Επίσκεψη Ιταλών φοιτητών τοπογραφίας στο πρώην Σανατόριο

Στη Ρόδο βρέ­θη­καν προ ημε­ρών 36 φοι­τη­τές από σχο­λές το­πο­γρα­φί­ας της Ιτα­λί­ας μαζί με κα­θη­γη­τές τους, στο πλαί­σιο πρα­κτι­κής τους άσκη­σης, οι οποί­οι ερ­γά­στη­καν στο ιστο­ρι­κό κτή­ριο της Ελε­ού­σας (πρώην Σα­να­τό­ριο).

Για με­ρι­κές ημέ­ρες το κτή­ριο απέ­κτη­σε και πάλι ζωή και ανα­πτε­ρώ­θη­κε η ελ­πί­δα για αξιο­ποί­η­ση, πα­ρό­τι ως γνω­στόν το κτή­ριο ανή­κει πλέον στο ΤΑΙ­ΠΕΔ. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι έπει­τα από ει­σή­γη­ση του προ­έ­δρου της Δι­μυ­λιάς κ. Νίκου Σα­ρού­κου, έχει κα­τα­τε­θεί πρό­τα­ση από το το­πι­κό συμ­βού­λιο της πε­ριο­χής να πα­ρα­χω­ρη­θεί το κτή­ριο από το ΤΑΙ­ΠΕΔ στον Δήμο Ρόδου, η οποία δεν έχει ευ­δο­κι­μή­σει.

Οι φοι­τη­τές, ξε­να­γή­θη­καν και στα κτή­ρια του Προ­φή­τη Ηλία με τη συν­δρο­μή του Συλ­λό­γου «Φου­ντου­κλί» ενώ είχαν και συ­νά­ντη­ση με τον πρό­ε­δρο του το­πι­κού συμ­βου­λί­ου κ. Νίκο Σα­ρού­κο.

Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί τους συ­να­ντή­θη­καν με την προϊ­στα­μέ­νη των Γε­νι­κών Αρ­χεί­ων του Κρά­τους κ. Ει­ρή­νη Τό­λιου, η οποία τους έδωσε πο­λύ­τι­μες πλη­ρο­φο­ρί­ες για τα βή­μα­τα που έχουν γίνει μέχρι σή­με­ρα για την αξιο­ποί­η­ση των κτη­ρί­ων, ενώ εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρον είναι το γε­γο­νός πως συγ­γε­νείς φοι­τη­τών που βρέ­θη­καν στη Ρόδο, είχαν βρε­θεί στο νησί μας την πε­ρί­ο­δο του αποι­κι­σμού.

Όπως ανέ­φε­ρε η κ. Ει­ρή­νη Τό­λιου στη «δ», έδει­ξαν με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον για το κτή­ριο της Ελε­ού­σας αλλά και για τους πι­θα­νούς τρό­πους αξιο­ποί­η­σής του.

Η προϊ­στα­μέ­νη των Γε­νι­κών Αρ­χεί­ων του Κρά­τους Γ.Α.Κ. Ρόδου, τους ενη­μέ­ρω­σε και για την υπο­γρα­φή πρω­το­κόλ­λου αδελ­φο­ποί­η­σης με­τα­ξύ του συλ­λό­γου Δι­μυ­λιάς – Ελε­ού­σας «Το Φου­ντου­κλί», τον σύλ­λο­γο “Pro loco Castello Molina di Fiemme” και τα Γε­νι­κά Αρ­χεία του Κρά­τους Ρόδου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 2019. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί πως ήδη από τον Φε­βρουά­ριο του 2021, ο πρό­ε­δρος της το­πι­κής κοι­νό­τη­τας κ. Νίκος Σα­ρού­κος, ζή­τη­σε την πα­ρα­χώ­ρη­ση στο Δήμο Ρόδου του κτη­ρί­ου της Ελε­ού­σας (πρώην Σα­να­τό­ριο) και την με­τα­τρο­πή του σε Κέ­ντρο Απα­σχό­λη­σης Παι­διών με Ει­δι­κές Ανά­γκες.

Οπως ει­ση­γή­θη­κε τότε ο πρό­ε­δρος κ. Νι­κό­λα­ος Σα­ρού­κος και ψή­φι­σε το συμ­βού­λιο της το­πι­κής κοι­νό­τη­τας Δι­μυ­λιάς, πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει ένας αγώ­νας για την διεκ­δί­κη­ση του κτη­ρί­ου του πρώην σα­να­το­ρί­ου της Ελε­ού­σας, που βρί­σκε­ται στο κέ­ντρο του χω­ριού και στοι­χειώ­νει εδώ και δε­κα­ε­τί­ες τον οι­κι­σμό.

Ο κ. Σα­ρού­κος επε­σή­μα­νε ότι η πα­ρα­χώ­ρη­ση του ιστο­ρι­κού κτη­ρί­ου και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου του Σα­να­το­ρί­ου Ελε­ού­σας, απο­τε­λεί για την το­πι­κή κοι­νω­νία μια ση­μα­ντι­κή κί­νη­ση που σκοπό θα έχει την ανά­δει­ξη και συ­ντή­ρη­ση αλλά ταυ­τό­χρο­να και την αξιο­ποί­η­σή του, η οποία θα δια­σφα­λί­σει τη διά­σω­σή του από τη φθορά του χρό­νου.

Το κτή­ριο του Σα­να­το­ρί­ου χτί­στη­κε από τους Ιτα­λούς κα­τα­κτη­τές όταν ο κυ­βερ­νή­της Μάριο Λάγκο απο­φά­σι­σε να προ­χω­ρή­σει στη δη­μιουρ­γία ενός χω­ριού στο αλ­πι­κό πρό­τυ­πο αρ­χι­τε­κτο­νι­κής, το 1935.

Η ιστο­ρία του χώρου αυτού αρ­χί­ζει με τη λει­τουρ­γία του σαν σχο­λείο και στη συ­νέ­χεια με τη με­τα­φο­ρά και φι­λο­ξε­νία των φυ­μα­τι­κών από όλη την Ελ­λά­δα, η οποία ξε­κί­νη­σε περί το 1947 με την απο­χώ­ρη­ση των ιτα­λι­κών δυ­νά­με­ων κα­το­χής και την εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου στην Ελ­λά­δα!

Το «Σα­να­τό­ριο των Δω­δε­κα­νή­σων», όπως ονο­μα­ζό­ταν, έφερε το όνομα «Βα­σί­λισ­σα Φρει­δε­ρί­κη» και στε­γά­στη­κε εκεί μέχρι το 1970, όπου και έπαψε ορι­στι­κά η λει­τουρ­γία του.

Στό­χος, είπε ο κ. Σα­ρού­κος, είναι στο ση­μείο αυτό να δη­μιουρ­γη­θεί Κέ­ντρο Απα­σχό­λη­σης Παι­διών με Ει­δι­κές Ανά­γκες το οποίο θα φι­λο­ξε­νεί παι­διά με «ει­δι­κές ικα­νό­τη­τες και δε­ξιό­τη­τες» και θα τους προ­σφέ­ρει χώρο για να ανα­πτύ­ξουν φυ­σι­κές και χει­ρο­τε­χνι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες καθώς επί­σης και δυ­να­τό­τη­τες εκ­παί­δευ­σης σε αντι­κεί­με­να του εν­δια­φέ­ρο­ντός τους.

Συ­νε­πώς με την πα­ρα­χώ­ρη­ση του κτη­ρί­ου από το ΤΑΙ­ΠΕΔ στον Δήμο Ρόδου θα δια­σφα­λι­στεί η συ­ντή­ρη­ση και διά­σω­ση του ιστο­ρι­κού για την πε­ριο­χή χώρου και ταυ­τό­χρο­να θα δη­μιουρ­γη­θεί ένας χώρος δη­μιουρ­γί­ας και απα­σχό­λη­σης που θα δώσει προ­ο­πτι­κή και χαρά στα παι­διά και στις οι­κο­γέ­νειες που το έχουν ανά­γκη.

Πά­ντως το κτή­ριο της Ελε­ού­σας που ανή­κει στο ΤΑΙ­ΠΕΔ δια­τί­θε­ται προς μί­σθω­ση διάρ­κειας 50 ετών, ωστό­σο δεν υπήρ­ξε εν­δια­φέ­ρον. Όπως ανα­φε­ρό­ταν στον σχε­τι­κό δια­γω­νι­σμό, το κτή­ριο του Σα­να­το­ρί­ου ανή­κει σε συ­γκρό­τη­μα τριών δια­τη­ρη­τέ­ων κτι­ρί­ων που ανα­πτύσ­σο­νται πε­ρι­με­τρι­κά της κε­ντρι­κής πλα­τεί­ας του οι­κι­σμού. Το συ­γκρό­τη­μα κα­τα­σκευά­στη­κε κατά τη διάρ­κεια της ιτα­λι­κής κα­το­χής και, συ­γκε­κρι­μέ­να, το 1935/1936.

Το Σα­να­τό­ριο απο­τέ­λε­σε το κύριο νο­σο­κο­μείο στη­θι­κών νο­ση­μά­των στα Δω­δε­κά­νη­σα για 23 χρό­νια (1947-1970). Έκτο­τε έχει εγκα­τα­λει­φθεί. Βρί­σκε­ται σε από­στα­ση 37 χι­λιο­μέ­τρων από την πόλη της Ρόδου, έναν από τους πιο ελ­κυ­στι­κούς και δη­μο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας, 22 χλμ από το αε­ρο­δρό­μιο και 35 χλμ από το λι­μά­νι του νη­σιού. Το κτή­ριο πα­ρου­σιά­ζει ση­μα­ντι­κές φθο­ρές και χρή­ζει ανα­καί­νι­σης και απο­κα­τά­στα­σης.

Φώτο:

Δάμων Πα­πα­κυ­ρια­κού