Τραπεζικός διευθυντής από μάρτυρας κατηγορίας… κατηγορούμενος!

Κύριος μάρ­τυ­ρας κατη­γο­ρίας σε τρα­πε­ζικό σκάν­δαλο, που εκτυ­λί­χτηκε στο κεντρικό υπο­κα­τά­στημα της Λαϊκής Τρά­πε­ζας στη Ρόδο και είχε συγκλο­νί­σει το νησί, υπήρξε ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, που βρί­σκε­ται σήμερα στο επί­κε­ντρο εισαγ­γε­λι­κού κυκλώνα για «κομπίνα μαμούθ», στην τράπεζα Πει­ραιώς!

Η απο­γύ­μνωση ουσια­στικά του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Λαϊκής Τρά­πε­ζας στη Ρόδο από τα δύο κορυ­φαία τότε στελέχη του, που ενε­πλά­κη­σαν στο σκάν­δαλο, βοήθησε τα μέγιστα την ανέλιξη του τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, ο οποίος συνέ­δραμε στην «κάθαρση» τότε για να κάνει τα ίδια και… χει­ρό­τερα αργό­τερα!

Πιο συγκε­κρι­μένα ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον όρο εμφά­νι­σής της μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας της επέβαλε την 30η Σεπτεμ­βρίου 2014 το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των στην πρώην προϊ­στα­μένη συναλ­λα­γών του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Λαϊκής, που κρίθηκε ένοχη άμεσης συνέρ­γειας σε κακουρ­γη­μα­τική απάτη.

Η υπόθεση που εξε­τά­στηκε αφο­ρούσε στην από­πειρα εξό­φλη­σης δύο τρα­πε­ζι­κών επι­τα­γών εις δια­τα­γήν της εται­ρείας INTERINVESTMENT LTD, εκδό­σεως της τρά­πε­ζας EUROCARRIBEAN BANK ECB, που εδρεύει στη νήσο Ναούρου της Καραϊ­βι­κής, ποσού 300.000 δολα­ρίων εκάστη.

Όπως έχει απο­κα­λύ­ψει η “δημο­κρα­τική”, η ανωτέρω, αλλά και εκλι­πό­ντες κατη­γο­ρή­θη­καν για το ότι την 2-9-2003 και την 3-9-2003, παρέ­στη­σαν ψευδώς στους ταμίες της ως άνω τρά­πε­ζας ότι οι 2 τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές, σε διαταγή της εται­ρείας, εκδό­σεως της τρά­πε­ζας EURO CARIBBEAN BANK – ECB, εδρεύ­ου­σας στη νήσο Nαούρου της Kαραϊβικής και ποσού 300.000 δολα­ρίων ήτοι 273.972,60 και 275.735,28 ευρώ αντι­στοί­χως (σύμφωνα με συναλ­λαγ­μα­τική ισο­τι­μία δολα­ρίου HΠA και EYPΩ), οι οποίες προ­σκο­μί­σθη­καν από εκλι­πό­ντα επι­χει­ρη­μα­τία με την ιδιό­τητα του νομίμου κομιστή και τις οποίες εξό­φλησε, ήταν πράγ­ματι επι­τα­γές οι οποίες προ­έρ­χο­νταν από υπαρκτή και νομίμως λει­τουρ­γούσα τράπεζα στην αλλο­δαπή, ενώ γνώ­ρι­ζαν ότι η παρα­πάνω τράπεζα δεν ήταν πιστω­τικό ίδρυμα με την έννοια που απαι­τούσε ο νόμος αλλά εται­ρεία ευκαι­ρίας και ότι υπήρχαν σαφείς εντολές της εργο­δό­τριάς του τρά­πε­ζας να μην πραγ­μα­το­ποιεί­ται καμιά συναλ­λαγή με οργα­νι­σμούς που εδρεύ­ουν σε χώρες στις οποίες πραγ­μα­το­ποιού­νται ύποπτες τρα­πε­ζι­κές συναλ­λα­γές.

Προ­κει­μέ­νου να πείσει τους ταμίες της τρά­πε­ζας ότι οι εν λόγω επι­τα­γές ήταν νόμιμες και επο­μέ­νως πλη­ρω­τέες στον δικαιούχο, ο τότε διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έστειλε φαξ στην φερο­μένη ως εκδό­τρια τράπεζα με το οποίο ζητούσε να επι­βε­βαιώ­σει την αυθε­ντι­κό­τητα των υπο­γρα­φών που έφεραν οι επι­τα­γές λαμ­βά­νο­ντας ως απά­ντηση, επίσης με φαξ τη δήθεν βεβαί­ωση της γνη­σιό­τη­τάς τους από το οποίο (ΦAΞ) όμως είχε επι­με­λώς παρα­λη­φθεί ο αριθμός απο­στο­λής ενώ δεν έφερε και υπο­γραφή του αρμό­διου υπαλ­λή­λου που να προ­βαί­νει στην ως άνω επι­βε­βαί­ωση.

Mε αυτό τον τρόπο τους έπεισε να πιστώ­σουν τον κοινό λογα­ρια­σμό που δια­τη­ρούσε ο επι­χει­ρη­μα­τίας με τα παρα­πάνω ποσά των επι­τα­γών και να του κατα­βά­λουν στη συνέ­χεια τμη­μα­τικά το αντί­τιμό τους.

Στην δίκη, ένας από τους κύριους μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας ήταν και ο καταγ­γελ­λό­με­νος σήμερα τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής και φαντά­ζει ως σχήμα οξύμωρο το γεγονός ότι το διά­στημα που κατέ­θεσε ενώπιον του κακουρ­γιο­δι­κείου σε βάρος της πρώην συνα­δέλ­φου του «είχε βάλει ήδη το χέρι βαθιά μέσα στο βάζο με το μέλι»!!

Ο 54χρονος τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής παρου­σιά­στηκε έτσι ενώπιον του κακουρ­γιο­δι­κείου, ορκί­στηκε ο ιερό Ευαγ­γέ­λιο και κατέ­θεσε:

«Τότε ήμουν υπο­διευ­θυ­ντής στην Λαϊκή,  πράγ­ματι  έγιναν κάποια πράγ­ματα στην Λαϊκή τράπεζα, ο διευ­θυ­ντής τότε μετέ­φερε χρήματα από την Ιονική στη Λαϊκή τα οποία δεν μετα­φέρ­θη­καν ποτέ, μετέ­φερε επι­τα­γές από την Καραϊ­βική.   Η  (…)  ήταν  προϊ­στα­μένη  συναλ­λα­γών  με  αντι­κα­τα­στάτη  εμένα.

Υπήρχε εγκύ­κλιος της τρά­πε­ζας Ελλάδος ότι δεν έπρεπε να παίρ­νουμε τέτοιες επι­τα­γές, εγώ ήμουν σε άδεια όταν ήλθαν αυτές οι επι­τα­γές στην τράπεζα, είχε ευθύνη γιατί γνώριζε την εγκύ­κλιο, δεν έπρεπε να εξαρ­γυ­ρω­θούν αυτές οι επι­τα­γές. Ήταν δύο επι­τα­γές τρια­κο­σίων χιλιά­δων δολα­ρίων η κάθε μία, νομίζω ότι ένα ποσό επε­στράφη πίσω, πεντα­κό­σιες χιλιά­δες».

Εξήγησε στη συνέ­χεια ότι οι δύο πρώην συνά­δελ­φοί του απο­λύ­θη­καν και ότι τους έγινε αγωγή από την τράπεζα ενώ συνέ­χισε ότι, οι επι­τα­γές της τρά­πε­ζας του Ναούρου έπρεπε να παρα­μεί­νουν με βαλέρ στον λογα­ρια­σμό του πελάτη και να πλη­ρω­θούν μετά από 15νθήμερο αφού δια­πι­στω­θεί ότι είχαν υπό­λοιπο…

«Όταν υπάρχει συναλ­λαγή μεγάλου ποσού λαμ­βά­νει γνώση ο διευ­θυ­ντής και  η προϊ­στα­μένη. Η (…) μπο­ρούσε να αρνηθεί» είπε μεταξύ άλλων ο «αμό­λυ­ντος».