Ανοιχτή επιστολή-πρόσκληση για τη Νέα Μαρίνα

Οι κύριοι Βυρίνης Αθα­νά­σιος, Ιωσήφ Δημή­τρης, Καλα­πο­δά­κης Βασίλης, Καρα­τα­πά­νης Σάββας, Σπυ­ρό­που­λος Σπύρος απέ­στει­λαν την ακό­λουθη ανοιχτή επι­στολή:

Μπορεί, σήμερα, να μην βρι­σκό­μα­στε πλέον σε διοι­κη­τι­κές θέσεις ευθύνης της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ωστόσο, το ενδια­φέ­ρον για τον τόπο είναι ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμά μας, αλλά και υπο­χρέ­ωση, ως ενεργοί πολίτες που νοια­ζό­μα­στε και αγαπάμε το νησί μας, δίχως σκο­πι­μό­τη­τες και ετερο-αναφορές… Συνεπώς, δεν μπο­ρούμε να μην κατα­γρά­ψουμε τις σκέψεις μας για το επι­κεί­μενο έργο της Νέας Μαρίνας Ρόδου.

Ανάμεσα, λοιπόν σε γκρε­μι­σμένα κτίρια που παρα­πέ­μπουν σε «φαβέλες» και στον πυρήνα μίας υπο­βαθ­μι­σμέ­νης κεντρι­κής περιο­χής, χτί­ζουμε και απο­δε­χό­μα­στε ένα Φαρα­ω­νι­κού τύπου έργο στο όνομα της Ανά­πτυ­ξης.

Ο επεν­δυ­τής, με βάση τα δικά του συμ­φέ­ρο­ντα, καλά τα λέει από τη δική του πλευρά. Η Πολι­τεία ωστόσο με όλους του συναρ­μό­διους φορείς, οφείλει να βλέπει τις τόσο μεγάλες επεν­δύ­σεις μέσα από μια ολι­στική ματιά Βιω­σι­μό­τη­τας και όχι απο­σπα­σμα­τικά. Στην ανά­πτυξη του κι εμείς τασ­σό­μα­στε υπέρ­μα­χοι, δια­σφα­λί­ζο­ντας όμως τη νομι­μό­τητα, τη συνά­φεια με την ταυ­τό­τητα ολό­κλη­ρου του νησιού, τη συναί­νεση της τοπικής κοι­νω­νίας και σε κάθε περί­πτωση την ελεύ­θερη είσοδο και απρό­σκο­πτη πρό­σβαση όλων των κατοί­κων και των επι­σκε­πτών της Ρόδου.

Δεν κρύ­βουμε ότι η δια­δι­κα­σία της δια­βού­λευ­σης για τέτοια έργα Ανά­πτυ­ξης είναι εντελώς διεκ­πε­ραιω­τική σε επίπεδο Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, όταν το τελευ­ταίο πρέπει να λάβει θέση και να δια­τυ­πώ­σει γνώμη για τις εξει­δι­κευ­μέ­νες Μελέτες Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων που τα συνο­δεύ­ουν, ανάμεσα σε μια πληθώρα άλλων θεμάτων και σε πιε­στικό χρόνο λήψης απο­φά­σεων.

Δεν παύει ωστόσο η δια­δι­κα­σία της δια­βού­λευ­σης να απο­τε­λεί μέρος της νομι­μό­τη­τας και νομι­μο­ποί­η­σης μίας αδειο­δο­τι­κής επεν­δυ­τι­κής δια­δι­κα­σίας και αυτο­τε­λές δικαί­ωμα για κάθε πολίτη. Συνεπώς η έλλειψη της επαρ­κούς ενη­μέ­ρω­σης των αιρετών, είναι ένα δια­χρο­νικό ζήτημα που χρήζει μεγα­λύ­τε­ρης επι­μέ­λειας και επε­ξερ­γα­σίας μέσα σε ένα Δημο­τικό ή Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο, πέρα της εμπι­στο­σύ­νης που δεί­χνουμε στις εκά­στοτε επι­μέ­ρους Υπη­ρε­σίες οι οποίες έχουν ασχο­λη­θεί επί του κάθε ανα­πτυ­ξια­κού έργου ή σχεδίου.

Έστω και εάν έγιναν συνεπώς και δικές μας παρα­λεί­ψεις ή και λάθη, δεν σημαί­νει ότι για να καλύ­ψουμε αυτές τις παρα­λεί­ψεις ή τα λάθη θα πρέπει να συνε­χί­σουμε να τα υπο­στη­ρί­ζουμε και να τα…καλύ­πτουμε …

Ήρθε η ώρα επι­τέ­λους, φτά­νο­ντας και βλέ­πο­ντας παντού αδιέ­ξοδα να γίνει θεσμικά και με την κινη­το­ποί­ηση όλων, των απλών ενεργών πολιτών, των επι­στη­μό­νων του τόπου μας (όπως το ΤΕΕ), των συναρ­μό­διων διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών και των πολι­τι­κών κάθε βαθ­μί­δας και αξιώ­μα­τος του Τόπου μας, σωστή και σοβαρή συστη­μα­τική δουλειά και όχι πρό­χει­ρες και απο­σπα­σμα­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις στη λογική του «ξεπε­τάγ­μα­τος» και των ένθεν κακεί­θεν διευ­κο­λύν­σεων!

Επι­βάλ­λε­ται πρω­τί­στως να αξιο­ποι­ή­σουμε, να ενερ­γο­ποι­ή­σουμε και να ανα­δεί­ξουμε την ανάγκη κατάρ­τι­σης και σύν­θε­σης ενός νέου ολι­στι­κού Χωρο­τα­ξι­κού και Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού (όπως για παρά­δειγμα έκανε ο ΟΛΠ όπως και στην περί­πτωση του Ελλη­νι­κού, λαμ­βά­νο­ντας υπόψιν όχι μόνο την περιοχή του λιμένα Πειραιά, αλλά πως επη­ρε­ά­ζε­ται ολό­κληρη η Αττική), σε τοπικό επίπεδο με γεω­στρα­τη­γι­κές ανα­φο­ρές, στο­χευ­μένο σχε­δια­σμό, συναι­νέ­σεις καθώς και απο­φα­σι­στι­κές συγκρού­σεις με αγκυ­λώ­σεις και μεμο­νω­μένα συμ­φέ­ρο­ντα.

Ο Δήμος, οι τοπικοί κοι­νω­νι­κοί και επι­στη­μο­νι­κοί φορείς, η Περι­φέ­ρεια, εμείς οι πολίτες να κατα­θέ­σουμε προ­τά­σεις, θέσεις και στόχους. Το νησί μας άλλωστε δια­θέ­τει και το επι­στη­μο­νικό δυνα­μικό και ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νους συμ­με­τέ­χο­ντες στα κοινά και μία κοι­νω­νία που έχει ανάγκη από σαφείς επι­διώ­ξεις και οργά­νωση.

Πιο ειδικά, για την παρούσα θεμα­τική της Νέας Μαρίνας, ας ανα­βαθ­μί­σουμε επι­τέ­λους ουσια­στικά αυτή την τόσο ταλαι­πω­ρη­μένη και επι­βα­ρυ­μένη με οχλού­σες δρα­στη­ριό­τη­τες ανα­το­λική πλευρά του νησιού μας. Όπως προ­κύ­πτει από την ΚΥΑ 24245/23 (ΦΕΚ 1046/Δ/31.12.23) των Υπουρ­γών ΥΠΕΝ και Του­ρι­σμού, στον χερσαίο χώρο τη Μαρίνας θα κτι­στούν 87.672,.00 μ² ξενο­δο­χείων, κατα­στη­μά­των, δια­με­ρι­σμά­των και μονο­κα­τοι­κιών. Ήτοι θα δομηθεί με γενικό συντε­λε­στή 0,741 % και ύψος κτιρίων 17 μ. Δηλαδή θα κατα­σκευα­στούν καθ’ υπέρ­βαση της ισχύ­ου­σας ευερ­γε­τι­κής για την μαρίνα αυτή διά­τα­ξης 40.402,4 τ.μ. Γεν­νά­ται το ερώτημα, βάσει ποιων δια­τά­ξεων επε­τρά­πη­σαν αυτές οι κατα­σκευές;

Σε κάθε περί­πτωση πρό­κει­ται για νέα επέ­κταση της Μαρίνας από την προ­βλε­πό­μενη από τον Ν. 2160/93. Ως εκ τούτου θα πρέπει να ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία που καθο­ρί­ζει το ΣτΕ δηλαδή η έκδοση Π.Δ. μετά από στρα­τη­γική μελέτη και βέβαια εφόσον δεν ανα­τρέ­πε­ται η γενική χωρο­τα­ξική λει­τουρ­γία της ευρύ­τε­ρης περιο­χής.

Στα πλαίσια αυτής της στρα­τη­γι­κής μελέτης θα έπρεπε να υπο­λο­γι­στεί και η φέρουσα ικα­νό­τητα του νησιού της Ρόδου. Κατά το ΣτΕ η ΦΙ απο­τε­λεί στοι­χείο και κρι­τή­ριο που πρέπει να περι­λαμ­βά­νε­ται μεταξύ άλλων στον χωρο­τα­ξικό και

πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό. Η ΦΙ απο­τε­λεί ένα δυνα­μικό εργα­λείο, το οποίο εκτι­μά­ται σε δια­φο­ρε­τικά επίπεδα χωρικού σχε­δια­σμού και χωρικής ενό­τη­τας, ανάλογα με διά­φο­ρους παρά­γο­ντες, όπως το είδος της εκά­στοτε επέμ­βα­σης, τις συν­θή­κες της περιο­χής ενδια­φέ­ρο­ντος, τα ιδιαί­τερα τοπικά, φυσικά, πολι­τι­στικά και πολε­ο­δο­μικά χαρα­κτη­ρι­στικά, κ.α. Κατά κανόνα, όμως, πρέπει να απο­φεύ­γε­ται η σημειακή και απο­σπα­σμα­τική χωρο­θέ­τηση έργων και δρα­στη­ριο­τή­των, διότι αυτό αντί­κει­ται στη φέρουσα ικα­νό­τητα της περιο­χής.

Η ευρύ­τερη περιοχή της μαρίνας Ρόδου είναι μια υπο­βαθ­μι­σμένη περιοχή με τερά­στια εκτά­σεις και κτίρια εγκα­τα­λε­λειμ­μένα από δεκα­ε­τίες. Η δημιουρ­γία ενός γκέτο υψηλών προ­δια­γρα­φών για ειδι­κούς υπο­τί­θε­ται πελάτες, είναι ενα­ντίον κάθε λογικής και βέβαια σχε­δια­σμού, αφού έρχεται σε αντί­θεση και με την νομο­λο­γία του ΣτΕ. Από την άλλη πλευρά στη Ρόδο υπάρχει μεγάλο έλλειμμα κατοι­κιών. Σε πολλές περιο­χές στις παρυφές της πόλης εκκρε­μούν εδώ και δεκα­ε­τίες οι εντά­ξεις συνε­ται­ρι­σμών κλπ για την κατα­σκευή κατοι­κιών προς ιδιο­κα­τοί­κηση. Η δια­φο­ρο­ποι­η­μένη αντι­με­τώ­πιση ενός θέματος ζωτικής σημα­σίας με ένα θέμα καθαρής εκμε­τάλ­λευ­σης από ιδιώτες, χωρίς να παρα­βλέ­πουμε την χρη­σι­μό­τητα της μαρίνας ως μεγάλου ανα­πτυ­ξια­κού έργου είναι του­λά­χι­στον περί­εργη.

Όλες οι παρα­πάνω εκκρε­μό­τη­τες θα μπο­ρού­σαν να θερα­πευ­θούν με την υπό εκπό­νηση μελέτη, που με την Αρ. Πρωτ.: 23505/3.08.2023 ανέθεσε το ΤΕΕ. Η μελέτη αυτή αφορά τον ΔΗΜΟ ΡΟΔΟΥ (ΔΕ ΡΟΔΟΥ, ΙΑΛΥΣΟΥ, ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ, ΑΦΑΝΤΟΥ, ΑΤΑΒΥΡΟΥ, ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, ΚΑΜΕΙΡΟΥ, ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ, ΛΙΝΔΙΩΝ, ΝΟΤΙΑΣ ΡΟΔΟΥ). Στα πλαίσια της μελέτης αυτής εκτός των άλλων θα καλυ­φθεί και το κενό σχε­δια­σμού και αδειο­δό­τη­σης των λιμε­νι­κών ζωνών που υπάρ­χουν ή θα δημιουρ­γη­θούν βάσει του αρ. 18 ν. 2971/2001 στις διά­φο­ρες Δημ. Ενό­τη­τες, όπως προ­βλέ­πε­ται από τις σχε­τι­κές προ­δια­γρα­φές της μελέτης. Η συγκε­κρι­μένη διάταξη του ν. 2971/2001 ανα­φέ­ρει ότι: Σε κάθε παρά­κτια περιοχή, όπου κατά τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις συντρέ­χει λόγος δημιουρ­γίας ή επέ­κτα­σης λιμένα, καθο­ρί­ζε­ται έκταση ξηράς και θάλασ­σας, συνεχής ή δια­κε­κομ­μένη, στην οποία ο αρμό­διος φορέας διοί­κη­σης και εκμε­τάλ­λευ­σης λιμένα μπορεί να εκτε­λέ­σει, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις περί εκτε­λέ­σεως δημο­σίων έργων, τις δια­τά­ξεις της κεί­με­νης νομο­θε­σίας περί λιμε­νι­κών ταμείων και στα πλαίσια ανά­πτυ­ξης του λιμε­νι­κού δυνα­μι­κού της χώρας, έργα που απαι­τού­νται για την εξυ­πη­ρέ­τηση της εμπο­ρι­κής, επι­βα­τι­κής, ναυ­τι­λια­κής, του­ρι­στι­κής και αλιευ­τι­κής κίνησης και γενι­κό­τερα της εύρυθ­μης λει­τουρ­γίας του λιμένα. Η έκταση αυτή καλεί­ται ζώνη λιμένα και δια­κρί­νε­ται σε χερσαία και θαλάσ­σια.

Εν κατα­κλείδι, ας συνερ­γα­στούμε και ας βοη­θή­σουμε την Ανα­το­λική πλευρά σε εναρ­μο­νι­σμό με τη γύρω περιοχή, αλλά ΣΕΒΟΜΕΝΟΙ και ολό­κληρο το νησί να ανα­πνεύ­σει, να την…. απο­ζη­μιώ­σουμε για την επί τόσα χρόνια υπο­βάθ­μισή της. Άλλωστε, είναι η νέα είσοδος της Πόλης μας, που δεν χωρά άλλες εκπτώ­σεις και ανοχή στην εγκα­τά­λειψή της!

Επι­στή­μο­νες, Ιδέες, κοι­νω­νι­κές σκέψεις και προ­τά­σεις υπάρ­χουν και περισ­σεύ­ουν!!

Ας μιλή­σουμε για την Φέρουσα Ικα­νό­τητα της Ρόδου μας από άκρη σε άκρη (όπως για παρά­δειγμα έχει δρο­μο­λο­γή­σει ο Δήμος Κω), αλλά και για μία Βιώσιμη Ανά­πτυξη που θα κοιτάει και που θα ενδια­φέ­ρε­ται ισο­δύ­ναμα και για το Περι­βάλ­λον, και για την Κοι­νω­νία και για την Οικο­νο­μία του νησιού. Τέλος, αν κάποιος πραγ­μα­τικά ενδια­φέ­ρε­ται για τον έλεγχο της νομι­μό­τη­τας, της Νέας Μαρίνας μπορεί να προ­σφύ­γει για τις απα­ραί­τη­τες νομικές αξιο­λο­γή­σεις τόσο με αιτή­σεις θερα­πείας στα καθ’ ύλην αρμόδια διοι­κη­τικά όργανα, αλλά ακόμα και δικα­στικά ενώπιον του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Συνεπώς, «πεδίον δόξας λαμπρό» και «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα» χωρίς ευχο­λό­για και δια­κη­ρύ­ξεις, καθώς οι προ­βλε­πό­με­νες προ­θε­σμίες με βάση τις ημε­ρο­μη­νίες δημο­σί­ευ­σης της κρί­σι­μης Από­φα­σης «ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΛΙΜΕΝΑ ΜΑΡΙΝΑ ΡΟΔΟΥ» στο Διαύ­γεια και στον επίσημο δια­δι­κτυακό τόπο του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος παρα­μέ­νουν ακόμη για λίγο ανοι­χτές για το ουσια­στικό έλεγχό της. Τίποτα δεν έχει τελειώ­σει και όλα είναι στα χέρια μας… Επί του πρα­κτέου ο Δήμος Ρόδου με κυρί­αρχο όργανο το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, απο­τε­λεί τον έννομο εκφρα­στή του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος του Τόπου μας και δεν πρέπει να ολι­γω­ρή­σει, αφού οι προ­θε­σμίες ένστα­σης επί των εγκρί­σεων λήγουν άμεσα. Δεν (θα) υπάρ­χουν (άλλες) δικαιο­λο­γίες.

 

Με εκτί­μηση και ανη­συ­χία

 

Βυρίνης Αθα­νά­σιος

Ιωσήφ Δημή­τρης

Καλα­πο­δά­κης Βασίλης

Καρα­τα­πά­νης Σάββας

Σπυ­ρό­που­λος Σπύρος