Κυρ. Μητσοτάκης: «Με την Ελλάδα μην παίζετε»

Ανη­συ­χία για τα εθνι­κά μας θέ­μα­τα, αλλά και αυ­στη­ρή προει­δο­ποί­η­ση προς όλες τις πλευ­ρές  με την φράση, «Με την Ελ­λά­δα μην παί­ζε­τε!», δια­τύ­πω­σε ο πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, μι­λώ­ντας χθες βράδυ στην πόλη των Ιω­αν­νί­νων.

«Εί­μα­στε σή­με­ρα», τό­νι­σε ο κ. Μη­τσο­τά­κης, «αντι­κρι­στά με την ιστο­ρία σε μια δύ­σκο­λη καμπή για την πα­τρί­δα μας, σε μια εποχή που η οι­κο­νο­μι­κή κρίση από τη μία και η έλ­λει­ψη εθνι­κής στρα­τη­γι­κής από την άλλη, εμ­φα­νί­ζουν την Ελ­λά­δα πιο αδύ­να­μη από κάθε άλλη στιγ­μή σε ολό­κλη­ρη τη Με­τα­πο­λί­τευ­ση. Και όλο αυτό να συμ­βαί­νει, δυ­στυ­χώς, σε μια εποχή με­γά­λης διε­θνούς κι­νη­τι­κό­τη­τας που προ­κα­λεί ανη­συ­χία σε ό,τι αφορά στα δικά μας εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα.

Το Κυ­πρια­κό βρί­σκε­ται σε κρί­σι­μη καμπή. Στη­ρί­ζου­με τις προ­σπά­θειες του προ­έ­δρου Ανα­στα­σιά­δη για μια δί­καιη και βιώ­σι­μη λύση στο Κυ­πρια­κό πρό­βλη­μα. Και ακο­λου­θού­με στα­θε­ρά το δόγμα “η Κύ­προς απο­φα­σί­ζει και η Ελ­λά­δα συ­μπα­ρί­στα­ται”.

Η Τουρ­κία, ει­δι­κά μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα, εμ­φα­νί­ζε­ται απρό­βλε­πτη. Οι δη­λώ­σεις Ερ­ντο­γάν για τη Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης αμ­φι­σβη­τούν το θε­μέ­λιο των δι­με­ρών μας σχέ­σε­ων και απει­λούν με απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή. Η συμ­φω­νία Ε.Ε. – Τουρ­κί­ας για το προ­σφυ­γι­κό κρέ­με­ται από μια κλω­στή. Και αν κα­ταρ­ρεύ­σει, οι συ­νέ­πειες για τη χώρα μας είναι ανυ­πο­λό­γι­στες …

Η Αλ­βα­νία με μια σειρά δη­λώ­σε­ων και πρά­ξε­ων “ανοί­γει” σχε­δόν όλα τα θέ­μα­τα των δι­με­ρών μας σχέ­σε­ων, προ­σθέ­το­ντας μά­λι­στα και το ανύ­παρ­κτο ζή­τη­μα του δήθεν  “Τσά­μι­κου”. Θέτει ανύ­παρ­κτα ζη­τή­μα­τα, την ώρα που η ίδια προ­χω­ρά σε απα­ρά­δε­κτες ενέρ­γειες, όπως το γκρέ­μι­σμα σπι­τιών Ελ­λή­νων στη Χει­μάρ­ρα ή τη δια­κί­νη­ση προ­πα­γαν­δι­στι­κού εθνι­κι­στι­κού υλι­κού από υπαλ­λή­λους του Υπουρ­γεί­ου των Εξω­τε­ρι­κών. Την ίδια ώρα που δεν συ­νερ­γά­ζε­ται για να προ­χω­ρή­σουν κοι­νώς επω­φε­λή ζη­τή­μα­τα, όπως η οριο­θέ­τη­ση των θα­λασ­σί­ων ζωνών των δύο χωρών.

Ίσως κά­ποιοι πι­στεύ­ουν ότι είναι ευ­και­ρία να εκ­με­ταλ­λευ­τούν τα ση­με­ρι­νά προ­βλή­μα­τα της Ελ­λά­δας για να αλ­λά­ξουν ισορ­ρο­πί­ες και δε­δο­μέ­να στην πε­ριο­χή. Η Ελ­λά­δα για 10ετίες είναι πυ­λώ­νας στα­θε­ρό­τη­τας στα Βαλ­κά­νια και στη Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Με­σό­γειο. Έχει σχέ­σεις φι­λί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας με τα γει­το­νι­κά κράτη, έχει δεί­ξει την αλ­λη­λεγ­γύη της στα δύ­σκο­λα χρό­νια των γει­τό­νων μας, στή­ρι­ξε την ευ­ρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή τους. Η στή­ρι­ξη αυτή όμως δεν μπο­ρεί, ούτε και πρέ­πει να ερ­μη­νεύ­ε­ται ως κά­ποιου εί­δους “λευκή επι­τα­γή”. Ει­δι­κά όταν με ενέρ­γειες και πα­ρα­λεί­ψεις πλήτ­τε­ται ο σε­βα­σμός των σχέ­σε­ων καλής γει­το­νί­ας.  Γι’ αυτό, εδώ από τα Γιάν­νε­να, θέλω να στεί­λω προς όλες τις πλευ­ρές ένα ξε­κά­θα­ρο μή­νυ­μα: Με την Ελ­λά­δα μην παί­ζε­τε!».

Ανα­φε­ρό­με­νος, στη συ­νέ­χεια, στις πο­λι­τι­κές της ση­με­ρι­νής Κυ­βέρ­νη­σης, ο πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας υπο­γράμ­μι­σε: «Αντί να εί­μα­στε μέρος κά­ποιας λύσης, τεί­νου­με να εί­μα­στε ένα διαρ­κές πρό­βλη­μα που χρειά­ζε­ται ει­δι­κή δια­χεί­ρι­ση. Γι’ αυτό είναι ξε­κά­θα­ρο, πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ, ότι η Ελ­λά­δα έχει ανά­γκη από μια Κυ­βέρ­νη­ση με αξιο­πι­στία και κύρος. Που θα μπο­ρεί να υπε­ρα­σπι­στεί τα συμ­φέ­ρο­ντα του έθνους και της πα­τρί­δας μας. Και δυ­στυ­χώς, αυτή η Κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να είναι η Κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα – Καμ­μέ­νου. Μια Κυ­βέρ­νη­ση κα­τώ­τε­ρη των πε­ρι­στά­σε­ων και ανή­μπο­ρη να δώσει όραμα για το μέλ­λον. Η πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή είναι ανα­γκαία. Όχι μόνο για να ανορ­θω­θεί η οι­κο­νο­μία και να απο­κτή­σουν ξανά οι Έλ­λη­νες δου­λειές και κα­λύ­τε­ρα ει­σο­δή­μα­τα. Αλλά και για να ανα­στη­λω­θεί το κύρος της χώρας και να θω­ρα­κι­στεί ο ρόλος και τα εθνι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα … Όμως, αυτή δεν είναι ει­κό­να πρω­θυ­πουρ­γού. Δεν αξί­ζει στην Ελ­λά­δα ένας πρω­θυ­πουρ­γός που δεν έχει πει μια λέξη αυ­το­κρι­τι­κής. Δεν ζή­τη­σε ούτε μία συ­γνώ­μη για την τε­ρά­στια ζημιά που έχει προ­κα­λέ­σει στη χώρα. Μο­νί­μως επιρ­ρί­πτει αλλού τις ευ­θύ­νες για τις δικές του απο­τυ­χί­ες. Μο­νί­μως δη­λη­τη­ριά­ζει την κοι­νω­νία και συ­κο­φα­ντεί τους αντι­πά­λους του. Δεν υπήρ­ξε πο­λί­της που δεν εξα­πά­τη­σε, κοι­νω­νι­κή ομάδα που δεν κο­ρόι­δε­ψε, ψέμα που δεν είπε. Προ­σω­πο­ποί­η­σε την πιο ανεύ­θυ­νη και δη­μα­γω­γι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση που γνώ­ρι­σε ποτέ ο τόπος».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης ανέ­φε­ρε ότι, όσο πα­ρα­μέ­νει η Κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα, τόσο αυ­ξά­νε­ται η πι­θα­νό­τη­τα ενός 4ου Μνη­μο­νί­ου, το­νί­ζο­ντας: «Ακούω τον κ. Τσί­πρα, σαν σύγ­χρο­νη Κασ­σάν­δρα, να ανα­φέ­ρε­ται συ­νέ­χεια στο 4ο Μνη­μό­νιο. Και θέλω στο ση­μείο αυτό να είμαι απο­λύ­τως ξε­κά­θα­ρος και να με ακού­σουν οι Ελ­λη­νί­δες και οι Έλ­λη­νες. Το Μνη­μό­νιο Τσί­πρα, το τρίτο Μνη­μό­νιο, τε­λειώ­νει στα μέσα του 2018. Τότε η Ελ­λά­δα ή θα βγει στις αγο­ρές ή θα συ­νε­χί­σει να εξαρ­τά­ται από τους δα­νει­στές της. Για να βγού­με στις αγο­ρές με κα­λούς όρους, πρέ­πει η Ελ­λά­δα να έχει πάρει μπρος για τα καλά. Να έχει ισχυ­ρή ανά­πτυ­ξη και να έχει προ­χω­ρή­σει σε όλες τις ανα­γκαί­ες αλ­λα­γές στην οι­κο­νο­μία και το Κρά­τος, ώστε να είναι αντα­γω­νι­στι­κή. Για να την εμπι­στευ­θούν και πάλι οι αγο­ρές για να τη δα­νεί­σουν.

Αυτό η ση­με­ρι­νή Κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να το πε­τύ­χει. Η ανι­κα­νό­τη­τά της πα­ρα­τεί­νει την εξάρ­τη­ση της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, αντί να δη­μιουρ­γεί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις να επα­να­κτή­σου­με την οι­κο­νο­μι­κή μας ανε­ξαρ­τη­σία και να τε­λειώ­νου­με με τα Μνη­μό­νια. Όσο μένει ο κ. Τσί­πρας τόσο αυ­ξά­νε­ται η πι­θα­νό­τη­τα ενός 4ου Μνη­μο­νί­ου. Γιατί κα­νείς δεν τον εμπι­στεύ­ε­ται. Γιατί κα­νείς δεν ξέρει τι ακρι­βώς θέλει.

Αλή­θεια, έχει κα­τα­λά­βει κα­νείς τι ακρι­βώς πι­στεύ­ει ο κ. Τσί­πρας για το Δ.Ν.Τ.; Τη μία μέρα το θε­ω­ρεί πο­λύ­τι­μο σύμ­μα­χο στο θέμα του χρέ­ους, την επό­με­νη το κα­τη­γο­ρεί για αναλ­γη­σία και εμ­μο­νές στα ζη­τή­μα­τα των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων …. Θα πα­νη­γυ­ρί­σουν το κλεί­σι­μο της 2ης αξιο­λό­γη­σης, έχο­ντας υπο­γρά­ψει ό,τι τους ζη­τη­θεί και θα το θε­ω­ρή­σουν και με­γά­λη επι­τυ­χία.

Η πο­σο­τι­κή χα­λά­ρω­ση θα έπρε­πε να έχει συμ­βεί από τις αρχές του 2015. Έσυ­ραν τη χώρα σε μια πρω­το­φα­νή πε­ρι­πέ­τεια και σή­με­ρα πα­νη­γυ­ρί­ζουν για το εν­δε­χό­με­νο, αν όλα πάνε καλά, να βρε­θού­με εκεί που ήμα­σταν δύο χρό­νια πριν.

Το ίδιο συμ­βαί­νει με το χρέος. Ότι θα υπάρ­ξουν πα­ρεμ­βά­σεις είναι δε­δο­μέ­νο από τον Νο­έμ­βριο του 2012. Θα είχαν ήδη συμ­βεί αν ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και οι πα­ρα­τρε­χά­με­νοί του δεν είχαν ρίξει την προη­γού­με­νη Κυ­βέρ­νη­ση. Τη θέ­λου­με και την υπο­στη­ρί­ζου­με τη ρύθ­μι­ση του χρέ­ους. Αλλά σε αντί­θε­ση με τον κ. Τσί­πρα, θέλω να είμαι ει­λι­κρι­νής: Δεν αρκεί η ρύθ­μι­ση του χρέ­ους. Χρειά­ζο­νται και αλ­λα­γές στην οι­κο­νο­μία και το Κρά­τος για να πάρει η χώρα μπρο­στά».

Για τα τε­λευ­ταία γε­γο­νό­τα στη Μόρια ο πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας ανέ­φε­ρε: «Επι­τρέ­ψε­τέ μου να εκ­φρά­σω τη θλίψη μου και τον προ­βλη­μα­τι­σμό μου για τα τρα­γι­κά γε­γο­νό­τα στην Μόρια. Επι­βε­βαιώ­νε­ται, για άλλη μια φορά, ότι η Κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει συ­γκρο­τη­μέ­νο επι­χει­ρη­σια­κό σχέ­διο για την αντι­με­τώ­πι­ση του προ­σφυ­γι­κού. Και είναι του­λά­χι­στον αστείο ο αρ­μό­διος υπουρ­γός να κα­τη­γο­ρεί τη Νέα Δη­μο­κρα­τία ότι δεν συ­ναι­νεί στην κα­τα­σκευή κλει­στών προ­α­να­χω­ρη­σια­κών κέ­ντρων, όταν αυτό ακρι­βώς είχα ζη­τή­σει πριν από 8 μήνες από τον κ. Τσί­πρα και από τότε δεν έχει γίνει τί­πο­τα».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης επα­νέ­λα­βε ότι «οι δυ­να­τό­τη­τες της χώρας μας είναι με­γά­λες» και ση­μεί­ω­σε: «Χρειά­ζε­ται, ωστό­σο, ένας κα­τα­λύ­της για να πάρει μπρος η χώρα και η οι­κο­νο­μία. Μια με­γά­λη πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή και μια νέα Κυ­βέρ­νη­ση με σχέ­διο που θα ξε­κολ­λή­σει τη χώρα. Πριν δύο μήνες στη Θεσ­σα­λο­νί­κη πα­ρου­σί­α­σα το πρό­γραμ­μά μας με το οποίο η χώρα μπο­ρεί να τρέ­χει με ετή­σιους ρυθ­μούς της τάξης του 4% για μια πε­ντα­ε­τία του­λά­χι­στον. Να προ­σελ­κύ­σει επεν­δύ­σεις 100 δις την επό­με­νη πε­ντα­ε­τία, που θα δη­μιουρ­γούν 120.000 θέ­σεις ερ­γα­σί­ας το χρόνο.

Σας δια­βε­βαιώ­νω ότι οι στό­χοι μας είναι εφι­κτοί. Μπο­ρού­με να το πε­τύ­χου­με, ακο­λου­θώ­ντας μια πο­λι­τι­κή που θα στη­ρί­ζε­ται σε 4 πυ­λώ­νες:

1. Δρα­στι­κή μεί­ω­ση φόρων με ταυ­τό­χρο­νο πε­ριο­ρι­σμό της κρα­τι­κής σπα­τά­λης και του κομ­μα­τι­κού κρά­τους. Για να ανα­πνεύ­σει η οι­κο­νο­μία, τα νοι­κο­κυ­ριά και οι επι­χει­ρή­σεις.

2. Επι­τά­χυν­ση των αλ­λα­γών στο Κρά­τος και στην οι­κο­νο­μία. Των διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, της προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σε­ων.

3.Ενί­σχυ­ση της ρευ­στό­τη­τας στην οι­κο­νο­μία. Με την απο­πλη­ρω­μή των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του Δη­μο­σί­ου και την ρύθ­μι­ση των κόκ­κι­νων δα­νεί­ων.

4. Επέ­κτα­ση του Ελά­χι­στου Εγ­γυ­η­μέ­νου Ει­σο­δή­μα­τος. Στο­χευ­μέ­να σε κάθε συ­μπο­λί­τη μας που έχει ανά­γκη. Για να μη μένει κα­νείς πίσω».

Ο πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, αφού έκανε ει­δι­κή ανα­φο­ρά στις δυ­να­τό­τη­τες, την Ιστο­ρία και τον πο­λι­τι­σμό της Ηπεί­ρου, καθώς και στα ανα­πτυ­ξια­κά έργα που δρο­μο­λο­γή­σαν στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή οι Κυ­βερ­νή­σεις της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, ανέ­λα­βε τρεις κα­θα­ρές δε­σμεύ­σεις:

«Πρώτη δέ­σμευ­ση: Από το δικό μου στόμα ψέ­μα­τα δεν θα ακού­σε­τε. Ξέρω καλά, ότι η πρω­το­φα­νής κα­τάρ­ρευ­ση της Κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ οφεί­λε­ται στο ξε­γύ­μνω­μα της με­γα­λύ­τε­ρης πο­λι­τι­κής απά­της που γνώ­ρι­σε ποτέ ο τόπος. Κο­ρόι­δε­ψαν τους πο­λί­τες και σή­με­ρα δεν τους ακού­ει κα­νείς. Δεν θα επα­να­λά­βου­με το ίδιο λάθος. Εμείς δεν θα υπο­σχε­θού­με 100 για να πουν κά­ποιοι “βρε και τα μισά να κάνει, καλά θα είναι”. Θα δε­σμευ­τού­με για 10, θα γί­νουν και τα 10. Θα πούμε λίγα, θα γί­νουν όλα. Συμ­φω­νία Αλή­θειας προ­τεί­νω στους Έλ­λη­νες, το λέω και το εννοώ.

Δεύ­τε­ρη δέ­σμευ­ση: Θα δου­λέ­ψου­με για τα συμ­φέ­ρο­ντα και τα όνει­ρα των πολ­λών. Η πρό­τα­σή μας αφορά κυ­ρί­ως όσους αι­σθά­νο­νται ξε­χα­σμέ­νοι. Οι μειώ­σεις φόρων θα ανα­κου­φί­σουν τη μέση ελ­λη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια. Η μεί­ω­ση των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών θα ανα­κου­φί­σει κυ­ρί­ως τους μι­κρούς επαγ­γελ­μα­τί­ες, τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις. Οι νέες επεν­δύ­σεις θα δη­μιουρ­γή­σουν δου­λειές και προ­ο­πτι­κή για όσους σή­με­ρα φεύ­γουν από την πα­τρί­δα μας.   Η πο­λι­τι­κή μας για την Εκ­παί­δευ­ση θα φτιά­ξει κα­λύ­τε­ρα δη­μό­σια σχο­λεία για κάθε παιδί που θέλει, μπο­ρεί και αξί­ζει να πάει μπρο­στά. Η πο­λι­τι­κή μας για το Ελά­χι­στο Εγ­γυ­η­μέ­νο Ει­σό­δη­μα θα δώσει λύση στο πρό­βλη­μα της ακραί­ας φτώ­χιας που ακου­μπά­ει ενά­μι­ση εκα­τομ­μύ­ριο Έλ­λη­νες.

Και τρίτη δέ­σμευ­ση. Θα ενώ­σου­με ξανά τους Έλ­λη­νες. Η πρό­τα­σή μας δεν είναι μια κομ­μα­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη. Είναι ένα νέο εθνι­κό αφή­γη­μα. Ένα νέο πα­τριω­τι­κό όραμα να βγει η χώρα από την κρίση και να στα­θεί ξανά δυ­να­τή και πε­ρή­φα­νη. Μετά από μια πε­ρί­ο­δο έντα­σης και δι­χα­σμού είναι και­ρός οι Έλ­λη­νες να θυ­μη­θού­με ότι εί­μα­στε όλοι παι­διά της ίδιας πα­τρί­δας».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης, αφού ανα­φέρ­θη­κε «στην Ήπει­ρο των με­γά­λων πα­τριω­τών και των με­γά­λων ευ­ερ­γε­τών», πρό­σθε­σε: «Και με την ευ­και­ρία, θέλω να πω και κάτι ακόμα: Πρέ­πει και η ση­με­ρι­νή οι­κο­νο­μι­κή ελίτ του τόπου μας να στα­θεί στο ύψος που οι πε­ρι­στά­σεις απαι­τούν. Να εμπνευ­στεί από το πα­ρά­δειγ­μα των Ηπει­ρω­τών ευ­ερ­γε­τών και να στη­ρί­ξει και εκεί­νη έμπρα­κτα την προ­σπά­θεια ανά­καμ­ψης της χώρας».

Απευ­θυ­νό­με­νος σ’ ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία, ο πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας τό­νι­σε: «Επι­τρέ­ψε­τε σή­με­ρα να απευ­θυν­θώ προ­σω­πι­κά κυ­ρί­ως σε όσους συ­μπο­λί­τες μας δεν μας εμπι­στεύ­θη­καν στις τε­λευ­ταί­ες εκλο­γές. Κά­ποιοι κου­ρα­σμέ­νοι από την κρίση και τα υπαρ­κτά προ­βλή­μα­τα, πί­στε­ψαν τις ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις του κ. Τσί­πρα. Κά­ποιοι άλλοι φα­ντά­ζο­νταν ότι τα πράγ­μα­τα δεν μπο­ρού­σαν να γί­νουν χει­ρό­τε­ρα και είπαν να δο­κι­μά­σουν μια αλ­λα­γή. Εί­δα­με, όμως, όλοι μας ότι μπο­ρούν να γί­νουν χει­ρό­τε­ρα.

Σας ζητώ να μην μέ­νε­τε στην απο­γο­ή­τευ­ση και στην αγα­νά­κτη­σή σας. Ελάτε να ενώ­σου­με δυ­νά­μεις. Δεν έχει καμιά ση­μα­σία τι ψη­φί­σα­τε στις τε­λευ­ταί­ες εκλο­γές. Δεν με εν­δια­φέ­ρει τι ψη­φί­ζα­τε τα προη­γού­με­να χρό­νια. Οι δια­χω­ρι­στι­κές γραμ­μές του χθες έχουν ξε­θω­ριά­σει. Σε αυτή την κα­τά­στα­ση που έχει βρε­θεί η χώρα μας, όλοι πρέ­πει να κά­νου­με υπερ­βά­σεις. Δείξ­τε μας εμπι­στο­σύ­νη και ελάτε να προ­χω­ρή­σου­με μαζί στις αλ­λα­γές και στα με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που έχει ανά­γκη η κοι­νω­νία μας. Μαζί στις εκλο­γές, μαζί και την επό­με­νη μέρα, στο δύ­σκο­λο έργο για να ση­κώ­σου­με ξανά ψηλά την πα­τρί­δα μας».