To σκάνδαλο της ΕΠΟ με την «κάρτα υγείας»

Λίγους μήνες μετά την παρου­σία τους ως απο­λο­γού­με­νοι για την υπόθεση της «εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης» στο ποδό­σφαιρο, η οποία σε επίπεδο ανα­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σίας έχει σχεδόν ολο­κλη­ρω­θεί, ηγετικά μέλη της ΕΠΟ (κάποιοι εμπλέ­κο­νται και στις δύο υπο­θέ­σεις) ανα­γκά­ζο­νται ξανά, έχοντας να αντι­με­τω­πί­σει νέες κατη­γο­ρίες, να βρεθούν απο­λο­γού­μενα ενώπιον του ίδιου ειδικού ανα­κριτή, του κ. Γ. Ανδρε­άδη, στον δεύτερο όροφο του κτιρίου 6 των δικα­στη­ρίων της πρώην σχολής Ευελ­πί­δων.

Αυτή τη φορά η κατη­γο­ρία που αντι­με­τω­πί­ζουν αφορά την επο­νο­μα­ζό­μενη υπόθεση της «κάρτας υγείας». Ενός φιλό­δο­ξου σχεδίου ελέγχου, μέσω μετρή­σεων, της υγείας περίπου 300.000 ποδο­σφαι­ρι­στών (όλων των κατη­γο­ριών και των πρω­τα­θλη­μά­των) το οποίο παρότι άρχισε το 2005, ουσια­στικά δεν υλο­ποι­ή­θηκε ποτέ και προ­κά­λεσε περιου­σιακή ζημία στην ΕΠΟ, που υπερ­βαί­νει τα 29 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Στη συγκε­κρι­μένη υπόθεση, κατη­γο­ρίες σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος αντι­με­τω­πί­ζουν συνο­λικά 31 πρόσωπα από τα οποία τα 23 κατη­γο­ρού­νται για τις ενέρ­γειες και τις παρα­λεί­ψεις τους ως μέλη της ΕΠΟ, ενώ οι υπό­λοι­ποι οκτώ, είναι στελέχη της εται­ρείας με την οποία υπο­γρά­φη­καν οι συμ­βά­σεις το 2005 και το 2010.

Ανάμεσα στους 23 της ΕΠΟ που κατη­γο­ρού­νται, είναι ο πρό­ε­δρος Γ. Γκιρ­τζί­κης καθώς και οι τρεις προη­γού­με­νοι πρό­ε­δροι της ομο­σπον­δίας, Γ. Σαρρής, Σ. Πιλά­βιος και Β. Γκα­γκά­τσης. Επίσης, επτά από τους 23 είναι σήμερα μέλη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΕΠΟ. Πέραν του κ. Γκιρ­τζίκη, πρό­κει­ται για τον ανα­πλη­ρωτή πρόεδρο, Ευ. Τοπο­λιάτη, τον β΄ αντι­πρό­ε­δρο Ευ. Μαζα­ράκη, τον πρόεδρο της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής Διαι­τη­σίας, Γ. Καρα­με­λίδη, τον πρόεδρο της Φού­τμπολ Λιγκ, Σπ. Καλο­γιάννη, και τα μέλη Ν. Προύν­τζο και Ι. Οικο­νο­μίδη.

Η κατη­γο­ρία που αντι­με­τω­πί­ζουν είναι ηθική αυτουρ­γία κατά συναυ­τουρ­γία σε απιστία, επειδή σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο τα «ιατρικά κέντρα» που η ΕΠΟ φιλο­δο­ξούσε να ιδρύσει σε κάθε Ενωση – μέλος της, ουδέ­ποτε εξα­σφά­λι­σαν άδεια λει­τουρ­γίας. Επο­μέ­νως, σύμφωνα πάντα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ενώ οι ποδο­σφαι­ρι­στές υπο­λο­γί­ζε­ται ότι είναι 300.000 μέχρι την καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης από την ίδια την ΕΠΟ, τον Μάρτιο του 2013, έγιναν μόλις 15.513 μετρή­σεις.

Ωστόσο, παρά το αντι­κει­με­νικό πρό­βλημα που υπήρχε με τη λει­τουρ­γία των «ιατρι­κών κέντρων», οι διοι­κή­σεις της ΕΠΟ δεν έκαναν χρήση του άρθρου 23 της σύμ­βα­σης που υπέ­γρα­ψαν με την αντι­συμ­βαλ­λό­μενη εται­ρεία που είχε ανα­λά­βει την προ­μή­θεια και τη συντή­ρηση των ιατρι­κών μηχα­νη­μά­των, και απάλ­λασσε την ομο­σπον­δία από κάθε ευθύνη κατα­βο­λής της συμ­φω­νη­θεί­σας αμοιβής, με απο­τέ­λε­σμα μέχρι την καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης να κατα­βλη­θούν στην αντι­συμ­βαλ­λό­μενη 13 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Σήμερα, οι δύο πλευρές βρί­σκο­νται στα δικα­στή­ρια. Η μεν εται­ρεία διεκ­δι­κώ­ντας 17 εκα­τομ­μύ­ρια, η δε ΕΠΟ διεκ­δι­κώ­ντας περίπου το ίδιο ποσό, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η εται­ρεία ήταν υπαίτια για τη μη εκτέ­λεση του έργου. Ενα άλλο στοι­χείο που υπάρχει στο κατη­γο­ρη­τή­ριο και φαί­νε­ται να απα­σχο­λεί τις δικα­στι­κές αρχές είναι ο λόγος για τον οποίο, μολο­νότι υπήρχε πρό­βλημα στην εκτέ­λεση του έργου, λόγω μη έκδοσης αδειών και το θέμα αυτό συζη­τή­θηκε κατ’ επα­νά­ληψη στα διοι­κη­τικά συμ­βού­λια της ΕΠΟ από το 2005 έως το 2008, αντί η σύμβαση να καταγ­γελ­θεί, επε­κτά­θηκε για δύο ακόμα χρόνια με απόφαση που λήφθηκε το 2010 και επο­μέ­νως αντί να λήξει το 2011 παρα­τά­θηκε έως τον Σεπτέμ­βριο του 2013. Το Μάρτιο του 2013 η νέα διοί­κηση υπό τον Γ. Σαρρή απο­φά­σισε κατόπιν εισή­γη­σής του «να καταγ­γελ­θούν η από 22/9/2005 και η από 18/2/2010 τρο­πο­ποί­ηση αυτής, καθώς και η από 19/2/2010 συμ­βά­σεις με την εται­ρεία PC Systems, οι οποίες δεν έχουν υλο­ποι­η­θεί χωρίς την ευθύνη της ΕΠΟ».

Σύμφωνα με κάποιους που γνω­ρί­ζουν πρόσωπα και πράγ­ματα, η απόφαση της ΕΠΟ για καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης, ίσως να επη­ρε­ά­στηκε από την ένα μήνα νωρί­τερα παρέμ­βαση της οικο­νο­μι­κής εισαγ­γε­λίας, αλλά και λόγω συγκρού­σεων στους κόλπους της ομο­σπον­δίας ανάμεσα σε πρόσωπα που βρήκαν την καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης και την εισαγ­γε­λική παρέμ­βαση ως ευκαι­ρία ξεκα­θα­ρί­σμα­τος λογα­ρια­σμών με το «παρελ­θόν». Η συνέ­χεια, ωστόσο, ήταν ταρα­χώ­δης. Η εται­ρεία από την πρώτη στιγμή κυνή­γησε και εξα­κο­λου­θεί να κυνηγά την ΕΠΟ στα δικα­στή­ρια, πετυ­χαί­νο­ντας μπλο­κά­ρι­σμα λογα­ρια­σμών και συντη­ρη­τι­κές κατα­σχέ­σεις. Παράλ­ληλα, η έρευνα της δικαιο­σύ­νης, εκτει­νό­μενη από το 2005 έως το 2013 «στρά­φηκε» προς όλους τους πρω­τα­γω­νι­στές της περιό­δου, εξαι­ρώ­ντας μόνο τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΠΟ που προ­έρ­χο­νταν από την ΕΠΑΕ και εν συνε­χεία από τη Σούπερ Λίγκα.

Το βασικό επι­χεί­ρημα ενώπιον του ανα­κριτή θα είναι ότι δεν είχαν επαρκή ενη­μέ­ρωση και συνεπώς η ευθύνη τους είναι περιο­ρι­σμένη ή ότι είχαν πάρει δια­βε­βαιώ­σεις από τους αρμό­διους ότι η σύμβαση θα είναι επω­φε­λής. Επίσης ιδιαί­τερο βάρος θα ρίξουν στην «ευθύνη» της πολι­τείας η οποία δεν υλο­ποί­ησε το αίτημα για νομι­μο­ποί­ηση των «ιατρι­κών κέντρων» της ΕΠΟ.

Καθη­με­ρινή