Μανώλης Χριστοδουλάκης: «Το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει για να ξαναφέρει την αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη στο επίκεντρο της πολιτικής»

Κύριε Χρι­στο­δου­λάκη, να ξεκι­νή­σουμε από το κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο παρου­σί­ασε ο Νίκος Ανδρου­λά­κης στη ΔΕΘ και ήδη επι­χει­ρεί­ται να επι­κοι­νω­νη­θεί μέσα από δράσεις σε όλη τη χώρα. Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να φτάσει στην κοι­νω­νία;

Το πρό­γραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι η κοστο­λο­γη­μένη απά­ντηση στη χώρα της ΝΔ, στη χώρα των μεγάλων κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των και των μεγάλων χαμένων ευκαι­ριών. Σε μια Ελλάδα που διαρκώς υπο­χω­ρεί. Υπο­χω­ρεί γιατί αντί να συγκλί­νουμε με την Ευρώπη, απο­κλί­νουμε. Οι πολίτες πλη­ρώ­νουν πανά­κριβα το ρεύμα, το νοίκι, το σούπερ μάρκετ, την ώρα που τα κέρδη αυξά­νο­νται για του λίγους και ισχυ­ρούς. Βλέ­πουμε ολι­γο­πώ­λια παντού, στην ενέρ­γεια, στις τρά­πε­ζες, στα τρόφιμα, στην ιδιω­τική υγεία κι ένα κράτος που λει­τουρ­γεί ως θεατής αντί για ρυθ­μι­στής. Εμείς απα­ντάμε με συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις που στο­χεύ­ουν σε ένα ισχυρό κοι­νω­νικό κράτος, στην ενί­σχυση των μισθών, στη ρύθμιση της αγοράς ενέρ­γειας, στη στήριξη της παρα­γω­γής, στην επέν­δυση στην νέα γενιά. Ένα πρό­γραμμα που θέλει την Ελλάδα μπροστά μαζί με τη μεγάλη κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία, όχι με τους λίγους και ισχυ­ρούς. Το ΠΑΣΟΚ δεν επι­στρέ­φει για να δια­μαρ­τυ­ρη­θεί, αλλά για να ξανα­φέ­ρει την αξιο­πρέ­πεια και τη δικαιο­σύνη στο επί­κε­ντρο της πολι­τι­κής. Γιατί η πολι­τική αλλαγή δεν είναι σύνθημα, είναι επιλογή και σχέδιο για μια χώρα που μπορεί και αξίζει περισ­σό­τερα. Αυτό είναι το μήνυμά μας προς τους πολίτες.

Ποια είναι η αντα­πό­κριση που συνα­ντάτε; Τι σας μετα­φέ­ρουν οι πολίτες στις περιο­δείες και στις δράσεις;

Κάθε φορά που βρί­σκο­μαι σε περιο­δεία είτε στις γει­το­νιές της Ανα­το­λι­κής Αττικής που εκλέ­γο­μαι, είτε στην ιδιαί­τερη πατρίδα μου στα Δωδε­κά­νησα αλλά και σε όλη την Ελλάδα, χαί­ρο­μαι πραγ­μα­τικά γιατί αντι­λαμ­βά­νο­μαι τις αστεί­ρευ­τες δυνα­τό­τη­τες που έχει αυτός ο τόπος και οι άνθρω­ποί του για ανά­πτυξη και προ­ο­πτική. Θλί­βο­μαι όμως ταυ­τό­χρονα σχετικά με το πόσα λίγα έχει κάνει η οργα­νω­μένη πολι­τεία στα τελευ­ταία χρόνια για να ανα­δεί­ξει αυτές τις δυνα­τό­τη­τες. Αυτός είναι και ο λόγος που συναντώ πολίτες που αισθά­νο­νται ξεχα­σμέ­νοι, που έχουν χάσει την εμπι­στο­σύνη τους στους θεσμούς και νιώθουν ότι η προ­σπά­θειά τους δεν αντα­μεί­βε­ται. Ανθρώ­πους που δου­λεύ­ουν σκληρά και βλέπουν μια χώρα να αντι­με­τω­πί­ζει την πρόοδο όχι ως δικαί­ωμα, αλλά ως προ­νό­μιο για λίγους. Όμως βλέπω ταυ­τό­χρονα και διάθεση να ανοίξει ο διά­λο­γος. Με ρωτούν: «Τι μπο­ρείτε να κάνετε;», «Πώς μπο­ρείτε να αλλά­ξετε την κατά­σταση;». Αυτό με γεμίζει ευθύνη. Γιατί η πολι­τική δεν είναι απλώς να δια­πι­στώ­νεις τα προ­βλή­ματα, είναι να μετα­τρέ­πεις τις αγωνίες σε λύσεις, να δίνεις απά­ντηση στα συλ­λο­γικά μας ερω­τή­ματα. Και αυτή την απά­ντηση αισθά­νο­μαι ότι η κοι­νω­νία έχει αρχίσει να τη συζητά και να της δίνει μορφή.

Παρόλα αυτά, οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι το ΠΑΣΟΚ παρα­μέ­νει σταθερό στα ποσοστά του, χωρίς σαφή άνοδο. Πού απο­δί­δετε αυτή τη στα­σι­μό­τητα;

Ο κόσμος, μετά από 15 χρόνια δια­ψεύ­σεων, συγκρού­σεων και μίας έντονης τοξι­κό­τη­τας στην πολι­τική ζωή είναι πολύ πιο απαι­τη­τι­κός σήμερα. Οι πολίτες ζητούν λύσεις στα πραγ­μα­τικά τους προ­βλή­ματα, όχι συν­θή­ματα. Το ΠΑΣΟΚ έχει απο­δεί­ξει δια­χρο­νικά πως είναι ένα θεσμικό κόμμα. Δεν τάζει τα πάντα στους πάντες, όπως έκαναν αυτοί που έσκιζαν τα μνη­μό­νια στα «Ζάππεια». Αντί­θετα, έχουμε επι­λέ­ξει να κάνουμε σταθερά βήματα μπροστά με στρα­τη­γική μακράς διάρ­κειας. Για αυτό και οι δημο­σκο­πή­σεις είναι πάντα ένα χρήσιμο εργα­λείο, αλλά η σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους πολίτες είναι μαρα­θώ­νιος και δεν μπορεί να κρί­νε­ται μόνο μέσα από φωτο­γρα­φίες της στιγμής. Αυτό που σίγουρα παγιώ­νε­ται σε κάθε δημο­σκό­πηση είναι η πεποί­θηση ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο αντί­βαρο στην πολι­τική της ΝΔ. Για αυτό και η δική μας δουλειά είναι, με προ­γραμ­μα­τικό λόγο να μπο­ρέ­σουμε να προ­σφέ­ρουμε μία εναλ­λα­κτική πρόταση εξου­σίας στην κοι­νω­νία. Μια πρόταση που θα επα­να­φέ­ρει την εμπι­στο­σύνη των πολιτών στην ίδια την πολι­τική. Αυτή η σχέση εμπι­στο­σύ­νης που ξανα­χτί­ζουμε μέρα με τη μέρα είναι εκείνη που την κρίσιμη στιγμή, τη στιγμή της κάλπης μπορεί να μας απο­γειώ­σει και εκλο­γικά.

Τι προσ­δο­κάτε από το συνέ­δριο και ποιο μήνυμα θεω­ρείτε ότι πρέπει να σταλεί προς την κοι­νω­νία;

Το συνέ­δριο του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι κρίκος ενό­τη­τας, αλλά και ένας τόπος ουσια­στι­κής συμ­με­το­χής, συν­δια­μόρ­φω­σης της πολι­τι­κής μας ταυ­τό­τη­τας και προ­ο­πτι­κής για να αλλά­ξουμε πίστα και να ξανα­γί­νουμε αυτό που ήταν ιστο­ρικά το ΠΑΣΟΚ. Όχι απλά άλλο ένα κόμμα αλλά ο κορμός της μεγάλης Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης. Για αυτό και η κύρια προσ­δο­κία των δημο­κρα­τι­κών μας δια­δι­κα­σιών είναι η εμβά­θυνση των σχέσεών μας με την ίδια την κοι­νω­νία αλλά και η επα­νε­πι­βε­βαί­ωση της κεντρι­κής μας πολι­τι­κής επι­λο­γής. Της επι­λο­γής που αντι­λαμ­βά­νε­ται το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα εξου­σίας, ως τον προ­γραμ­μα­τικό και στρα­τη­γικό αντί­παλο της ΝΔ και των πολι­τι­κών που εκφρά­ζει συνο­λικά ως παρά­ταξη. Για να το πετύ­χουμε θέλουμε ένα συνέ­δριο συμ­με­το­χικό, ανοιχτό και δημο­κρα­τικό, ένα συνέ­δριο όπου θα ακου­στούν, θα εκφρα­στούν και θα εκπρο­σω­πη­θούν οι αγωνίες κάθε μέλους, από την πιο κοντινή συνοι­κία της Αθήνας μέχρι το πιο μακρινό χωριό, από τη Ρόδο ως τον Έβρο και από τους Οθωνούς ως το Καστελ­λό­ριζο. Ένα συνέ­δριο που θα ξανα­συν­δέ­σει το Κίνημά μας όχι με τα κατά τόπους κομ­μα­τικά γραφεία αλλά με την πολι­τική και με την ίδια την κοι­νω­νία. Και φυσικά, ένα συνέ­δριο που θα πάρει απο­φά­σεις. Για τη στρα­τη­γική και τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ στο πολι­τικό μας σύστημα, τον στιβαρό ιδε­ο­λο­γικό του αυτο­προσ­διο­ρι­σμό, τις γωνίες και τις αιχμές στην πολι­τική του πρόταση, και την κομ­μα­τική λει­τουρ­γία με όρους συμ­με­το­χι­κό­τη­τας και ευρυ­χω­ρίας.

Η ακρί­βεια παρα­μέ­νει ένα από τα πιο πιε­στικά ζητή­ματα για τους πολίτες και επη­ρε­ά­ζει καθο­ρι­στικά την καθη­με­ρι­νό­τητα. Ποια είναι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για ουσια­στική ανα­κού­φιση;

Από την αρχή της πλη­θω­ρι­στι­κής κρίσης στο ΠΑΣΟΚ έχουμε προ­τεί­νει ένα συν­δυα­σμό μέτρων με στόχο να στη­ρί­ξουμε τους πολίτες που βλέπουν το εισό­δημά τους να εξα­νε­μί­ζε­ται. Για αυτό τον λόγο προ­τεί­νουμε τη στο­χευ­μένη μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά δια­τρο­φής και είδη πρώτης ανάγκης για όσο διαρκεί η κρίση, στο πετυ­χη­μένο πρότυπο της Ισπα­νίας. Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό. Χρειά­ζε­ται ενί­σχυση των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών για να αντι­με­τω­πι­στούν τα ολι­γο­πώ­λια, ενώ ταυ­τό­χρονη πρέπει να είναι και η φορο­λο­γική ανα­κού­φιση μέσα από τη μείωση φόρων και εισφο­ρών για τα μεσαία και χαμηλά εισο­δή­ματα. Μιλάμε με συγκε­κρι­μένα μέτρα που δεν απαι­τούν απα­ραί­τητα δημο­σιο­νο­μικό χώρο, απαι­τούν όμως πολι­τική βούληση. Μέτρα όπως η θέσπιση Ενιαίας Αρχής Κατα­να­λω­τών που δεν κοστί­ζουν τίποτα στον εθνικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, μπορούν όμως να προ­σφέ­ρουν πολλά, ενη­με­ρώ­νο­ντας για παρά­δειγμα τους πολίτες για το ποιες πολυ­ε­θνι­κές και ποιες ετι­κέ­τες κερ­δο­σκο­πούν εις βάρος μας. Το ζήτημα είναι ότι η ΝΔ δεν έχει και δεν είχε ποτέ την πρόθεση να ελέγξει τους λίγους και ισχυ­ρούς. Το ΠΑΣΟΚ με την ψήφο των πολιτών μπορεί να αλλάξει αυτή την κατά­σταση, σχη­μα­τί­ζο­ντας μια κυβέρ­νηση που θα νομο­θε­τεί για τη μεγάλη κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία.

Πώς αξιο­λο­γείτε τη φάση που δια­νύ­ουν οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, με δεδο­μένο ότι η αντι­πα­ρά­θεση για τη συμ­με­τοχή της Άγκυρας στο πρό­γραμμα SAFE δημιουρ­γεί νέα ένταση;

Οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις βρί­σκο­νται σε μια εύθραυ­στη ισορ­ρο­πία. Το τελευ­ταίο διά­στημα, το ζήτημα της συμ­με­το­χής της Τουρ­κίας στο πρό­γραμμα SAFE έχει δημιουρ­γή­σει εύλογες ανη­συ­χίες. Πρέπει να ξεκα­θα­ρί­σουμε κάτι: στο συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα, η Ελλάδα έχει δικαί­ωμα βέτο, και οφείλει να το ασκήσει αν χρεια­στεί. Γιατί δεν μπορεί να συζη­τάμε ότι μια χώρα που απειλεί την πατρίδα μας με πόλεμο και κατέχει παρά­νομα το 37% της έκτασης ενός κράτους- μέλους τη Ενω­μέ­νης Ευρώπης, της Δημο­κρα­τίας της Κύπρου, μπορεί να έχει συμ­με­τοχή στην Ευρω­παϊκή Αρχι­τε­κτο­νική Άμυνας. H Ελλάδα οφείλει να υπε­ρα­σπι­στεί το δικαί­ωμά της στο αυτο­νό­ητο. Στα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα που θεμε­λιώ­νο­νται στη βάση του διε­θνούς δικαίου και στις δια­τά­ξεις των ευρω­παϊ­κών συν­θη­κών περί αμοι­βαίας συν­δρο­μής στην περί­πτωση που κάποιοι επι­χει­ρή­σουν να τα αμφι­σβη­τή­σουν. Το αυτο­νό­ητο δεν είναι που δημιουρ­γεί εντά­σεις. Εντά­σεις δημιουρ­γεί ο ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός είτε είναι made in Russia είτε είναι made in Turkey και αυτό οφεί­λουμε να το ανα­δεί­ξουμε σε κάθε δημόσιο βήμα που δίνεται στη χώρα μας.

Πώς είδατε την επα­νεμ­φά­νιση του Αλέξη Τσίπρα και τη συζή­τηση για πιθανό νέο πολι­τικό φορέα; Εκτι­μάτε ότι θα επη­ρε­ά­σει το ΠΑΣΟΚ;

Η πρόθεση ενός πρώην πρω­θυ­πουρ­γού να απο­χω­ρή­σει από τον πολι­τικό σχη­μα­τι­σμό που ανα­δεί­χθηκε και τον ανέ­δειξε και να ιδρύσει νέο κόμμα, είτε λέγεται Α. Τσίπρας είτε Α. Σαμαράς, είναι λογικό να ασκεί επιρροή στην πολι­τική συζή­τηση και να λαμ­βά­νει αυξη­μένη δημο­σιό­τητα. Το ζήτημα που παρα­μέ­νει όμως για την κοι­νω­νία είναι αν η κίνηση αυτή από μόνη της δεν απο­τυ­πώ­νει απλά την κρίση σε ένα μεμο­νω­μένο κομ­μα­τικό ακρο­α­τή­ριο, αλλά έχει πράγ­ματι να προ­σφέ­ρει κάτι δια­φο­ρε­τικό στον δημόσιο διάλογο και στους πολίτες. Αν δηλαδή ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται με τις αγωνίες των πολλών ή είναι άλλη μια προ­σπά­θεια ανα­κύ­κλω­σης προ­σω­πι­κών φιλο­δο­ξιών, ώστε να ξανα­συ­στη­θούν στο κοινό οι ίδιοι άνθρω­ποι με δια­φο­ρε­τικό πολι­τικό περι­τύ­λιγμα. Μέχρι στιγμής, η κίνηση αυτή δεν φαί­νε­ται να επι­βε­βαιώ­νει το πρώτο σενάριο. Σε κάθε περί­πτωση, το ΠΑΣΟΚ δεν ορίζει τη στρα­τη­γική του με βάση ποιος διασπά τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ. Αντι­θέ­τως, επι­μέ­νουμε στην ανάγκη το ΠΑΣΟΚ να δια­δρα­μα­τί­σει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο στη συγκρό­τηση ενός σύγ­χρο­νου και αξιό­πι­στου πόλου των προ­ο­δευ­τι­κών κοι­νω­νι­κών δυνά­μεων που θα φέρει την κυβερ­νη­τική και πολι­τική αλλαγή, που έχει τόσο ανάγκη ο τόπος μας και οι άνθρω­ποί του.

Υπάρχει έδαφος για συνερ­γα­σία των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων ή έχει χαθεί το νόημα αυτής της συζή­τη­σης;

Στη Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη δεν πιστέ­ψαμε και δεν πιστεύ­ουμε ποτέ πως οι έννοιες της συζή­τη­σης και της συνεν­νό­η­σης είναι χαμένες υπο­θέ­σεις. Αυτό που διευ­κρι­νί­ζουμε όμως είναι ότι η συζή­τηση αυτή δεν μπορεί να είναι μια συζή­τηση των «φαντα­σμά­των των πρώην», μια κου­βέ­ντα μεταξύ κλει­στών ηγε­τι­κών ομάδων που μοι­ρά­ζουν καρέ­κλες γιατί αυτό δεν αφορά ούτε στον χώρο αλλά ούτε και στη χώρα. Είναι μια συζή­τηση στη βάση της κοι­νω­νίας για τη δια­μόρ­φωση ενός προ­γραμ­μα­τι­κού πλαι­σίου εναλ­λα­κτι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης που προ­σφέ­ρει λύσεις στα προ­βλή­ματα των πολιτών. Οι πρω­το­βου­λίες του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, όπως αυτές για τις τρα­πε­ζι­κές προ­μή­θειες, τις αυξή­σεις στα ασφά­λι­στρα υγείας και τα βαρέα και ανθυ­γιεινά επαγ­γέλ­ματα, απο­δει­κνύ­ουν τη δέσμευση του Δημο­κρα­τι­κού μας Κινή­μα­τος να παράγει ουσια­στικό έργο για τους πολίτες και να εκφρά­σει στην πράξη τις προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις της κοι­νω­νίας μας. Αυτός είναι και μόνος διά­λο­γος για την ανα­σύν­θεση της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς που έχει πραγ­μα­τικό νόημα. Ένας διά­λο­γος που απευ­θύ­νε­ται στους πολίτες και όχι στους επαγ­γελ­μα­τίες της πολι­τι­κής, μια συζή­τηση για αξίες και όχι απλά για αξιώ­ματα. Και σε αυτήν, πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο μπορεί να έχει μόνο το ΠΑΣΟΚ.

Τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες η λεγό­μενη “Ομάδα Αλή­θειας” ασχο­λή­θηκε προ­σω­πικά μαζί σας, με αναρ­τή­σεις που προ­κά­λε­σαν σχόλια. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο;

Αν κάτι μας έχει μάθει καλά η Ομάδα Παρα­ποί­η­σης της Αλή­θειας της ΝΔ είναι ότι εκεί που τελειώ­νουν τα επι­χει­ρή­ματα, ξεκινά η προ­πα­γάνδα και η μοντα­ζιέρα. Όταν δεν μπορούν να απα­ντή­σουν στους πολίτες για το ποιοι και με ποια εντολή αλλοί­ω­σαν τον χώρο του δυστυ­χή­μα­τος και απέ­συ­ραν ως μη όφειλαν κρίσιμα στοι­χεία για τη δια­λεύ­κανση των ευθυνών για το τραγικό δυστύ­χημα των Τεμπών, επι­λέ­γουν να επι­τε­θούν προ­σω­πικά, να δια­στρε­βλώ­σουν, να ρίξουν λάσπη. Δεν μας εκπλήσ­σει, ούτε μας φοβίζει αυτή η στάση. Αντι­θέ­τως, όσοι παρα­ποιούν την πραγ­μα­τι­κό­τητα και τις δηλώ­σεις μας, το κάνουν επειδή οι ίδιοι φοβού­νται τον πολι­τικό λόγο που απο­κα­λύ­πτει τις ευθύνες της κυβερ­νη­τι­κής παρά­τα­ξης. Τους έχουμε συνη­θί­σει και εγώ προ­σω­πικά αλλά και οι συνά­δελ­φοι μου στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ. Οι επι­θέ­σεις τους μας δίνουν δύναμη. Είναι η αδιά­ψευ­στη επι­βε­βαί­ωση ότι βαδί­ζουμε στον σωστό δρόμο. Για αυτό και το ΠΑΣΟΚ θα συνε­χί­σει να ασκεί υπεύ­θυνη και τεκ­μη­ριω­μένη αντι­πο­λί­τευση, να μιλά με καθαρό λόγο, να έχει αιχμές και να ελέγχει την εξουσία ως έχει συνταγ­μα­τικό καθήκον. Και να θυμού­νται κάποιοι ότι το ψέμα μπορεί να έχει ταχύ­τητα, αλλά η αλήθεια έχει αντοχή και θα κερ­δί­σει στο τέλος. Το ίδιο και η δικαιο­σύνη.

Κλεί­νο­ντας, ποιο θεω­ρείτε ότι είναι το πιο κρίσιμο στοί­χημα της δικής σας γενιάς πολι­τι­κών;

Το πιο κρίσιμο στοί­χημα για εκεί­νους που ανα­λαμ­βά­νουν ευθύνες στην εποχή της μετα­πο­λι­τι­κής, είναι να ξανα­κερ­δί­σουμε την εμπι­στο­σύνη της κοι­νω­νίας, όχι ως ρητο­ρική υπό­σχεση, αλλά ως καθη­με­ρινή πράξη. Να δεί­ξουμε ότι η πολι­τική δεν είναι καρέκλα, αλλά υπη­ρε­σία. Ότι η ενα­σχό­ληση με τα κοινά δεν είναι το πρό­βλημα αλλά η λύση στις συλ­λο­γι­κές μας αγωνίες. Να απο­δεί­ξουμε ότι οι παθο­γέ­νειες που είδαμε στο παρελ­θόν, η πελα­τειακή λογική, η επι­δο­μα­τική προ­σέγ­γιση, η κατά­χρηση της εξου­σίας, μπορούν να ξεπε­ρα­στούν. Να δημιουρ­γή­σουμε ένα περι­βάλ­λον στο οποίο οι νέοι άνθρω­ποι πιστεύ­ουν ότι έχουν λόγο και δικαί­ωμα στην πρόοδο στον τόπο τους και δεν ανα­γκά­ζο­νται να τον εγκα­τα­λεί­ψουν. Με αυτό το πρόσημο οφεί­λουμε να δια­χει­ρι­στούμε και τις μεγάλες προ­κλή­σεις του καιρού μας, την κλι­μα­τική αλλαγή, την τεχνητή νοη­μο­σύνη, τις ανι­σό­τη­τες και να το κάνουμε με τόλμη, σχέδιο και προ­τε­ραιό­τητα τις ανάγκες της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φίας. Αν κατα­φέ­ρουμε αυτό, η γενιά μας θα μείνει ως αυτή που κατά­φερε να κάνει πράξη την επι­στροφή στην πολι­τική. Όχι για την προ­σω­πική της διευ­θέ­τηση αλλά γιατί μόνο έτσι, μόνο μέσα από τη συμ­με­τοχή των πολιτών, μπο­ρούμε να κάνουμε όλοι μαζί ένα βήμα μπροστά.