Μετά τους δικαστές και τους εισαγγελείς αντιδρούν και οι δικηγόροι για τον πειθαρχικό έλεγχο που ζήτησε ο Άρειος Πάγος στην υπόθεση της Ρόδου

Η Συντο­νι­στική Επι­τροπή της Ολο­μέ­λειας των Προ­έ­δρων των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος, με αφορμή την νέα παρέμ­βαση της Προ­έ­δρου του Αρείου Πάγου στο δικαιο­δο­τικό έργο των Ελλήνων δικα­στών ,εξέδωσε την ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

Οι επί­μο­νες και συχνές το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα παρεμ­βά­σεις της ηγεσίας του Αρείου Πάγου στο δικαιο­δο­τικό έργο των δικα­στών υπο­νο­μεύ­ουν το κύρος της Δικαιο­σύ­νης και το Κράτος Δικαίου.

Η προ­σφά­τως δημο­σιο­ποι­η­θείσα εντολή της Προ­έ­δρου του Αρείου Πάγου για πει­θαρ­χικό έλεγχο των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών στην υπόθεση της Πολε­ο­δο­μίας Ρόδου, επειδή δεν διέ­τα­ξαν την προ­σω­ρινή κράτηση των κατη­γο­ρου­μέ­νων, συνιστά ένα ακόμη βήμα οπι­σθο­δρό­μη­σης για την έννομη τάξη μας.

Δυστυ­χώς, αντί να δια­φυ­λάσ­σει την ανε­ξαρ­τη­σία και το κύρος της Δικαιο­σύ­νης, η ηγεσία του Αρείου Πάγου, επι­χει­ρεί συστη­μα­τικά να ποδη­γε­τή­σει το δικαιο­δο­τικό έργο των δικα­στών, υπό τη δαμό­κλειο σπάθη του πει­θαρ­χι­κού ελέγχου. Χωρίς τη γνώση των στοι­χείων της δικο­γρα­φίας, μεσού­σης της κατά νόμο μυστι­κής ποι­νι­κής προ­δι­κα­σίας, η ηγεσία του Αρείου Πάγου επι­χει­ρεί να ελέγξει την κρίση του νόμιμου δικαστή της υπό­θε­σης.

Το χει­ρό­τερο είναι ότι η συγκε­κρι­μένη παρέμ­βαση δεν είναι μεμο­νω­μένη, αλλά εντάσ­σε­ται σε μια σειρά αντί­στοι­χων προη­γού­με­νων ενερ­γειών της ηγεσίας του Αρείου Πάγου, η οποία σε πλεί­ο­νες περι­πτώ­σεις παρε­νέβη στο έργο των δικα­στών με την προ­σφιλή μέθοδο της απειλής πει­θαρ­χι­κού ελέγχου. ‘

Με τις συστη­μα­τι­κές αυτές παρεμ­βά­σεις, η ηγεσία του Αρείου Πάγου παρα­βιά­ζει ευθέως τη συνταγ­μα­τικά και υπερ­νο­μο­θε­τικά κατο­χυ­ρω­μένη αρχή του φυσικού δικαστή(άρθρο 8 του Συντάγ­μα­τος και 6παρ.1 ΕΣΔΑ),αλλά και τη συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη προ­σω­πική και λει­τουρ­γική ανε­ξαρ­τη­σία των δικα­στών (άρθρο 87 του Συντάγ­μα­τος).

Δεν πρέπει συνεπώς να απο­τε­λεί έκπληξη η διαρκής διο­λί­σθηση της Δικαιο­σύ­νης στις μετρή­σεις της κοινής γνώμης, που απο­τυ­πώ­νε­ται ακόμη και σε μετρή­σεις των ευρω­παϊ­κών θεσμών (με βάση τα στοι­χεία της ΕΕ τα ποσοστά αρνη­τι­κών γνωμών στη χώρα μας για τη λει­τουρ­γία της Δικαιο­σύ­νης ανήλθαν κατά το τελευ­ταίο έτος σε 56%, βλ. EU Justice Scoreboard, quantativedata 2024, σελ. 7, ενώ τελευ­ταίες μετρή­σεις δεί­χνουν μια διαρκώς φθί­νουσα πορεία).

Αν η πρόθεση της ηγεσίας του Αρείου Πάγου είναι να καταρ­γη­θεί η ανε­ξάρ­τητη δικα­στική κρίση, τότε ίσως θα ήταν πιο έντιμο να προ­τεί­νει στο πλαίσιο της επι­κεί­με­νης συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης, όσες υπο­θέ­σεις απα­σχο­λούν την κοινή γνώμη να μη δικά­ζο­νται από το φυσικό τους δικαστή, αλλά απευ­θείας, σε πρώτο και τελευ­ταίο βαθμό από την ηγεσία του Αρείου Πάγου, προ­φα­νώς ανάλογα με την υπο­κει­με­νική της αντί­ληψη για τις κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κές συν­θή­κες και το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Όσο όμως το Σύνταγμα (συνε­χί­ζει να) προ­στα­τεύει το κράτος δικαίου και τη δικα­στική ανε­ξαρ­τη­σία, παρό­μοιες παρεμ­βά­σεις που υπο­νο­μεύ­ουν την ανε­ξαρ­τη­σία των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών και κλο­νί­ζουν την εμπι­στο­σύνη των πολιτών στη Δικαιο­σύνη πρέπει να τυγ­χά­νουν πάν­δη­μης απο­δο­κι­μα­σίας και να αντι­με­τω­πί­ζο­νται θεσμικά με τον δέοντα τρόπο. Διότι και οι κρί­νο­ντες κρί­νο­νται και ελέγ­χο­νται.

Μετά ταύτα, η Συντο­νι­στική Επι­τροπή απο­φά­σισε την έκτακτη σύγκληση, αύριο Πέμπτη, 27.3.2025, της Ολο­μέ­λειας των Προ­έ­δρων των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων για να λάβει απο­φά­σεις για περαι­τέρω αντι­δρά­σεις απέ­να­ντι στις συμπε­ρι­φο­ρές της ηγεσίας του Αρείου Πάγου.