Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου καταδίκασε εργολάβο και μάρτυρα για ψευδή καταμήνυση και ψευδορκία σε βάρος φοροτεχνικού

• Ποινές φυλάκισης 21 και 10 μηνών επέβαλε σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο, μειώνοντας ελαφρώς όσα είχε ορίσει πρωτοδίκως το Μονομελές Πλημμελειοδικείο
• Η υπόθεση ξεκίνησε το 2018 με μήνυση για σοβαρές φορολογικές παραλείψεις, η οποία κατέρρευσε με απαλλακτικό βούλευμα και έφερε τελικά στο εδώλιο τους ίδιους τους καταγγέλλοντες

Στη δεύτερη δικαστική της κρίση έφτασε μια υπόθεση που ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια με βαριές κατηγορίες σε βάρος γνωστού φοροτεχνικού και κατέληξε να αφορά εκείνους που τις διατύπωσαν. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου, εκδικάζοντας την έφεση που είχαν ασκήσει οι δύο κατηγορούμενοι κατά της πρωτόδικης απόφασης, τους έκρινε εκ νέου ενόχους και επέβαλε στον εργολάβο οικοδομικών έργων που είχε υποβάλει την αρχική μήνυση ποινή φυλάκισης 21 μηνών, ενώ στη γυναίκα που είχε καταθέσει ένορκα υπέρ του επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Οι ποινές είναι ελαφρώς μειωμένες σε σχέση με τους 24 και 12 μήνες αντίστοιχα που είχε ορίσει τον Ιούνιο του 2025 το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου, η ουσία όμως της κρίσης παρέμεινε αμετάβλητη.
Τι είχε κρίνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο
Η πρωτόδικη απόφαση είχε εκδοθεί τον Ιούνιο του 2025. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου είχε τότε καταδικάσει τον πρώτο κατηγορούμενο, ιδιώτη με επαγγελματική δραστηριότητα στον χώρο των οικοδομικών εργασιών, για ψευδή καταμήνυση και ηθική αυτουργία σε ψευδορκία, επιβάλλοντάς του ποινή φυλάκισης 24 μηνών, μετατρέψιμη προς 20 ευρώ ημερησίως, με ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση.
Στη δεύτερη κατηγορούμενη, η οποία είχε καταθέσει ως μάρτυρας στο πλαίσιο της αρχικής ποινικής διαδικασίας εναντίον του φοροτεχνικού, είχε επιβληθεί για ψευδορκία ποινή φυλάκισης 12 μηνών με τριετή αναστολή, όπως προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας για πρωτοδίκως καταδικασθέντες χωρίς προηγούμενη καταδίκη.
Η ποινική αξιολόγηση είχε στηριχθεί στις αντιφάσεις και τις ανακρίβειες που εντοπίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις, όταν αυτές αντιπαραβλήθηκαν με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία. Η απόφαση εκείνη δεν ήταν τελεσίδικη και οι δύο κατηγορούμενοι άσκησαν έφεση, ανοίγοντας τον δρόμο για την νέα εκδίκαση της υπόθεσης.
Η αρχή της υπόθεσης το 2018
Όλα ξεκίνησαν το 2018, όταν υποβλήθηκε μήνυση κατά του φοροτεχνικού με κατηγορίες για κακουργηματική απιστία και αμέλεια σε φορολογικά ζητήματα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έγκλησης, ο επαγγελματίας φερόταν να είχε διαπράξει σοβαρές φορολογικές παραλείψεις κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του με τον εργολάβο.
Στη μήνυση του αποδιδόταν ευθύνη για τη μη ορθή τήρηση των λογιστικών βιβλίων και για τη μη έγκαιρη υποβολή φορολογικών δηλώσεων. Ο καταγγέλλων υποστήριζε ότι οι παραλείψεις αυτές είχαν προκαλέσει στην επιχείρησή του φορολογικές επιβαρύνσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Προς επίρρωση των ισχυρισμών κατατέθηκαν και ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις, οι οποίες αξιοποιήθηκαν ως αποδεικτικό υλικό στις ποινικές διαδικασίες που κινήθηκαν εναντίον του φοροτεχνικού.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η Δικαιοσύνη, αφού εξέτασε το υλικό που είχε προσκομιστεί, άσκησε αρχικά ποινική δίωξη κατά του επαγγελματία. Ο φοροτεχνικός βρέθηκε έτσι επί μακρόν κατηγορούμενος για πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα, με ό,τι αυτό σήμαινε για την επαγγελματική του υπόσταση και τη φήμη του στην τοπική αγορά.
Το απαλλακτικό βούλευμα
Η πορεία της υπόθεσης άλλαξε όταν ολοκληρώθηκε η εκτεταμένη ποινική προανάκριση και ο έλεγχος του συγκεντρωθέντος υλικού. Το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο εξέδωσε απαλλακτικό βούλευμα, με το οποίο έκρινε ότι δεν προέκυπταν ενδείξεις τέλεσης του καταγγελλόμενου αδικήματος.
Στο βούλευμα σημειωνόταν, μεταξύ άλλων, ότι για τη χρονική περίοδο στην οποία αναφέρονταν οι καταγγελίες ο φοροτεχνικός δεν είχε την ευθύνη της υποβολής των δηλώσεων. Επιπλέον, δεν διαπιστώθηκαν αποδείξεις για πρόθεση ή δόλο εκ μέρους του.
Το βασικό δηλαδή θεμέλιο της μήνυσης, ότι ο επαγγελματίας ήταν υπεύθυνος για συγκεκριμένες φορολογικές υποχρεώσεις και τις παρέλειψε σκοπίμως, δεν επιβεβαιώθηκε από τα στοιχεία.
Από κατηγορούμενος σε παθών
Μετά την απαλλαγή του φοροτεχνικού, η Δικαιοσύνη στράφηκε στη διερεύνηση του ενδεχομένου να είχε γίνει καταχρηστική χρήση της ποινικής διαδικασίας από τους καταγγέλλοντες. Από την Εισαγγελία κινήθηκε νέα ποινική δίωξη, αυτή τη φορά εναντίον του προσώπου που είχε υποβάλει την αρχική μήνυση, καθώς και εναντίον της γυναίκας που είχε καταθέσει ένορκα υπέρ του.
Οι κατηγορίες αφορούσαν στα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης, της ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία και της ψευδορκίας. Το ερώτημα που κλήθηκαν να απαντήσουν τα δικαστήρια δεν ήταν πλέον αν ο φοροτεχνικός είχε αμελήσει τις υποχρεώσεις του, αλλά αν εκείνοι που τον κατήγγειλαν γνώριζαν ότι οι ισχυρισμοί τους δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Τόσο το Μονομελές όσο και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο απάντησαν καταφατικά.
Η αστική διεκδίκηση
Παράλληλα με την ποινική διαδικασία, ο φοροτεχνικός έχει ήδη προσφύγει στα αστικά δικαστήρια, ζητώντας αποζημίωση για την ηθική βλάβη που, όπως ισχυρίζεται, υπέστη από τη στοχοποίησή του. Η καταδίκη των δύο κατηγορουμένων και σε δεύτερο βαθμό ενδέχεται να αποτελέσει ουσιώδες στοιχείο στο πλαίσιο της διεκδίκησης αυτής, καθώς αναγνωρίζει δικαστικά ότι η μήνυση που τον οδήγησε στη θέση του κατηγορουμένου ήταν ψευδής.
Έπειτα από 8 χρόνια δικαστικών διαδικασιών, η υπόθεση καταλήγει με δύο διαδοχικές καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος εκείνων που την ξεκίνησαν, ενώ ο επαγγελματίας που βρέθηκε αρχικά στο στόχαστρο έχει πλέον στα χέρια του τόσο το απαλλακτικό βούλευμα όσο και τις αποφάσεις που επιβεβαιώνουν τον αναληθή χαρακτήρα των καταγγελιών.
Ως συνήγορος για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ο κ. Χάρης Βασιλειάδης.