Στο προσκήνιο η αντιδικία του Δήμου Ρόδου με την κοινοπραξία που ακύρωσε τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ

Ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας (Β’ Τμήμα) θα συ­ζη­τη­θούν αύριο, 3 αι­τή­σεις αναί­ρε­σης της κοι­νο­πρα­ξί­ας με την επω­νυ­μία «Κοι­νο­πρα­ξία Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε.-ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.-ΕΜΠΕ­ΔΟΣ A.E.-J και ΑΒΑΞ Α.Ε. -ΙΨΕΜ GMHB», με την οποία αι­τεί­ται να αναι­ρε­θούν αντί­στοι­χα ισά­ριθ­μες απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς (Ε’ Τρι­με­λές-Με­τα­βα­τι­κή Έδρα Ρόδου), που απέρ­ρι­ψαν αντί­στοι­χες εφέ­σεις της, κατά αντί­στοι­χων απο­φά­σε­ων του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου μετά από προ­σφυ­γές κατά εγ­γρα­φών στους βε­βαιω­τι­κούς κα­τα­λό­γους ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ από τον Δήμο Ρόδου.

Πρό­κει­ται για οφει­λές ύψους 68.913, 42 ευρώ για το έτος 1998, 82.416,34 ευρώ για το έτος 1997 και 68.913,42 ευρώ για το έτος 1998.

Με τις προ­σφυ­γές ζη­τεί­ται όχι μόνο να γίνει δια­γρα­φή από τους βε­βαιω­τι­κούς κα­τα­λό­γους, σύμ­φω­να με τις απο­φά­σεις 4504-4505/2014 της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ, που έκρι­ναν τον φόρο αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό διότι δεν απο­δεί­χθη­καν ικα­νές προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πρά­ξεις, που είχε υπόψη ο νο­μο­θέ­της για να επι­βά­λει τον φόρο μόνο στα Δω­δε­κά­νη­σα, αλλά επι­πλέ­ον ζη­τεί­ται να επι­στρα­φούν τα πα­ρα­πά­νω κα­τα­βλη­θέ­ντα ποσά!!

Όπως είναι γνω­στό στη συ­νέ­χεια των πα­ρα­πά­νω απο­φά­σε­ων της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ και της άσκη­σης της πα­ρα­πά­νω προ­σφυ­γής, κατά μεν το δι­κα­στι­κό μέρος η Κ/Ξ εται­ρειών κα­τα­σκευ­ής του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, η οποία με αναί­ρε­ση στο ΣτΕ πέ­τυ­χε την έκ­δο­ση των πα­ρα­πά­νω απο­φά­σε­ων, πα­ραι­τή­θη­κε άλλης αναί­ρε­σης που επί­σης άσκη­σε σύμ­φω­να με τα 1324/2015 πρα­κτι­κά του του ΣτΕ, με συ­νέ­πεια να μην κα­τα­στεί δυ­να­τόν να επα­να­κρι­θεί η υπό­θε­ση στο ΣτΕ στη βάση προ­σκο­μι­ζο­μέ­νων συ­μπλη­ρω­μα­τι­κών στοι­χεί­ων προ­πα­ρα­σκευα­στι­κών πρά­ξε­ων, ενώ κατά το νο­μο­θε­τι­κό μέρος, ο νο­μο­θέ­της (Βουλή) ως συμ­μόρ­φω­ση στις απο­φά­σεις του ΣτΕ, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 9 της Υπο­παρ. Δ12 του άρ­θρου 2 του Ν. 4334/2015 (ΦΕΚ Α 94/14-8-2015) όπως συ­μπλη­ρώ­θη­καν με τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 57 του Ν. 4483/2017 (ΦΕΚ Α 107/31-07-2017), αφε­νός μεν κα­τάρ­γη­σε τη σχε­τι­κή με τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. διά­τα­ξη του άρ­θρου 60 του Ν. 2214/1994 (Α75) και αφε­τέ­ρου ορί­στη­κε ότι κα­τα­βλη­θέ­ντα ποσά δεν ανα­ζη­τού­νται και ότι βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές από τον κα­ταρ­γού­με­νο φόρο και συ­να­φείς κυ­ρώ­σεις δια­γρά­φο­νται, κα­τό­πιν δια­πι­στω­τι­κής από­φα­σης του οι­κεί­ου δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, όπως και έγινε με την από­φα­ση 594/4-8-2017 του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου.

Πλην όμως δεν έχει κρι­θεί η ορ­θό­τη­τα του νο­μο­θε­τή­μα­τος, με το οποίο παύ­ε­ται η ανα­δρο­μι­κή διεκ­δί­κη­ση δη­μο­τι­κού φόρου, που έχει κα­τα­βλη­θεί, κι αν μια τέ­τοια αί­τη­ση ευ­δο­κι­μή­σει είναι σχε­δόν βέ­βαιο ότι θα συ­μπα­ρα­σύ­ρει σε έναν νέο κύκλο διεκ­δι­κή­σε­ων επι­τη­δευ­μα­τί­ες και θα οδη­γή­σει στην οι­κο­νο­μι­κή κα­τάρ­ρευ­ση του Δήμου Ρόδου.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου κ. Θε­ό­δω­ρος Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου.