«Σοκ και δέος» προκαλούν και στη Ρόδο τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών

• Η βία κατά των γυναι­κών είναι ένα αόρατο έγκλημα γιατί συμ­βαί­νει πίσω από κλει­στές πόρτες σε διά­σταση σιωπής, που συνήθως δεν καταγ­γέλ­λε­ται

Σοκ και δέος προ­κα­λούν τα περι­στα­τικά βίας κατά των γυναι­κών που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας και που σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία της ΕΛ.ΑΣ. παρου­σιά­ζουν πανελ­λα­δικά αύξηση που ξεπερνά το 90% ενώ τα τελευ­ταία χρόνια η αύξηση ξεπερνά το 100%!

Από την έκρηξη περι­στα­τι­κών βίας κατά των γυναι­κών δεν θα μπο­ρούσε να απο­τε­λεί εξαί­ρεση η περιοχή μας, όπου σύμφωνα με τα στοι­χεία που φέρνει σήμερα στη δημο­σιό­τητα η «δημο­κρα­τική» στα 10 χρόνια λει­τουρ­γίας τους οι Δομές Υπο­στή­ρι­ξης Γυναι­κών της Ρόδου, αθροι­στικά, έχουν προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σίες τους σε περίπου 900 γυναί­κες!

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία που παρου­σί­ασε η προϊ­στα­μένη Διεύ­θυν­σης Κοι­νω­νι­κής Πολι­τι­κής & Υγείας Δήμου Ρόδου κ. Χρι­στίνα Καρα­γιάννη στην τρίτη Συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης του Περι­φε­ρεια­κού Προ­γράμ­μα­τος «Νότιο Αιγαίο» 2021-2027 που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε πριν από μερικές ημέρες στη Ρόδο, από το Συμ­βου­λευ­τικό Κέντρο Γυναι­κών εξυ­πη­ρε­τή­θη­καν περίπου 700 γυναί­κες.

Σύμφωνα με τα στα­τι­στικά στοι­χεία της οκτα­ε­τίας 2014-2022 οι περισ­σό­τε­ρες, το 73% είναι Ελλη­νί­δες, από­φοι­τες Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης, έγγαμες με παιδιά, άνεργες, ηλικίας 36 με 34 ετών που δηλώ­νουν ότι δέχτη­καν ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία από το σύζυγό τους. Κύρια αιτή­ματα τους, κατά 31% είναι η ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη και κατά 26% η κοι­νω­νική υπο­στή­ριξη.

Στον Ξενώνα φιλο­ξε­νή­θη­καν 200 γυναί­κες με τα παιδιά τους! Από τα στα­τι­στικά στοι­χεία του 2014 έως 2022 το 79,2% των γυναι­κών είναι ηλικίας από 25 έως 45 ετών και κατά 37,9% Ελλη­νί­δες, ενώ κατά 46% εκτός ΕΕ. Αυτό συνέβη διότι κατά την περίοδο της έξαρσης του μετα­να­στευ­τι­κού, στον Ξενώνα φιλο­ξε­νή­θη­καν πολλές προ­σφύ­γισ­σες με τα παιδιά τους. Το 23% είναι αυτές που ολο­κλή­ρω­σαν τη Δευ­τε­ρο­βάθ­μια και Υπο­χρε­ω­τική εκπαί­δευση, ενώ το 41,4% είναι έγγαμες και 71,3% από αυτές που έχουν φιλο­ξε­νη­θεί έχουν παιδιά. Ως προς την επαγ­γελ­μα­τική κατά­στασή τους το 82,80% είναι άνεργες γυναί­κες. Το 63,2% δήλωσε ότι έχει υποστεί ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία. Αξίζει να σημειω­θεί ότι το 6,9% των γυναι­κών ενώ, έφτασε να ζητήσει βοήθεια, τελικά για διά­φο­ρους προ­σω­πι­κούς λόγους δεν ολο­κλή­ρωσε τη δια­δι­κα­σία εισα­γω­γής. Οι φιλο­ξε­νού­με­νες κατά 55,2% ζητούν ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη, 52,9% κοι­νω­νική στήριξη, ενώ το 44,8% υπο­στη­ρί­χθηκε νομικά.

Όπως ανέφερε η κ. Χρι­στίνα Καρα­γιάννη κατά την παρου­σί­αση των πεπραγ­μέ­νων, «η βία κατά των γυναι­κών είναι ένα αόρατο έγκλημα γιατί συμ­βαί­νει πίσω από κλει­στές πόρτες, σε διά­σταση σιωπής, που συνήθως δεν καταγ­γέλ­λε­ται. Στο πρόσωπο της κακο­ποι­η­μέ­νης γυναί­κας μπορεί, όμως, να αντα­να­κλά­ται η κάθε γυναίκα, ανε­ξάρ­τητα από ηλι­κιακό, κοι­νω­νικό, οικο­νο­μικό, ταξικό, εκπαι­δευ­τικό επίπεδο. Η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία μπορεί να κυμαί­νε­ται σε λεκτική, συναι­σθη­μα­τική, οικο­νο­μική, ψυχο­λο­γική και όχι απα­ραί­τητα μόνο σωμα­τική, ενώ ο φαύλος κύκλος της επα­να­λαμ­βά­νε­ται συνέ­χεια, σε σπει­ροειδή τροχιά γιατί πάντα γίνεται εντο­νό­τε­ρος και βιαιό­τε­ρος».

Η προϊ­στα­μένη Διεύ­θυν­σης Κοι­νω­νι­κής Πολι­τι­κής & Υγείας Δήμου Ρόδου, έκανε γνωστό ότι από την εποχή της παν­δη­μίας και μετά, το κίνημα “Me too”, αλλά και τη δεκαετή λει­τουρ­γία του Δικτύου Συμ­βου­λευ­τι­κών Κέντρων και Ξενώνων Φιλο­ξε­νίας Ρόδου η βιαιό­τητα των περι­στα­τι­κών αλλά και οι καταγ­γε­λίες αυξή­θη­καν, χωρίς να σημα­το­δο­τούν την αύξηση των περι­πτώ­σεων, που πάντα υπήρχαν. Απλώς τώρα, όπως είπε, με τις πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζο­νται και την ευαι­σθη­το­ποί­ηση και την ενη­μέ­ρωση, η γυναίκα κοι­νο­ποιεί το πρό­βλημά της.

«Αν το οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον δεν τη στη­ρί­ζει, μπορεί να βρει διέξοδο σε κάποιο Ξενώνα. Όμως, ακόμη οφεί­λουμε να πρά­ξουμε πολλά. Πρέπει να δοθεί βαρύ­τητα στην επαγ­γελ­μα­τική επα­νέ­νταξη των γυναι­κών, μέσω ενερ­γη­τι­κών πολι­τι­κών απα­σχό­λη­σης, γιατί μόνο έτσι θα σταθεί στα πόδια της. Ο επαγ­γελ­μα­τι­κός επα­να­προ­σα­να­το­λι­σμός της, η ενί­σχυση των δεξιο­τή­των της μέσω της δια βίου μάθησης, η επι­δό­τηση θέσεων εργα­σίας για εύλογη χρονική περίοδο ίσως είναι κάποια μέτρα που θα πρέπει να εξε­τα­σθούν, μαζί με πολι­τι­κές υπέρ των παιδιών της, για μια ολο­κλη­ρω­μένη προ­σέγ­γιση. Δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για κοι­νω­νία ισό­τη­τας, αν μέσα στο κάδρο των πολι­τι­κών δεν θέσουμε τους εναλ­λα­κτι­κούς ορί­ζο­ντες στην παιδεία και την ψυχική υγεία στην ανα­τροφή των παιδιών. Παράλ­ληλα, απαι­τεί­ται ενί­σχυση της συμ­με­το­χής των γυναι­κών σε κέντρα λήψεων απο­φά­σεων, για την ισόρ­ροπη εκπρο­σώ­πηση και δρο­μο­λό­γηση πολι­τι­κών με την οπτική του φύλου», υπο­γράμ­μισε η κ. Καρα­γιάννη.

«Όταν μου ζητή­θηκε από τη Δια­χει­ρι­στική Αρχή να παρου­σιάσω τις Δομές Υπο­στή­ρι­ξης Γυναι­κών του Δήμου Ρόδου, το θεώρησα εύκολο. Στην πορεία όμως συνει­δη­το­ποί­ησα ότι δεν ήταν. Και γιατί;

Γιατί μιλάμε για μια δεκά­χρονη πορεία, εφέτος κλεί­νουν τα 10 χρόνια λει­τουρ­γίας τους, γεμάτη με δράσεις, προ­βλη­μα­τι­σμούς, στιγμές φόβου, αλλά και συγκι­νή­σεων. Γιατί στις Δομές, για την υπο­στή­ριξη των γυναι­κών, δίνο­νται καθη­με­ρινά μάχες. Μάχη για την υπο­στή­ριξη του θύματος και των παιδιών του, για την αντι­με­τώ­πιση του θύτη, των στε­ρε­ο­τύ­πων, των προ­κα­τα­λή­ψεων, μάχη με συμπε­ρι­φο­ρές, αξιακές ιεραρ­χή­σεις και αρκετές φορές, του­λά­χι­στον στην αρχή, με την απάθεια και την αδια­φο­ρία εμπλε­κο­μέ­νων που είτε βρί­σκο­νται στο νοσο­κο­μείο, είτε στο δικα­στή­ριο, είτε στην αστυ­νο­μία, αφού απου­σί­αζε η ενσυ­ναί­σθηση», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Να σημειω­θεί ότι οι προ­σκλή­σεις για την υποβολή αιτή­σεων για τη δημιουρ­γία του Ξενώνα Φιλο­ξε­νίας Γυναι­κών και του Συμ­βου­λευ­τι­κού Κέντρου προ­κη­ρύ­χθη­καν το 2011 και 2012 αντί­στοιχα στο Επι­χει­ρη­σιακό Πρό­γραμμα «Διοι­κη­τική Μεταρ­ρύθ­μιση 2007-2013», από την Ειδική Υπη­ρε­σία Εφαρ­μο­γής της Γενικής Γραμ­μα­τείας Ισό­τη­τας των Φύλων, που τότε ανήκε στο Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών. Παράλ­ληλα με τις προ­κη­ρύ­ξεις, μερί­μνησε η Γενική Γραμ­μα­τεία να εκπαι­δευ­τεί ένα άτομο από κάθε Δήμο και Περι­φέ­ρεια ως Gender expert, για να έχει την ευθύνη παρα­κο­λού­θη­σης της υλο­ποί­η­σης των ανω­τέ­ρων προ­γραμ­μά­των.

“Στον Καλ­λι­κρα­τικό Δήμο Ρόδου, η τότε δημο­τική αρχή είχε συστή­σει τμήμα Ισό­τη­τας των φύλων στη Διεύ­θυνση Κοι­νω­νι­κής Πολι­τι­κής και Υγείας. Και έτσι, όπως συνη­θί­ζε­ται, όταν βγήκαν οι προ­σκλή­σεις απο­φα­σί­στηκε να υπο­βλη­θούν, γιατί από τη μία θα ερχό­ντου­σαν χρήματα και από την άλλη θα γινό­ντου­σαν και­νούρ­γιες προ­σλή­ψεις. Κανένας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και εμένα την ίδια που είχα την ευθύνη κατά­θε­σης και υλο­ποί­η­σης των προ­γραμ­μά­των, δεν περι­μέ­ναμε την πορεία των Δομών με το σπου­δαίο έργο που επι­τε­λούν. Και αυτό γιατί πριν από μια δεκα­ε­τία κανείς δεν μιλούσε για έμφυλη βία, κανείς δεν άκουγε πραγ­μα­τικά το θύμα. Ήταν ντροπή, ταμπού να μιλή­σεις για το τι συμ­βαί­νει στην οικο­γέ­νειά σου. «Και να σου δώσει κι ένα χαστούκι, άντρας σου είναι», «Είναι κου­ρα­σμέ­νος και νευ­ρια­σμέ­νος, κάνε υπομονή για τα παιδιά σου».

Και έρχο­νται οι Δομές σε ένα σιωπηλά αρνη­τικό κλίμα και αρχί­ζουν τη δουλειά. Δουλειά με τις γυναί­κες θύματα βίας, δουλειά με την κοι­νό­τητα, την ευρύ­τερη κοι­νω­νία. Δύσκολα, αλλά ελπι­δο­φόρα γιατί επι­τέ­λους, βρέθηκε ένας δίαυλος για να αρχί­σουμε να μιλάμε. Και όταν μιλάς, ανα­γνω­ρί­ζεις το πρό­βλημα, το θέτεις στο επί­κε­ντρο και τότε σίγουρα θα αρχί­σουν να βρί­σκο­νται και να σχε­διά­ζο­νται λύσεις και πολι­τι­κές”, επι­ση­μαί­νει η η προϊ­στα­μένη Διεύ­θυν­σης Κοι­νω­νι­κής Πολι­τι­κής & Υγείας Δήμου Ρόδου.

Ο Δήμος Ρόδου, αξιο­ποιώ­ντας την ευκαι­ρία εμπλου­τί­ζει τόσο τις προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες όσο και το στε­λε­χιακό δυνα­μικό των Δομών Υπο­στή­ρι­ξης Γυναι­κών.

Παράλ­ληλα συστή­νε­ται η Δημο­τική Επι­τροπή Ισό­τη­τας, στην οποία συμ­με­τέ­χουν στελέχη από τις Δομές και στο πλαίσιο αξιο­ποί­η­σης των ανθρώ­πι­νων και οικο­νο­μι­κών πόρων συνερ­γά­ζο­νται όλοι στον τομέα των εκδη­λώ­σεων και πρω­το­βου­λιών εξω­στρέ­φειας υπέρ των γυναι­κών. Και­νο­το­μία σε εθνικό επίπεδο απο­τε­λεί η σύσταση και λει­τουρ­γία του Δικτύου Συνερ­γα­σίας για την κατα­πο­λέ­μηση της έμφυλης και ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Εννιά τοπικοί φορείς:

• Το Συμ­βου­λευ­τικό Κέντρο Γυναι­κών & ο Ξενώνας Φιλο­ξε­νίας Γυναι­κών του Δήμου Ρόδου

• Η Δ/νση Κοι­νω­νι­κής Μέρι­μνας της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου

• Η Επι­τροπή Ισό­τη­τας των Φύλων του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου

• Η Κοι­νω­νική Υπη­ρε­σία του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου

• Οι Δ/νσεις Πρω­το­βάθ­μιας & Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης Δωδε­κα­νή­σου

• Η Επι­τροπή Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου

• Το Κέντρο Ευρω­παϊ­κής Πλη­ρο­φό­ρη­σης Δωδε­κα­νή­σου ΑΝ.ΔΩ Α.Ε και

• Η ΜΚΟ Φιλό­τιμο Ίδρυμα

Με την αρωγή του Τμή­μα­τος Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Ρόδου και του Γρα­φείου Αντι­με­τώ­πι­σης Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας της Α΄ Διεύ­θυν­σης της Αστυ­νο­μίας Δωδε­κα­νή­σου ενώνουν τις δυνά­μεις τους προς όφελος των γυναι­κών. Γνω­ρί­ζο­νται, μαθαί­νουν αρμο­διό­τη­τες και πλαίσια συνερ­γα­σίας με σκοπό την πρόληψη και κατα­πο­λέ­μηση των έμφυλων στε­ρε­ο­τύ­πων, των πολ­λα­πλών δια­κρί­σεων και της βίας κατά των γυναι­κών και των παιδιών. Από κοινού ανα­λαμ­βά­νουν και σχε­διά­ζουν, τοπικά, πολι­τι­κές, εργα­λεία, δράσεις και παρεμ­βά­σεις για την καλύ­τερη δυνατή ποιο­τικά εξυ­πη­ρέ­τηση των γυναι­κών.