Tι έλειπε;

Από την με­γα­λειώ­δη, εντυ­πω­σια­κή και ομο­λο­γου­μέ­νως συ­γκι­νη­τι­κή πα­ρέ­λα­ση κάτι έλει­πε. Το λαϊκό στοι­χείο. Οι Ελ­λη­νί­δες και οι Ελ­λη­νες. Ναι, δυ­στυ­χώς η παν­δη­μία δεν επέ­τρε­ψε αυτή συμ­με­το­χή. Αλλά θα μπο­ρού­σε να γίνει συμ­βο­λι­κά. Δεν ήταν δύ­σκο­λη μια προ­έ­κτα­ση της εξέ­δρας των επι­σή­μων ή μια άλλη δίπλα σ’ αυτήν και στην οποία θα βρί­σκο­νταν πο­λί­τες από όλες τις γω­νιές της χώρας. Μια μικρή αντι­προ­σω­πεία , τι­μώ­με­νη, για λο­γα­ρια­σμό όλων των Ελ­λή­νων. Ας ήταν μόνο 13 πο­λί­τες από τις 13 Πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας. Απλοί κα­θη­με­ρι­νοί άν­θρω­ποι, αλλά και εκ­πρό­σω­ποι των σύγ­χρο­νων “ηρώων” της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης, αυτοί που προ­σπα­θούν αυτή την ώρα να κρα­τή­σουν τους πο­λί­τες ζω­ντα­νούς στα νο­σο­κο­μεία. Εστω κά­ποιοι πο­λί­τες από πό­λεις εμ­βλη­μα­τι­κές της Επα­νά­στα­σης. Με δε­δο­μέ­νη την χρο­νι­κή στιγ­μή, με την Ελ­λά­δα και όλο τον κόσμο να περνά τη χει­ρό­τε­ρη κρίση των τε­λευ­ταί­ων εκα­το­ντα­ε­τιών, άλλοι θα έπρε­πε να είναι οι συμ­βο­λι­σμοί. Κάτι που θα μεί­ω­νε το χάσμα ανά­με­σα στην εξέ­δρα των επι­σή­μων και των πο­λι­τών απλών τη­λε­θε­α­τών της με­γά­λης γιορ­τής.