Κυρία ανάκριση εις βάρος δύο εργολάβων για απάτη και υπεξαίρεση

Ενώπιον της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου κλήθηκε χθες για κατά­θεση, στο πλαίσιο κυρίας Ανά­κρι­σης που ξεκί­νησε, ένας αλλο­δα­πός, που έχει κατα­μη­νύ­σει δύο γνω­στούς εργο­λά­βους του νησιού, που φέρο­νται να ανέ­λα­βαν την απο­πε­ρά­τωση πολυ­τε­λούς κατοι­κίας στη Μύκονο, χωρίς να υλο­ποι­ή­σουν το έργο.

Ο μηνυτής με τους μηνυό­με­νους γνω­ρί­στη­καν στη Ρόδο το έτος 2012 και συμ­φώ­νη­σαν να ανα­λά­βουν την απο­πε­ρά­τωση μίας πολυ­τε­λούς μονο­κα­τοι­κίας, ιδιο­κτη­σίας του, η οποία βρί­σκε­ται στην Μύκονο, στην περιοχή Χου­λά­κια, ευρι­σκό­μενη κατά τον χρόνο και των συζη­τή­σεων αλλά και της καταρ­τί­σεως της συμ­φω­νίας σε κατά­σταση ολο­κλη­ρω­μέ­νου σκε­λε­τού από μπετόν αρμέ και της τοι­χο­ποι­ίας.

Κρίσιμο και απο­φα­σι­στικό στοι­χείο για την επιλογή του στην εται­ρεία των εγκα­λου­μέ­νων, ήταν το γεγονός ότι ο πρώτος εξ’ αυτών μετά από δια­πραγ­μα­τεύ­σεις συμπί­εσε την αρχική προ­σφορά από το ποσό των 638.000 ευρώ στο ποσό των 516.000 ευρώ.

Υπέ­γρα­ψαν ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό και συγ­γραφή υπο­χρε­ώ­σεων το οποίο θεω­ρή­θηκε από τη ΔΟΥ Ρόδου σύμφωνα με το οποίο θα παρέ­δι­δαν ολο­κλη­ρω­μένη την κατοι­κία έως την 10η Δεκεμ­βρίου 2013.

Το συμ­φω­νη­τικό αυτό τρο­πο­ποι­ή­θηκε και συμπλη­ρώ­θηκε με άλλο, 10 μήνες περίπου αργό­τερα, το οποίο ομοίως θεω­ρή­θηκε από τη ΔΟΥ Ρόδου.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι στο πρώτο χρονικό διά­στημα οι εργα­σίες εκτε­λού­ντο με ικα­νο­ποι­η­τικό ρυθμό, γεγονός το οποίο έπεισε τον ιδιο­κτήτη ότι θα τηρηθεί και ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του έργου και το χρο­νο­διά­γραμμα εκτε­λέ­σεως των εργα­σιών και παρα­δό­σεως του έργου, όμως από το Φθι­νό­πωρο του 2013 κατά τις επι­σκέ­ψεις του στη Μύκονο, άρχισε να του γίνεται αντι­λη­πτό ότι αυτό στα­μά­τησε να συμ­βαί­νει, αφού η πρόοδος των εργα­σιών, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν συμ­βά­διζε με τις αντί­στοι­χες πλη­ρω­μές.

Με αφορμή μία μικρή από­κλιση ανα­φο­ρικά με την αξία των εργα­σιών ζητή­θηκε από τους εγκα­λου­μέ­νους και συμ­φω­νή­θηκε η παρά­ταση της παρα­δό­σεως, κατά τρείς μήνες και είκοσι ημέρες, ορι­σθεί­σης νέας ημε­ρο­μη­νίας την 31η Μαρτίου 2014.

Την 17η Ιανουα­ρίου 2014, επι­σκέ­φθηκε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, αιφ­νι­δια­στικά την Μύκονο, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στώ­σει την πρόοδο των εργα­σιών και με έκπληξη δια­πί­στωσε, ότι ουδεμία εργασία έγινε στο χρονικό διά­στημα από της υπο­γρα­φής του από 15 Νοεμ­βρίου 2013 συμ­φω­νη­τι­κού έως τότε, εκτός της τοπο­θε­τή­σεως των δαπέδων, παρά την κατα­βολή του ιδιαί­τερα σημα­ντι­κού ποσού των 62.548,80 ευρώ την 22α Νοεμ­βρίου 2013.

Ταυ­τό­χρονα ο τοπικός υπερ­γο­λά­βος, ο οποίος είχε ανα­λά­βει τις εργα­σίες τοι­χο­ποι­ίας, επι­χρι­σμά­των και τοπο­θε­τή­σεως των δαπέδων, του γνω­στο­ποί­ησε παρου­σία του πρώτου των μηνυό­με­νων ότι, του όφειλε 50.000 ευρώ, για εργα­σίες τις οποίες εξε­τέ­λεσε και ότι δεν θα προ­χω­ρούσε πλέον τις εργα­σίες αν δεν του κατα­βαλ­λό­ταν άμεσα το ποσό αυτό.

Ο μηνυτής υπο­στη­ρί­ζει ότι δια­μαρ­τυ­ρή­θηκε διότι είχε κατα­βά­λει έως τότε ποσό 498.766 ευρώ και επε­σή­μανε, ότι η δια­μορ­φω­θείσα κατά­σταση δεν εμπνέει πλέον αισιο­δο­ξία για την τήρηση των χρο­νο­δια­γραμ­μά­των.

Ο μηνυτής υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πρώτος μηνυό­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι η προ­σφορά απο­δεί­χτηκε πολύ μικρή ενώ πέραν τούτου είχαν κατα­σχε­θεί από τη ΔΟΥ 58.000 ευρώ που του είχαν κατα­βλη­θεί για το έργο.

Ο μηνυτής ελάμ­βανε στο μεταξύ πλη­ρο­φο­ρίες από συνερ­γεία ότι δεν είχαν πλη­ρω­θεί και υπο­στη­ρί­ζει ότι τα χρήματα που κατέ­βαλε είχαν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για άλλους άσχε­τους σκοπούς.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι εγκα­λού­με­νοι διέ­θε­σαν για τις ανάγκες του έργου ποσό 204.000 ευρώ αντί των 499.792 ευρώ που είχαν εισπρά­ξει.

Δια­τεί­νε­ται ότι κατά την επί­σκεψή στη Μύκονο απο­κα­λύ­φθηκε από όλους τους υπερ­γο­λά­βους οι οποίοι είχαν εργα­σθεί εκεί ότι αφενός είχαν λάβει μικρό­τερα ποσά από αυτά τα οποία είχα κατα­θέ­σει στο λογα­ρια­σμό της εται­ρίας των εγκα­λου­μέ­νων αφε­τέ­ρου ότι υπήρχαν ακόμη και όφειλες των και προς τους υπερ­γο­λά­βους και προς το ΙΚΑ.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­της και Μαριέττα Χατζη­γιώργη.