά από μία δεκαετή κρίση, παν­δη­μία, ενερ­γειακή καται­γίδα, οικο­νο­μική κρίση σε μεγάλες ευρω­παϊ­κές χώρες και γεω­πο­λι­τι­κές ανα­τα­ρά­ξεις, έχει απο­δεί­ξει ότι έχει αντοχές. Έχουμε ανά­πτυξη υψη­λό­τερη από τον μέσο ευρω­παϊκό όρο, μείωση της ανερ­γίας, αύξηση των επεν­δύ­σεων και απο­κα­τά­σταση της αξιο­πι­στίας μας. Αυτά δεν είναι θεω­ρη­τικά μεγέθη, μετα­φρά­ζο­νται σε περισ­σό­τε­ρες δου­λειές, καλύ­τερο επι­χει­ρη­μα­τικό κλίμα, δυνα­τό­τητα του κράτους να στη­ρί­ζει τους πιο αδύ­να­μους. Την ίδια στιγμή όμως και η κοι­νω­νία μας ζει μια παγιω­μένη διεθνώς πραγ­μα­τι­κό­τητα. Η ακρί­βεια στο ράφι, το κόστος στέγης, τα δάνεια, η καθη­με­ρι­νό­τητα του νοι­κο­κυ­ριού δημιουρ­γούν ανα­σφά­λεια. Αυτά ούτε μπο­ρούμε να τα προ­σπερ­νούμε, ούτε να ωραιο­ποιούμε κατα­στά­σεις. Έχουμε και εμείς να αντι­με­τω­πί­σουμε δομικά προ­βλή­ματα. Χαμηλή – ακόμη – παρα­γω­γι­κό­τητα, χρόνια υστέ­ρηση μισθών, διαρ­θρω­τι­κές στρε­βλώ­σεις στην αγορά, αλλά και διε­θνείς πλη­θω­ρι­στι­κές πιέσεις όσο και αν η κυβέρ­νηση επι­διώ­κει να τα κατα­πο­λε­μή­σει. Γι’ αυτό θεωρώ ότι οφεί­λουμε να επι­μεί­νουμε σε δύο πράγ­ματα:

Πρώτον, η οικο­νο­μική πολι­τική οφείλει να υπη­ρε­τεί την κοι­νω­νική συνοχή δίχως συνάμα να δια­κυ­βεύ­ε­ται η ανθε­κτι­κό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Όταν προ­χω­ράμε σε αύξηση μισθών και συντά­ξεων, μείωση σε πάνω από 80 φόρους, στήριξη ευά­λω­των, μιλάμε για ενί­σχυση του πραγ­μα­τι­κού δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος, όχι για αφη­ρη­μέ­νες εξαγ­γε­λίες.

Δεύ­τε­ρον, δεν πρέπει να γυρί­σουμε σε λογικές εύκολου λαϊ­κι­σμού που μας οδή­γη­σαν στη χρε­ο­κο­πία. Πρέπει να βελ­τιώ­νουμε το εισό­δημα του πολίτη με μόνιμο τρόπο. Καλύ­τε­ρες δου­λειές, υψη­λό­τερη προ­στι­θέ­μενη αξία στην οικο­νο­μία, δίκαιη φορο­λο­γία και κράτος που λει­τουρ­γεί. Αυτά υπη­ρε­τεί η Νέα Δημο­κρα­τία με συνέ­πεια. Μια πολι­τική που απο­σκο­πεί στην ουσια­στική στήριξη της Ελλάδας και των Ελλήνων και που κάνει τη χώρα μας πλέον παρά­δειγμα προς μίμηση και όχι παρά­δειγμα προς αποφυγή.

• Η ακρί­βεια είναι ο πραγ­μα­τι­κός αντί­πα­λος της κυβέρ­νη­σης, όπως προ­κύ­πτει σε όλες τις δημο­σκο­πή­σεις. Ειδικά στην στέγη είναι τρο­μα­κτική η κατά­σταση, αλλά και στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Μπροστά στις κοινωνικές-οικονομικές προ­κλή­σεις δεν απαι­τού­νται πιο γεν­ναίες πρω­το­βου­λίες από την κυβέρ­νηση; Μήπως το μαχαίρι δεν έχει μπει για τα καλά βαθιά στο κόκκαλο;

Είναι πλέον αδιαμ­φι­σβή­τητο κυρία Παμπρή, ότι η ακρί­βεια, που κτυπά και τη χώρα μας, είναι ο μεγάλος αντί­πα­λος της κυβέρ­νη­σης. Μαζί και το στε­γα­στικό πρό­βλημα, που πράγ­ματι έχει οξυνθεί τα τελευ­ταία χρόνια. Στα μέτωπα αυτά η κυβέρ­νηση δεν μένει απαθής. Αντί­θετα, λαμ­βά­νει και υλο­ποιεί μια σειρά από γεν­ναίες πρω­το­βου­λίες.

Για το στε­γα­στικό έχει παρου­σια­στεί ένα ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο έξι πυλώνων. Επι­δο­τού­με­νες ανα­και­νί­σεις κλει­στών ακι­νή­των έως και 90% ώστε να δια­τε­θούν για μίσθωση, επι­στροφή δύο ενοι­κίων σε εκπαι­δευ­τι­κούς και υγειο­νο­μι­κούς που υπη­ρε­τούν εκτός μεγάλων αστικών κέντρων, φορο­λο­γικά κίνητρα για μακρο­χρό­νια μίσθωση, περιο­ρι­σμοί στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση σε πυκνο­κα­τοι­κη­μέ­νες περιο­χές όπως Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη, αξιο­ποί­ηση αδρανών δημό­σιων κτηρίων για κατοι­κίες και προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων σε νέα στέγη. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα επι­δο­τού­μενα στε­γα­στικά προ­γράμ­ματα για τους νέους.

Παράλ­ληλα, η κυβέρ­νηση έχει ανα­κοι­νώ­σει δέσμευση για πάνω από 2 δισ. ευρώ σε άμεση στήριξη εισο­δη­μά­των, καθώς και αύξηση του κατώ­τα­του μισθού στα 950 ευρώ από το 2026, μαζί με στο­χευ­μέ­νες φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις και πρό­σθετα μέτρα για την ακρί­βεια που εξαγ­γέλ­θη­καν στο πλαίσιο της ΔΕΘ και του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.

Επο­μέ­νως, ναι, οι προ­κλή­σεις είναι μεγάλες. Και ναι, οι πολίτες αισθά­νο­νται ότι το “μαχαίρι” πρέπει να φτάσει βαθύ­τερα στο κόκκαλο. Αυτό ακριβώς επι­χει­ρούμε, όχι με λόγια, αλλά με στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις, δομικές αλλαγές στην αγορά στέγης και ουσια­στική ενί­σχυση των εισο­δη­μά­των, με συνέ­πεια, σχέδιο και ρεα­λι­σμό. Γιατί στόχος μας είναι η πραγ­μα­τική ανα­κού­φιση της κοι­νω­νίας, ιδιαί­τερα των νέων και των ευά­λω­των νοι­κο­κυ­ριών. Κι αυτό το έργο βρί­σκε­ται σε εξέλιξη και θα συνε­χι­στεί.• Η ΝΔ είναι έξι χρόνια στην κυβέρ­νηση. Δεν θα έπρεπε να έχουν λυθεί βασικά δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα; Κι επειδή τελειώ­νει και ο χρόνος σε λίγα 24ωρα, απο­λο­γι­στικά πώς εκτι­μάτε ότι κινη­θή­κατε το 2025;

Δεν ξεκι­νή­σαμε από μηδε­νική βάση το 2019, ξεκι­νή­σαμε από μια χώρα με βαριά κρίση πίσω της, με δια­λυ­μένο παρα­γω­γικό ιστό και διεθνή ανα­ξιο­πι­στία. Στα έξι αυτά χρόνια, περά­σαμε παν­δη­μία, ενερ­γειακή κρίση, πολέ­μους στην ευρύ­τερη γει­το­νιά μας, ακραία φαι­νό­μενα λόγω κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα σήμερα έχει υψη­λό­τερη ανά­πτυξη από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο, έχει μειώσει σημα­ντικά την ανεργία, έχει επα­να­κτή­σει την πιστο­λη­πτική της αξιο­λό­γηση και ικα­νό­τητα και τέλος έχει ένα κράτος πολύ πιο ψηφιακό και λει­τουρ­γικό από ό,τι το 2015.

Αυτό δεν σημαί­νει ότι «λύθηκαν όλα». Βασικά δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα – όπως η ταχύ­τητα της Δικαιο­σύ­νης, οι ανι­σό­τη­τες, η γρα­φειο­κρα­τία σε ορι­σμέ­νους τομείς, τα κενά στο ΕΣΥ – δεν εξα­φα­νί­ζο­νται με έναν νόμο και ένα άρθρο. Χρειά­ζο­νται επιμονή, συνέ­χεια και συχνά συγκρού­σεις που κοστί­ζουν πολι­τικά.

Για το 2025 ειδικά, θα έλεγα ότι ήταν μια χρονιά μετά­βα­σης από τη δια­χεί­ριση συνεχών κρίσεων σε πιο στο­χευ­μέ­νες μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη Δικαιο­σύνη, στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Άμυνα, στην πράσινη μετά­βαση. Υπήρξαν και λάθη, αδυ­να­μίες, καθυ­στε­ρή­σεις – δεν τα κρύβω. Ωστόσο αν δω τη μεγάλη εικόνα, η χώρα σήμερα στέ­κε­ται σε σαφώς καλύ­τερη βάση από εκείνη στην οποία την παρα­λά­βαμε. Το θέμα είναι να μην επα­να­παυό­μα­στε. Η κοι­νω­νία ζητά να συνε­χί­σουμε, πιο γρήγορα και ακόμα περισ­σό­τερο δίκαια. Και αυτό πράτ­τουμε με απο­φα­σι­στι­κό­τητα, συνέ­πεια και σύνεση.

• Αν απέ­να­ντί σας ήταν ένας αγρότης και σας έλεγε ότι τόσα χρόνια τον κλέβουν, τι θα του απα­ντού­σατε; Αν ανα­τρέ­ξουμε στο παρελ­θόν με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, τι θεω­ρείτε ότι πήγε λάθος;

Οι αγρότες έχουν περάσει πολλά. Αυξη­μένο κόστος παρα­γω­γής, αβε­βαιό­τητα για τις τιμές, κλι­μα­τική αστά­θεια, γρα­φειο­κρα­τία στις ενι­σχύ­σεις. Και – το χει­ρό­τερο – μια μόνιμη αίσθηση ότι το κράτος είτε τους χρη­σι­μο­ποιεί προ­ε­κλο­γικά, είτε τους θυμάται όταν κλεί­νουν δρόμους. Δεν απο­δέ­χο­μαι, όμως, ότι όλοι «κλέβουν» ή ότι το πολι­τικό σύστημα είναι ένα ενιαίο, διε­φθαρ­μένο μπλοκ. Στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ είδαμε κάτι χαρα­κτη­ρι­στικό της ελλη­νι­κής παθο­γέ­νειας, ένα πολύ­πλοκο πλαίσιο ευρω­παϊ­κών κανόνων, χρόνια λάθη στη διοί­κηση, ασαφείς οδηγίες και, συχνά, μία τάση να ανα­ζη­τού­νται πολι­τι­κοί απο­διο­πο­μπαίοι τράγοι αντί για ουσια­στική θεσμική θωρά­κιση.

Η θέση μου είναι σταθερή. Ναι στη δια­φά­νεια, στους αυστη­ρούς ελέγ­χους, στην πλήρη δια­λεύ­κανση κάθε υπό­θε­σης.

Η ευρω­παϊκή νομι­μό­τητα, οι απο­φά­σεις των δικα­στι­κών και ελεγ­κτι­κών θεσμών είναι για μένα σημείο ανα­φο­ράς. Αν κάποιος έκλεψε, να τιμω­ρη­θεί. Αν, όμως, φταίει ένα στρεβλό σύστημα, τότε η λύση δεν είναι να κατα­σκευά­ζουμε ενόχους, αλλά να διορ­θώ­νουμε ριζικά το σύστημα, ώστε ο αγρότης να ξέρει ότι δικαιού­ται συγκε­κρι­μέ­νες ενι­σχύ­σεις, τις παίρνει δίκαια και δια­φα­νώς, προ­στα­τεύ­ε­ται από ασά­φειες και αυθαι­ρε­σίες. Κι εδώ έγκει­ται η δική μου ευθύνη, να παλεύω για ένα πλαίσιο που να προ­στα­τεύει και τον συνεπή αγρότη και την αξιο­πι­στία της χώρας μας στην Ευρώπη.

• Πολλοί λένε, ακόμη και δικοί σας ομο­γά­λα­κτοι ότι «ο Μητσο­τά­κης είναι τυχερός γιατί δεν έχει αντί­παλο». Από την άλλη τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης γιατί πιστεύ­ετε ότι δεν έχουν παρου­σιά­σει μία σοβαρή εναλ­λα­κτική πρόταση;

Το να λέμε ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός «είναι τυχερός γιατί δεν έχει αντί­παλο» είναι ένας εύκολος τρόπος να απο­φύ­γουμε τη συζή­τηση για το τι πραγ­μα­τικά αλλάζει στη χώρα. Δεν πιστεύω στην «τύχη» στην πολι­τική. Πιστεύω στη δουλειά, στη συνέ­πεια, στο κόστος των απο­φά­σεων. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης συγκρού­στηκε με κλειστά επαγ­γέλ­ματα, με συντε­χνίες, με κομ­μα­τι­κές βολές, πήρε απο­φά­σεις που δεν ήταν πάντα ευχά­ρι­στες. Αυτό δημιουρ­γεί μια σχέση εμπι­στο­σύ­νης με ένα μεγάλο κομμάτι της κοι­νω­νίας. Από την άλλη, η αντι­πο­λί­τευση έχει ευθύνη που δεν παρου­σιά­ζει μια σοβαρή, κοστο­λο­γη­μένη, ρεα­λι­στική εναλ­λα­κτική. Όταν η πρόταση είναι συν­δυα­σμός συν­θη­μά­των, καταγ­γε­λιών και υπο­σχέ­σεων χωρίς σαφή χρη­μα­το­δό­τηση, ο πολίτης κατα­λα­βαί­νει ότι πρό­κει­ται για επι­στροφή σε πρα­κτι­κές που μας οδή­γη­σαν στην κρίση. Χρεια­ζό­μα­στε ισχυρή, σοβαρή αντι­πο­λί­τευση – όχι για να δυσκο­λέ­ψει τη Νέα Δημο­κρα­τία, αλλά για να βελ­τιώ­νε­ται συνο­λικά το πολι­τικό σύστημα. Η δική μας παρά­ταξη οφείλει συνεχώς να απο­δει­κνύει ότι είναι η υπεύ­θυνη, φιλε­λεύ­θερη, κοι­νω­νικά ευαί­σθητη δύναμη δια­κυ­βέρ­νη­σης. Ότι μπορεί να συν­δυά­ζει την οικο­νο­μική ανά­πτυξη με την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη. Ότι δεν κυβερνά επειδή δεν υπάρχει άλλος, αλλά επειδή έχει σχέδιο και το υλο­ποιεί.

• Τον περα­σμένο Απρίλιο στην Κ.Ο. της ΝΔ η ατάκα σας περί εμί­ρη­δων και κακο­μοί­ρη­δων που τραβάνε το κουπί στην κοι­νω­νία, έγινε «viral», ενώ δια­τυ­πώ­σατε και την πικρία σας ως εκλεγ­μέ­νος κοι­νο­βου­λευ­τι­κός από το 2012 ότι ανα­μέ­νε­τε­κά­ποιας κυβερ­νη­τι­κής απο­δο­χής. Βλέπετε κάτι ν’ αλλάζει;

Ως βου­λευ­τής από το 2012, έχω μάθει να μιλώ καθαρά. Σέβομαι απόλυτα τον πρω­θυ­πουργό, την κυβέρ­νηση, τις συλ­λο­γι­κές απο­φά­σεις. Αλλά θεωρώ θεμιτό – και υγιές για τη Δημο­κρα­τία μας – ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός που εκλέ­γε­ται ξανά και ξανά από τον λαό να ζητά μεγα­λύ­τερη αξιο­ποί­ηση της εμπει­ρίας του, της γνώσης του, της επαφής του με την κοι­νω­νία. Δεν είναι θέμα προ­σω­πι­κής φιλο­δο­ξίας ή «καρέ­κλας». Είναι θέμα σεβα­σμού στη λαϊκή εντολή και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας της δια­κυ­βέρ­νη­σης, να μπαί­νουν στην πρώτη γραμμή άνθρω­ποι που έχουν δώσει εξε­τά­σεις, που έχουν φέρει απο­τε­λέ­σματα στις περι­φέ­ρειές τους, που στέ­κο­νται δίπλα στον πολίτη αληθινά πέρα και πάνω των φωτο­γρα­φι­κών «ενστα­ντανέ» πολι­τι­κής γκλα­μου­ριάς.

Το ποιος συμ­με­τέ­χει τελικά σε κάποιο κυβερ­νη­τικό σχήμα είναι απόφαση που ανήκει απο­κλει­στικά στον πρω­θυ­πουργό και είναι προ­φα­νές ότι δεν είναι πάντα απόρ­ροια της όποιας αξιο­σύ­νης του προ­σώ­που. Εγώ συνε­χίζω να κάνω αυτό που κάνω πάντα με συνέ­πεια. Να παλεύω στη Βουλή, στην κοι­νω­νία, στα νησιά μας, ώστε η φωνή των Δωδε­κα­νη­σίων να ακού­γε­ται δυνα­μικά και ισχυρά στα κέντρα λήψης απο­φά­σεων. Και εκεί είναι, τελικά, το πραγ­μα­τικό πολι­τικό στοί­χημα.