Τα σαλιγκάρια στη διατροφή μας

Γράφει

ο Εμμα­νουήλ Μοράρης

Διαι­το­λό­γος, Δια­τρο­φο­λό­γος

Με τα πρω­το­βρό­χια, τα σαλι­γκά­ρια «ξεμυ­τί­ζουν» και οι Έλληνες πηγαί­νουν να τα μαζέ­ψουν απ΄τα βουνά. Σπάνιος μεζές που το κρέας τους απο­τε­λεί ξεχω­ρι­στή λιχου­διά για τους γευ­σι­γνώ­στες, συγκε­ντρώ­νει αρκετά δια­τρο­φικά πλε­ο­νε­κτή­ματα σε σχέση με άλλα κρέατα. Έχει χαμηλή περιε­κτι­κό­τητα σε θερ­μί­δες και λίπη, υψηλή περιε­κτι­κό­τητα σε ανόρ­γανα θρε­πτικά στοι­χεία, απα­ραί­τητα αμι­νο­ξέα και ευερ­γε­τικά λιπαρά οξέα. Πρό­σφα­τες έρευνες ανα­δει­κνύ­ουν το κρέας των σαλι­γκα­ριών ως έναν από τους θετι­κούς δια­τρο­φι­κούς παρά­γο­ντες της μεσο­γεια­κής δίαιτας.

Η υψηλή βιω­σι­μό­τητα των κατοί­κων της Κρήτης και τα χαμηλά ποσοστά καρ­κί­νου, συσχε­τί­στη­καν και με τη συχνή κατα­νά­λωση σαλι­γκα­ριών, εκτός από το ελαιό­λαδο.

Η θερ­μι­δική αξία του κρέατος των σαλι­γκα­ριών είναι 60-90 Kcal ανά 100 gr κρέατος έτοιμου προς κατα­νά­λωση, μικρό­τερη από το κρέας διά­φο­ρων ψαριών, πτηνών και θηλα­στι­κών. Το περιε­χό­μενο σε πρω­τε­ΐνη είναι υψηλό και κυμαί­νε­ται από 10 έως 16% του νωπού βάρους, ενώ το ποσοστό των λιπών απο­τε­λεί το 0,5 έως 2% του ολικού νωπού βάρους του σαλι­γκα­ριού. Θα πρέπει να τονι­στεί ότι το λίπος των σαλι­γκα­ριών είναι ωφέλιμο, γιατί παρέχει στον οργα­νι­σμό τα Ω3 λιπαρά οξέα, τα οποία θεω­ρού­νται απα­ραί­τητα, καθώς ο άνθρω­πος δε μπορεί να τα συν­θέ­σει και γι’ αυτό πρέπει να τα λάβει με τη δια­τροφή του. Είναι πολύ ευερ­γε­τικά για την υγεία του, γιατί θεω­ρού­νται ότι παρε­μπο­δί­ζουν την αθη­ρο­σκλή­ρωση και τη θρόμ­βωση και έχουν αντι­φλεγ­μο­νώ­δεις επι­δρά­σεις, προ­λη­πτικά σε αλλερ­γίες, κατά­θλιψη και άλλες ασθέ­νειες του νευ­ρι­κού συστή­μα­τος.

Όσον αφορά στα ανόρ­γανα στοι­χεία (μέταλλα) το κρέας των σαλι­γκα­ριών απο­τε­λεί πηγή ασβε­στίου, φωσφό­ρου, μαγνη­σίου, καλίου και νατρίου. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό το γεγονός ότι ορι­σμέ­νοι ερευ­νη­τές προ­τεί­νουν την κατα­νά­λωση σαλι­γκα­ριών ως εναλ­λα­κτική πηγή ασβε­στίου και φωσφό­ρου, δυο συστα­τι­κών πολύ σημα­ντι­κών για την ανά­πτυξη των οστών.

Επίσης, απο­τε­λούν μια σημα­ντική πηγή αμι­νο­ξέων και ασβε­στίου σε περιό­δους νηστείας που δεν κατα­να­λώ­νε­ται κρέας και γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα. Όσον αφορά στα ιχνο­στοι­χεία, το κρέας των ειδών αυτών απο­τε­λεί καλή πηγή σελη­νίου, παρέ­χο­ντας ουσια­στικά στον κατα­να­λωτή το 50% της συνι­στώ­με­νης ημε­ρή­σιας ποσό­τη­τας που απαι­τεί­ται για πρό­σληψη από μια ενήλικη γυναίκα και το 1/3 για ένα άνδρα. Το σελήνιο έχει ισχυρές αντιο­ξει­δω­τι­κές ιδιό­τη­τες προ­στα­τεύ­ο­ντας από καρ­διο­πά­θειες και καρκίνο (κυρίως του προ­στάτη), συμ­βάλ­λο­ντας επίσης στη λει­τουρ­γία του θυρε­οειδή αδένα και του ανο­σο­ποι­η­τι­κού συστή­μα­τος.

Εκτός όλων των παρα­πάνω, η σάρκα των σαλι­γκα­ριών απο­τε­λεί και σημα­ντική διαι­τη­τική πηγή βιτα­μι­νών. Η νιασίνη είναι μια υδρο­δια­λυτή βιτα­μίνη του συμπλέγ­μα­τος Β με ευερ­γε­τική επί­δραση στο νευρικό και καρ­διαγ­γειακό σύστημα. Είναι αξιο­ση­μεί­ωτα σταθερή και ανθε­κτική στη θερ­μό­τητα, τη μαγει­ρική και την απο­θή­κευση των τρο­φί­μων. Η περιε­κτι­κό­τητα του κρέατός τους σε νιασίνη αντι­στοι­χεί σε κατα­νά­λωση 50 g τυριού και 150 g από για­ούρτι, φακές ή πατάτες που θεω­ρού­νται καλές πηγές αυτής της βιτα­μί­νης.