Εισαγγελική παρέμβαση σε νέα υπόθεση υφαρπαγής δημοσίου ακινήτου στο Κανδυλί

Σε πραγ­μα­το­γνώ­μο­να ανα­τέ­θη­κε από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου ο υπο­λο­γι­σμός της αντι­κει­με­νι­κής αξίας ακι­νή­του, που υφαρ­πά­χθη­κε με την χρήση ανυ­πό­στα­της – πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σής του στο Καν­δυ­λί, σε εκτέ­λε­ση πα­ραγ­γε­λί­ας του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εξε­τά­ζει αν τα αδι­κή­μα­τα που έχουν δια­πρα­χθεί έχουν υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή.

Το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ανα­μέ­νει εξάλ­λου την ολο­κλή­ρω­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης δια­δι­κα­σί­ας, προ­κει­μέ­νου να κι­νή­σει ταυ­τό­χρο­να τις δια­δι­κα­σί­ες για την έκ­δο­ση πρω­το­κόλ­λου απο­ζη­μί­ω­σης και επι­πλέ­ον για την υπο­βο­λή αγω­γής κατά των εμπλε­κο­μέ­νων ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», έλεγ­χος που διε­νερ­γή­θη­κε και με την συν­δρο­μή του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δι­κα­στή, απο­κά­λυ­ψε πα­ρά­νο­μη με­τα­βί­βα­ση σε ιδιώ­τη ακι­νή­του ιδιο­κτη­σί­ας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στην κτη­μα­το­με­ρί­δα Κ.Μ. 181 γαιών Καν­δυ­λί, εμ­βα­δού 6,1 στρεμ­μά­των.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να προ­έ­κυ­ψε ότι με την υπ’ αρίθμ. 2385/1995 αί­τη­ση μιας κα­τοί­κου της Ρόδου, προς το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, με­τε­γρά­φη το δη­μό­σιο ακί­νη­το υπέρ συγ­γε­νούς της με επί­κλη­ση της αρίθμ. πρω­το­κόλ­λου 1032528/2706/Α0010/1-2-91 από­φα­σης του τότε υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κων, η οποία ωστό­σο ήταν πλα­στή.

Η έρευ­να γύρω από την υφαρ­πα­γή του συ­γκε­κρι­μέ­νου δη­μο­σί­ου ακι­νή­του ξε­κί­νη­σε μετά από την κα­ταγ­γε­λία πο­λί­τη τον Οκτώ­βριο του 2014.

Ερευ­νή­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να η ως άνω από­φα­ση του πρώην υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών και η υπ’ αρίθμ. 118/27-03-1990 γνω­μο­δό­τη­ση, του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των.

Από την έρευ­να στο Κτη­μα­το­λό­γιο προ­έ­κυ­ψε ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το είχε κα­τα­λη­φθεί από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και είχε εκ­δο­θεί την 13η Μαΐου 1972 σχε­τι­κό πρω­τό­κολ­λο αυ­θαί­ρε­της κα­τά­λη­ψης, αφού προη­γή­θη­κε την 13η Απρι­λί­ου 1972 σχε­τι­κή από­φα­ση του τότε νο­μάρ­χη.

Το πρω­τό­κολ­λο μά­λι­στα ενε­γρά­φη στα βι­βλία Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των λαμ­βά­νο­ντας αριθ­μό βι­βλί­ου κα­τα­γρα­φής Α.Β.Κ. 1996 Ρόδου.

Για το κα­τα­λη­φθέν ακί­νη­το είχε συ­ντα­χθεί μά­λι­στα την 31η Δε­κεμ­βρί­ου 1990 συμ­βό­λαιο με το οποίο ο ιδιώ­της μέσω δύο πλη­ρε­ξου­σί­ων και αντί­κλη­των του, εκ των οποί­ων ο ένας φέ­ρε­ται να είναι δι­κη­γό­ρος που έχει απο­βιώ­σει, με­τα­βί­βα­σε τμήμα του εμ­βα­δού, 3 στρεμ­μά­των πε­ρί­που, σε έναν άλλο ιδιώ­τη.

Το τμήμα αυτό απο­σπά­στη­κε και απο­τέ­λε­σε αυ­το­τε­λή με­ρί­δα με άλλο δεί­κτη.

Την 7η Δε­κεμ­βρί­ου 1992 ο ίδιος ιδιώ­της δια του ίδιου ως άνω πλη­ρε­ξου­σί­ου του δι­κη­γό­ρου με­τα­βί­βα­σε λόγω πω­λή­σε­ως στον ίδιο (!) τμήμα 2,5 στρεμ­μά­των πε­ρί­που, που ομοί­ως απο­σπά­στη­κε και απο­τέ­λε­σε αυ­το­τε­λή με­ρί­δα με άλλο δεί­κτη.

Με την αί­τη­ση της συγ­γε­νούς του ιδιώ­τη στην οποία επι­συ­νά­φθη­κε η πλα­στή από­φα­ση του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών το 1995, με­τε­γρά­φη στην ιδιο­κτη­σία του.

Από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι δεν έχει εκ­δο­θεί η ως άνω από­φα­ση του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών που έκανε μά­λι­στα απο­δε­κτή την από­φα­ση του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 6 του αρ. 10 και αρ. 34 του Α.Ν. 1539/1938.

Τα δύο έγ­γρα­φα, που πλα­στο­γρα­φή­θη­καν, αφο­ρούν μά­λι­στα, όπως προ­έ­κυ­ψε από την ίδια έρευ­να, άλλο ακί­νη­το στην Κ.Μ. 793 γαιών Κα­λυ­θιών Ρόδου το οποίο με­τε­γρά­φη νό­μι­μα, υπερ άλλου ιδιώ­τη τον Μάρ­τιο του 1991.