Δύσκολα θα επιτευχθεί συμφωνία για τη συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ ξενοδόχων και ξενοδοχοϋπαλλήλων

Θα έχει διάρ­κεια το θολό τοπίο που επι­κρα­τεί στις σχέσεις μεταξύ του Σωμα­τείου Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Ρόδου και της Ενωσης Ξενο­δό­χων Ροδου, με αφορμή την ανάγκη υπο­γρα­φής συλ­λο­γι­κής σύμ­βα­σης εργα­σίας. Η αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό φαί­νε­ται ότι τώρα θα δείξει μία ακόμα επί­πτωση η οποία μέχρι πρό­τι­νος δεν ήταν ορατή.

Πιο συγκε­κρι­μένα, οι ξενο­δό­χοι φέτος φαί­νο­νται απρό­θυ­μοι να δεχθούν την υπο­γραφή συλ­λο­γι­κής σύμ­βα­σης εργα­σίας, που να περι­λαμ­βά­νει έστω κι ένα ελά­χι­στο ποσοστό αυξή­σεων στις αμοιβές. Η αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό, καθώς και όλων των λοιπών άμεσων και έμμεσων φόρων δεν τους αφήνει περι­θώ­ρια για περαι­τέρω αυξή­σεις μισθών πάνω από τα περυ­σινά επίπεδα.

Από την άλλη πλευρά, οι ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι, μη έχοντας άλλο μέσο επι­βί­ω­σης θα είναι αδύνατο να μπο­ρέ­σουν να καλύ­ψουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους, εάν δεν υπάρχει μια ενιαία σύμβαση εργα­σίας που θα τους δια­σφα­λί­ζει του­λά­χι­στον τα βασικά. Σημειώ­νε­ται ότι ο κλάδος των εποχικά εργα­ζο­μέ­νων έχει δεχθεί τερά­στιες απώ­λειες εισο­δη­μά­των, καθώς  οι συνο­λι­κές ημέρες απα­σχό­λη­σης έχουν μειωθεί σε μεγάλο ποσοστό και το επίδομα ανερ­γίας έχει χαθεί για τους περισ­σο­τέ­ρους.

Πάντως η διοί­κηση του Σωμα­τείου Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Ρόδου είναι απο­φα­σι­σμένη να οδη­γή­σει τις εξε­λί­ξεις μέχρι τα άκρα. Επι­χεί­ρημα στη φαρέτρα των συν­δι­κα­λι­στών θα είναι και η καλή πορεία του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος προς το νησί, γεγονός που απαιτεί από το σύνολο του προ­σω­πι­κού διαρκή και σκληρή δουλειά.

Η συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας για τους ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λους της Ρόδου υπο­γρά­φε­ται κάθε δύο χρόνια και συνήθως οι δύο πλευρές κατα­λή­γουν σε συμ­φω­νία κάνο­ντας αμοι­βαίες υπο­χω­ρή­σεις. Αυτή τη φορά η συμ­φω­νία θα αργήσει να έρθει και την πλήρη ευθύνη φέρει απο­κλει­στικά το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο της Κυβέρ­νη­σης. Το τελευ­ταίο έχει απο­δεί­ξει ότι εργά­ζε­ται μεθο­δικά ώστε να κατα­στρέ­ψει τον μονα­δικό ανα­πτυ­ξιακό πνεύ­μονα της χώρας και να μετα­τρέ­ψει σε ψωμό­δου­λους τόσο τους εργα­ζό­με­νους, όσο και τους εργο­δό­τες.