Πώς αιτιολογεί την απόρριψη των εφέσεων Μαχαιρίδη – Χατζηδιάκου – Κουσουρνά ο Εισαγγελέας Εφετών

Δικαιο­λο­γη­μένο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζουν τα δια­λαμ­βα­νό­μενα στην πολυ­σέ­λιδη εισή­γηση του Αντει­σαγ­γε­λέα Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κ. Ιωάννη Σφέτκου, προς το Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, για την απόρ­ριψη στην ουσία τους των εφέσεων κατά του παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος του πρώην περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη, του δημάρ­χου Ρόδου και πρώην αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη κ. Φώτη Χατζη­διά­κου και του πρώην δημάρ­χου Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρνά, κατη­γο­ρού­με­νων για πλημ­μύρα από την οποίαν μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κοινός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­ματα, κίν­δυ­νος σε άνθρωπο, με επέ­λευση θανάτου κατά συρροή και έκθεση η οποία προ­κά­λεσε τον θάνατο κατά συρροή.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο Εισαγ­γε­λέας ανα­φέ­ρει σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες ως προς τους εκ μέρους των κατη­γο­ρου­μέ­νων προ­βαλ­λό­με­νους λόγους άσκησης εφέσεων, τα ακό­λουθα:

« 1) Ανα­φο­ρικά με τον προ­βαλ­λό­μενο λόγο άσκησης των υπό κρίση εφέσεων περί έλλει­ψης ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας του προ­α­να­φε­ρό­με­νου παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, για το λόγο ότι το τελευ­ταίο: i) δεν ανα­φέ­ρει συγκε­κρι­μένα γεγο­νότα και στοι­χεία που να αιτιο­λο­γούν συγκε­κρι­μένα σε τι συνί­στα­νται οι παρα­λεί­ψεις των ανωτέρω δύο εκκα­λού­ντων κατη­γο­ρου­μέ­νων, αρκού­μενο, όπως δια­τεί­νο­νται οι εν λόγω εκκα­λού­ντες κατη­γο­ρού­με­νοι, σε μια γενική αναφορά περί παρα­λεί­ψεως καθα­ρι­σμού και αστυ­νό­μευ­σης όλων των ρεμάτων ή στην παρά­λειψη συντή­ρη­σης καθο­ρι­σμού όλων των δικτύων απορ­ροής του νησιού της Ρόδου (ο πρώτος εκκαλών κατη­γο­ρού­με­νος) και ii) διέλαβε εντελώς ελλιπή και μη εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία ανα­φο­ρικά: α) με το ζήτημα της ανα­γκαίας αιτιώ­δους συνά­φειας μεταξύ των φερο­μέ­νων ως παρα­λεί­ψεων του δευ­τέ­ρου εκκα­λού­ντος κατη­γο­ρου­μέ­νου (Ιωάννη Μαχαι­ρίδη) και του απο­τε­λέ­σμα­τος του θανάτου των τεσ­σά­ρων ανθρώ­πων σε σχέση με την φερό­μενη μη εκτέ­λεση έργων που θα απέ­τρε­παν τον κίνδυνο, αλλά και με τον χρόνο τέλεσης των παρα­λεί­ψεων, β) με το ζήτημα ποιος ήταν αρμό­διος για την κινη­το­ποί­ηση του μηχα­νι­σμού της πολι­τι­κής προ­στα­σίας στην υπό κρίση υπόθεση και γ) με την ύπαρξη ή μη οικο­νο­μι­κής δυνα­τό­τη­τας και ύπαρξης ή μη κον­δυ­λίων για την εκτέ­λεση των απαι­του­μέ­νων αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων ειδικά στο βόρειο τμήμα του νησιού της Ρόδου, σημειώ­νουμε ότι ο ανωτέρω προ­βαλ­λό­με­νος λόγος περί έλλει­ψης ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας εκ μέρους του παρα­πάνω ανα­φε­ρό­με­νου παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος, ως προς τα προ­α­να­φε­ρό­μενα σημεία του, δεν συνιστά λόγο εφέσεως από τους περιο­ρι­στικά ανα­φε­ρό­με­νους στο άρθρο 478 του Κ.Π.Δ. και 2) όσον αφορά τους λοιπούς προ­βαλ­λό­με­νους λόγους άσκησης των υπό κρίση εφέσεων περί εσφαλ­μέ­νης εφαρ­μο­γής των ουσια­στι­κών ποι­νι­κών δια­τά­ξεων των άρθρων 268, 306 και 15 του ΠΚ και περί της εκ πλαγίου παρά­βα­σης των άρθρων 15, 268 και 306 του ΠΚ, όπως οι λόγοι αυτοί άσκησης των εφέσεων ανα­λυ­τικά περι­γρά­φο­νται παρα­πάνω στην παρούσα, χωριστά για κάθε εκκα­λού­ντα κατη­γο­ρού­μενο, ανα­φέ­ρουμε ότι το προ­α­να­φε­ρό­μενο προ­σβαλ­λό­μενο παρα­πεμ­πτικό με αριθμό 129/8-8-2018 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου εκθέτει με σαφή­νεια, πλη­ρό­τητα και χωρίς αντι­φά­σεις τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που προ­έ­κυ­ψαν και συγκρο­τούν την αντι­κει­με­νική και υπο­κει­με­νική υπό­σταση των κακουρ­γη­μα­τι­κών αξιό­ποι­νων πράξεων της πλημ­μύ­ρας με πρόθεση, τελού­μενη με παρά­λειψη, πράξη από την οποία μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος για άνθρωπο, προ­έ­κυψε κίν­δυ­νος για του­λά­χι­στον πέντε ανθρώ­πους και επήλθε θάνατος τεσ­σά­ρων ατόμων εξ αυτών και της έκθεσης, τελού­μενη με παρά­λειψη, πράξη από την οποία προ­κλή­θηκε θάνατος κατά συρροή, για τις οποίες παρα­πέμ­φθη­καν άπαντες οι εκκα­λού­ντες κατη­γο­ρού­με­νοι, τα απο­δει­κτικά μέσα από τα οποία προ­έ­κυ­ψαν τα παρα­πάνω ανα­φε­ρό­μενα στο σκε­πτικό και στο δια­τα­κτικό του ανωτέρω προ­σβαλ­λό­με­νου με τις υπό κρίση εφέσεις βου­λεύ­μα­τος πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά καθώς και τις σκέψεις με βάση τις οποίες ορθά, κατά τα ανωτέρω στην νομική σκέψη της παρού­σας, έγινε η υπαγωγή αυτών στις ουσια­στι­κές ποι­νι­κές δια­τά­ξεις των άρθρων 268, 306 και 15 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμή­νευσε και εφάρ­μοσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, χωρίς να τις παρα­βιά­σει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Ειδι­κό­τερα, με σαφή­νεια ανα­φέ­ρο­νται στο εν λόγω παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα οι ιδιό­τη­τες των εκκα­λού­ντων κατη­γο­ρου­μέ­νων το επίμαχο χρονικό διά­στημα και οι δια­τά­ξεις των νόμων που καθιέ­ρω­ναν την ύπαρξη ιδιαί­τε­ρης νομικής υπο­χρέ­ω­σης στο πρόσωπο εκάστου των εκκα­λού­ντων κατη­γο­ρου­μέ­νων, δυνάμει της οποίας (ιδιαί­τε­ρης νομικής υπο­χρέ­ω­σης) όφειλε έκαστος των εκκα­λού­ντων κατη­γο­ρου­μέ­νων, κατά την ανέ­λεγ­κτη περί τα πράγ­ματα κρίση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών, να προβεί στην εκτέ­λεση των ανα­λυ­τικά περι­γρα­φό­με­νων στο παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων, στον καθα­ρι­σμό των ρεμάτων, στη συντή­ρηση και στον καθα­ρι­σμό των δικτύων απορ­ροής καθώς και στην κινη­το­ποί­ηση του μηχα­νι­σμού της πολι­τι­κής προ­στα­σίας κατά το κρίσιμο χρόνο, ώστε να ληφθούν έστω βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα, που επίσης ανα­λυ­τικά περι­γρά­φο­νται στο εν λόγω παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, για την αντι­με­τώ­πιση κιν­δύ­νων από εκδή­λωση πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, οι δε με πρόθεση, στοι­χείο που ανά­γε­ται στην ανέ­λεγ­κτη κρίση του εν λόγω Συμ­βου­λίου, παρα­λεί­ψεις των εκκα­λού­ντων κατη­γο­ρου­μέ­νων, όπως αυτές τους απο­δί­δο­νται επίσης κατά την ανέ­λεγ­κτη κρίση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών, είχαν ως συνέ­πεια, συν­δε­ό­με­νες αιτιω­δώς με το επελθόν απο­τέ­λε­σμα, την πρό­κληση πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων και τον πνιγμό τεσ­σά­ρων ανθρώ­πων στην υπό κρίση υπόθεση».