Συνέντευξη στη
Μαίρη Φώτη

Η ιστορία του Ιουλίου Βερν, με ήρωα τον Φιλέα Φογκ, που στοιχηματίζει με τους φίλους του ότι μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες, μάς ταξιδεύει γύρω από τον κόσμο, γνωρίζοντάς μας τόπους μακρινούς και δείχνοντας τη σημασία της επιμονής και της υπομονής όταν κυνηγάμε τα όνειρά μας…
Η Χρύσα Αντωνόγλου, στον γκρίζο καιρό της κρίσης, χρωματίζει την καθημερινότητά της κόντρα στις δυσκολίες και τις απαιτήσεις των καιρών, με χρώματα και εικόνες που συγκεντρώνει από τα ταξίδια της.
Ανήσυχο πνεύμα, πολίτης του κόσμου και λάτρης των αλλαγών, η Χρύσα με τη συνέντευξή της στη «δ» μάς μαθαίνει πώς με καλό προγραμματισμό και λίγα χρήματα μπορείς να κάνεις εκείνο το ταξίδι που πάντα ήθελες… μέχρι να επιλέξεις τον επόμενο προορισμό!

Στο Παμούκαλε της Tουρκίας

• Χρύσα, πού έχεις μεγαλώσει;
Εχω μεγαλώσει στη Ρόδο. Στα 18 μου έφυγα, πήγα στη Θεσσαλονίκη σπούδασα, μετά για ένα μικρό χρονικό διάστημα πήγα στη Ρόδο ως ασκούμενη δικηγόρος. Μετά βρέθηκα στην Αθήνα, η οποία δεν μου ταίριαζε και μετά έφυγα στη Μπολόνια, στην Ιταλία, για μεταπτυχιακό όπου έμεινα δύο χρόνια. Πολύ ωραία χρόνια…
• Και αποφασίζεις να ξεκινήσεις να γνωρίζεις διαφορετικά μέρη, σε ποια ηλικία;
Η πρώτη μου επαφή με το εξωτερικό ήταν το 2010, που ζήτησα από τους γονείς μου να βοηθήσουν να πάω στην Περούτζια για την εκμάθηση των ιταλικών μου. Από εκεί ξεκίνησα να κάνω εσωτερικά ταξίδια με το τρένο και ήταν πολύ ωραία. Εκεί λοιπόν διαπίστωσα ότι οι μετακινήσεις δεν είναι και τόσο δύσκολες, όσο φαντάζεται κάποιος που δεν το έχει επιχειρήσει. Στα 21, όταν έπιασα την πρώτη μου δουλειά, που είχα ένα αξιοπρεπές εισόδημα για να μπορώ να προγραμματίσω ένα ταξιδάκι, με μια πολύ καλή μου φίλη, συνομήλικη είπαμε να κάνουμε το πρώτο μας road trip. Και είπαμε να γυρίσουμε την Πορτογαλία. Ξεκινήσαμε από τη Ρόδο, μόλις είχαν ανοίξει οι πτήσεις της Ryanair και πήγαμε. Βρεθήκαμε στο Μιλάνο, γιατί είχαμε ως αφετηρία διαφορετικές πόλεις και με λίγα χρήματα στην τσέπη, αποφασίσαμε να πάμε να δούμε το Πόρτο και τη Λισαβώνα. Ξεκινήσαμε με 350 ευρώ στην τσέπη και είπαμε θα πάμε στην Πορτογαλία, θα βρούμε ένα hostel οικονομικό και θα περιορίσουμε τα έξοδα για το φαγητό. Μείναμε τρία βράδια στο Πόρτο και δύο στη Λισαβώνα. Επισκεφθήκαμε διάφορα αξιοθέατα και στις δύο πόλεις και φάγαμε μια φορά σε καλό εστιατόριο για να δοκιμάσουμε το τοπικό φαγητό. Και έτσι έγινε η αρχή. Είπαμε με τη φίλη μου ότι κάθε χρόνο θα προσπαθούμε να βάζουμε στην άκρη ένα ποσό για να επισκεπτόμαστε μια χώρα του εξωτερικού, κι αν μπορούμε και δύο. Κι έτσι την επόμενη χρονιά, πήγαμε Βερολίνο, Παρίσι, Μιλάνο.
• Πάλι με λίγα χρήματα;
Ναι. Μιλάμε για ένα budget των 800 ευρώ που για αυτές τις πόλεις δεν είναι πολλά χρήματα. Είδαμε ένα μουσείο σε κάθε χώρα, φάγαμε από μια φορά σε ένα καλό εστιατόριο και δεν ξοδέψαμε χρήματα για ψώνια, παρά μόνο για κάποια σουβενίρ και δωράκια. Ημουν 22 χρονών και δεν με ένοιαζε να μείνω σε ένα hostel με άλλα άτομα. Eγώ ήθελα να μαζεύω εικόνες… Εβλεπα ότι κάθε χώρα, κάθε πόλη, έχει κάτι διαφορετικό να μου προσφέρει.
Και μέχρι σήμερα πόσες χώρες έχεις επισκεφθεί;
Λοιπόν… Πορτογαλία, Ισπανία, έχω γυρίσει όλη την Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Σερβία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Πολωνία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανο, Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία.

Aπό το ταξίδι στο Λίβανο

• Δεν τις λες και λίγες!
Ε, όχι! Ταξίδια βέβαια, όπως είναι ο Λίβανος ή το Ισραήλ που είναι χώρες ακριβές, μπόρεσα να τα κάνω όταν μου το επέτρεπε το εισόδημά μου. Όμως για παράδειγμα το Βέλγιο, τη Γερμανία ήταν πιο εύκολο να τα επισκεφθώ ακόμα και με λίγα χρήματα, πάντα βέβαια με ασφάλεια και καθαριότητα στους χώρους διαμονής, αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Όλα τα ταξίδια μου γίνονται με προγραμματισμό και είμαι πάντα ενημερωμένη για το τι θα συναντήσω. Ο Λίβανος, είναι από τις πιο ακριβές πόλεις που έχω επισκεφθεί.
• Απ΄όλα αυτά τα ταξίδια τι έχεις κρατήσει;
Εχω κάνει καλούς φίλους με τους οποίους ξαναβρεθήκαμε σε επόμενα στάδια της ζωής μου. Στα ταξίδια μου, μου αρέσει να επισκέπτομαι μαγαζιά με τοπικό φαγητό και ποτό, μουσική… Μου αρέσει επίσης να παρατηρώ τον κόσμο, τους ντόπιους. Βλέπεις πολλές διαφορές ανάμεσα στους λαούς κάθε χώρας. Κρατάω λοιπόν, μυρωδιές, γεύσεις και εικόνες.
• Με εξαίρεση την Ιταλία που της έχεις αδυναμία, έχει επισκεφθεί την ίδια χώρα δύο φορές;
Εχω επισκεφθεί την Τουρκία αρκετές φορές, δύο φορές έχω επισκεφθεί την Ισπανία γιατί ήθελα να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία στην Βαρκελώνη που την πρώτη φορά δεν με εντυπωσίασε… Τη βρήκα εξαιρετικά εμπορική, δεν ήταν αυτό που περίμενα να δω. Τελικά και τη δεύτερη φορά έφυγα με την ίδια άποψη. Αλλά κάθε χρόνο επισκέπτομαι την Ιταλία!
• Η βάση σου ποια είναι;
Ημουν στην Κω για τρία χρόνια και προσεχώς μετακομίζω στην Λευκωσία.
• Για εργασιακούς λόγους;
Ναι.
• Τα επόμενά σου σχέδια τι περιλαμβάνουν; Ποιες χώρες έχεις σημειώσει στο χάρτη;
Δύο ταξίδια ονειρεύομαι για το προσεχές μέλλον, με το καλό. Το ένα ταξίδι είναι Χιλή-Αργεντινή και το άλλο είναι Κούβα. Θα ήθελα να κάνω ένα μεγάλο υπερατλαντικό ταξίδι που δεν το έχω κάνει ακόμα, διότι απαιτεί και χρόνο και χρήματα. Όμως αν τα προγραμματίσεις όλα και αν οι απαιτήσεις δεν είναι παράλογες, τότε όλα είναι εφικτά. Το ταξίδι ζωής για εμένα είναι η Αργεντινή.
• Στο μεσοδιάστημα, έχεις προγραμματίσει ταξίδια σε άλλες χώρες;
Εννοείται. Στα γενέθλιά μου πριν από μερικές εβδομάδες, μάζεψα όλες τις φίλες μου και πήγαμε στο Βουκουρέστι. Αν δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι που θέλω, προγραμματίζω τις ημέρες άδειας και τα χρήματα που χρειάζομαι και επιλέγω μια άλλη χώρα και πάντα βέβαια σε συνεννόηση με την φίλη ή τον φίλο που με συνοδεύει. Είναι ωραίο να ταξιδεύεις με παρέα.

Στην έρημο της Iορδανίας

• Μόνη σου έχεις πάει ταξίδι;
Ναι! Εχω πάει μια εβδομάδα μόνη μου στη Σικελία. Θα έφευγα σύντομα από την Ιταλία και ήθελα πάρα πολύ να την δω. Κανείς από την παρέα δεν μπορούσε να ακολουθήσει οπότε αποφάσισα να πάω μόνη μου, έκλεισα μια εβδομάδα σε ένα δωμάτιο στο Παλέρμο, γνώρισα την κυρία που έφτιαχνε το πρωινό, γίναμε φίλες κι έτσι το πρωί και το βράδυ είχα παρέα. Στη διάρκεια της ημέρας γυρνούσα σε κοντινές πόλεις. Πέρασα ωραία αλλά σίγουρα, με παρέα είναι καλύτερα και σε θέμα ασφάλειας και σε θέμα διασκέδασης. Βέβαια όταν πηγαίνεις μόνος σου ταξίδι, βλέπεις και αντιλαμβάνεσαι άλλα πράγματα… Είναι μια καλή ευκαιρία για σκέψη. Εγώ πάντα όσο κουρασμένη κι αν είμαι, είτε από την εργασία μου είτε από ζητήματα που απασχολούν τον καθένα μας, κάθε ταξίδι με χαλαρώνει και μου φτιάχνει την ψυχολογία. Σε κάθε ταξίδι ανοίγεις το μυαλό σου λίγο παραπάνω, πάντα κάτι παίρνεις από κάθε χώρα…
• Το πλάνο λοιπόν Χρύσα είναι κάθε χρόνο, ένας καινούριος προορισμός;
Όχι…! Τώρα έχω γίνει πιο απαιτητική! Επενδύω τον χρόνο και τα χρήματά μου σε ταξίδια. Ο καθένας θέτει τις δικές του προτεραιότητες. Δεν έχω αμάξι, δεν έχω μηχανάκι, δεν ξοδεύω αλόγιστα χρήματα σε ψώνια ή σε διασκέδαση. Εχω αποφασίσει ότι τα χρήματά μου θα τα επενδύω σε ταξίδια. Θέλω κάθε χρόνο να κάνω αν όχι τρία ταξίδια, έστω δύο. Ένα μακρινό κι ένα κοντινό. Και η Ευρώπη είναι πάρα πολύ όμορφη, μου αρέσει πολύο νότος και τα βαλκάνια. Μακάρι φέτος να καταφέρω να πάω Βοσνία και Κροατία και να κάνω και μια στάση στην Τεργέστη, που δεν είναι μακριά. Και με το καλό στο τέλος του έτους, να πάω μέχρι την Κούβα. Αυτό είναι το ιδανικό πλάνο.

Στο Bουκουρέστι

• Μας δίνεις μια άλλη προοπτική για τα ταξίδια, στην Ελλάδα της κρίσης που για τους περισσότερους θεωρούνται πολυτέλεια.
Δυστυχώς, η διαμονή στην Κω ή στη Ρόδο, σε νησί γενικότερα, κάνει την μετακίνηση πιο δύσκολη, αυτό είναι γεγονός. Αναγκαστικά θα πρέπει κανείς να μεταβεί στην Αθήνα, όμως από ένα διάστημα και μετά που ανοίγει η σεζόν και ξεκινούν οι πτήσεις τσάρτερ τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Πέρυσι έκανα το ταξίδι Ρόδο-Μιλάνο-Ρόδο με 50 ευρώ. Αν το ψάξει κανείς, το προγραμματίσει και δεν έχει πολλές απαιτήσεις για τη διαμονή και το φαγητό του, ειδικά στην Ευρώπη και σε κάποιες χώρες που τώρα αναπτύσσονται, τότε μπορεί να ταξιδέψει χωρίς μεγάλο κόστος. Σε πολλές περιπτώσεις είναι περισσότερα τα χρήματα να ταξιδέψει κανείς σε διπλανό νησί παρά να πάει σε μια χώρα της ανατολικής ή της κεντρικής Ευρώπης.
Όταν κλείνεις τα μάτια σου πιο ταξίδι είναι αυτό που φέρνεις στο μυαλό σου;
Μην σου πω ψέματα… Η Ιταλία! Και νομίζω αυτό συμβαίνει και με πολλούς άλλους Ελληνες. Είναι μια ζεστή χώρα, με μια κουλτούρα που μοιάζει με τη δική μας αλλά έχουμε και πολλές διαφορές. Είναι μια χώρα στην οποία εγώ αισθάνθηκα από την πρώτη στιγμή ευπρόσδεκτη αλλά και όταν βρέθηκα σε ανάγκη είχα πολύ καλή αντιμετώπιση. Για παράδειγμα όταν έκλεισαν οι τράπεζες στην Ελλάδα κι εγώ δεν μπορούσα να πάρω χρήματα για να πληρώσω το ενοίκιο, η κατανόηση στο πρόβλημα και η συμπεριφορά τους απέναντί μου ήταν εξαιρετική. Εισέπραξα αλληλεγγύη. Στην Ιταλία επικρατεί ευχάριστο κλίμα από το πρωί μέχρι το βράδυ, οπότε όταν κλείνω τα μάτια μου, ναι φέρνω εικόνες της Ιταλίας.
• Εχεις πολλές πινέζες να βάλεις ακόμα στον χάρτη, Χρύσα;
Μεγαλώνοντας, διαπιστώνω ότι συμπεριλαμβάνω στα πλάνα μου προορισμούς που παλαιότερα δεν τους είχα σκεφτεί καν. Εμένα μου αρέσει το πολυπολιτισμικό περιβάλλον, μου αρέσει η συναναστροφή με τον ντόπιο κόσμο, μου αρέσει να ακούω ιστορίες του κάθε τόπου, οπότε ναι έχω κι άλλες πινέζες να βάλω στον χάρτη. Γενικά στη ζωή μου είμαι υπέρ των αλλαγών και σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η μετακόμισή μου στη Λευκωσία.
• Θέλω για να κλείσουμε να μου περιγράψεις μια ευχάριστη εμπειρία και μια άβολη, από τα ταξίδια σου.
Θα σου πω δύο ευχάριστες. Όταν άλλαξα σπίτι έπειτα από ένα χρόνο διαμονής στην Ιταλία, στην κοπέλα που μου έδινε το δωμάτιό της για να το πάρω εγώ, είχα αναφέρει ότι θα έμενα για τις γιορτές στην Ιταλία. Με κάλεσε λοιπόν να κάνουμε γιορτές με την οικογένειά της στο Μιλάνο, παρ΄όλο που ήμασταν άγνωστες. Πηγαίνοντας ανακάλυψα ότι η γιαγιά της ήταν μια διάσημη ηθοποιός της Ιταλίας και μαζί με την φίλη μου που είχε έρθει από την Ελλάδα για να με βρει, περάσαμε ένα υπέροχο διήμερο, κάναμε αλλαγή χρονιάς σε ένα οικογενειακό περιβάλλον σε άψογο κλίμα. Την ίδια ζεστασιά ένιωσα και στο Λίβανο, όπου είπα πάει επίσης για Πρωτοχρονιά. Εκει ομολογώ ότι γίναμε αποδέκτες εξαιρετικής συμπεριφοράς και όπου λέγαμε ότι ήμασταν από την Ελλάδα, εισπράτταμε χαμόγελα και ζεστασιά. Τώρα, άβολη στιγμή δεν έχω νιώσει μέχρι σήμερα, αν εξαιρέσει κανείς το τελευταίο μου ταξίδι στο Βουκουρέστι όπου υπήρχε μια αντιμετώπιση γενικότερα αρκετά ψυχρή και μπορώ να πω και αγένεια. Το αποκορύφωμα ήταν που ήθελαν οι φίλες μου στο εστιατόριο που είχαμε κλείσει για φαγητό να μου τραγουδήσουν το Happy Birthday και να σβήσουμε τα κεράκια στην τούρτα και δεν μας άφησαν, μας είπαν ότι απαγορεύεται. Αυτό δεν το περίμενα, δεν περίμενα ότι σε μια παρέα από 11 κοπέλες που βγήκαν για να γιορτάσουν γενέθλια δεν θα τους επιτρεπόταν μετά το φαγητό να σβήσουν κεράκια. Γενικά όμως δεν έχω κακή εμπειρία από καμία από τις χώρες που επισκέφθηκα.

Σχολιασμός άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ