Μιχάλης Μουρούτσος: «Αγώνας που αξίζει να συμμετέχουν όλοι»

Από προ­πο­νη­τής ταε κβο ντο μετα­μορ­φώ­θηκε σε δρομέα. Ο Ολυ­μπιο­νί­κης Μιχάλης Μου­ρού­τσος μαζί με τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυ­μπιο­νι­κών συμ­με­τείχε στο 3ο Διεθνή Μαρα­θώ­νιο Ρόδου. Ο  Έλληνας Ολυ­μπιο­νί­κης μίλησε, μεταξύ άλλων, για την μετά­βασή του από την ενεργό δράση στην προ­πο­νη­τική αλλά και τους επερ­χό­με­νους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες.

Ποιο είναι το κίνητρο για έναν Ολυ­μπιο­νίκη να συμ­με­τέ­χει στον 3ο Μαρα­θώ­νιο Ρόδου;

«Είναι πολύ μεγάλο κίνητρο από δάσκα­λος ταε κβο ντο να μετα­μορ­φώ­νο­μαι σε δρομέα καθώς και το γεγονός πως θα τρέξω μια δια­δρομή και πολύς κόσμος θα βρεθεί δίπλα μας ώστε να μας παρο­τρύ­νει και να μας εμψυ­χώ­νει για να φτά­σουμε στο στόχο μας. Επίσης είναι ελκυ­στι­κός και ο προ­ο­ρι­σμός και η δια­δρομή αφού η Ρόδος είναι υπέροχο νησί. Συγ­χα­ρη­τή­ρια στους διορ­γα­νω­τές γιατί έχουν φτιάξει έναν αγώνα που αξίζει όλοι να συμ­με­τέ­χουν».

Η παρου­σία του Συλ­λό­γου Ελλήνων Ολυ­μπιο­νι­κών στο 3Διεθνή Μαρα­θώ­νιο Ρόδου είναι ένα επι­πλέον κίνητρο για τους υπό­λοι­πους δρομείς να συμ­με­τέ­χουν στον αγώνα;

«Ο Σύλ­λο­γος έχει δείξει πάρα πολλές φορές πως συμ­με­τέ­χει σε τέτοιες δράσεις και για αυτό βρι­σκό­μα­στε στην πανέ­μορφη Ρόδο γιατί θέλουμε μέσα από τη συμ­με­τοχή μας να παρο­τρύ­νουμε το κάθε Ροδίτη και όχι μόνο, να τρέξει γιατί ο αθλη­τι­σμός είναι μια κλη­ρο­νο­μιά που μας έχουν αφήσει οι αρχαίοι πρό­γο­νοι και αυτή πρέπει να την μετα­δώ­σουμε στις γενιές που έρχο­νται πίσω μας, γιατί ο αθλη­τι­σμός είναι υγεία».

Μαρα­θώ­νιος και πολε­μι­κές τέχνες με ιστορία χιλιά­δων ετών. Ποια είναι τα κοινά τους σημεία.

«Και στα δύο αθλή­ματα υπάρχει ένας προ­ο­ρι­σμός, υπάρ­χουν στόχοι και η προ­σπά­θεια που κατα­βάλ­λει ο αθλητής. Και υπάρχει το ευ αγω­νί­ζε­σθε που μας έχουν διδάξει οι αρχαίοι μας πρό­γο­νοι».

Πόσο δύσκολη ήταν η μετά­βαση από την ενεργό δράση στην προ­πο­νη­τική

«Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολη. Ως αθλητής αγάπησα το ταε κβο ντο τόσο πολύ και έδινε μεγάλο νόημα στη ζωή μου. Όμως μεγα­λώ­νο­ντας όσο και να θέλει το σώμα, το μυαλό δεν ακο­λου­θεί. Η μετά­βαση στην προ­πο­νη­τική με χαρο­ποιεί ιδιαί­τερα. Είναι πάρα πολύ δημιουρ­γικό να προ­πο­νείς μικρά παιδιά. Αισθά­νο­μαι πολύ μεγάλη ευθύνη. Τα παιδιά σε θεωρούν πρότυπο και εσύ προ­σπα­θείς να είσαι πρώτα παι­δα­γω­γός και μετά δάσκα­λος και προ­πο­νη­τής του ταε κβο ντο».