Οι κορυφαίοι αθλητές ζητούν να αγωνιστούν φέτος!

Η πρω­τα­θλή­τρια των συν­θέ­των και του ακο­ντι­σμού Σοφία Υφα­ντί­δου ανήρ­τη­σε επι­στο­λή – κά­λε­σμα προς συ­να­θλη­τές της και όχι μόνο για την διε­ξα­γω­γή των εγ­χώ­ριων αγώ­νων στί­βου, με­τα­ξύ των οποί­ων οι Νικόλ Κυ­ρια­κο­πού­λου και Μαρία Γάτου του ΑΓΕΣ Κά­μει­ρος, αλλά και η Ρο­δί­τισ­σα Ρα­φα­έ­λα Σπα­νου­δά­κη, η οποία μά­λι­στα την κοι­νο­ποί­η­σε ανα­φέ­ρο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Πολύ σωστή κί­νη­ση Σοφία Υφα­ντί­ου, μπρά­βο! Εί­μα­στε όλοι μαζί σε αυτό. Όλοι μαζί ενω­μέ­νοι σαν μια γρο­θιά να εκ­φρά­σου­με την επι­θυ­μία μας να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι εγ­χώ­ριοι αγώ­νες και το Πα­νελ­λή­νιο Πρω­τά­θλη­μα, να μην χαθεί τε­λεί­ως αυτή η χρο­νιά!».

Η ανάρ­τη­ση της Σο­φί­ας Υφα­ντί­δου:

«Ποιος αθλη­τής ξε­κι­νώ­ντας την προ­ε­τοι­μα­σία του τον Σε­πτέμ­βριο του 2019 και αρ­γό­τε­ρα, θα πε­ρί­με­νε ότι θα δει τον προ­γραμ­μα­τι­σμό του για την χρο­νιά του 2020 και τις με­γά­λες διορ­γα­νώ­σεις που πε­ριεί­χε αυτή (Ολυ­μπια­κούς Αγώ­νες-Πα­νευ­ρω­παϊ­κό Α-Γ και διε­θνείς αγώ­νες μι­κρό­τε­ρων κα­τη­γο­ριών) να εξα­νε­μί­ζε­ται.

Το σί­γου­ρο είναι ότι δεν θα μπο­ρού­σε να γίνει δια­φο­ρε­τι­κά, με τις πα­γκό­σμιες εξε­λί­ξεις, της παν­δη­μί­ας του Covid19, οπότε πάρ­θη­καν και ορθές απο­φά­σεις.

Μέχρι προ­χθές και πριν ανα­κοι­νω­θεί η ακύ­ρω­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Πρω­τα­θλή­μα­τος, όλοι οι ελίτ αθλη­τές, εί­χα­με κα­τα­φέ­ρει μετά και το κλεί­σι­μο των στα­δί­ων, να προ­πο­νού­μα­στε με αυ­το­σχέ­διους τρό­πους, σε βουνά, λα­γκά­δια, μέσα στα σπί­τια μας.

Όλοι λίγο πολύ πε­ρι­μέ­να­με αυτή την αρ­νη­τι­κή εξέ­λι­ξη αλλά συ­νε­χί­ζα­με, προ­φα­νώς για όλο αυτό που κά­νου­με υπάρ­χει κάτι ανώ­τε­ρο από την συμ­με­το­χή σε μια με­γά­λη διορ­γά­νω­ση, υπάρ­χει αγάπη για αυτό που κά­νου­με.

Και ας εί­μα­στε ρε­α­λι­στές, στην Ελ­λά­δα ζούμε. Εδώ που ο ερα­σι­τε­χνι­κός αθλη­τι­σμός, για εμάς ο Στί­βος, επι­βιώ­νει γιατί πλαι­σιώ­νε­ται από αν­θρώ­πους, είτε αυτοί είναι αθλη­τές, προ­πο­νη­τές, πα­ρά­γο­ντες που είναι ερω­τευ­μέ­νοι με το άθλη­μα αυτό. Ο στί­βος στην Ελ­λά­δα ‘’δίνει’’ τόσα πολλά και ας ‘’παίρ­νει’’ λίγα.

Για να μην μα­κρη­γο­ρώ και άλλο…

Στην Ελ­λά­δα, στο αγω­νι­στι­κό κομ­μά­τι, ίσως εί­μα­στε πιο τυ­χε­ροί από άλλες χώρες. Κα­τα­πο­λε­μά­ται η παν­δη­μία με πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κούς τρό­πους, οπότε σύ­ντο­μα μπο­ρού­με να επα­νέλ­θου­με με στα­δια­κό τρόπο στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας. Που για εμάς, τους αθλη­τές, είναι οι προ­πο­νή­σεις μας και γιατί όχι κά­ποιοι εγ­χώ­ριοι αγώ­νες. Κυ­ρί­ως τα Πα­νελ­λή­νια πρω­τα­θλή­μα­τα.

Τα πα­νελ­λή­νια πρω­τα­θλή­μα­τα, από όπου όλοι ξε­κι­νή­σα­με, που πε­ρι­μέ­να­με πως και πως την συμ­με­το­χή μας σε αυτά λες και ήταν Ολυ­μπια­κοί Αγώ­νες.

Που είναι ίσως η μο­να­δι­κή αφορ­μή φέτος , για να μην πάνε χα­μέ­νοι όσοι κόποι κά­να­με από την αρχή της χρο­νιάς και συ­νε­χί­ζου­με στο επι­τρε­πό­με­νο μέτρο, ακόμα και σε αυτή την δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δε, για να μην τε­λειώ­σει τόσο απρό­ο­πτα μια χρο­νιά. Γιατί αν συμ­βεί αυτό θα υπάρ­ξει ένα κενό 9 μηνών και μόνο όποιος έχει γνώση κα­τα­λα­βαί­νει πόσο ζη­μιο­γό­νο είναι για έναν αθλη­τή αυτό, προ­πο­νη­τι­κά, αλλά και ψυ­χο­λο­γι­κά.

Οπότε ναι

Αν δοθεί το πρά­σι­νο φως, προ­σω­πι­κά πε­ρι­μέ­νω πως και πως την συμ­με­το­χή μου σε ένα πα­νελ­λή­νιο πρω­τά­θλη­μα. Σε ένα πρω­τά­θλη­μα που έχει με­γά­λη ση­μα­σία για έναν αθλη­τή, για έναν σύλ­λο­γο, γιατί ο αθλη­τής υπάρ­χει χάρη στον σύλ­λο­γο, που τον στη­ρί­ζει οι­κο­νο­μι­κά και ο σύλ­λο­γος χάρη στον αθλη­τή, που θα του φέρει βαθ­μούς και θα συ­νε­χί­σει να τον στη­ρί­ζει. Αυτά τα δύο είναι κρί­κος μιας αλυ­σί­δας, όπου κρέ­με­ται ο ένας από τον άλλο και αν δεν υπάρ­χει οι­κο­νο­μι­κή βλέψη, υπάρ­χει σε­βα­σμός οπότε πολύ ευ­χα­ρί­στως κά­ποιος αθλη­τής να κάνει, ένα , δύο ή τρία αγω­νί­σμα­τα για να στη­ρί­ξει τον σύλ­λο­γο που τον ανέ­δει­ξε και που τον έκανε αυτό που είναι σή­με­ρα.

Ακόμα, για τον κάθε αθλη­τή, ίσως υπάρ­χει και ένας χο­ρη­γός, ο οποί­ος πε­ρι­μέ­νει να τον δει να αγω­νί­ζε­ται ακόμα και σε ένα τέ­τοιο πρω­τά­θλη­μα για να έχει λόγο να τον στη­ρί­ξει και την επό­με­νη χρο­νιά. Γιατί δεν νο­μί­ζω να πι­στεύ­ει κα­νείς ότι οι αθλη­τές στί­βου, υπο­γρά­φουν συμ­βό­λαια πολ­λών χι­λιά­δων ευρώ, όπως σε άλλα αθλή­μα­τα (επαγ­γελ­μα­τι­κού τύπου).

Γι’ αυτό καλώ τους συ­να­θλη­τές μου, αν δια­βά­ζο­ντας αυτό το κεί­με­νο μπή­καν στην ίδια θέση. Αν πε­ρι­μέ­νουν πως και πως να ανοί­ξουν τα στά­δια. Αν θέ­λουν να αγω­νι­στούν ΑΚΟΜΑ και σε ένα Πα­νελ­λή­νιο πρω­τά­θλη­μα, να ενω­θού­με! Η φωνή μας ενω­μέ­νη είναι πιο δυ­να­τή από κάθε ψί­θυ­ρο, οι πρω­τα­γω­νι­στές εί­μα­στε εμείς και θα πρέ­πει να έχου­με τον πρώτο λόγο. Τι λέτε; ”Ρα­ντε­βού λοι­πόν εκεί από όπου ξε­κι­νή­σα­με”…».