Ο απίθανος υπουργός Πολιτισμού «διαψεύδει», επιβεβαιώνοντας τα πάντα για το Γκολφ!

Σε μερική ανα­δί­πλωση ανα­φο­ρικά με την επέν­δυση στην Αφάντου της Ρόδου, προ­χώ­ρησε με ανα­κοί­νωσή του το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, κάνο­ντας λόγο για υπο­χρέ­ωση της ελλη­νι­κής Πολι­τείας να δια­φυ­λά­ξει την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της χώρας, διευ­κρι­νί­ζο­ντας δε, πως «η κήρυξη του εν λόγω αρχαιο­λο­γι­κού χώρου σε καμία περί­πτωση δεν στο­χεύει στην ακύρωση του επεν­δυ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΤΑΙΠΕΔ, αντι­θέ­τως βελ­τιώ­νει το θεσμικό πλαίσιο της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στην περιοχή».

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση που εξέδωσε το υπουρ­γείο:

«Σχετικά με το θέμα της αξιο­ποί­η­σης της περιο­χής Αφάντου Ρόδου και προ­κει­μέ­νου να μην υπάρχει παρα­πλη­ρο­φό­ρηση, διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι:

Η προ­στα­σία των αρχαιο­τή­των και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μίας απο­τε­λεί θεμε­λιώδη υπο­χρέ­ωση του κράτους, που έχει κωδι­κο­ποι­η­θεί στον αρχαιο­λο­γικό νόμο (Ν.3028/2002). Ο χαρα­κτη­ρι­σμός περιο­χών ως αρχαιο­λο­γι­κών χώρων απο­τε­λεί την κύρια προ­λη­πτική πράξη για τη δια­μόρ­φωση θεσμι­κού πλαι­σίου προ­στα­σίας, η οποία καταρ­χάς δεν συνε­πά­γε­ται γενική εκ των προ­τέ­ρων απα­γό­ρευση δόμησης ή εκτέ­λε­σης κάποιου έργου, αλλά επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση παροχής σχε­τι­κής άδειας του Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού για την εκτέ­λεση των έργων και την αρχαιο­λο­γική παρα­κο­λού­θησή τους.

Ως αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι νοού­νται εκτά­σεις οι οποίες περιέ­χουν ή στις οποίες υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι περιέ­χο­νται αρχαία μνημεία ή απο­τέ­λε­σαν ή υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι απο­τέ­λε­σαν από τους αρχαιο­τά­τους χρόνους έως και το 1830 μνη­μειακά οικι­στικά ή ταφικά σύνολα. Οι αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι περι­λαμ­βά­νουν και το απα­ραί­τητο ελεύ­θερο περι­βάλ­λον που επι­τρέ­πει στα σωζό­μενα μνημεία να συντί­θε­ται σε ιστο­ρική, αισθη­τικά και λει­τουρ­γική ενότητα (άρθρο 2, πργ.γ). Οι αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι κηρύσ­σο­νται, οριο­θε­τού­νται ή ανα­ο­ριο­θε­τού­νται με βάση τα δεδο­μένα αρχαιο­λο­γι­κής έρευνας πεδίου ύστερα από γνώμη του Συμ­βου­λίου (άρθρο 13, πργ. 1)

Συνε­χι­ζό­με­νες αρχαιο­λο­γι­κές έρευνες στην παρά­κτια θέση του Αφάντου απο­κα­λύ­πτουν αρχαιό­τη­τες που δεί­χνουν ότι η περιοχή απε­τέ­λεσε το πεδίο ανά­πτυ­ξης μιας ακμά­ζου­σας κοι­νω­νίας κατά τα ελλη­νι­στικά και ρωμαϊκά χρόνια έως και την πρώιμη βυζα­ντινή περίοδο με έντονη εμπο­ρευ­μα­τική και εξα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα, που σύμφωνα με την αρχαιο­λο­γική επι­στήμη σχε­τί­ζε­ται με τον αρχαίο δήμο των Βρυ­γιν­δα­ρίων και τις πόλεις της ροδια­κής Περαίας.

Ο αρχαιο­λο­γι­κός χαρα­κτή­ρας της περιο­χής απο­τυ­πώ­νε­ται στον χαρα­κτη­ρι­σμό του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου του Ερη­μο­κά­στρου το 1999 για την προ­στα­σία των μέχρι τότε αρχαιο­τή­των (παλαιο­ντο­λο­γικά ευρή­ματα, τοι­χι­σμένη ακρό­πολη, ταφές, οικι­στικά κατά­λοιπα) και στον καθο­ρι­σμό Ζωνών Προ­στα­σίας το 2000.

Για την πρό­σφατη ανα­ο­ριο­θέ­τηση, που δημο­σιεύ­θηκε την Πέμπτη 21Απριλίου στο Φ.Ε.Κ. (70/ΑΑΠ) είχε ήδη συγκρο­τη­θεί φάκελος από τις αρμό­διες Υπη­ρε­σίες του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού βάσει των πρό­σφα­των αρχαιο­λο­γι­κών ερευνών (ταφές των προϊ­στο­ρι­κών, κλα­σι­κών, ελλη­νι­στι­κών και ρωμαϊ­κών χρόνων, αρχαίες βιο­τε­χνι­κές εγκα­τα­στά­σεις με κτι­ρια­κές υπο­δο­μές και κλι­βά­νους που χρο­νο­λο­γού­νται από την ελλη­νι­στική περίοδο έως και την ύστερη αρχαιό­τητα). Τα όρια της ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης καθο­ρί­στη­καν με κρι­τή­ριο τις παλιό­τε­ρες ανα­σκα­φές, τις νεώ­τε­ρες αρχαιο­λο­γι­κές έρευνες με αφορμή την παρα­κο­λού­θηση έργων τρίτων φορέων και τις παρα­δό­σεις αρχαιο­τή­των στην περιοχή. Η κήρυξη του εν λόγω αρχαιο­λο­γι­κού χώρου σε καμία περί­πτωση δεν στο­χεύει στην ακύρωση του επεν­δυ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΤΑΙΠΕΔ, αντι­θέ­τως βελ­τιώ­νει το θεσμικό πλαίσιο της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στην περιοχή.

Η πράξη της ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου ουδόλως θέτει σε αμφι­σβή­τηση το σύνολο του εγχει­ρή­μα­τος για το οποίο η κυβέρ­νηση έχει ανα­λά­βει τη δέσμευση να υλο­ποι­ή­σει και τούτο διότι η κήρυξη αρχαιο­λο­γι­κού χώρου δεν συνε­πά­γε­ται την ταυ­τό­χρονη απα­γό­ρευση δόμησης, αλλά την παρα­κο­λού­θηση των εργα­σιών από την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία, όροι που ούτως ή άλλως είχαν τεθεί κατά την έγκριση του ΕΣΧΑΔΑ από αρχαιο­λο­γι­κής πλευράς. Η δε κήρυξη ήταν επι­βε­βλη­μένη καθώς υπάρ­χουν όχι απλώς ενδεί­ξεις αλλά ανε­σκαμ­μέ­νες αρχαιό­τη­τες. Η ομόφωνη γνω­μο­δό­τηση του συλ­λο­γι­κού οργάνου του Κεντρι­κού Αρχαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λίου, το οποίο απαρ­τί­ζε­ται από έγκρι­τους επι­στή­μο­νες πολλών ειδι­κο­τή­των της Υπη­ρε­σίας, αλλά και καθη­γη­τές πανε­πι­στη­μίων δεν μπο­ρούσε να μην υιο­θε­τη­θεί από τον Υπουργό σε ένα κράτος νομι­μό­τη­τας και σκο­πί­μως να απο­κρυ­βεί από τους επεν­δυ­τές αλλά και το ΣτΕ, πρα­κτική που εφαρ­μο­ζό­ταν στο παρελ­θόν.

Εξάλλου, για το θέμα των επεν­δύ­σεων στο Αφάντου, έχει ανα­πτυ­χθεί συνεχής και γόνιμη συνερ­γα­σία όλων των εμπλε­κο­μέ­νων πλευρών – ΤΑΙΠΕΔ, συναρ­μό­δια Υπουρ­γεία Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, Οικο­νο­μίας, Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού, Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας καθώς και της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημό­σιας Περιου­σίας του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών μεταξύ των οποίων υπάρχει ομο­φω­νία ότι η ανα­ο­ριο­θέ­τηση δεν θέτει σε αμφι­σβή­τηση την πραγ­μα­το­ποί­ηση της επέν­δυ­σης.

Οι όποιες εμπλο­κές και καθυ­στε­ρή­σεις, που δήθεν έχουν πλήξει την αξιο­πι­στία του ελλη­νι­κού κράτους ως φορέα συνερ­γα­σίας για επεν­δύ­σεις, οφεί­λο­νται σε επι­λο­γές αμφι­λε­γό­με­νων ακι­νή­των – που έγιναν από προη­γού­με­νες ηγεσίες ΤΑΙΠΕΔ και κυβερ­νώ­ντων – με πλείστα όσα θέματα αρχαιο­λο­γικά, περι­βαλ­λο­ντικά και στρα­τιω­τικά. Η δια­χεί­ριση τέτοιων προ­βλη­μα­τι­κών φακέλων, που κλη­ρο­νο­μή­θη­καν, με την ταυ­τό­χρονη θεμε­λιώδη υπο­χρέ­ωση για την προ­στα­σία της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς σε συν­δυα­σμό με την επί­τευξη της ανά­πτυ­ξης στο πλαίσιο των κυβερ­νη­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων απο­τε­λεί μια δύσκολη, αλλά ανα­γκαία ισορ­ρο­πία που ο Υπουρ­γός, η Γενική Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου και οι Υπη­ρε­σίες με περίσ­σιο σεβασμό επι­τε­λούν».

Γ. Χατζη­μάρ­κος: “Η απά­ντηση του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, μας θυμίζει την εξίσου ατυχή αρχική από­πειρα αιτιο­λό­γη­σης της επι­λο­γής Φαμπρ για την Επί­δαυρο!”

Απά­ντηση του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου στην ανα­κοί­νωση του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού για το Γκολφ Αφάντου

Η απά­ντηση του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού στον καται­γι­σμό των αντι­δρά­σεων που προ­κά­λεσε η απόφασή του να χαρα­κτη­ρί­σει αρχαιο­λο­γικό χώρο έκταση συνο­λι­κής επι­φα­νείας 10.000 στρεμ­μά­των (που περι­λαμ­βά­νει και τα 1615 στρέμ­ματα της παρα­χώ­ρη­σης) στην περιοχή του Γκολφ Αφάντου, ουδόλως καθη­συ­χά­ζει τις ανη­συ­χίες της τοπικής κοι­νω­νίας για τον κίνδυνο ματαί­ω­σης μιας πολύ σοβαρής επέν­δυ­σης.

Απε­να­ντίας, οι ανη­συ­χίες εντεί­νο­νται ακόμη περισ­σό­τερο, διότι από το κείμενο της ανα­κοί­νω­σης προ­κύ­πτει πέραν πάσης αμφι­βο­λίας ότι πρό­κει­ται για μια απόφαση που ελήφθη απο­λύ­τως συνει­δητά και με πλήρη επί­γνωση των επι­πτώ­σεων της στο νησί της Ρόδου και στην αξιο­πι­στία της χώρας.

Για τον ισχυ­ρι­σμό του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού ότι η απόφαση του δεν εμπο­δί­ζει την επέν­δυση, δύο ερμη­νείες μπο­ρούμε να δώσουμε: είτε απέχουν πλέον τόσο πολύ από την πραγ­μα­τι­κό­τητα είτε δια­κα­τέ­χο­νται από τυφλό κυνισμό. Και στις δύο πιθανές ερμη­νείες, η δική μας ανη­συ­χία λαμ­βά­νει πλέον δικαιο­λο­γη­μέ­νες δια­στά­σεις πανικού. Το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού δεν δίνει καμία απά­ντηση στην χρονική συγκυ­ρία κατά την οποία λαμ­βά­νε­ται η συγκε­κρι­μένη απόφαση, η οποία – σημειω­τέον – δημο­σιεύ­τηκε στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως την ίδια ημέρα που επρό­κειτο να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία έγκρι­σης του νέου ειδικού χωρο­τα­ξι­κού σχεδίου (ΕΣΧΑΔΑ) για το ακίνητο, το οποίο προ­φα­νώς δεν μπορεί να εγκρι­θεί πλέον στην παρούσα μορφή του.

Το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, δεν δίνει καμία απά­ντηση, όπως οφείλει, ως προς το επόμενο στάδιο του χαρα­κτη­ρι­σμού της εν λόγω έκτασης ως αρχαιο­λο­γι­κής, που όχι μόνο συνε­πά­γε­ται την υπαγωγή του συνόλου της περιο­χής σε καθε­στώς αυξη­μέ­νης επο­πτείας από τις κεντρι­κές αρχαιο­λο­γι­κές υπη­ρε­σίες, αλλά και τον καθο­ρι­σμό ζωνών, οι οποίες ανα­τρέ­πουν άρδην τα δεδο­μένα της περιο­χής.

Το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού δεν δίνει καμία απά­ντηση στο εύλογο ερώτημα: πρό της απο­στο­λής στο ΣΤΕ του προη­γού­με­νου ΕΣΧΑΔΑ, δεν είχε γνω­μο­δο­τή­σει;

Εν κατα­κλείδι, η από­πειρα απά­ντη­σης του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού ατυχώς προ­σπα­θεί να χρυ­σώ­σει το χάπι, για ένα τόπο που συνε­χί­ζει να πλη­ρώ­νει πολύ ακριβά τους ακρο­βα­τι­σμούς, την ανευ­θυ­νό­τητα και τις εμμονές των δια­φό­ρων “ευαί­σθη­των” και μας θυμίζει την εξίσου ατυχή αρχική από­πειρα αιτιο­λό­γη­σης της επι­λο­γής Φαμπρ για την Επί­δαυρο!

Σε όσους κρύ­βο­νται πίσω από την επι­στήμη για να κάνουν πολι­τική στην λογική του αντάρ­τι­κου, απα­ντάμε : “έστιν ουν επι­στήμη δόξα αληθής μετά λόγου”.

Ο Δημή­τρης Καμ­μέ­νος κατά της από­φα­σης του Μπαλτά για το Γκόλφ Αφάντου

Την έντονη αντί­δρασή του εκφρά­ζει ο βου­λευ­τής των Ανε­ξαρ­τή­των Ελλήνων, Δημή­τρης Καμ­μέ­νος στην απόφαση του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού να χαρα­κτη­ρί­σει ως «αρχαιο­λο­γική ζώνη» την έκταση 10.000 στρεμ­μά­των στο Γκολφ Αφάντου.

Ο βου­λευ­τής ανα­φέ­ρει σε σχετική ανα­κοί­νωση ότι «ματαιώ­νε­ται μία τερά­στια και σημα­ντική επέν­δυση για το νησί της Ρόδου» και χαρα­κτη­ρί­ζει «άκαιρη και ανούσια την παρέμ­βαση του υπουρ­γείου».

«Τέτοιες απο­φά­σεις εν μέσω μιας βαθιάς οικο­νο­μι­κής κρίσης που ταλαι­πω­ρεί τη χώρα μας εδώ και χρόνια στέλνει λάθος μηνύ­ματα σε όλους εκεί­νους που σκέ­φτο­νται ή επι­θυ­μούν να επεν­δύ­σουν στη χώρα μας» υπο­γραμ­μί­ζει ο Δημή­τρης Καμ­μέ­νος.

Δια­βά­στε ανα­λυ­τικά την ανα­κοί­νωση του βου­λευτή των Ανε­ξαρ­τή­των Ελλήνων:

Σχετικά με την επέν­δυση στην Αφάντου Ρόδου

Σύμφωνα με απόφαση του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού που δημο­σιεύ­τηκε στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως στις 21 Απρι­λίου μια ζώνη έκτασης 10.000 στρεμ­μά­των στο Γκολφ Αφάντου χαρα­κτη­ρί­στηκε ως αρχαιο­λο­γική ζώνη ματαιώ­νο­ντας έτσι μια τερά­στια και σημα­ντική επέν­δυση για το νησί. Μάλιστα η συγκε­κρι­μένη παρέμ­βαση του Υπουρ­γείου έγινε λίγο πριν υπο­βλη­θεί στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) το νέο ειδικό χωρο­τα­ξικό σχέδιο (ΕΣΧΑΔΑ) για το ακίνητο της Αφάντου στη Ρόδο (για το οποίο εδώ και δύο χρόνια εκκρε­μεί η ολο­κλή­ρωση της συμ­φω­νίας αγοράς από δύο επεν­δυ­τές). Πρό­κει­ται για τμήμα του ενός εκ των δύο ακι­νή­των στα οποία είχε μοι­ρα­στεί η έκταση της Αφάντου στο πλαίσιο του δια­γω­νι­σμού του Ταμείου Ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων (ΤΑΙΠΕΔ) που ολο­κλη­ρώ­θηκε προ διετίας. Τότε είχαν πλειο­δο­τή­σει η ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων εται­ρεία Angeliades Inc για το ένα τμήμα (στο οποίο εντο­πί­στηκε τώρα η αρχαιο­λο­γική έκταση) και η Αegean Sun Investments για το άλλο τμήμα.

Ο δια­γω­νι­σμός ολο­κλη­ρώ­θηκε, χωρίς να υπο­γρα­φούν οι δύο συμ­βά­σεις με τους επεν­δυ­τές, καθώς δια­πι­στώ­θηκε πως υπήρχε πρό­βλημα με το ΕΣΧΑΔΑ, με απο­τέ­λε­σμα να απορ­ρι­φθεί από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ). Πρό­κει­ται για τμήμα του ενός εκ των δύο ακι­νή­των στα οποία είχε μοι­ρα­στεί η έκταση της Αφάντου στο πλαίσιο του δια­γω­νι­σμού του Ταμείου Ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων (ΤΑΙΠΕΔ) που ολο­κλη­ρώ­θηκε προ διετίας. Τότε είχαν πλειο­δο­τή­σει η ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων εται­ρεία Angeliades Inc για το ένα τμήμα (στο οποίο εντο­πί­στηκε τώρα η αρχαιο­λο­γική έκταση…) και η Αegean Sun Investments για το άλλο τμήμα. Μετά την απόρ­ριψη του πρώτου ΕΣΧΑΔΑ απαι­τή­θη­καν δύο χρόνια μέχρι να ετοι­μα­στεί το νέο, που θα καλύ­πτει τις απαι­τή­σεις του ΣτΕ, αλλά τώρα ανέκυψε το πρό­βλημα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου.

Ο Δημή­τριος Κ. Καμ­μέ­νος δήλωσε για το γεγονός:

«Το νησί της Ρόδου περι­μέ­νει εδώ και χρόνια την αξιο­ποί­ηση του Γκόλφ Αφάντου, μιας επέν­δυ­σης η οποία θα βοη­θή­σει την ανά­πτυξη του νησιού και τους κατοί­κους της γενι­κό­τερα ανα­βαθ­μί­ζο­ντας τον του­ρι­σμό. Η παρέμ­βαση του Υπουρ­γείου στη συγκε­κρι­μένη υπόθεση τη δεδο­μένη στιγμή λίγο πριν υπο­βλη­θεί στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) το νέο ειδικό χωρο­τα­ξικό σχέδιο (ΕΣΧΑΔΑ), είναι άκαιρη και ανούσια.

Τέτοιες απο­φά­σεις εν μέσω μιας βαθιάς οικο­νο­μι­κής κρίσης που ταλαι­πω­ρεί τη χώρα μας εδώ και χρόνια στέλνει λάθος μηνύ­ματα σε όλους εκεί­νους που σκέ­φτο­νται ή επι­θυ­μούν να επεν­δύ­σουν στη χώρα μας δημιουρ­γώ­ντας αφενός ένα εχθρικό περι­βάλ­λον αλλά και θέμα αξιο­πι­στίας της κυβέρ­νη­σης που δεν μπορεί να υλο­ποι­ή­σει τις δεσμεύ­σεις της. Ευελ­πι­στώ ότι σύντομα το Υπουρ­γείο θα αντι­λη­φθεί τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες αυτής του της από­φα­σης και θα επι­τρέ­ψει την ομαλή εξέλιξη αυτής της επέν­δυ­σης που τόσο χρειά­ζε­ται το νησί».

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΗΜ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΥ

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός κατέ­θεσε τη Δευτέρα Επί­καιρη Ερώτηση για την ανα­ο­ριο­θέ­τηση του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου Ερη­μο­κά­στρου – Τρα­ου­νού – Αφάντου προς τον Υπουργό Πολι­τι­σμού Αρι­στείδη Μπαλτά, καλώ­ντας τον, έτσι, να προ­σέλ­θει στη Βουλή για να απα­ντή­σει για το θέμα που έχει δημιουρ­γη­θεί.

Το πλήρες κείμενο της Επί­και­ρης Ερώ­τη­σης είναι:

«ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ τον Υπουργό Πολι­τι­σμού κ. Αρι­στείδη Μπαλτά

Θέμα: Κίν­δυ­νος για την αξιο­ποί­ηση των ακι­νή­των της περιο­χής περί του Αφάντου Ρόδου από την ανα­ο­ριο­θέ­τηση του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου

Κύριε Υπουργέ,

Με πρό­σφατη απόφασή σας ανα­ο­ριο­θέ­τη­σης αρχαιο­λο­γι­κού χώρου, μια περιοχή περίπου 10.000 στρεμ­μά­των στο Αφάντου της Ρόδου, από το Λαδικό έως τον ποταμό Λουτάνη, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται αρχαιο­λο­γική. Η συγκε­κρι­μένη περιοχή έχει κριθεί ως αξιο­ποι­ή­σιμη από πλευράς ΤΑΙΠΕΔ και μάλιστα έχει εντα­χθεί και στις μνη­μο­νια­κές απαι­τή­σεις της χώρας. Είναι επίσης από τις λίγες για τις οποίες έχει εκδη­λω­θεί ενεργό επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον.

Δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι οι αρχαιο­λο­γι­κοί θησαυ­ροί πρέπει να φυλάσ­σο­νται και να προ­φυ­λάσ­σο­νται. Όμως, όταν υπάρ­χουν σοβαρές ενδεί­ξεις, αν όχι απο­δεί­ξεις, ότι πράγ­ματι υπάρ­χουν αρχαιο­λο­γι­κοί θησαυ­ροί. Στην περί­πτωση της περιο­χής που περι­λαμ­βά­νει το Γκολφ Αφάντου μέχρι τα Κολύ­μπια, κανείς μέχρι σήμερα δεν γνω­ρί­ζει την ύπαρξη αξιό­λο­γων αρχαιο­λο­γι­κών ευρη­μά­των.

Διε­ρω­τά­ται κανείς, μήπως υπάρχει η γνωστή απρο­θυ­μία αξιο­ποί­η­σης των ακι­νή­των, όπως υπήρξε με την περί­πτωση της Cosco που, ενώ ο Πρω­θυ­πουρ­γός υπέ­γραψε τη σύμβαση, ο αρμό­διος υπουρ­γός άφησε να εννοη­θεί ότι θα κάνει το παν να μην υλο­ποι­η­θεί. Μήπως δηλαδή, οι κομ­μα­τι­κές ιδε­ο­λη­ψίες ορι­σμέ­νων στε­λε­χών της Κυβέρ­νη­σης κινού­νται με αυτόν τον στόχο.

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα ανωτέρω, ερω­τά­σθε:

Ποια είναι τα μέτρα με τα οποία θα δια­σφα­λι­στεί η αξία των ακι­νή­των της περιο­χής αυτής και ποιες είναι οι δια­σφα­λί­σεις για τους επεν­δυ­τές που εάν επεν­δύ­σουν δεν θα τους παρε­μπο­δί­ζει με συνε­χείς παρεμ­βά­σεις στην πράξη η αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία;

Ο ερωτών βου­λευ­τής

Δημή­τριος Θ. Κρε­μα­στι­νός».