Στα πρόθυρα έκρηξης Ειδομένη, Πειραιάς

Βόμβα έτοιμη να εκραγεί είναι η Ειδο­μένη, αλλά και ο Πει­ραιάς, όπου χιλιά­δες άνθρω­ποι παρα­μέ­νουν σε άθλιες συν­θή­κες, χωρίς να υπάρχει κανένας συντο­νι­σμός και έλεγχος από την πλευρά του κράτους, ενώ ανη­συ­χίες προ­κα­λεί και το δια­μορ­φω­θέν σκηνικό στα hotspots αλλά και στα κέντρα φιλο­ξε­νίας, καθώς «η συνύ­παρξη ατόμων δια­φο­ρε­τι­κών εθνι­κο­τή­των, υπό τις δεδο­μέ­νες συν­θή­κες μπορεί να προ­κα­λέ­σει κατα­στά­σεις ανε­ξέ­λεγ­κτες». Τις τελευ­ταίες ημέρες τα πνεύ­ματα έχουν οξυνθεί ιδιαί­τερα, καθώς και ομάδες αλλη­λέγ­γυων αρι­στε­ρι­στών προ­σεγ­γί­ζουν τους πρό­σφυ­γες και τους πείθουν να παρα­μεί­νουν στην Ειδο­μένη, απαι­τώ­ντας να ανοί­ξουν τα σύνορα είτε να προ­σπα­θή­σουν με άλλους τρόπους να περά­σουν στα Σκόπια, θέτο­ντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Μάλιστα, σε τέτοιες ομάδες απο­δί­δε­ται και η προ­σπά­θεια εκα­το­ντά­δων ανθρώ­πων να περά­σουν στην ΠΓΔΜ, δια­σχί­ζο­ντας τον χεί­μαρρο μετά τον φράχτη πριν από 15 ημέρες με τα γνωστά επα­κό­λουθα.

Ο υπεύ­θυ­νος Σ.Π. από το κέντρο φιλο­ξε­νίας στα Διαβατά εξηγεί στην «Κ» ότι ενώ υπάρχει πολύ καλή συνεν­νό­ηση με τους εκπρο­σώ­πους των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών που δια­μέ­νουν στο κέντρο (2.253 σύμφωνα με τα τελευ­ταία επίσημα στοι­χεία), κάποιες ομάδες ακραίων δεν ακούν ούτε τους συμπα­τριώ­τες τους και παρα­σύ­ρο­νται από τρίτους που τους πείθουν να δημιουρ­γούν εντά­σεις και φασα­ρίες για να ανοί­ξουν τα σύνορα. Κάπως έτσι οργα­νώ­θηκε και η κατά­ληψη της πλα­τείας Αρι­στο­τέ­λους από περίπου 100 μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες. «Οσοι τους “συμ­βου­λεύ­ουν”, τους κοροϊ­δεύ­ουν και χρη­σι­μο­ποιούν απελ­πι­σμέ­νους ανθρώ­πους. Θα αλλάξει η πολι­τική της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης ή θα ανοί­ξουν τα σύνορα γιατί μερικές δεκάδες πρό­σφυ­γες κατα­σκή­νω­σαν στην κεντρική πλατεία της Θεσ­σα­λο­νί­κης; Ποιος μπορεί να λέει σοβαρά κάτι τέτοιο;» ανα­ρω­τιέ­ται αυτο­διοι­κη­τι­κός παρά­γο­ντας της πόλης. «Παρό­μοιες ενέρ­γειες δημιουρ­γούν ψεύ­τι­κες προσ­δο­κίες και μπορεί από την άλλη να πυρο­δο­τή­σουν ακραίες αντι­δρά­σεις στους πολίτες», προ­σθέ­τει.

Η συντό­μευση του χρόνου ανα­μο­νής και παρα­μο­νής σε καθε­στώς εκκρε­μό­τη­τας των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών που βρί­σκο­νται στην Ελλάδα, είναι ο μόνος δρόμος για να απο­φευ­χθούν επει­σό­δια και έκτροπα στα σημεία όπου βρί­σκο­νται συγκε­ντρω­μέ­νοι ή φιλο­ξε­νού­νται επι­σή­μως, δηλώ­νε­ται στην «Κ» αρμο­δίως. Ταυ­τό­χρονα απαι­τεί­ται επι­τέ­λους πραγ­μα­τι­κός συντο­νι­σμός από την πλευρά του κράτους, καθώς οι ανθρω­πι­στι­κές οργα­νώ­σεις που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στα διάφορα σημεία της χώρας εφαρ­μό­ζουν τις δικές τους αρχές και δια­δι­κα­σίες χωρίς να ακο­λου­θούν μάλιστα ενιαία στάση…

Η ομάδα της Υπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για παρά­δειγμα, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, απο­χώ­ρησε από τον κλειστό καταυ­λι­σμό στη Λέσβο αλλά όχι και από τον αντί­στοιχο, επίσης κλειστό καταυ­λι­σμό, στη Χίο.

Χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται επίσης ότι αρκετοί άνθρω­ποι στην Ειδο­μένη μετά την προ­σω­ρινή απο­χώ­ρηση για λόγους ασφα­λείας κάποιων ΜΚΟ την προη­γού­μενη Τρίτη, βρέ­θη­καν χωρίς παροχή συσ­σι­τίου για περισ­σό­τερο από μία ημέρα. Αν θυμη­θούμε ότι ένας από τους «λόγους» που σημειώ­θη­καν οι πρώτες ταραχές στον Πειραιά ήταν η σειρά για τη φόρτιση των κινητών, είναι φανερό τι μπορεί να προ­κα­λέ­σει η έλλειψη τροφής στον εξα­ντλη­μένο και ταλαι­πω­ρη­μένο πλη­θυ­σμό των 12.000 ανθρώ­πων στην Ειδο­μένη. Εξίσου σε οριακό σημείο βρί­σκε­ται η κατά­σταση των 5.000 ανθρώ­πων που βρί­σκο­νταν στον Πειραιά, όπου μάλιστα επι­στρέ­φουν απο­γοη­τευ­μέ­νοι από την Ειδο­μένη, ανα­ζη­τώ­ντας άλλους τρόπους δια­φυ­γής.

Τι πρέπει να γίνει

Ο επι­κε­φα­λής του ελλη­νι­κού γρα­φείου του Διε­θνούς Οργα­νι­σμού Μετα­νά­στευ­σης (ΔΟΜ), Δανιήλ Εσδράς, σε δηλώ­σεις του στην «Κ» είναι κατη­γο­ρη­μα­τι­κός: «Η Ειδο­μένη και ο Πει­ραιάς πρέπει να αδειά­σουν και οι άνθρω­ποι να μετα­φερ­θούν σε κέντρα φιλο­ξε­νίας. Κιν­δυ­νεύει η υγεία τους και πρέπει και οι ίδιοι να το συνει­δη­το­ποι­ή­σουν». Μάλιστα ο κ. Εσδράς προχωρά ένα βήμα παρα­πάνω. «Ισως η απο­χώ­ρηση των ανθρω­πι­στι­κών οργα­νώ­σεων να βοη­θούσε να πει­στούν οι άνθρω­ποι να μετα­κι­νη­θούν. Οσο υπάρχει βοήθεια στα συγκε­κρι­μένα σημεία παρα­μέ­νουν και αυτό δεν είναι καλό». Και στα νησιά όμως όπου οι πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες βρί­σκο­νται υπό περιο­ρι­σμό εδώ και μια εβδο­μάδα, η κατά­σταση από τους υπεύ­θυ­νους χαρα­κτη­ρί­ζε­ται «υπό έλεγχο προς το παρόν». Κάποιοι υπέ­βα­λαν αίτημα ασύλου, κάποιοι όμως δηλώ­νουν ότι θα περι­μέ­νουν μήπως αλλάξει κάτι γιατί έχουν τέτοια μηνύ­ματα από τους συγ­γε­νείς τους που βρί­σκο­νται σε χώρες της Ευρώπης. Οπως επι­ση­μαί­νει στέ­λε­χος από το πρώην -υπό τις νέες εξελίξεις- hotspot στη Χίο, «αν οι άνθρω­ποι παρα­μεί­νουν σε περιο­ρι­σμό περισ­σό­τερο από λίγες ημέρες και δεδο­μέ­νου ότι υπάρ­χουν μέσα σε ένα κλειστό χώρο δια­φο­ρε­τι­κές εθνι­κό­τη­τες, θα αρχί­σουν να δια­μορ­φώ­νο­νται κλίκες και μαφίες, όπως στη φυλακή. Και τότε η κατά­σταση δεν θα είναι πλέον υπό έλεγχο. Οι δια­δι­κα­σίες επι­βάλ­λε­ται να γίνο­νται γρήγορα, αλλιώς θα έχουμε επει­σό­δια».

Χωρίς προ­ε­τοι­μα­σία

Ωστόσο, οι υπη­ρε­σίες στην Ελλάδα είναι απρο­ε­τοί­μα­στες, για παρά­δειγμα, η υπη­ρε­σία Ασύλου δεν δια­θέ­τει ακόμα το ανα­γκαίο εκπαι­δευ­μένο προ­σω­πικό. Το πραγ­μα­τικό επί­τευγμα της υπη­ρε­σίας Ασύλου να εξε­τά­ζει 600 αιτή­σεις τον μήνα το προη­γού­μενο χρονικό διά­στημα, υπό τις νέες συν­θή­κες είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στον όγκο της δου­λειάς που απαι­τεί­ται να διεκ­πε­ραιω­θεί άμεσα.

Το ποσοστό της «ελευ­θε­ρίας κινή­σεων» όσων έχουν υπο­βά­λει αίτημα ασύλου προ­βλη­μα­τί­ζει την κυβέρ­νηση, ακόμα και αν ο χρόνος εξέ­τα­σης των αιτη­μά­των ασύλου συρ­ρι­κνω­θεί δρα­στικά στη μια εβδο­μάδα ή στις δέκα ημέρες. Κυβερ­νη­τι­κοί κύκλοι ανέ­φε­ραν ότι υπάρχει πρόθεση να είναι ανοι­χτές οι δομές φιλο­ξε­νίας για όσους έχουν υπο­βά­λει αιτή­ματα ασύλου. Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση επε­σή­μα­ναν, οι ίδιοι κύκλοι, οι Μη Κυβερ­νη­τι­κές Οργα­νώ­σεις (ΜΚΟ) θα περιο­ρί­σουν σημα­ντικά τη βοήθειά τους και άρα το σύστημα πολύ δύσκολα θα λει­τουρ­γή­σει.

Καθη­με­ρινή