DW για μεταναστευτικό: Γιατί η Λέρος δεν έγινε Λέσβος

Όταν γίνεται λόγος για προ­σφυ­γι­κούς καταυ­λι­σμούς στα ελλη­νικά νησιά οι περισ­σό­τε­ροι σκέ­πτο­νται υπερ­πλή­ρεις εγκα­τα­στά­σεις και κατα­στρο­φι­κές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Στη Λέρο όμως η κατά­σταση είναι δια­φο­ρε­τική.

Στον προ­σφυ­γικό καταυ­λι­σμό της Λέρου υπάρ­χουν συρ­μα­το­πλέγ­ματα, αστυ­νο­μι­κοί και φύλακες. Σε αντί­θεση όμως με τα κέντρα υπο­δο­χής σε Λέσβο και Σάμο το μικρό νησί με τους 8.500 κατοί­κους και τους 1.300 πρό­σφυ­γες δεν εμφα­νί­ζε­ται στα πρω­το­σέ­λιδα των εφη­με­ρί­δων.

Ένας από τους λόγους είναι ότι στη Λέρο η συνύ­παρξη μεταξύ ντόπιων και προ­σφύ­γων λει­τουρ­γεί καλύ­τερα από ό,τι αλλού, δηλώνει ο Μπόρις Τσε­σιρ­κόφ, συντο­νι­στής της Ύπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες στα ελλη­νικά νησιά: «Δεν είναι εύκολο να στε­γά­σεις περισ­σό­τε­ρους από 1.000 πρό­σφυ­γες σε ένα μικρό νησί. Σύρους, Αφγα­νούς, Ιρα­κι­νούς ή Αφρι­κα­νούς.

Φέτος ήρθαν εδώ και πολύ Παλαι­στί­νιοι. Και η Λέρος τα κατά­φερε μια χαρά. Πρό­σφυ­γες και κάτοι­κοι του νησιού συνυ­πάρ­χουν ειρη­νικά. Υπάρχει για παρά­δειγμα ανταλ­λαγή μεταξύ ντόπιων και προ­σφύ­γων ακόμα και στα καθη­με­ρινά ψώνια. Πρό­κει­ται βέβαια για μια μικρή κοι­νω­νία. Παρόλα αυτά όμως η Λέρος είναι υπό­δειγμα».

Στη Λέρο η ζωή βρί­σκε­ται σε μια ισορ­ρο­πία

Στο πλευρό των προ­σφύ­γων στη Λέρο βρί­σκε­ται και η αυστριακή ΜΚΟ Echo, η οποία προ­σπα­θεί με μαθή­ματα μου­σι­κής, υπο­λο­γι­στών και γλώσσας να δώσει στους πρό­σφυ­γες την αίσθηση μιας κανο­νι­κό­τη­τας. Μια από τις ιδρύ­τριές της, η Καταρίν Καχάνε, θεωρεί ότι η Λέρος έχει ρόλο προ­τύ­που για ολό­κληρη την Ευρώπη: «Τα νησιά του Αιγαίου έχουν τον χαρα­κτήρα μοντέ­λου, όπου μπορούν να δοκι­μα­στούν διάφορα πράγ­ματα με όφελος για την υπό­λοιπη Ευρώπη.

Όπως για παρά­δειγμα, η κατα­νομή προ­σφύ­γων. Στη Λέρο η κατα­νομή λει­τουρ­γεί καλά γιατί, όπως δια­πι­στώ­νουμε η ζωή εδώ βρί­σκε­ται σε μια ισορ­ρο­πία. Για μας είναι σημα­ντικό να δεί­ξουμε επι­τό­που σε ενδια­φε­ρό­με­νους από την Ευρώπη πώς λει­τουρ­γεί εδώ η κατά­σταση και να γνω­ρί­σουν από κοντά αυτό για το οποίο τόσες και τόσες συζη­τή­σεις διε­ξά­γο­νται: τους πρό­σφυ­γες, στην πλάτη των οποίων οι Ευρω­παίοι λαμ­βά­νουν απο­φά­σεις».

Πηγή: DW