Όταν έχεις τέτοιους «φίλους»

Όλους αυτούς τους μήνες και ειδι­κό­τερα από πέρυσι τέτοια εποχή που ξεκί­νησε η εμβο­λια­στική εκστρα­τεία συζη­τάμε για το ρόλο της Επι­στή­μης, για την ανάγκη να εξοι­κειω­νό­μα­στε με τη φύση της επι­στη­μο­νι­κής γνώσης, για την ανάγκη να ενι­σχύ­σουμε τις σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης με τον επι­στη­μο­νικό κόσμο της χώρας. Κι από κοντά και οι κοροϊ­δίες προς τους αρνητές των εμβο­λίων που δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται τα δεδο­μένα της Επι­στή­μης. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί από αυτούς που έχουν υπο­στη­ρί­ξει και μάλιστα με ύφος περι­σπού­δα­στο όλα τα παρα­πάνω, επέ­λε­ξαν να επι­τε­θούν στους επι­στή­μο­νες, γιατί η μόνη τους έννοια είναι να μην στε­να­χω­ρη­θούν οι πολι­τι­κοί της καρδιάς τους. Τυφλω­μέ­νοι από το φανα­τι­σμό της κομ­μα­τι­κής τους στρά­τευ­σης έσπευ­σαν να επι­τε­θούν στον κ. Τσιόδρα επειδή, λέει, τόλμησε να φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέρ­νηση, στον κ. Σαρη­γιάννη γιατί λέει δεν είναι σύμ­βου­λος του Πρω­θυ­πουρ­γού να του στέλνει επι­στο­λές, για  την λήψη αυστη­ρό­τε­ρων μέτρων, στον κ. Παυλάκη τις προη­γού­με­νες ημέρες γιατί, λέει, ποιος είναι αυτός από τις Η.Π.Α. που πρέπει να τον ακούμε. Τι να τους κάνει η Επι­στήμη, τους εχθρούς όταν έχει τέτοιους «φίλους»;