Μητσοτάκης: Ο Τσίπρας έταζε από την Κω πράγματα που έχουμε ψηφίσει κι εκείνος καταψήφισε

«Τέρμα τα παι­χνί­δια στις πλά­τες των Ελ­λή­νων. Να κλεί­σου­με την πόρτα στα σε­νά­ρια κα­τα­στρο­φής της χώρας»

Ανε­βαί­νει το πο­λι­τι­κό θερ­μό­με­τρο της αντι­πα­ρά­θε­σης, καθώς ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης εξα­πέ­λυ­σε δρι­μεία επί­θε­ση κατά του Αλέξη Τσί­πρα, από την Θήβα.

«Γιατί επα­νήλ­θε αυτή η κου­βέ­ντα στο προ­σκή­νιο; Διότι κά­ποιοι δεν έμα­θαν τί­πο­τα και δεν ξέ­χα­σαν τί­πο­τα. Θέ­λουν να ξα­να­κά­νουν τα ίδια πράγ­μα­τα που έκα­ναν το 2015. Μας το λέει ξε­κά­θα­ρα ο κ. Βα­ρου­φά­κης, “δεν υπάρ­χει πρό­βλη­μα. Ε, μπο­ρεί να κλεί­σουν και οι τρά­πε­ζες, να κρα­τι­κο­ποι­ή­σου­με και την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πρό­βλη­μα. Θα αντι­κα­τα­στή­σου­με τα ευρώ σας με ‘Δή­μη­τρες’”. Λοι­πόν, του λέμε: να αφή­σου­με τις σα­χλα­μά­ρες. Τέρμα τα παι­χνί­δια στις πλά­τες των Ελ­λή­νων. Να κλεί­σου­με την πόρτα σε όλα αυτά τα σε­νά­ρια κα­τα­στρο­φής της χώρας», τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός στον χαι­ρε­τι­σμό του.

«Πώς μπο­ρεί να γίνει αυτό; Με έναν τρόπο μόνο, με το να είναι η Νέα Δη­μο­κρα­τία πολύ ισχυ­ρή στις κάλ­πες της 21ης Μαΐου», συ­νέ­χι­σε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

«Άκου­γα τον κ. Τσί­πρα που πήγε χθες στην Κω. Θα σας πω για τι μί­λη­σε και για τι δεν μί­λη­σε. Λοι­πόν, μας είπε: “ξέ­ρε­τε, έχου­με πρό­βλη­μα με τα συ­στή­μα­τα υγεί­ας στα νησιά μας, με το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας. Να δούμε πώς μπο­ρού­με να χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με και ιδιώ­τες για­τρούς, ει­δι­κά στα νησιά για να υπο­στη­ρί­ξουν το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας”. Έλα, όμως, που αυτό το έχου­με ήδη ψη­φί­σει και το κα­τα­ψή­φι­σε όταν το φέ­ρα­με στη Βουλή. Για να δείτε το βαθμό της υπο­κρι­σί­ας. Ούτε αυτό δεν ήξερε», επι­σή­μα­νε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

Ολό­κλη­ρη η το­πο­θέ­τη­ση του Πρω­θυ­πουρ­γού

«Φίλες και φίλοι, σας ευ­χα­ρι­στώ γι’ αυτή την πολύ θερμή υπο­δο­χή. Πράγ­μα­τι, φέρ­νε­τε πίσω μνή­μες πολύ όμορ­φες, όταν διεκ­δι­κού­σα την Προ­ε­δρία της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας είχα όντως έρθει και σας είχα μι­λή­σει τότε, το 2015. Ήμα­σταν λίγο λι­γό­τε­ροι.

Αλλά πι­στεύω ότι τί­μη­σα στο ακέ­ραιο την εμπι­στο­σύ­νη με την οποία με πε­ρι­βάλ­λα­τε. Σας είχα πει ότι θα κάνω τη Νέα Δη­μο­κρα­τία ισχυ­ρή και θα την ξα­να­φέ­ρω στην κυ­βέρ­νη­ση και το κά­να­με πράξη. Και τώρα σας ζητώ να μας ξα­να­δώ­σε­τε τη δύ­να­μη να συ­νε­χί­σου­με.

Να συ­νε­χί­σου­με το ση­μα­ντι­κό έργο το οποίο ξε­κι­νή­σα­με ώστε αυτή η πο­ρεία ανά­καμ­ψης της χώρας, αυτή η πο­ρεία η οποία ταυ­τί­ζε­ται με ένα και­νούρ­γιο αί­σθη­μα εθνι­κής υπε­ρη­φά­νειας, το οποίο πι­στεύω ότι αι­σθά­νο­νται όλες οι Ελ­λη­νί­δες και όλοι οι Έλ­λη­νες, να συ­νε­χι­στεί.

Διότι οι εκλο­γές που έχου­με μπρο­στά μας σε κάτι λι­γό­τε­ρο από τέσ­σε­ρις εβδο­μά­δες είναι πολύ κρί­σι­μες. Αλλά, θα μου πείτε, κάθε εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση δεν είναι κρί­σι­μη; Αυτή έχει τη δική της ξε­χω­ρι­στή κρι­σι­μό­τη­τα.

Γιατί το λέω αυτό; Αυτά τα τέσ­σε­ρα χρό­νια πι­στεύω ότι πε­τύ­χα­με μαζί πολλά. Δια­χει­ρι­στή­κα­με πολύ δύ­σκο­λες κρί­σεις. Σκε­φτεί­τε, με­τα­να­στευ­τι­κό, Τουρ­κία, παν­δη­μία, ει­σα­γό­με­νη ενερ­γεια­κή κρίση, ακρί­βεια, φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές.

Κρα­τή­σα­με όμως τη χώρα στα­θε­ρή, κρα­τή­σα­με το σκά­φος της πα­τρί­δας μας σε στα­θε­ρή πο­ρεία σε πολύ τα­ραγ­μέ­να νερά. Ταυ­τό­χρο­να, και θα επι­μεί­νω πολύ σε αυτό, υλο­ποι­ή­σα­με όλες τις κε­ντρι­κές προ­ε­κλο­γι­κές μας δε­σμεύ­σεις.

Επι­μέ­νω σε αυτό και στον σύ­ντο­μο απο­λο­γι­σμό του κυ­βερ­νη­τι­κού μας έργου, όχι για να σας θυ­μί­σω αυτά που κά­να­με. Νο­μί­ζω τα γνω­ρί­ζε­τε εσείς πολύ κα­λύ­τε­ρα. Όλοι οι πο­λί­τες γνω­ρί­ζουν, ας πούμε, ότι πλη­ρώ­νουν πολύ χα­μη­λό­τε­ρο ΕΝΦΙΑ, κατά 35%, σε σχέση με αυτά που πλή­ρω­ναν επί Τσί­πρα.

Οι πο­λί­τες γνω­ρί­ζουν ότι μπο­ρούν πια να με­τα­βι­βά­σουν την πε­ριου­σία τους στα παι­διά τους και τα εγ­γό­νια τους χωρίς να πλη­ρώ­σουν κα­θό­λου φόρο. Μη­δε­νί­σα­με το φόρο της γο­νι­κής πα­ρο­χής.

Οι μα­γα­ζά­το­ρες εδώ στην πε­ριο­χή μας, στον όμορ­φο πε­ζό­δρο­μο της πόλης της Θήβας, γνω­ρί­ζουν πολύ καλά ότι τα δύ­σκο­λα χρό­νια της παν­δη­μί­ας, όταν ανα­γκα­στή­κα­με να κλεί­σου­με την οι­κο­νο­μία, εμείς ήμα­σταν αυτοί που στη­ρί­ξα­με επι­χει­ρή­σεις και ερ­γα­ζό­με­νους, για να μπο­ρούν σή­με­ρα τα μα­γα­ζιά να λει­τουρ­γούν, να κά­νουν καλό τζίρο και να δί­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Οι πο­λί­τες γνω­ρί­ζουν καλά ότι εμείς πα­ρα­λά­βα­με μία κα­τά­στα­ση στο προ­σφυ­γι­κό η οποία ήταν τρα­γι­κή και δε­σμευ­τή­κα­με και υλο­ποι­ή­σα­με μια αυ­στη­ρή αλλά δί­καιη με­τα­να­στευ­τι­κή πο­λι­τι­κή. Η Ελ­λά­δα έχει στα­μα­τή­σει να είναι «ξέ­φρα­γο αμπέ­λι». Προ­στα­τεύ­ου­με επι­τέ­λους τα σύ­νο­ρά μας, όπως έχου­με υπο­χρέ­ω­ση να κά­νου­με.

Όλες, λοι­πόν, τις κε­ντρι­κές προ­ε­κλο­γι­κές μας δε­σμεύ­σεις τις τη­ρή­σα­με. Όχι απλά υλο­ποι­ή­σα­με ένα πρό­γραμ­μα ανά­πτυ­ξης της οι­κο­νο­μί­ας. Πριν από λίγο βρέ­θη­κα στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή των Οι­νο­φύ­των και του Σχη­μα­τα­ρί­ου, εδώ χτυ­πά­ει η βιο­μη­χα­νι­κή καρ­διά ου­σια­στι­κά της πα­τρί­δας μας, αλλά κι εδώ στην πε­ριο­χή σας, επεν­δύ­σεις οι οποί­ες ήταν πε­θα­μέ­νες -δείτε τη Softex, ας πούμε- ανα­βί­ω­σαν, θέ­σεις ερ­γα­σί­ας δη­μιουρ­γή­θη­καν, από αυτήν την κυ­βέρ­νη­ση.

Διότι πι­στεύ­ου­με ακρά­δα­ντα ότι αν δεν πα­ρά­γε­ται πλού­τος από την ιδιω­τι­κή οι­κο­νο­μία, δεν έχου­με μετά τη δυ­να­τό­τη­τα να έχου­με δη­μο­σιο­νο­μι­κό από­θε­μα για να στη­ρί­ξου­με τους πιο αδύ­να­μους συ­μπο­λί­τες μας.

Και αυτή την πο­λι­τι­κή την υλο­ποι­ή­σα­με με με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα. Ποιος θα το πε­ρί­με­νε ότι η πα­τρί­δα μας από ου­ρα­γός στην Ευ­ρώ­πη είναι σή­με­ρα πρω­τα­γω­νι­στής; Δεν είναι κάτι που το λέμε εμείς, είναι κάτι το οποίο ανα­γνω­ρί­ζε­ται από όλους τους ξέ­νους οί­κους.

Εί­μα­στε μισό βήμα μα­κριά από την πο­λυ­πό­θη­τη επεν­δυ­τι­κή βαθ­μί­δα. Θα μου πείτε, γιατί σας εν­δια­φέ­ρει εσάς αυτό; Θα σας εξη­γή­σω με πολύ απλά λόγια: τη στιγ­μή που η χώρα θα απο­κτή­σει επεν­δυ­τι­κή βαθ­μί­δα, αυ­τό­μα­τα θα μειω­θεί το κό­στος δα­νει­σμού για τη χώρα, για τις τρά­πε­ζες, για τις επι­χει­ρή­σεις και για τα νοι­κο­κυ­ριά. Και θα έχου­με κλεί­σει ορι­στι­κά το κε­φά­λαιο των μνη­μο­νια­κών χρό­νων και της επώ­δυ­νης πε­ριό­δου στην οποία κά­ποιοι θέ­λουν να μας επι­στρέ­ψουν.

Όλα αυτά λοι­πόν, φίλες και φίλοι, δεν πρέ­πει να τα θέ­σου­με σε κίν­δυ­νο. Και έχω με­γά­λη εμπι­στο­σύ­νη στην ωρι­μό­τη­τα του λαού μας, στην κρίση των πο­λι­τών, όχι μόνο των πολ­λών φίλων της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Και θέλω εδώ να πω ένα ξε­χω­ρι­στό ευ­χα­ρι­στώ, στην κα­θε­μία και στον κα­θέ­να από εσάς, ει­δι­κά στα πα­ρα­δο­σια­κά μας στε­λέ­χη. Εσείς κρα­τή­σα­τε την πα­ρά­τα­ξη όρθια στις δύ­σκο­λες στιγ­μές. Εσείς επι­τρέ­πε­τε σή­με­ρα στη Νέα Δη­μο­κρα­τία να είναι το πιο ισχυ­ρό κε­ντρο­δε­ξιό κόμμα στην Ευ­ρώ­πη. Και σας χρω­στάω ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ.

Θέλω να πω όμως κι ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ, στους συ­μπο­λί­τες μας οι οποί­οι δεν είχαν συ­μπα­ρα­τα­χθεί μαζί μας μέχρι σή­με­ρα στις εκλο­γι­κές μας μάχες. Συ­νά­ντη­σα έναν κύριο εδώ, καθώς ερ­χό­μουν, και μου είπε κάτι το οποίο το ακούω συχνά, αλλά κάθε φορά που το ακούω μου δίνει μια ικα­νο­ποί­η­ση. Μου είπε: «δεν σε ψή­φι­σα ποτέ, τώρα θα σε ψη­φί­σω για πρώτη φορά».

Και αυτό μας δίνει μία ικα­νο­ποί­η­ση ότι και σε συ­μπο­λί­τες μας οι οποί­οι στο πα­ρελ­θόν δεν είχαν συ­ντα­χθεί με τη με­γά­λη μας πα­ρά­τα­ξη, με τη Νέα Δη­μο­κρα­τία, τώρα είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να μας εμπι­στευ­τούν. Γιατί το κά­νουν; Διότι πι­στεύω ότι βλέ­πουν μια σο­βα­ρή και ικανή κυ­βέρ­νη­ση που προ­σπα­θεί, που δεν τάζει τον ου­ρα­νό με τα άστρα.

Θα μπο­ρού­σα πολύ εύ­κο­λα σή­με­ρα εδώ να έρθω και να σας πω ότι θα κάνω πράγ­μα­τα τα οποία ο ίδιος γνω­ρί­ζω ότι δεν μπορώ να υλο­ποι­ή­σω. Δεν πρό­κει­ται να το κάνω ποτέ. Δεν το έκανα το ’19, δεν θα το κάνω το ’23, δεν θα κάνω ποτέ. Δεν είμαι τέ­τοιος πο­λι­τι­κός.

Αυτά να τα πε­ρι­μέ­νε­τε από τον κ. Τσί­πρα, ο οποί­ος μας είπε ότι θα δρο­μο­λο­γή­σει -αν εκλε­γεί- ένα πα­κέ­το πα­ρο­χών το οποίο το κο­στο­λο­γού­με πε­ρί­που στο 45 δισ. Εάν ποτέ συ­νέ­βαι­νε αυτό, που όλοι ξέ­ρου­με ότι δεν θα συμ­βεί γι’ αυτό και τα λέει εξάλ­λου, σας δια­βε­βαιώ­νω ότι η χώρα θα επέ­στρε­φε σε μνη­μό­νια εντός ενός μήνα.

Λοι­πόν, επει­δή δεν πρέ­πει να παί­ξου­με όμως και να πει­ρα­μα­τι­στού­με πια. Και επει­δή τί­πο­τα από όλα αυτά τα οποία έχου­με κα­τα­κτή­σει δεν είναι δε­δο­μέ­νο, γι’ αυτό και οι εκλο­γές αυτές έχουν τόσο με­γά­λη και τόσο ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία.

Με ακού­τε συχνά να επι­μέ­νω και να ανα­δει­κνύω το μα­κρι­νό εν­δε­χό­με­νο -ναι, μα­κρι­νό, μα­θη­μα­τι­κά υπαρ­κτό όμως- μιας κυ­βέρ­νη­σης ητ­τη­μέ­νων. Τι ση­μαί­νει αυτό; Ότι με την απλή ανα­λο­γι­κή, η οποία είναι μια «νάρκη» στην πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα της χώρας, θε­ω­ρη­τι­κά υπάρ­χει το εν­δε­χό­με­νο το δεύ­τε­ρο, το τρίτο, το τέ­ταρ­το κόμμα, με την ανοχή του πέμ­πτου, να κά­νουν μια κυ­βέρ­νη­ση.

Σκε­φτεί­τε την αυτήν, ωραία κυ­βέρ­νη­ση θα είναι, ε; Τσί­πρας Πρω­θυ­πουρ­γός, Αν­δρου­λά­κης, ΠΑΣΟΚ, και ολί­γον Βα­ρου­φά­κης.

Αλλά γιατί επα­νήλ­θε αυτή η κου­βέ­ντα στο προ­σκή­νιο; Διότι κά­ποιοι δεν έμα­θαν τί­πο­τα και δεν ξέ­χα­σαν τί­πο­τα.

Θέ­λουν να ξα­να­κά­νουν τα ίδια πράγ­μα­τα που έκα­ναν το 2015. Μας το λέει ξε­κά­θα­ρα ο κ. Βα­ρου­φά­κης, «δεν υπάρ­χει πρό­βλη­μα. Ε, μπο­ρεί να κλεί­σουν και οι τρά­πε­ζες, να κρα­τι­κο­ποι­ή­σου­με και την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πρό­βλη­μα. Θα αντι­κα­τα­στή­σου­με τα ευρώ σας με “Δή­μη­τρες”». Μά­λι­στα.

Λοι­πόν, του λέμε: να αφή­σου­με τις σα­χλα­μά­ρες. Τέρμα τα παι­χνί­δια στις πλά­τες των Ελ­λή­νων. Να κλεί­σου­με την πόρτα σε όλα αυτά τα σε­νά­ρια κα­τα­στρο­φής της χώρας.

Και πώς μπο­ρεί να γίνει αυτό; Με έναν τρόπο μόνο, με το να είναι η Νέα Δη­μο­κρα­τία πολύ ισχυ­ρή στις κάλ­πες της 21ης Μαΐου. Με ένα τέ­τοιο πο­σο­στό το οποίο θα απο­τρέ­ψει οποιο­δή­πο­τε τέ­τοιο σε­νά­ριο από το να μπο­ρεί να υλο­ποι­η­θεί. Διότι σε αυτές τις εκλο­γές, και είναι οι μόνες εκλο­γές για τις οποί­ες σας μιλώ σή­με­ρα, το τι θα γίνει μετά την 21η Μαΐου θα το δούμε στις 22 Μαΐου. Σή­με­ρα αυτό το οποίο με εν­δια­φέ­ρει είναι η εντο­λή που θα μου δώ­σε­τε την 21η Μαΐου να είναι τόσο ισχυ­ρή που να μην αμ­φι­σβη­τεί­ται από κα­νέ­ναν ότι την επό­με­νη μέρα στα­θε­ρή και αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση θα είναι η Νέα Δη­μο­κρα­τία. Αυτό ζητώ από εσάς.

Πι­στεύω ότι μπο­ρού­με να το πε­τύ­χου­με. Όχι μόνο για αυτά τα οποία έχου­με κάνει, αλλά και για αυτά τα οποία θα κά­νου­με.

Αύριο θα έχου­με την ευ­και­ρία να μι­λή­σου­με ανα­λυ­τι­κά για το πρό­γραμ­μά μας, σε μια πολύ δια­φο­ρε­τι­κή εκ­δή­λω­ση από τις συ­νη­θι­σμέ­νες. Σας ζητώ να την πα­ρα­κο­λου­θή­σε­τε. Νο­μί­ζω θα ακού­σε­τε εν­δια­φέ­ρο­ντα πράγ­μα­τα για το σχέ­διό μας για την Ελ­λά­δα της επό­με­νης τε­τρα­ε­τί­ας. Και στην οι­κο­νο­μία και στην κοι­νω­νία και στο ψη­φια­κό κρά­τος και στην υγεία και στα θέ­μα­τα άμυ­νας και με­τα­να­στευ­τι­κής πο­λι­τι­κής. Έχου­με πολλά ακόμα να κά­νου­με.

Από την πρώτη στιγ­μή που στά­θη­κα απέ­να­ντί σας, το 2019, και σας ζή­τη­σα να με εμπι­στευ­τεί­τε δεν σας είπα ποτέ ούτε ότι είμαι θαυ­μα­το­ποιός, ούτε ότι μπο­ρεί η Ελ­λά­δα να αλ­λά­ξει σε μία τε­τρα­ε­τία.

Όμως έχουν γίνει πολλά βή­μα­τα προ­ό­δου, αντι­κει­με­νι­κά βή­μα­τα προ­ό­δου, τα οποία δεν μπο­ρούν να αμ­φι­σβη­τη­θούν από κα­νέ­ναν. Και αυτά τα βή­μα­τα πρέ­πει να τα συ­νε­χί­σου­με και να τα επι­τα­χύ­νου­με.

Αυτό είναι το βα­σι­κό ζη­τού­με­νο των εκλο­γών, αν θα συ­νε­χί­σου­με να πη­γαί­νου­με μπρο­στά, αν θα πα­ρα­μεί­νου­με σε ένα πε­ρι­βάλ­λον χα­μη­λών φόρων, χα­μη­λό­τε­ρων ει­σφο­ρών. Αν θα κα­ταρ­γή­σου­με -γιατί αυτό είναι δέ­σμευ­σή μου- σε βάθος τε­τρα­ε­τί­ας το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος, που είναι ο τε­λευ­ταί­ος μνη­μο­νια­κός φόρος ο οποί­ος έχει ακόμα απο­μεί­νει, καθώς βελ­τιώ­νου­με τη φο­ρο­λο­γι­κή μας συμ­μόρ­φω­ση. Αν θα συ­νε­χί­σου­με να μειώ­νου­με τις ερ­γο­δο­τι­κές ει­σφο­ρές, αν θα φέ­ρου­με και­νού­ριες επεν­δύ­σεις στην πα­τρί­δα μας.

Είμαι σε μία πόλη με μο­να­δι­κή πο­λι­τι­στι­κή πα­ρά­δο­ση. Όσο ο του­ρι­σμός μας θα πη­γαί­νει καλά και κα­λύ­τε­ρα, Δή­μαρ­χέ μου, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ροι επι­σκέ­πτες θα έρ­χο­νται εδώ στην πε­ριο­χή σας για να γνω­ρί­σουν τη Θήβα, την οποία δεν την γνω­ρί­ζουν ακόμα όσο καλά θα έπρε­πε. Και δεν έχει πάρει τη θέση που της αξί­ζει στον πο­λι­τι­στι­κό χάρτη της Ευ­ρώ­πης. Βλέ­πε­τε ότι πάμε από ρεκόρ σε ρεκόρ στον του­ρι­σμό.

Αλλά αυτά δεν έγι­ναν τυ­χαία. Είναι από­λυ­τα συ­νυ­φα­σμέ­να με τη βελ­τί­ω­ση της ει­κό­νας της χώρας στο εξω­τε­ρι­κό. Αυτός είναι ο βα­σι­κός λόγος που και ο του­ρι­σμός μας πη­γαί­νει τόσο καλά και θα εξα­κο­λου­θεί να πη­γαί­νει κα­λύ­τε­ρα.

Να στη­ρί­ξου­με και τον πρω­το­γε­νή μας τομέα. Ξέρω ότι εί­χα­τε κά­ποια χα­λά­ζια σε στά­ρια και κρεμ­μύ­δια. Ήδη, θέλω να ξέ­ρε­τε, οι άν­θρω­ποι του ΕΛΓΑ είναι εδώ και θα υπάρ­ξουν τά­χι­στες απο­ζη­μιώ­σεις γι’ αυ­τούς οι οποί­οι είδαν ζη­μιές στις καλ­λιέρ­γειές τους, όπως το κά­να­με συ­νο­λι­κά αυτά τα τρία χρό­νια.

Θέλω να ξέ­ρε­τε ότι έχου­με εκτα­μιεύ­σει 1 δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ αυτή την τριε­τία, σε απο­ζη­μιώ­σεις για κα­τα­στρο­φές στον πρω­το­γε­νή τομέα από και­ρι­κά φαι­νό­με­να. Μόνο τα μισά από αυτά είναι χρή­μα­τα του ΕΛΓΑ. Τα υπό­λοι­πα μισά είναι χρή­μα­τα του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Γιατί μπο­ρέ­σα­με και τα δώ­σα­με; Γιατί η οι­κο­νο­μία μας πάει καλά. Αν η οι­κο­νο­μία δεν πή­γαι­νε καλά, δεν θα υπήρ­χαν αυτά τα λεφτά για να στη­ρί­ξου­με τους αγρό­τες.

Γι’ αυτό και η ανά­πτυ­ξη, τε­λι­κά, δεν είναι ένα θε­ω­ρη­τι­κό στα­τι­στι­κό μέ­γε­θος. Είναι κάτι το οποίο αφορά, με τον τρόπο του, όλες σας και όλους σας. Και γι’ αυτό αυτή η πο­ρεία πρέ­πει να συ­νε­χι­στεί και θα συ­νε­χι­στεί. Δεν έχω καμία αμ­φι­βο­λία για αυτό.

Γιατί απέ­να­ντί μας -και δεν θέλω να λέω πολλά για την αντι­πο­λί­τευ­ση, γιατί φρο­ντί­ζει με όλα αυτά τα οποία λέει, να αυ­το­ϋ­πο­νο­μεύ­ε­ται- έχου­με κά­ποιους οι οποί­οι δεν έμα­θαν τί­πο­τα από τα λάθη τους. Λένε τα ίδια πράγ­μα­τα τα οποία έλε­γαν το ’15. Μόνο που η κοι­νω­νία δεν είναι εκεί που ήταν το ’15.

Το ’15 μπο­ρεί να ήταν ορ­γι­σμέ­νη, να πί­στε­ψε σε πα­ρα­μύ­θια. Τώρα δεν εί­μα­στε εκεί. Προ­χω­ρή­σα­με ως χώρα. Τώρα θέ­λου­με στα­θε­ρό­τη­τα, σο­βα­ρό­τη­τα, ικα­νό­τη­τα στην δια­κυ­βέρ­νη­ση.

Άκου­γα για πα­ρά­δειγ­μα -ακού­στε το αυτό, είναι πολύ εν­δια­φέ­ρον- τον κ. Τσί­πρα που πήγε χθες στην Κω. Θα σας πω για τι μί­λη­σε και για τι δεν μί­λη­σε.

Λοι­πόν, μας είπε: «ξέ­ρε­τε, έχου­με πρό­βλη­μα με τα συ­στή­μα­τα υγεί­ας στα νησιά μας, με το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας. Να δούμε πώς μπο­ρού­με να χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με και ιδιώ­τες για­τρούς, ει­δι­κά στα νησιά για να υπο­στη­ρί­ξουν το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας».

Έλα, όμως, που αυτό το έχου­με ήδη ψη­φί­σει και το κα­τα­ψή­φι­σε όταν το φέ­ρα­με στη Βουλή. Για να δείτε το βαθμό της υπο­κρι­σί­ας. Ούτε αυτό δεν ήξερε.

Και θα σας πω και για τι δεν μί­λη­σε στην Κω. Πήγε στην Κω, ένα νησί το οποίο δο­κι­μά­στη­κε από το προ­σφυ­γι­κό, δεν είπε μία κου­βέ­ντα για το προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα. Ίσως γιατί αν έλεγε όλοι θα του θύ­μι­ζαν ότι κά­πο­τε μι­λού­σε για μία θά­λασ­σα η οποία «δεν έχει σύ­νο­ρα» και έπρε­πε να έρθει η Νέα Δη­μο­κρα­τία να βάλει σε τάξη το προ­σφυ­γι­κό και να πε­ριο­ρί­σει επι­τέ­λους το πρό­βλη­μα στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου.

Άρα, μη χά­νε­τε πολύ χρόνο να ασχο­λη­θεί­τε με την αντι­πο­λί­τευ­ση. Ας μι­λή­σου­με για τα δικά μας -και γι’ αυτά που έχου­με κάνει και γι’ αυτά τα οποία θα κά­νου­με.

Αυτό θέλω να σας ζη­τή­σω. Ξέ­ρε­τε ότι οι εκλο­γές κερ­δί­ζο­νται από την κα­θε­μία και από τον κα­θέ­να ξε­χω­ρι­στά. Εμείς κά­νου­με τη δου­λειά μας, τα στε­λέ­χη μας, ο συν­δυα­σμός μας, όλοι κά­νουν τη δου­λειά τους. Αλλά από εκεί και πέρα όλοι σας, ο κα­θέ­νας γνω­ρί­ζει κά­ποιους συ­μπο­λί­τες μας που μπο­ρεί να μην έχουν πάρει ακόμα τις ορι­στι­κές τους απο­φά­σεις για το τι πρέ­πει να ψη­φί­σουν.

Μι­λή­στε τους με ει­λι­κρί­νεια. Πεί­στε τους ότι η Νέα Δη­μο­κρα­τία πρέ­πει να έχει αυτή τη δυ­να­τό­τη­τα, δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία στην προ­κο­πή, όχι δεύ­τε­ρη φορά στη συμ­φο­ρά.

Πολύ απλές κου­βέ­ντες, πολύ απλά δι­λήμ­μα­τα. Με αυτά θα πο­ρευ­τού­με μέχρι τις εκλο­γές. Και είμαι σί­γου­ρος ότι, όπως ο χώρος αυτός ήταν «γουρ­λί­δι­κος» για εμένα, προ­σω­πι­κά, έτσι και η σύ­να­ξη αυτή θα είναι γουρ­λί­δι­κη και η Νέα Δη­μο­κρα­τία θα είναι η με­γά­λη νι­κή­τρια και θα αυ­ξή­σου­με τα πο­σο­στά μας εδώ στη Βοιω­τία.

Να είστε καλά. Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ. Καλή δύ­να­μη και καλό αγώνα. Ευ­χα­ρι­στώ πολύ και με τη νίκη».