Δανεικοί γιατροί και υλικά στο ΕΣΥ

«Εχεις να μας δανεί­σεις 200 κόκ­κι­νες σακού­λες για τα μολυ­σμα­τικά απορ­ρίμ­ματα; Θα σου τις επι­στρέψω την επόμενη εβδο­μάδα, που θα παρα­λά­βουμε εμείς». Αυτό είναι ένα σύνηθες τηλε­φω­νικό αίτημα διοι­κητή νοσο­κο­μείου προς άλλο διοι­κητή, που απο­τε­λεί πλέον μία δια­δε­δο­μένη πρα­κτική μεταξύ μονάδων υγείας του ΕΣΥ.

Οι συνε­χείς περι­κο­πές των προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών των τελευ­ταίων ετών, οι οποίες ανά­γκα­σαν τα νοσο­κο­μεία να κάνουν πολύ πιο «σφιχτές» προ­μή­θειες υλικών, οδή­γη­σαν τις διοι­κή­σεις τους σε ευέ­λι­κτες, «ανορ­θό­δο­ξες» δια­δι­κα­σίες, με πιο δια­δε­δο­μένη αυτήν του δανει­σμού.

Κανένας περιο­ρι­σμός ως προς το είδος των υλικών: σύριγ­γες, ράμματα, γάντια, πετα­λού­δες, επι­δε­σμικό υλικό, χει­ρουρ­γικά πλέγ­ματα, αντι­δρα­στή­ρια, ό,τι είναι απα­ραί­τητο για τη λει­τουρ­γία ενός νοσο­κο­μείου.

Οποτε το νοσο­κο­μείο παρα­λά­βει τις δικές του προ­μή­θειες, θα επι­στρέ­ψει τα υλικά που δανεί­στηκε. Πρό­κει­ται, φυσικά, για μία παρά­τυπη δια­δι­κα­σία, που λύνει όμως τα χέρια υπό τις σημε­ρι­νές δημο­σιο­νο­μι­κές συν­θή­κες.

Η πρα­κτική του δανει­σμού έχει ξεκι­νή­σει μαζί με την κρίση: το 2010. Το 2015 ήταν ακόμη πιο δύσκολο και ο δανει­σμός ακόμη πιο συχνός: oι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί των νοσο­κο­μείων για αγορές υλικών εξα­ντλή­θη­καν νωρίς και πιστώ­σεις πλέον δεν υπάρ­χουν.

«Η κρίση μάς έκανε πιο ευέ­λι­κτους και πιο και­νο­τό­μους. Εχουν περάσει οι εποχές των “παχειών αγε­λά­δων» που είχαμε παρα­κα­τα­θή­κες υλικών στα νοσο­κο­μεία και δεν ανη­συ­χού­σαμε, μερικές φορές μάλιστα έληγαν τα υλικά πριν να τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε. Τώρα οι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί είναι πιο σφιχτοί, δεδο­μέ­νοι και αντι­στρό­φως ανά­λο­γοι με την κίνηση στα νοσο­κο­μεία», σημειώ­νει στην «Κ» διοι­κη­τής νοσο­κο­μείου της Αθήνας.

Ο ίδιος λέει: «Δεν είναι συνη­θι­σμένο τα ίδια υλικά να λείπουν συγ­χρό­νως από πολλά άλλα νοσο­κο­μεία. Με τον δανει­σμό, δεν έχουμε ποτέ ελλεί­ψεις που να δυσχε­ραί­νουν την παροχή ιατρι­κής και νοση­λευ­τι­κής φρο­ντί­δας στους ασθε­νείς και κυρίως τη λει­τουρ­γία των χει­ρουρ­γείων. Φυσικά, εξαρ­τά­ται πάντα από τη διάθεση που έχει η διοί­κηση. Οπου βλέπεις γκρίνια για ελλεί­ψεις, τότε συνήθως εκεί η διοί­κηση δεν έχει αυτού του είδους τη “συνερ­γα­σία” με άλλα νοσο­κο­μεία».

Ο «δανει­σμός» υπάρχει συνήθως μεταξύ κοντι­νών νοσο­κο­μείων, π.χ. μεταξύ αυτών του κέντρου της Αθήνας, ή όταν πρό­κει­ται για εξει­δι­κευ­μένα υλικά, μεταξύ νοσο­κο­μείων που έχουν τις ίδιες ειδι­κό­τη­τες. «Π.χ. στα δύο Νοσο­κο­μεία Παίδων στην Αθήνα τα υλικά είναι “κοινά”. Εχω δει υλικό μου να χρη­σι­μο­ποιεί­ται στο ένα νοσο­κο­μείο, ενώ εγώ το έχω παρα­δώ­σει στο άλλο», ανα­φέ­ρει στην «Κ» προ­μη­θευ­τής.

«Οπου βρει κανείς»

«Μπορεί ο κανόνας να είναι ο δανει­σμός να γίνεται μεταξύ κοντι­νών νοσο­κο­μείων, ωστόσο μερικές φορές ισχύει το “όπου βρει κανείς”», εξηγεί στην «Κ» στέ­λε­χος Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας ενώ «το “αίτημα” υπο­βάλ­λε­ται συνήθως από διοι­κητή σε διοι­κητή. Εχει χρεια­στεί, όμως, να παρέμ­βουμε κι εμείς. Διοι­κη­τές σε από­γνωση, αφού δεν μπορούν να βρουν το υλικό ζητούν τη βοήθειά μας. Τότε παρεμ­βαί­νουμε, ασκώ­ντας λίγο περισ­σό­τερη πίεση για να βρεθεί η λύση» Ο δανει­σμός μπορεί να επε­κτα­θεί ακόμα και σε ιατρικό προ­σω­πικό. «Με είχε πάρει τηλέ­φωνο η υπο­διοι­κη­τής νοσο­κο­μείου και μου είχε πει “Και­γό­μα­στε. Δεν έχουμε αιμα­το­λόγο”. Συμ­φώ­νησα με αιμα­το­λόγο του νοσο­κο­μείου που δέχθηκε να βοη­θή­σει για λίγους μήνες το άλλο νοσο­κο­μείο. Είναι αυτό που λέμε συνει­δητή πει­θαρ­χία. Η κρίση έφερε νέα ήθη και έθιμα», επι­ση­μαί­νει στην «Κ» διοι­κη­τής μονάδας υγείας της Αθήνας.

Ολοι συμ­φω­νούν ότι το φαι­νό­μενο του δανει­σμού υλικών έχει ενταθεί το 2015. Κυρίως επειδή δεν υπάρ­χουν πιστώ­σεις για να γίνουν οι προ­μή­θειες. Την ίδια στιγμή, τα χρέη των νοσο­κο­μείων προς τους προ­μη­θευ­τές έχουν ξεπε­ρά­σει το 1,2 δισ. ευρώ. Εφέτος, έχει προ­ϋ­πο­λο­γι­στεί για τις λει­τουρ­γι­κές δαπάνες των νοσο­κο­μείων 1,38 δισ. και ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για τις αγορές του 2015 έχει ήδη εξα­ντλη­θεί. Η απά­ντηση του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών στο αίτημα του υπη­ρε­σια­κού υπουρ­γού Αθ. Δημό­που­λου για άμεση έγκριση του ποσού των 150 εκατ. ευρώ ως επι­πλέον επι­χο­ρή­γηση για τις αγορές των νοσο­κο­μείων τον Οκτώ­βριο ήταν ότι απαι­τεί­ται τρο­πο­ποί­ηση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.

Αλλά και ο νέος υπουρ­γός Υγείας, Ανδρ. Ξανθός, έθεσε ως μία εκ των προ­τε­ραιο­τή­των της νέας πολι­τι­κής ηγεσίας να υπάρξει ομα­λό­τητα στη χρη­μα­το­δό­τηση των νοσο­κο­μείων, τονί­ζο­ντας ότι το σύστημα Υγείας «κλυ­δω­νί­ζε­ται και είναι σε διαρκή κίνδυνο να υποστεί λει­τουρ­γικό black out».

Καθη­με­ρινή