Η δεύτερη μεγάλη «έξοδος» των Καλύμνιων- Το νησί “αιμορραγεί”

«Πριν από πε­νή­ντα χρό­νια βου­τού­σαν όσο το δυ­να­τόν βα­θύ­τε­ρα για να “αλιεύ­σουν” σφουγ­γά­ρια, σή­με­ρα ανε­βαί­νουν όσο ψη­λό­τε­ρα γί­νε­ται για να βά­ψουν γέ­φυ­ρες, ανά­λο­γες αυτής του Ρίου-Αντιρ­ρί­ου» λέει στην «Κ» ο κ. Κρις Αλα­χού­ζος, αντι­δή­μαρ­χος στην πόλη Tarpon Springs των ΗΠΑ, μια πόλη σφουγ­γα­ρά­δων, που ίδρυ­σαν Ελ­λη­νες με­τα­νά­στες από Κά­λυ­μνο, Χάλκη και Σύμη. Ο ίδιος έφτα­σε στην Αμε­ρι­κή στα δώ­δε­κά του χρό­νια και τα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια βιώ­νει το νέο «κύμα» με­τα­νά­στευ­σης από τον γε­νέ­θλιο τόπο του. «Επι­λέ­γουν επι­κίν­δυ­νες μεν, επι­κερ­δείς δε δου­λειές, έτσι εί­μα­στε οι Κα­λύ­μνιοι: ρι­ψο­κίν­δυ­νοι».

Η αθρόα με­τα­νά­στευ­ση των τε­λευ­ταί­ων ετών είναι κοινό μυ­στι­κό στην Κά­λυ­μνο. Από το 2011 το νησί των 17.000 κα­τοί­κων (τε­λευ­ταία απο­γρα­φή) άρ­χι­σε να αι­μορ­ρα­γεί δη­μο­γρα­φι­κά – υπο­λο­γί­ζε­ται πάνω από 6.000 άτομα. Οι πιο δη­μο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμοί είναι οι πάλαι ποτέ κοι­νό­τη­τες των Κα­λύ­μνιων στην Αυ­στρα­λία (Darwin), τις ΗΠΑ (Tarpon Springs) και τη Νότιο Γαλ­λία (αρ­χι­κά στο Port de Bouc και κα­τό­πιν στο Pont Saint-Louis). «Κατά 70% πρό­κει­ται για αν­θρώ­πους που ερ­γά­ζο­νταν στην πλη­γεί­σα από την κρίση οι­κο­δο­μή» εξη­γεί στην «Κ» ο κ. Γιώρ­γος Μαύ­ρος, δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος, «ωστό­σο, με­τα­να­στεύ­ουν και πολ­λοί επι­στή­μο­νες, για­τροί και πο­λι­τι­κοί μη­χα­νι­κοί, που ανή­κουν στα πε­ρι­ζή­τη­τα επαγ­γέλ­μα­τα στην Αυ­στρα­λία».

«Το 2014 έκοψα σχε­δόν 400 ει­σι­τή­ρια για Αυ­στρα­λία, το ίδιο και το 2013» διευ­κρι­νί­ζει τα­ξι­διω­τι­κός πρά­κτο­ρας του νη­σιού. «Πολ­λοί δια­θέ­τουν τα­ξι­διω­τι­κά έγ­γρα­φα, καθώς είχαν γεν­νη­θεί στην Αυ­στρα­λία, αλλά σε καλές επο­χές πα­λιν­νό­στη­σαν, οι υπό­λοι­ποι εκ­δί­δουν του­ρι­στι­κή βίζα και στην Αυ­στρα­λία τους ανα­λαμ­βά­νουν μέλη από την πο­λυ­πλη­θή κοι­νό­τη­τά μας». Ετσι, με «εγ­γυ­η­τές» συ­μπα­τριώ­τες τους κα­τορ­θώ­νουν να πα­ρα­τεί­νουν την πα­ρα­μο­νή τους από τρεις σε έξι μήνες. «Οσο είναι εκεί ερ­γά­ζο­νται πε­ρι­στα­σια­κά, απο­τα­μιεύ­ουν και στέλ­νουν χρή­μα­τα πίσω ή υπο­γρά­φουν κά­ποιο πο­λυ­ε­τές συμ­βό­λαιο ερ­γα­σί­ας και εγκα­θί­στα­νται “συ­μπα­ρα­σύ­ρο­ντας” και την υπό­λοι­πη οι­κο­γέ­νεια». Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι κάτω των 35 ετών, ηλι­κί­ες όπου η ανερ­γία στην Κά­λυ­μνο αγ­γί­ζει το 50%, άλλοι είναι οι­κο­γε­νειάρ­χες με­γα­λύ­τε­ρης ηλι­κί­ας. «Ερ­χο­νται στο γρα­φείο μου απελ­πι­σμέ­νοι, έχουν στρι­μω­χτεί πολύ, οι τρά­πε­ζες δεν τους αφή­νουν σε χλωρό κλαρί, τους ψά­χνουν για παλιά στε­γα­στι­κά και κα­τα­να­λω­τι­κά δά­νεια». Ετε­ροι προ­ο­ρι­σμοί είναι το Βέλ­γιο, η Γερ­μα­νία, η Σου­η­δία και η Νορ­βη­γία.

«Εχου­με στεί­λει επι­πλέ­ον περί τα δέκα άτομα στο Γιο­χά­νε­σμπουργκ και άλλα σα­ρά­ντα στο Κον­γκό, μέρη όπου κά­πο­τε αν­θού­σαν κοι­νό­τη­τές μας» συ­μπλη­ρώ­νει στην «Κ» ο κ. Μα­νώ­λης Μά­γκος, τα­ξι­διω­τι­κός πρά­κτο­ρας. «Εκτι­μώ ότι πε­ρί­που ο μισός πλη­θυ­σμός έχει φύγει, δη­λα­δή πε­ρισ­σό­τε­ροι από 8.000» προ­σθέ­τει, ο οποί­ος «βλέ­πει» πλέον όλους τους φί­λους του στο… skype. «Ευ­τυ­χώς, τα κα­λο­καί­ρια επι­στρέ­φουν για δια­κο­πές».

Η ζωή για όσους έμει­ναν πίσω δεν είναι ευ­χά­ρι­στη. «Εχου­με γε­μί­σει με άδεια μα­γα­ζιά και κλει­δω­μέ­να σπί­τια» πε­ρι­γρά­φει στην «Κ» ο κα­θη­γη­τής Φυ­σι­κής, κ. Διο­νύ­σης Τρι­κοί­λης. «Οι­κο­γέ­νειες με­τα­να­στεύ­ουν ακόμα και στη μέση της σχο­λι­κής χρο­νιάς». Στο λύ­κειο όπου δι­δά­σκει, «οι προ πε­ντα­ε­τί­ας 270 μα­θη­τές έχουν συρ­ρι­κνω­θεί σε 160». Σύμ­φω­να με τον ίδιο, «η δια­κο­πή των φο­ρο­ε­λα­φρύν­σε­ων στους πο­λυ­τέ­κνους, που πα­ρα­δο­σια­κά εί­χα­με στο νησί, όπως και του 13ου μι­σθού των δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων σε συν­δυα­σμό με την πτώση της κα­τα­σκευα­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, οδή­γη­σαν σε οι­κο­νο­μι­κό αδιέ­ξο­δο πολ­λούς Κα­λύ­μνιους».

Αυτό απο­τυ­πώ­νε­ται, άλ­λω­στε, και στην αύ­ξη­ση όσων ζη­τούν βο­ή­θεια. «Οταν ξε­κι­νή­σα­με την Τρά­πε­ζα Αγά­πης το 2006 προ­σφέ­ρα­με γεύ­μα­τα σε 60 άτομα, ενώ σή­με­ρα αυτοί που συμ­με­τέ­χουν είναι 200 ενή­λι­κες και πε­ρί­που πε­νή­ντα μα­θη­τές, τους οποί­ους μας υπο­δει­κνύ­ουν οι δά­σκα­λοί τους…» απο­κα­λύ­πτει στην «Κ» ο Γε­νι­κός Αρ­χιε­ρα­τι­κός Επί­σκο­πος, κ. Αμ­φι­λό­χιος Σα­καλ­λέ­ρος, ενώ «η βιω­σι­μό­τη­τα της τρά­πε­ζάς μας επι­τυγ­χά­νε­ται χάρη στη στή­ρι­ξη των Κα­λύ­μνιων του εξω­τε­ρι­κού». Πα­ράλ­λη­λα, λει­τουρ­γεί από τη Μη­τρό­πο­λη κοι­νω­νι­κό πα­ντο­πω­λείο, που ενι­σχύ­ει 400 κα­τοί­κους, ιμα­τιο­θή­κη και φαρ­μα­κείο. «Η ανέ­χεια έχει προ­κα­λέ­σει κλυ­δω­νι­σμούς στον γάμο, με συ­νέ­πεια να πα­ρα­τη­ρεί­ται με­γά­λη αύ­ξη­ση των δια­ζυ­γί­ων» σχο­λιά­ζει ο ίδιος. «Εύ­χο­μαι ο τόπος μας να μας εμ­φυ­σή­σει δύ­να­μη να ξε­πε­ρά­σου­με για άλλη μια φορά την τρι­κυ­μία…».

Κα­θη­με­ρι­νή