Η αλήθεια για τη ΔΕΥΑΡ θα μετρηθεί πλέον με αριθμούς

Η αρχειοθέτηση της δικογραφίας για 17 πρόσωπα στην υπόθεση των ρυθμίσεων οφειλών της ΔΕΥΑΡ δεν είναι ούτε αθώωση ούτε καταδίκη. Είναι κάτι πιο αποκαλυπτικό: η παραδοχή ότι μια υπόθεση που παρουσιάστηκε ως σκάνδαλο 2.816.050 ευρώ στηρίχθηκε σε βάσεις που δεν άντεξαν στον πρώτο νομικό έλεγχο. Για τους 14 η έγκληση σκόνταψε στο όριο των 120.000 ευρώ, ενώ ο Ελευθέριος Καρανικόλας απαλλάχθηκε επειδή τα πρακτικά έδειξαν αυτό που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ελέγξει πριν τις αναφορές, ότι είχε καταψηφίσει. Όταν οι αναφορές του δημάρχου Αλέξανδρου Κολιάδη και του προέδρου Σωτήρη Βαγιανού χρειάζονται 2 χρόνια και έναν πραγματογνώμονα οικονομολόγο για να απαντηθεί το στοιχειώδες ερώτημα αν η επιχείρηση ζημιώθηκε καν, τότε το ερώτημα αντιστρέφεται και αφορά το πόσο ώριμη ήταν η προσφυγή στη Δικαιοσύνη ως εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το ουσιώδες όμως βρίσκεται αλλού. Η γνωμοδότηση του Ευθύμιου Δημητριάδη από το 2021 και η γνωμοδότηση 4/2018 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους έλεγαν από νωρίς ότι οι απαιτήσεις παραγράφονται στην πενταετία και ότι η ΔΕΥΑΡ κοιμόταν πάνω σε ανείσπρακτους λογαριασμούς από το 1989. Αν η πραγματογνώμων επιβεβαιώσει ότι οι διακανονισμοί διέσωσαν χαμένα χρήματα αντί να τα χαρίσουν, η υπόθεση θα καταγραφεί ως μάθημα για το πώς η αδράνεια δεκαετιών βαφτίστηκε σκάνδαλο των τελευταίων.

Σε 60 ημέρες οι αριθμοί θα μιλήσουν και κάποιοι θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί δεν τους διάβασαν εγκαίρως.