Παρουσιάστηκε χθες η μελέτη των μεταπτυχιακών φοιτητών της Αρχιτεκτονικής Ακαδημίας του Παρισιού

Παρου­σιά­στηκε χθες στο Κατά­λυμα της Γαλλίας στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου η μελέτη των μετα­πτυ­χια­κών φοι­τη­τών της Αρχι­τε­κτο­νι­κής Ακα­δη­μίας του Παρι­σιού –της σημα­ντι­κό­τε­ρης σχολής της Γαλλίας (Paris – Belleville, Ecole Nationale superieure d’Architecture) σχετικά με την ανα­βί­ωση του κτηρίου των Παλιών Σφα­γείων στην περιοχή Κόβα. Στην εκδή­λωση παρα­βρέ­θη­καν μεταξύ άλλων, η επίτιμη πρό­ξε­νος της Γαλλίας στη Ρόδο, κα Αλίκη Μοσχή-Gauguet, η αντι­δή­μαρ­χος κα Μαρίζα Χατζη­λα­ζά­ρου, ο διευ­θυ­ντής του τοπικού γρα­φείου του ΕΟΤ, κ. Αγα­πη­τός Ξάνθης, η καθη­γή­τρια του ΕΜΠ, κα Ελευ­θε­ρία Τσα­κα­νίκα και η αρχαιο­λό­γος κ. Κατε­ρίνα Ντέλλα.

Μιλώ­ντας στη «δημο­κρα­τική» η κα Μοσχή δήλωσε: «Οι μετα­πτυ­χια­κοί φοι­τη­τές μετά από τρεις μέρες που δού­λε­ψαν, μας παρου­σί­α­σαν τις προ­τά­σεις τους για τα Παλιά Σφαγεία. Δεν περιο­ρί­στη­καν σε μία απλή κατα­γραφή της κατά­στα­σης, αλλά πρό­τει­ναν πώς να αξιο­ποι­η­θούν περαι­τέρω τα κτί­σματα αυτά και πώς μπορούν να εξα­σφα­λι­σθούν χρη­μα­το­δο­τή­σεις για την υλο­ποί­ηση των προ­τά­σεών τους. Αυτές τις εργα­σίες θα τις τελειο­ποι­ή­σουν και θα παρα­λά­βουμε την τελική μελέτη σε δύο με τρεις μήνες από τώρα.

Προ­σω­πικά πρό­τεινα, του χρόνου που θα έρθουν ξανά, να παρου­σιά­σουν τα απο­τε­λέ­σματα όλων των μελετών που έχουν κάνει πάνω σε κτήρια της Ρόδου. Είναι καλό να γίνει μία δημόσια παρου­σί­αση για να μπο­ρέ­σει κι ο κόσμος να γίνει κοι­νω­νός αυτής της πρω­το­βου­λίας. Παράλ­ληλα, σε ένα χώρο, όπως είναι το κατά­λυμα της Γαλλίας, θα μπο­ρού­σαμε να εκθέ­σουμε τα σχέδια από τις εργα­σίες και τις φωτο­γρα­φίες από τα κτήρια.

Η προ­ξε­νική μας αρχή, στο­χεύει να ενι­σχύ­σει αυτή τη συνερ­γα­σία η οποία ξεκί­νησε πριν τρία χρόνια από την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία. Πιστεύω ότι η Ρόδος παρου­σιά­ζει ενδια­φέ­ρον τόσο από πλευρά πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς όσο και από την πλευρά των φυσικών φαι­νο­μέ­νων. Μετά από όλες τις προ­σπά­θειες που έχουμε κάνει, μπο­ρούμε πλέον να προ­σβλέ­πουμε σε μία πιο μόνιμη συνερ­γα­σία μεταξύ της σχολής, της προ­ξε­νι­κής αρχής και των τοπικών αρχών».

Σε δηλώ­σεις της η συνερ­γα­ζό­μενη καθηγήτρια-ερευνήτρια στη Σχολή Αρχι­τε­κτο­νι­κής του Παρισιού-Belleville, κα Maie Kitamura, ανέφερε σχετικά με την επιλογή της Ρόδου για ερευ­νη­τι­κούς σκοπούς: «Τα προ­γράμ­ματα στα οποία επι­κε­ντρώ­νο­νται τα μετα­πτυ­χιακά έχουν να κάνουν με τη συντή­ρηση της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και την πρόληψη των φυσικών κατα­στρο­φών. Το πανε­πι­στή­μιο έπρεπε να επι­λέ­ξει ένα τόπο που συν­δυά­ζει και τα δύο. Η Ρόδος έχει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον κι από τις δύο απόψεις. Μας ενδια­φέ­ρουν οι σει­σμο­γε­νείς περιο­χές και βέβαια τα Μνημεία Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της Ρόδου απο­τέ­λε­σαν πόλο έλξης».

Η καθη­γή­τρια κα Sarra Kasri τόνισε ότι η Ρόδος έχει πολλά ιστο­ρικά κτήρια πέρα από τα ευρέως γνωστά που παρου­σιά­ζουν τερά­στιο μελε­τη­τικό ενδια­φέ­ρον. Είπε ότι η ίδια εντυ­πω­σιά­στηκε από τα κτήρια στη βιο­μη­χα­νική ζώνη. «Το παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου είναι ένα ιστο­ρικό κτήριο με μεγάλο ενδια­φέ­ρον, τόσο λόγω της αλλη­λου­χίας των αρχι­τε­κτο­νι­κών παρεμ­βά­σεων, όσο και γι’ αυτό που συμ­βο­λί­ζει στο διεθνές στε­ρέ­ωμα. Είναι όμως ένα κτήριο που έχει μελε­τη­θεί πολύ και προ­σω­πικά θα ήθελα να ασχο­ληθώ μελε­τη­τικά με κτήρια λιγό­τερο γνωστά στη Ρόδο. Είναι βέβαιο ότι η πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της Ρόδου από τη Μεσαιω­νική περίοδο είναι πιο γνωστή. Αυτά τα τρία χρόνια που επι­σκε­πτό­μα­στε τη Ρόδο, ανα­κα­λύ­ψαμε ένα μονα­δικό αρχι­τε­κτο­νικό πλούτο ο οποίος είναι παντε­λώς άγνω­στος στην πλειο­νό­τητα των επι­σκε­πτών. Ανα­φέ­ρο­μαι στα κυρίως στα κτήρια της βιο­μη­χα­νι­κής ζώνης, τα οποία παρου­σιά­ζουν μία μεγάλη προ­ο­πτική για εξέλιξη και μελ­λο­ντική χρήση», ανέφερε η κ. Kasri.

Τέλος, η καθη­γή­τρια, κα Elise Ostarenai είπε ότι η Ελλάδα δίνει το καλό παρά­δειγμα στη συντή­ρηση μνη­μείων και ιστο­ρι­κών κτι­σμά­των, ανα­φέ­ρο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά: «Στον τομέα της συντή­ρη­σης μαθαί­νουμε από τους Έλληνες πώς να χρη­σι­μο­ποιούμε υλικά τέτοια που να αρμό­ζουν απόλυτα στα ιστο­ρικά κτήρια. Η κ. Ελευ­θε­ρία Τσα­κα­νίκα από το ΕΜΠ με την οποία συνερ­γα­ζό­μα­στε μαθαί­νουμε πολλά πάνω στον τομέα συντή­ρη­σης».

Η προ­ο­πτική της ανα­κα­τα­σκευής του Κολοσ­σού

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει η άποψή της κας Maie Kitamura σχετικά με την προ­ο­πτική της ανα­κα­τα­σκευής του Κολοσ­σού της Ρόδου. Σε σχετική ερώτηση της «δημο­κρα­τι­κής» απά­ντησε ως εξής:

«Είναι πάρα πολύ δύσκολο να δοθούν απα­ντή­σεις στην ερώτηση που θέτετε. Τέτοια θέματα έχουν να κάνουν με την ταυ­τό­τητα ενός τόπου. Παρόλα αυτά, μπορώ να πω ότι στην Ανα­το­λική Γερ­μα­νία ένα πολύ μεγάλο μέρος των μνη­μείων που είχαν κατα­στρα­φεί ,ανα­κα­τα­σκευά­στη­καν. Στη Γαλλία αυτή την περίοδο υπάρχει μεγάλη συζή­τηση για την ανα­κα­τα­σκευή του Παλα­τιού του Τουλερί που κατα­στρά­φηκε το 1870. Όσο είναι εύκολο να απο­φα­σί­σει κανείς την ανα­κα­τα­σκευή ενός ιστο­ρι­κού κτί­σμα­τος, ενός μνη­μείου που κατα­στρά­φηκε πρό­σφατα, είναι δύσκολο να γίνει κάτι αντί­στοιχο με σύμβολα που έχουν χαθεί πριν από αιώνες. Με την πάροδο των χρόνων αλλοιώ­νο­νται συνήθως στοι­χεία της ιστο­ρίας. Είναι ένα πολύ λεπτό θέμα που μόνο τοπικές κοι­νω­νίες μπορούν να δια­χει­ρι­στούν.

Έχει να κάνει όπως σας είπα και πριν με την ταυ­τό­τητα του τόπου. Το θέμα είναι τι ακριβώς θα κατα­σκευα­στεί. Θα είναι ένα …πιστό αντί­γραφο, ένα κτίσμα που θα έχει κάποια συγκε­κρι­μένη χρήση ή μιλάμε τελικά για ένα σύμβολο που θα παρα­πέ­μπει στην ιδέα και σε όσα συμ­βό­λιζε ο Κολοσ­σός; Να κατα­σκευά­σουμε τον Κολοσσό με τα ίδια υλικά, είναι αδύνατο προ­φα­νώς. Η ανα­κα­τα­σκευή με νέους τρόπους έκφρα­σης, είναι κάτι που μπορεί να τεθεί προς συζή­τηση. Πρέπει να είναι κανείς ανοι­χτός σε κάθε ιδέα, αφού έτσι κι αλλιώς θα ήταν αδύνατο να ανα­πα­ρα­στή­σει απλά και στείρα ένα τέτοιο μνημείο».