Δημήτρης Τσιόδρας: «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι η μοναδική επιλογή ευθύνης και σταθερότητας για το τιμόνι της χώρας»

Πριν λίγο καιρό, μιλή­σατε για την ενερ­γειακή δια­σύν­δεση η οποία θα συμ­βά­λει απο­φα­σι­στικά στη μείωση των τιμών του ρεύ­μα­τος. Πόσο σημα­ντικό θα είναι αυτό για την Ελλάδα και πότε τοπο­θε­τεί­ται η υλο­ποί­ησή του;

Η έλλειψη δια­σύν­δε­σης των ενερ­γεια­κών δικτύων απο­τε­λεί σήμερα ένα σημα­ντικό πρό­βλημα για την Ευρω­παϊκή Ένωση, οδηγεί σε πολύ μεγάλη δια­κύ­μανση των τιμών του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, που δια­μορ­φώ­νο­νται σε επίπεδα υψη­λό­τερα εδώ, στην ανα­το­λική και νότια πλευρά της ηπείρου μας, ενώ στην κεντρική, στη βόρεια και στη δυτική είναι χαμη­λό­τερα. Αυτές οι δια­φο­ρές θα μπο­ρού­σαν να εξο­μα­λυν­θούν, αν υπήρχε δια­σύν­δεση των δικτύων. Το πρό­βλημα θα αντι­με­τω­πι­στεί σοβαρά λοιπόν με τη δια­σύν­δεση που τώρα προωθεί εμπρά­κτως η Ένωση: υπάρχει ήδη πρόταση στον νέο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για πεντα­πλα­σια­σμό των χρη­μά­των από 6 δισ. σε 30 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ –ποσό που, με την κινη­το­ποί­ηση και ιδιω­τι­κών κεφα­λαίων, θα πολ­λα­πλα­σια­στεί. Συνο­λικά, στα επόμενα 10 χρόνια, οι επεν­δύ­σεις στα δίκτυα χρειά­ζε­ται να φτάσουν τα 520 δισ. Η υλο­ποί­ηση των προ­γραμ­μά­των αυτών, θα ξεκι­νή­σει αμέσως! Και όσο προ­χω­ρεί η δια­σύν­δεση των δικτύων μας, τόσο θα αρχί­σουμε να βλέ­πουμε απτά απο­τε­λέ­σματα, στη μείωση των τιμών του ρεύ­μα­τος.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω για την ανάγκη επι­βο­λής της ευρω­παϊ­κής νομο­θε­σίας και την κάλυψη των νομο­θε­τι­κών κενών σχετικά με την προ­στα­σία των κατα­να­λω­τών. Πώς μπορεί να παρέμ­βει η Ευρω­παϊκή Ένωση;

Η ευρω­παϊκή νομο­θε­σία είναι η πιο αυστηρή στον κόσμο, αυτό που λείπει όμως είναι η πλήρης εφαρ­μογή της. Είναι ένα πεδίο που το γνωρίζω καλά και έχω εργα­στεί συστη­μα­τικά γι’ αυτό, ως μέλος της αρμό­διας επι­τρο­πής του ευρω­κοι­νο­βου­λίου. Η νομο­θε­σία μας περιέ­χει ρυθ­μί­σεις που αφορούν στο ψηφιακό εμπόριο και στην αγορά προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών στο δια­δί­κτυο. Ειδικά για τα προ­ϊ­ό­ντα που έρχο­νται από τρίτες χώρες, υπάρχει απαί­τηση για πολύ συγκε­κρι­μέ­νες προ­δια­γρα­φές ασφα­λείας –έτσι ώστε και οι ευρω­παίοι κατα­να­λω­τές να προ­στα­τεύ­ο­νται, αλλά και οι ευρω­παϊ­κές επι­χει­ρή­σεις να μην υφί­στα­νται αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό, από προ­ϊ­ό­ντα χαμηλού κόστους και μηδε­νι­κής ασφά­λειας. Το ζήτημα όμως είναι ότι οι έλεγχοι δεν είναι όσο αυστη­ροί χρειά­ζο­νται με απο­τέ­λε­σμα να κυκλο­φο­ρούν στην ευρω­παϊκή αγορά προ­ϊ­ό­ντα που δεν πληρούν τις προ­δια­γρα­φές. Γι΄αυτό συζη­τεί­ται η ανα­μόρ­φωση του τελω­νεια­κού συστή­μα­τος, ενώ κάθε πλατ­φόρμα που πουλάει προ­ϊ­ό­ντα στην Ε.Ε. πρέπει να έχει εδώ νόμιμο εκπρό­σωπο. Ένα επι­πλέον σοβαρό ζήτημα, που πρέπει να ρυθ­μί­σει η Ένωση, είναι αυτό της σημα­ντι­κής δια­κύ­μαν­σης τιμών με βάση εδα­φι­κούς περιο­ρι­σμούς: οι πολυ­ε­θνι­κές πωλούν το ίδιο προϊόν ακρι­βό­τερα στις μικρές αγορές, όπως η δική μας. Το θέμα έχει τεθεί στην πρόεδρο της Κομι­σιόν, ήδη από το 2024, με τη γνωστή επι­στολή του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη και το έχω επα­να­φέ­ρει πολλές φορές στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο. Η Κομι­σιόν έχει ανα­κοι­νώ­σει ότι θα προ­τεί­νει νομο­θε­τικά μέτρα εντός του 2026.

Σε όλες τις δημο­σκο­πή­σεις που βλέπουν τη δημο­σιό­τητα μέχρι και το τέλος του έτους, η Νέα Δημο­κρα­τία βρί­σκε­ται πολύ μπροστά σε σχέση με τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης. Εκτι­μάτε ότι μέχρι την κάλπη, θα κατα­φέ­ρει να ανε­βά­σει κι άλλο τα ποσοστά της;

Οι δημο­σκο­πή­σεις απο­τυ­πώ­νουν τους πολι­τι­κούς συσχε­τι­σμούς, τις τάσεις και τις δυνα­μι­κές της εκά­στοτε συγκυ­ρίας. Τις μελε­τάμε προ­σε­κτικά, αλλά δεν επα­να­παυό­μα­στε ποτέ! Το θετικό απο­τέ­λε­σμα της κάλπης είναι αυτό που μετράει, η νίκη στις εκλογές του 2027 είναι αυτή που επι­διώ­κουμε. Με το έργο μας, που αλλάζει την Ελλάδα, και με το πρό­γραμμά μας για μιαν ακόμη μεταρ­ρυ­θι­στική τετρα­ε­τία. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είναι η μονα­δική επιλογή ευθύνης και στα­θε­ρό­τη­τας για το τιμόνι της χώρας, σε μια εποχή σει­σμι­κών γεω­πο­λι­τι­κών ανα­κα­τα­τά­ξεων, με μεγάλες προ­κλή­σεις και κιν­δύ­νους πολλούς. Η Ελλάδα που παρέ­λαβε το 2019, δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2025: τώρα, η πατρίδα είναι ενι­σχυ­μένη διπλω­μα­τικά, εξο­πλι­σμένη στρα­τιω­τικά, σεβαστή από όλους, με στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χίες που την «οχυ­ρώ­νουν» πολ­λα­πλώς και με την οικο­νο­μία της να θεω­ρεί­ται υπό­δειγμα επι­τυ­χίας από τους ευρω­παί­ους εταί­ρους μας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι οι εκλογές του 2027 θα επι­φυ­λά­ξουν μιαν ακόμη πολύ δυσά­ρε­στη έκπληξη, για όλους εκεί­νους που προ­φη­τεύ­ουν το τέλος της δια­κυ­βέρ­νη­σης Μητσο­τάκη. Οι πολίτες θα απα­ντή­σουν στην κάλπη! Όπως το έκαναν και το 2023! Όπως θυμάστε και τότε οι δημο­σκο­πή­σεις έδιναν πιο χαμηλό ποσοστό από το τελικό εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα.

Πώς σχο­λιά­ζετε τις δηλώ­σεις του Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου Ντό­ναλντ Τράμπ, ο οποίος σε συνέ­ντευξή του στο Politico επι­τέ­θηκε κατά της Ευρώπης και των ευρω­παίων ηγετών, ενώ μίλησε με σκληρά λόγια για τη λαθρο­με­τα­νά­στευση;

Ο πρό­ε­δρος Τραμπ έχει κατα­στή­σει απο­λύ­τως σαφές, τόσο με δημό­σιες δηλώ­σεις όσο και με πολι­τι­κές κινή­σεις, ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρώπη τοπο­θε­τού­νται πια σε νέα βάση –η οποία ορί­ζε­ται από δύο κύριες παρα­δο­χές: Πρώτον, η Ουά­σιγ­κτον στρέφει ήδη το ενδια­φέ­ρον και την προσοχή της στην περιοχή του ινδο-ειρηνικού και συγκε­ντρώ­νει εκεί όλο και περισ­σό­τε­ρους πόρους για να αντι­με­τω­πί­σει την Κίνα –η ήπειρός μας δεν απο­τε­λεί πια προ­τε­ραιό­τητα για την αμε­ρι­κα­νική πολι­τική. Δεύ­τε­ρον, ο πρό­ε­δρος Τραμπ έχει επι­λέ­ξει να συνο­μι­λεί με ευρω­παϊ­κές χώρες και όχι με την Ευρω­παϊκή Ένωση ως σύνολο. Είναι σαφές και από το κείμενο για την Ασφά­λεια που δημο­σιεύ­θηκε πρό­σφατα. Η Ελλάδα έχει μια στρα­τη­γική σχέση με τις ΗΠΑ, όπως κατέ­δει­ξαν οι μεγάλες συμ­φω­νίες για το ενερ­γειακό. Σε ό,τι αφορά στις θέσεις του αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου για το μετα­να­στευ­τικό, θα πω ότι εμείς πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε το πρό­βλημα όπως εκδη­λώ­νε­ται στην Ευρώπη –με τους δικούς μας κανόνες και τις εδώ (ακόμα και γεω­γρα­φι­κές) ιδιαι­τε­ρό­τη­τες. Πάντως, και για τις Βρυ­ξέλ­λες, τα πράγ­ματα έχουν αλλάξει –η πολι­τική των ανοι­χτών συνόρων απο­τε­λεί παρελ­θόν: είναι ήδη κοινή αντί­ληψη ότι εμείς και μόνον εμείς μπο­ρούμε να απο­φα­σί­ζουμε ποιος θα περνάει τα σύνορά μας και θα γίνεται δεκτός στις χώρες μας και όχι οι δια­κι­νη­τές.

Για να κλεί­σουμε, θα ήθελα να σας ζητήσω ένα σχόλιο για την εκλογή του κ. Κυριά­κου Πιερ­ρα­κάκη στην προ­ε­δρία του Eurogroup. Είναι μια θετική εξέλιξη για την Ελλάδα;

Η εκλογή του Κυριά­κου Πιερ­ρα­κάκη ως προ­έ­δρου του Eurogroup, ασφαλώς είναι μια εξέλιξη απο­λύ­τως θετική για τη χώρα μας. Διότι, πέρα από τις εξαι­ρε­τι­κές ικα­νό­τη­τες, τη συγκρό­τηση και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά του, στο πρόσωπό του επι­βρα­βεύ­ε­ται μια πολι­τική: η πολι­τική της κυβέρ­νη­σης της ΝΔ και του Κυριά­κου Μητσο­τάκη που έβγαλε την ελλη­νική οικο­νο­μία από τη μιζέρια και το περι­θώ­ριο, από την καχεξία και την ανυ­πο­λη­ψία, και την οδήγησε σε μια νέα τροχιά ανά­πτυ­ξης με δημο­σιο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα. Η Ελλάδα, κάποτε, ήταν για την Ευρώπη το «μαύρο πρόβατο», η «δύσκολη περί­πτωση», ο «προ­βλη­μα­τι­κός της παρέας». Σήμερα, μέσα σε έξι μόλις χρόνια, η πατρίδα μας γίνεται υπό­δειγμα –και οι επι­τυ­χίες της προ­κα­λούν τους επαί­νους των εταίρων μας. Αυτή ακριβώς η πορεία επι­δο­κι­μά­ζε­ται και επι­σφρα­γί­ζε­ται πανη­γυ­ρικά με την εκλογή Πιερ­ρα­κάκη στην προ­ε­δρία του Eurogroup, την υψη­λό­τερη θέση που έχει ανα­λά­βει Ελληνας στην Ε.Ε. μέχρι σήμερα.