Τι σημαίνει να είναι κανείς εθελοντής Σαμαρείτης; Aπαντά ο αρχηγός του Tμ. Pόδου Kώστας Tζάνος

Πότε και πώς απο­φα­σί­σατε να εντα­χθείτε στο Σώμα Εθε­λο­ντών Σαμα­ρει­τών, Δια­σω­στών και Ναυα­γο­σω­στών Ρόδου;

Το 2003 εγγρά­φηκα στο Σώμα Σαμα­ρει­τών. Έχοντας γεν­νη­θεί και μεγα­λώ­σει στην Κεντρική Αφρική, γνώριζα πολύ καλά πόσο σημα­ντική είναι η βοήθεια στο συνάν­θρωπο. Έτσι λοιπόν όταν έμαθα για το τμήμα της Ρόδου, απο­φά­σισα να εγγραφώ.

Οι τρι­το­κο­μο­σμι­κές χώρες έχουν σε μεγάλη εκτί­μηση τον Ερυθρό Σταυρό και την Ερυθρά Ημι­σέ­ληνο. Είναι τα σήματα που τους παρέ­χουν βοήθεια, τροφή και νερό. Δηλαδή αυτά τα ουσιώδη που τους λείπουν και που δεν μπορούν να εξα­σφα­λί­σουν. Είναι πολύ πιο σημα­ντικό σε οποιο­δή­ποτε κράτος της Αφρικής να είσαι εθε­λο­ντής του Ερυθρού Σταυρού από το να κατέ­χεις οποια­δή­ποτε πολι­τική θέση.

Ποιος είναι ο σκοπός του Σώματος Εθε­λο­ντών Σαμα­ρει­τών;

Να διευ­κρι­νί­σουμε αρχικά ότι στη Ρόδο υπάρχει το περι­φε­ρειακό τμήμα Ελλη­νι­κού Ερυθρού Σταυρού με εννια­με­λές διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο και πρόεδρο τη Δέσποινα Δελα­πόρτα που διοικεί τα επι­μέ­ρους τμήματα.

Όλοι βρι­σκό­μα­στε υπό την ομπρέλα του Ελλη­νι­κού Ερυθρού Σταυρού που είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος εθε­λο­ντι­κός οργα­νι­σμός με πάνω από 100 εκατ. εθε­λο­ντές ανά τον κόσμο και με 192 χώρες εγγε­γραμ­μέ­νες στη Διεθνή Ομο­σπον­δία του.

Ο Ελλη­νι­κός Ερυθρός Σταυρός είναι η ομπρέλα κάτω από την οποία βρί­σκο­νται όλα τα υπό­λοιπα Σώματα όπως το Σώμα Νοση­λευ­τι­κής που είναι και το πιο παλιό. Υπάρ­χουν επίσης οι τομείς Πρό­νοιας, Σαμα­ρει­τών και Νεό­τη­τας που απο­τε­λεί το φυτώριο των νέων εθε­λο­ντών του ΕΕΣ.

Σκοπός των Σαμα­ρει­τών είναι η εκπαί­δευση στην παροχή πρώτων βοη­θειών και στην καρ­διο­α­να­πνευ­στική ανα­ζω­ο­γό­νηση και η εξει­δί­κευση στη διάσωση σε περι­πτώ­σεις φυσικών κατα­στρο­φών κλπ. Μετά τους 15 μήνες της βασικής εκπαί­δευ­σης, μπορεί ο κάθε Σαμα­ρεί­της να δια­λέ­ξει μία άλλη ειδι­κό­τητα πέρα από τις πρώτες βοή­θειες.

Πώς μπορεί κανείς να εγγρα­φεί;

Στη Ρόδο έχουμε την τύχη να έχει ιδρυθεί το Σώμα των Σαμα­ρει­τών το 2000 και μέχρι σήμερα κάθε χρόνο μπαίνει νέα σχολή δοκίμων Σαμα­ρει­τών. Όλο το χρόνο μπορεί να κάνει κανείς αίτηση στη σελίδα samareites.gr. Τις αιτή­σεις τις λαμ­βά­νουμε εμείς τον Σεπτέμ­βριο και τον Οκτώ­βριο ξεκι­νούν τα μαθή­ματα πανελ­λα­δικά τις ίδιες ημέρες και ώρες.

Υπάρχει ενδια­φέ­ρον συμ­με­το­χής;

Η αλήθεια είναι ότι φοβό­μα­σταν πώς με τις δυσκο­λίες που περνάμε λόγω της κρίσης, δεν θα είχαμε συμ­με­το­χές. Αυτό όμως δεν συνέβη τελικά. Απ’ ότι φαί­νε­ται, οι δυσκο­λίες κάνουν τον άνθρωπο να θέλει να έρθει πιο κοντά στο συνάν­θρωπο, να εκπαι­δευ­τεί και να βοη­θή­σει. Στη Ρόδο, ενώ από το 1948 είχαμε μόνο τμήμα νοση­λευ­τι­κής και από το 2000 το τμήμα Σαμα­ρει­τών, από πέρυσι έχουμε τμήμα Πρό­νοιας και τμήμα Νεό­τη­τας. Αυτό σημαί­νει ότι ο Ροδίτης έχει ενδια­φέ­ρον να βοη­θή­σει και μάλιστα να βοη­θή­σει εξει­δι­κευ­μένα και πιστο­ποι­η­μένα.

Υπάρ­χουν παραλ­λη­λι­σμοί ανάμεσα στην Αφρική και στην Ελλάδα της κρίσης; Δια­κρί­νετε κάποιες ομοιό­τη­τες;

Η αλήθεια είναι ότι οι ανάγκες και όσα συμ­βαί­νουν στην Αφρική δεν μπορούν να συγκρι­θούν σε καμία περί­πτωση με τις δικές μας. Δεν θα ήθελα ποτέ να φαντα­στώ ότι η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να ζήσει ποτέ τέτοιες κατα­στά­σεις. Τίποτε όμως δεν είναι προ­βλέ­ψιμο.

Σε ποια συμ­βά­ντα παρε­νέ­βη­σαν οι Εθε­λο­ντές Σαμα­ρεί­τες;

Οι εθε­λο­ντές όλων των Σωμάτων του Ερυθρού Σταυρού βοή­θη­σαν στην αντι­με­τώ­πιση του μετα­να­στευ­τι­κού στη Μυτι­λήνη, στη Χίο, στη Σάμο, στην Κω, στη Ρόδο, στην Κρήτη, στα νησιά που δέχο­νταν ροές και στους χώρους συγκέ­ντρω­σης στις μεγάλες πόλεις. Στα μεγάλα και σημα­ντικά γεγο­νότα, όπως οι πλημ­μύ­ρες στη Μάνδρα και η κατα­στρο­φική πυρ­κα­γιά στο Μάτι συμ­με­τεί­χαν επίσης οι Εθε­λο­ντές Σαμα­ρεί­τες. Στη Ρόδο από τα συμ­βά­ντα που θυμάμαι πιο έντονα είναι το ναυάγιο με τους μετα­νά­στες το 2015 όπου οι ναυα­γο­σώ­στες μας κατέ­βα­λαν ηρωικές προ­σπά­θειες για να σώσουν τους ναυα­γούς. Επίσης οι μεγάλες πυρ­κα­γιές και οι πλημ­μύ­ρες το 2013.

Μετά από κάθε κλήση της Πυρο­σβε­στι­κής, του Λιμε­ναρ­χείου και της Αστυ­νο­μίας, ή των τμη­μά­των πολι­τι­κής προ­στα­σίας της Περι­φέ­ρειας και του Δήμου είμαστε σε ετοι­μό­τητα μίας ώρας.

Σας βλέ­πουμε να συμ­με­τέ­χετε και σε όλα τα μεγάλα αθλη­τικά γεγο­νότα της Ρόδου, όπως στο Μαρα­θώ­νιο…

Όλες οι πολι­τι­στι­κές και αθλη­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις καλό είναι να έχουν υγειο­νο­μική κάλυψη. Μας έρχεται το αίτημα από τους διορ­γα­νω­τές και ανάλογα με την έκταση της εκδή­λω­σης οργα­νώ­νουμε την ομάδα μας. Θέτουμε υπό την επι­τή­ρησή μας όλο τον κόσμο και την υγειο­νο­μική κάλυψη όλης της εκδή­λω­σης, ώστε εάν συμβεί κάτι να είμαστε κοντά στο περι­στα­τικό και εάν χρεια­στεί ενη­με­ρώ­νουμε το ΕΚΑΒ με το οποίο είμαστε πάντα σε επι­κοι­νω­νία. Ο μαρα­θώ­νιος είναι η μεγα­λύ­τερη διορ­γά­νωση και το 50% της δύναμής μας είναι εκεί. Είναι μία μεγάλη δράση όπως και οι ποδη­λα­τι­κοί αγώνες και το τρίαθλο.

Πόσα είναι τα ενεργά μέλη στη Ρόδο; Τι σημαί­νει να είναι κανείς εθε­λο­ντής Σαμα­ρεί­της, τι θα πρέπει να γνω­ρί­ζουν όσοι σκέ­φτο­νται να εντα­χθούν στο Σώμα;

Σήμερα έχουμε αρκετά μεγάλη δύναμη, μετράμε 70 ενερ­γούς Σαμα­ρεί­τες. Η εκπαί­δευση διαρκεί 15 μήνες. Ο καθένας μπορεί, ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την εκπαί­δευση, να συνε­χί­σει την πολι­τική του ζωή, γνω­ρί­ζο­ντας όμως πολύ καλά πέρα από τις πρώτες βοή­θειες και εξει­δι­κευ­μέ­νες γνώσεις διά­σω­σης.

Όποιος όμως θέλει να είναι ενεργό μέλος της ομάδας μας, έχει κάποιες συγκε­κρι­μέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις. Αυτός ο ενεργός Σαμα­ρεί­της είναι δια­θέ­σι­μος 24 ώρες τη μέρα και 365 μέρες το χρόνο, ανάλογα πάντα με το προ­σω­πικό του πρό­γραμμα. Κάποιοι μπορεί να είναι δια­θέ­σι­μοι το καλο­καίρι, άλλοι το χειμώνα. Αυτό το ρυθ­μί­ζουμε κάθε φορά σε συνεν­νό­ηση με τα μέλη μας. Συγκρο­τούμε μία ομάδα 20 ατόμων που είναι η ομάδα άμεσης κινη­το­ποί­η­σης. Σε περί­πτωση περι­στα­τι­κού λαμ­βά­νουν μήνυμα και στα επόμενα πέντε λεπτά, δηλώ­νουν συμ­με­τοχή και η πρώτη ομάδα βρί­σκε­ται στο συμβάν στο πρώτο μισάωρο…

Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στεί­λετε στους νέους ανθρώ­πους γύρω από τον εθε­λο­ντι­σμό;

Αφού ολο­κλη­ρώ­σουν το σχολείο και τις σπουδές τους να έχουν στο νου τους τον εθε­λο­ντι­σμό σε οποια­δή­ποτε μορφή-δεν είναι μόνο ο Ερυθρός Σταυρός.

Μόνο με την εθε­λο­ντική εργασία ανε­βαί­νει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών μίας χώρας. Δυστυ­χώς είμαστε μία ευρω­παϊκή χώρα με το χαμη­λό­τερο ποσοστό εθε­λο­ντι­σμού. Όταν στις ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες το 8% του ΑΕΠ προ­έρ­χε­ται από την εθε­λο­ντική προ­σφορά, στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι μόλις 0,7%! Προ­τείνω λοιπόν, οι νέοι μας να σκέ­φτο­νται ότι είναι μεγάλη αγαλ­λί­αση ψυχής η εθε­λο­ντική προ­σφορά. Να βάλουν στον προ­γραμ­μα­τι­σμό τους τον εθε­λο­ντι­σμό. Το έχω ζήσει και πιστεύω ότι θα νιώσουν πολύ καλύ­τερα ως μέλη μίας οργα­νω­μέ­νης κοινωνίας-ομάδας.