Η πρωτιά…

Θερί­ζουν» τα τροχαία. Για να επι­βε­βαιώ­σουμε για μια ακόμη φορά την πρωτιά μας. Είμαστε η χώρα όπου η πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 18-44 είναι τα τροχαία ατυ­χή­ματα. Ατυ­χή­ματα και δυστυ­χή­ματα, που συχνά  συνο­δεύ­ο­νται και από φράση  «κακιά στιγμή».  Αγόρια που έφυγαν στη στροφή. Κορί­τσια που ανέ­βη­καν για μια γρήγορη βόλτα. Παιδιά που ήπιαν ένα ποτη­ράκι παρα­πάνω. Ξενύ­χτη­δες που βγήκαν στο απέ­να­ντι ρεύμα. «Φταίνε οι δρόμοι», θα πουν κάποιοι. Εχει μια δόση αλή­θειας. Ομως οι μισοί νεκροί, σε όλη την Ελλάδα, θα ζούσαν εάν είχαν δεθεί με τη ζώνη τους ή εάν φορού­σαν το κράνος τους, παιδιά θα γλί­τω­ναν εάν ήταν σωστά δεμένα στα αυτο­κί­νητα, νέοι άνθρω­ποι εάν μετά το παρα­πάνω ποτη­ράκι δεν έπιαναν το τιμόνι. Στις αιτίες τα τελευ­ταία χρόνια προ­στέ­θηκε και το κινητό. Στο ένα χέρι το τιμόνι και στο άλλο τα λάικ και τα στόρυ. Και δίπλα από τους νεκρούς και τους ανα­πή­ρους, οι γονείς αλλά και οι συγ­γε­νείς των θυμάτων, που θάβο­νται μαζί τους. Αυτοί που κλεί­νο­νται στα σπίτια τους και ρίχνουν όλο το φταί­ξιμο πάνω τους. Γιατί του πήρα μηχανή; Γιατί του έδωσα το αμάξι; Τι μπορεί να γίνει; Δεν θα πούμε τίποτε πρω­τό­τυπο. Αυστη­ροί έλεγχοι για το ποτό, τις ζώνες και τα κράνη και κυκλο­φο­ριακή αγωγή. Από τον Σεπτέμ­βριο η οδική ασφά­λεια θα είναι επι­τέ­λους, υπο­χρε­ω­τικό μάθημα στα σχολεία. Αυτό που ο Ιαβέρης ονο­μά­ζει «εκπαί­δευση της συνεί­δη­σής τους», ώστε να κατα­λά­βουν πως η ζωή τους κιν­δυ­νεύει να χαθεί μέσα σε κάποια δέκατα του δευ­τε­ρο­λέ­πτου. Και δεν θα είναι «η κακιά στιγμή».