Να μας φορέσουν «φερετζέ» με το ζόρι θέλουν οι Τούρκοι!

• Προ­κλη­τι­κές δηλώ­σεις Φιντάν περί «ομο­γε­νών» στα Δωδε­κά­νησα

Οι νέες προ­κλη­τι­κές δηλώ­σεις του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας Χακάν Φιντάν, επα­να­φέ­ρουν στο τραπέζι το ζήτημα περί «τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας» στα Δωδε­κά­νησα! Το θέμα είχε απα­σχο­λή­σει έντονα τις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, αλλά και σε ευρω­παϊκό επίπεδο την Κοι­νο­βου­λευ­τική Συνέ­λευση του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης. Μάλιστα το 2009 τη Ρόδο και την Κω επι­σκέ­φθηκε ο σοσια­λι­στής Ελβετός βου­λευ­τής Αντρέας Γκρος προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στώ­σει τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης των Ελλήνων μου­σουλ­μά­νων, κατα­θέ­το­ντας ανα­λυ­τική έκθεση στο Συμ­βού­λιο της Ευρώπης.

Οι «ομο­ε­θνείς» που ζουν στα Δωδε­κά­νησα!

Ο Τούρκος υπουρ­γός μιλώ­ντας στην επι­τροπή του Κοι­νο­βου­λίου για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, έθεσε εκ νέου θέμα «τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας στη Θράκη» και «ομο­ε­θνών» που ζουν στα Δωδε­κά­νησα, επι­χει­ρώ­ντας μετά από περίπου δεκα­πέ­ντε χρόνια να επα­να­φέ­ρει στην ατζέντα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων την επι­θυ­μία της Άγκυρας της λύσης «πακέτο» ως προς τις τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις.

«Η «Τουρ­κική Μειο­νό­τητα» της “Δυτικής Θράκης” και οι «ομο­ε­θνείς μας» που ζουν στα Δωδε­κά­νησα είναι ένα από τα θέματα που θέτουμε ως προ­τε­ραιό­τητα στις σχέσεις μας με την Ελλάδα. Παρα­κο­λου­θούμε την επίλυση των προ­βλη­μά­των της “τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας Δυτικής Θράκης”, με τους εκπρο­σώ­πους της οποίας συνα­ντη­θή­καμε πρό­σφατα. Από την άλλη πλευρά, συνε­χί­ζουμε να προ­στα­τεύ­ουμε με προσοχή τα δικαιώ­ματα και τα συμ­φέ­ρο­ντά μας στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Κατά την τελευ­ταία μας επί­σκεψη στην Αθήνα επίσης, επι­δεί­ξαμε την απο­φα­σι­στική μας στάση στο θέμα αυτό» υπο­στή­ριξε ο κ. Φιντάν.

Τις δηλώ­σεις του Τούρκου ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν περί τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας στην Ελλάδα και γενι­κό­τερα για το πλαίσιο των διμερών δια­βου­λεύ­σεων, σχο­λί­α­σαν διπλω­μα­τι­κές πηγές στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τις ίδιες διπλω­μα­τι­κές πηγές, η ατζέντα της συνά­ντη­σης των δύο υπουρ­γών ήταν ίδια, όπως ακριβώς και στις προη­γού­με­νες συνα­ντή­σεις. Συζη­τή­θη­καν διμερή, διεθνή και περι­φε­ρειακά θέματα. Ιδιαι­τέ­ρως, δε, στη συγκε­κρι­μένη συνά­ντηση συζη­τή­θηκε και η πρόθεση για την επα­νέ­ναρξη των δια­βου­λεύ­σεων για το Κυπριακό. Ακόμη, ετέ­θη­σαν από την ελλη­νική πλευρά τα ζητή­ματα που έχουν να κάνουν με τις έρευνες που διε­ξά­γο­νται για την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση.

«Η Συνθήκη της Λωζάν­νης είναι σαφής και δεν επι­δέ­χε­ται παρερ­μη­νεία: Ανα­φέ­ρε­ται σε μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα. Η πάγια αναφορά εκ μέρους της Τουρ­κίας σε ανύ­παρ­κτη εθνική μειο­νό­τητα αντί­κει­ται στην οφει­λό­μενη πιστή εφαρ­μογή του Διε­θνούς Δικαίου. Η Ελλάδα θα συνε­χί­σει την πολι­τική ισό­τη­τας και ισο­πο­λι­τείας για όλους τους Έλληνες πολίτες» κατέ­λη­ξαν με νόημα οι ίδιες διπλω­μα­τι­κές πηγές.

Οι απο­κα­λύ­ψεις ή η στρα­τη­γική της γεί­το­νος να βάλει σε διάλογο αυτά τα ζητή­ματα προ­κά­λε­σαν την αντί­δραση της τομε­άρχη Εξω­τε­ρι­κών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένας Δούρου, που άσκησε σκληρή κριτική στην κυβέρ­νηση για τα ελλη­νο­τουρ­κικά.

Η έκθεση

Γκρος για την

«μου­σουλ­μα­νική

μειο­νό­τητα»

Το 2009 τη Ρόδο και την Κω επι­σκέ­φθηκε ο σοσια­λι­στής Ελβετός βου­λευ­τής Αντρέας Γκρος προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στώ­σει τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης των Ελλήνων μου­σουλ­μά­νων, κατα­θέ­το­ντας ανα­λυ­τική έκθεση στο Συμ­βού­λιο της Ευρώπης. Η πρόταση ψηφί­σμα­τος που κυκλο­φό­ρησε ως επίσημο έγγραφο ένα χρόνο νωρί­τερα (Doc 11904), σε επίπεδο συμ­βου­λίου της Ευρώπης, δια­τύ­πωνε την και­νο­φανή θεωρία ότι η «τουρ­κική μειο­νό­τητα σε Κω και Ρόδο διέ­πε­ται από τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923» αν και η ίδια η «τουρ­κική μειο­νό­τητα» προ­έ­κυψε δύο δεκα­ε­τίες αργό­τερα με την απε­λευ­θέ­ρωση της Δωδε­κα­νή­σου. Η πρόταση υιο­θε­τούσε τότε πλήρως την τουρ­κική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία και ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής: «…Τα μειο­νο­τικά δικαιώ­ματά τους παρα­μέ­νουν αιτία ανη­συ­χίας για την κοι­νό­τητα. Η Συνέ­λευση υπεν­θυ­μί­ζει ότι ο πλη­θυ­σμός της τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας των νησιών συνε­χί­ζει να μειώ­νε­ται από το 1967. Τα σχολεία στη Ρόδο και την Κω έπαυσαν να λει­τουρ­γούν το 1972. Η μειο­νό­τητα αντι­με­τω­πί­ζει περιο­ρι­σμούς στην άσκηση των θρη­σκευ­τι­κών καθη­κό­ντων της. Η θέση του μουφτή παρα­μέ­νει άδεια από το 1972. Μόνο ένα από τα υπάρ­χο­ντα ακόμη 12 τζαμιά στη Ρόδο είναι ανοικτό για θρη­σκευ­τι­κές λει­τουρ­γίες» ήταν ανα­φο­ρές στο ψήφισμα.

Η μεθό­δευση του Ελβετού βου­λευτή και όσων συνυ­πέ­γρα­ψαν την πρόταση περί έκθεσης της κατα­πά­τη­σης των δικαιω­μά­των του μου­σουλ­μά­νων σε Ρόδο και Κω, απο­σκο­πούσε στην «αθώωση» της Τουρ­κίας (με τη λογική του συμ­ψη­φι­σμού) για την εξα­φά­νιση της ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, την Ιμβρο και την Τένεδο, μέσα από μια δια­δι­κα­σία πραγ­μα­τι­κής εθνο­κά­θαρ­σης διαρ­κείας και νομι­μο­ποί­η­σης της επι­δί­ω­ξης της Τουρ­κίας να θέσει υπό καθε­στώς αμοι­βαιό­τη­τας τα μειο­νο­τικά θέματα, κάτι που είναι απα­ρά­δε­κτο από άποψη δικαίου και απο­λύ­τως ανι­σο­βα­ρές πολι­τικά για τη χώρα μας. Σε επί­σκεψη που ακο­λού­θησε στα νησιά, ο Α. Γκρός συνα­ντή­θηκε με μέλη της μου­σουλ­μα­νι­κής κοι­νό­τη­τας κατα­θέ­το­ντας τελικά το πόρισμά του. Στην Κω δε, τον Ελβετό βου­λευτή υπο­δέ­χθη­καν τα μέλη του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης Αρι­στο­τέ­λης Παυ­λί­δης, Έλσα Παπα­δη­μη­τρίου κ.ά.

Σημειώ­νε­ται ότι στις συνα­ντή­σεις της Τουρ­κι­κής ηγεσίας με την τότε Ελλη­νίδα ΥΠΕΞ Ντόρα Μπα­κο­γιάννη, ο κ. Τ. Ερντο­γάν έθετε ξεκά­θαρα και με τρόπο προ­κλη­τικό τις τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις, φτά­νο­ντας στο σημείο να κατη­γο­ρεί την Ελλάδα για «κατα­πά­τηση των δικαιω­μά­των της τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας στη Ρόδο και στην Κω» και να επι­πλήτ­τει το ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο για το ψήφισμα που εξέδωσε για τους Ποντί­ους! Με ύφος κυρί­αρ­χου τόνιζε ότι «δεν εξα­σφα­λί­ζουν τα δικαιώ­ματα της τουρ­κι­κής μειο­νό­τη­τας(!) στη Ρόδο και στην Κω» και πως «πρέπει να υιο­θε­τη­θούν μέτρα κυρίως στην εκπαί­δευση υπέρ της μειο­νό­τη­τας αυτής καθώς και να διδά­σκε­ται η τουρ­κική γλώσσα»!

Δεκαέξι χρόνια αργό­τερα η «Δια­κή­ρυξη Φιλίας των Αθηνών» μετα­τρέ­πει την «Τουρ­κική μειο­νό­τητα» σε «ομο­ε­θνείς». Τον χαβά τους οι γεί­το­νες Τούρκοι!