Συγγνώμη Μητσοτάκη για «αστοχίες και ανεπάρκειες» – “Διδασκόμαστε και προχωράμε”

Την ανάγκη να ζητήσει συγ­γνώμη εξέ­φρασε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης κατά τη διάρ­κεια του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου για την πρω­το­φανή ταλαι­πω­ρία που υπέ­στη­σαν χιλιά­δες συμπο­λί­τες στην Αττική Οδό και σε άλλους δρόμους κατά τη διάρ­κεια της κακο­και­ρίας Ελπίδα, τονί­ζο­ντας πως θα υπάρ­ξουν ευθύνες στον παρα­χω­ρη­σιούχο.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέφερε πως υπήρξαν προ­βλή­ματα και σε κεντρι­κούς άξονες του λεκα­νο­πε­δίου που θα διε­ρευ­νη­θούν.

«Προ­βλή­ματα όμως, ας είμαστε ειλι­κρι­νείς, δεν υπήρξαν μόνο στην Αττική Οδό. Υπήρξαν και σε κεντρι­κούς δρόμους του λεκα­νο­πε­δίου. Είναι σαφές ότι και εκεί τα πράγ­ματα δεν πήγαν καλά και πρέπει να εξε­τά­σουμε τις αιτίες που οδή­γη­σαν σε αυτή την κατά­σταση και να ανα­προ­σαρ­μό­σουμε τους σχε­δια­σμούς μας», τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ευχα­ρί­στησε τα στελέχη της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας και των Ενόπλων Δυνά­μεων για την αδιά­λει­πτη παρου­σία τους στα μέτωπα της κακο­και­ρίας.

Ανα­λυ­τικά η εισα­γω­γική του τοπο­θέ­τηση:

Καλη­μέρα σας. Θέλω να ξεκι­νήσω ζητώ­ντας μία προ­σω­πική και ειλι­κρινή συγ­γνώμη από τους συμπο­λί­τες μας οι οποίοι ταλαι­πω­ρή­θη­καν επί πολλές ώρες, μένο­ντας εγκλω­βι­σμέ­νοι στην Αττική Οδό.

Υπάρ­χουν σαφέ­στα­τες ευθύνες στον παρα­χω­ρη­σιούχο για τον τρόπο με τον οποίο αντι­με­τώ­πισε αυτή, την τελευ­ταία χιο­νο­θύ­ελλα. Αυτές θα διε­ρευ­νη­θούν πλήρως με βάση την υφι­στά­μενη νομο­θε­σία, αλλά και τους όρους που περι­λαμ­βά­νο­νται στις σχε­τι­κές συμ­βά­σεις με το Δημόσιο.

Ιδιω­τι­κοί φορείς οι οποίοι δια­χει­ρί­ζο­νται, όχι με ευκα­τα­φρό­νητο κέρδος, κρί­σι­μες υπο­δο­μές, έχουν υπο­χρε­ώ­σεις. Με πρώτη, να μπορούν να κρατούν το δρόμο ευθύνης τους ανοιχτό. Αυτό έγινε στην Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας. Δυστυ­χώς, όμως, δεν έγινε στην Αττική Οδό. Για αυτό και η απόφαση να δοθούν άμεσα 2.000 ευρώ στους οδηγούς οι οποίοι δοκι­μά­στη­καν εκεί. Και, όπως ανα­κοί­νωσε και ο Υπουρ­γός Υπο­δο­μών, απο­ζη­μί­ωση θα υπάρξει και για όσους ταξί­δε­ψαν με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ταλαι­πω­ρή­θη­καν άδικα.

Σημειώνω ότι είναι η πρώτη φορά που η πολι­τεία ενερ­γο­ποιεί­ται για να ανα­κου­φι­στούν με αυτή τη δια­δι­κα­σία συμπο­λί­τες μας οι οποίοι υπέ­στη­σαν βλάβη. Και θυμίζω, επίσης, ότι με νόμο αυτής της κυβέρ­νη­σης έχει προ­στε­θεί πλέον στις συμ­βά­σεις παρα­χώ­ρη­σης και η πρό­βλεψη απο­ζη­μί­ω­σης -το τονίζω αυτό- ανε­ξάρ­τητα από τις όποιες ιδιω­τι­κές απαι­τή­σεις μπορεί να εγερ­θούν ή από τις ενέρ­γειες που θα ακο­λου­θή­σει το Δημόσιο στο θέμα αυτό.

Υπήρξαν προ­βλή­ματα και σε κεντρι­κούς δρόμους του λεκα­νο­πε­δίου

Προ­βλή­ματα όμως, ας είμαστε ειλι­κρι­νείς, δεν υπήρξαν μόνο στην Αττική Οδό. Υπήρξαν και σε κεντρι­κούς δρόμους του λεκα­νο­πε­δίου. Είναι σαφές ότι και εκεί τα πράγ­ματα δεν πήγαν καλά και πρέπει να εξε­τά­σουμε τις αιτίες που οδή­γη­σαν σε αυτή την κατά­σταση και να ανα­προ­σαρ­μό­σουμε τους σχε­δια­σμούς μας.

Ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ ανήκει σε όλα τα στελέχη της πολι­τείας αλλά και στις Ένοπλες Δυνά­μεις που έκαναν υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες να απε­γκλω­βί­σουν οδηγούς, να μην κιν­δυ­νεύ­σουν ζωές. Ήταν μία τιτάνια προ­σπά­θεια σε εξαι­ρε­τικά αντί­ξοες συν­θή­κες.

Θέλω να ευχα­ρι­στήσω και τους υγειο­νο­μι­κούς μας, τους δια­σώ­στες του ΕΚΑΒ, καθώς παρά την πρω­το­φανή χιο­νό­πτωση δεν σημειώ­θη­καν δυσλει­τουρ­γίες στο σύστημα υγείας.

Να ευχα­ρι­στήσω επίσης και τους εργα­ζό­με­νους στον ΔΕΔΔΗΕ για τη δική τους προ­σπά­θεια. Κάθε δέντρο που κόβει μία γραμμή μέσης τάσης ρεύ­μα­τος είναι μία ξεχω­ρι­στή πρό­κληση, ειδικά όταν αυτοί οι άνθρω­ποι πρέπει να παλέ­ψουν με μισό μέτρο χιόνι. Και για τις ελά­χι­στες περιο­χές που ακόμα δεν έχουν ηλε­κτρικό, ζητώ την υπομονή και την κατα­νό­ηση των πολιτών. Νομίζω ότι στον τομέα αυτό πήραμε τα μαθή­ματα της «Μήδειας» και κατα­φέ­ραμε και απο­κα­τα­στή­σαμε την ηλε­κτρο­δό­τηση σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διά­στημα.

Ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός δεν είναι ακόμη στο σημείο ετοι­μό­τη­τας που απαι­τεί­ται

Είναι αλήθεια πως οι υπο­δο­μές μιας μεσο­γεια­κής χώρας δεν είναι πάντα προ­σαρ­μο­σμέ­νες σε συν­θή­κες έντονων χιο­νο­πτώ­σεων. Αν και παντού στον κόσμο το πολύ χιόνι φέρνει μεγάλα προ­βλή­ματα.

Είναι εξίσου, όμως, αλήθεια πως ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός δεν είναι ακόμα στο σημείο ετοι­μό­τη­τας που απαι­τούν φαι­νό­μενα τόσο μεγάλης έντασης. Και αυτό αφορά πρω­τί­στως τον συντο­νι­σμό μεταξύ των εμπλε­κό­με­νων: κράτος, Αυτο­διοί­κη­σης, Περι­φέ­ρειας, Δήμων και ιδιωτών.

Είναι ξεκά­θαρο και αν πρέπει να αντλή­σουμε ένα μάθημα από τη μη επι­τυ­χη­μένη δια­χεί­ριση αυτής της χιο­νο­θύ­ελ­λας είναι το γεγονός ότι σε συν­θή­κες κρίσεων τα κέντρα, οι προϊ­στά­με­νοι όλων αυτών των δομών, πρέπει να βρί­σκο­νται μαζί, να απο­φα­σί­ζουν και να δρουν αμέσως από κοινού.

Και θα ακο­λου­θή­σουν άμεσα αλλαγές σε αυτή την κατεύ­θυνση ώστε να έχουμε επι­τρο­πές δια­χεί­ρι­σης κρίσεων που θα φέρουν όλους τους εμπλε­κό­με­νους με πολύ σαφή και ξεκά­θαρα πρω­τό­κολλα στον ίδιο χώρο, ώστε να μην παρα­τη­ρού­νται φαι­νό­μενα ασυ­νεν­νοη­σίας, καθυ­στέ­ρη­σης στη λήψη απο­φά­σεων, αλλά και ενίοτε απο­ποί­η­σης ευθυνών.

Πράγ­ματι, μέσα σε 30 μήνες δύσκολα λύνο­νται προ­βλή­ματα δεκα­ε­τιών και πολύ περισ­σό­τερο όταν συν­δυά­ζο­νται με αλλε­πάλ­λη­λες και ταυ­τό­χρο­νες προ­κλή­σεις σε πολλά και δια­φο­ρε­τικά μέτωπα.

Όμως, θα το ξαναπώ, έχουμε βάλει τον πήχη των προσ­δο­κιών ψηλά και η σύγκριση δεν μπορεί να γίνεται με τις αδυ­να­μίες του χθες, γίνεται με τις ανάγκες του σήμερα. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι πάντα τις αιτιο­λο­γίες.

11:53

Ναι, είχαμε μια πρω­το­φανή χιο­νό­πτωση, ναι το χιόνι μπορεί να ήρθε λίγο πιο γρήγορα από ότι είχαν προ­βλέ­ψει οι μετε­ω­ρο­λό­γοι, όμως δεν πρό­κει­ται, δεν πρό­κει­ται αυτό να το επι­κα­λε­στώ ως δικαιο­λο­γία.

Υπήρξαν αστο­χίες

Υπήρξαν αστο­χίες και ανε­πάρ­κειες οι οποίες πρέπει να διορ­θω­θούν. Και για όλους αυτούς τους λόγους δημιουρ­γή­σαμε το νέο Υπουρ­γείο Κλι­μα­τι­κής Κρίσης. Εγώ θα εξα­κο­λουθώ να στηρίζω αυτή την επιλογή, ενι­σχύ­ο­ντας ακόμη περισ­σό­τερο τις δομές και τις δυνα­τό­τη­τές του. Και φρο­ντί­ζο­ντας η λει­τουρ­γία του Υπουρ­γείου να γίνει απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη με την καλύ­τερη συνερ­γα­σία όλων των άλλων Υπουρ­γείων.

Έχουμε απο­δεί­ξει ότι έχουμε το θάρρος να ανα­γνω­ρί­ζουμε τα λάθη μας και τη διάθεση να μαθαί­νουμε από αυτά και να γινό­μα­στε καλύ­τε­ροι.

Διδα­σκό­μα­στε λοιπόν και προ­χω­ράμε.