Κατέθεσαν αγωγή αποζημίωσης εις βάρος του πρώην εργοδότη τους

Νέα διά­σταση προ­σέ­λαβε χθες η ένδικη διαφορά ιδιο­κτήτη βεν­ζι­νά­δι­κου στη Ρόδο με δύο πρώην υπαλ­λή­λους του, τους οποίους κατα­μή­νυσε για υπε­ξαί­ρεση με τη χρήση ιδιαί­τε­ρων τεχνα­σμά­των.

Οι δύο μηνυό­με­νοι, προ­σέ­φυ­γαν συγκε­κρι­μένα ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, υπο­βάλ­λο­ντας σε βάρος του πρώην εργο­δότη τους αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης, με την οποία δια­ψεύ­δουν όλους τους ισχυ­ρι­σμούς του και διεκ­δι­κούν για βλάβες που υπέ­στη­σαν 100.000 ευρώ έκαστος!

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», το πρα­τή­ριο λει­τουρ­γεί καθη­με­ρινά από το έτος 1962, έχοντας σταθερή πελα­τεία, καθ’ όλη την διάρ­κεια του έτους, καθόσον βρί­σκε­ται εντός του αστικού ιστού της πόλης της Ρόδου.

Ο πρώτος εργα­ζό­ταν στην επι­χεί­ρηση από το έτος 2012 και ο δεύ­τε­ρος από το έτος 2010. Τον δεύτερο μάλιστα είχε παντρέ­ψει ο πατέρας του μηνυτή και ήταν ανά­δο­χος του παιδιού του. Όπως υπο­στη­ρί­ζει ο μηνυτής, οι εργα­ζό­με­νοι, είχαν την απο­κλει­στική επο­πτεία δια­τή­ρη­σης του ταμείου από κοινού και καθη­με­ρινά με το πέρας της λει­τουρ­γίας του κατα­στή­μα­τος του παρέ­δι­δαν το ταμείο και τις εισπρά­ξεις, σε μετρητά και σε απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής με πιστω­τική κάρτα, όπου άθροιζε τα παρα­πάνω ποσά (μετρητά και απο­δεί­ξεις) και τα συσχέ­τιζε με την ένδειξη της ταμεια­κής μηχανής (κωδικός Ζ), παρα­λαμ­βά­νο­ντας το ταμείο.

Εδώ και ένα χρόνο περίπου, παρα­τή­ρησε, ότι τα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης, προ­ο­δευ­τικά μειώ­νο­νταν, παρά την σταθερή πελα­τεία. Η κατά­σταση αυτή συνε­χί­στηκε και την θερινή περίοδο, όπου η πελα­τειακή κίνηση ήταν αυξη­μένη, με απο­τέ­λε­σμα να καθί­στα­ται η λει­τουρ­γία της μετά από πενήντα και πλέον έτη, οικο­νο­μικά ασύμ­φορη, χωρίς να μπορεί να δια­πι­στώ­σει την αιτία της οικο­νο­μι­κής αυτής «διαρ­ροής», αφού τα οικο­νο­μικά στοι­χεία, λογι­στικά του­λά­χι­στον παρου­σί­α­ζαν κερ­δο­φο­ρία, η οποία στην πράξη όμως δεν υπήρχε.

Έτσι, προέβη σε ενδε­λεχή έλεγχο, δια­πι­στώ­νο­ντας, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ότι όταν οι πελάτες του κατα­στή­μα­τος κατέ­βαλ­λαν το αντί­τιμο των καυ­σί­μων, που προ­μη­θεύ­ο­νταν, με την χρήση πιστω­τι­κής κάρτας, οι εγκα­λού­με­νοι μετριο­πα­θώς στην αρχή και με φρενήρη ρυθμό στην συνέ­χεια, είτε επα­νε­ξέ­δι­δαν από το μηχά­νημα έγκρι­σης και χορή­γη­σης από­δει­ξης πιστω­τι­κής κάρτας, την σχετική από­δειξη για τον πελάτη, η οποία είναι πανο­μοιό­τυπη ως προς τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά με αυτήν, που δια­τη­ρεί ο έμπορος, με μονα­δική δια­φο­ρο­ποί­ηση την ένδειξη στο τέλος «αντί­γραφο πελάτη» ή «αντί­γραφο εμπόρου», είτε παρα­κρα­τού­σαν και δεν παρέ­δι­δαν στον πελάτη το δικό του από­κομμα, χορη­γώ­ντας του μόνο την από­δειξη της ταμεια­κής μηχανής.

Ισχυ­ρί­ζε­ται επι­πλέον ότι στο τέλος της ημέρας, κατά την παρά­δοση του ταμείου, συνέ­ρα­πταν μαζί ως σύνολο είσπρα­ξης, τόσο τα απο­κόμ­ματα των απο­δεί­ξεων που προ­ο­ρί­ζο­νταν για εκείνον, όσο και αυτά που απο­τε­λού­σαν αντί­γραφα είτε πρω­τό­τυπα των απο­δεί­ξεων του πελάτη και τα προ­σέ­θε­ταν ως σύνολο εισπρά­ξεων με πληρωμή μέσω πιστω­τι­κής κάρτας, αφαι­ρώ­ντας από το ταμείο το πλε­ο­νά­ζον ποσό σε μετρητά, τα οποία παρα­κρα­τού­σαν για τον εαυτό τους.

«Εγώ από την πλευρά μου, λόγω της εμπι­στο­σύ­νης που έδειχνα στα πρόσωπα των εγκα­λου­μέ­νων και της πολυ­ε­τούς πρα­κτι­κής, δεν έλεγχα τα απο­κόμ­ματα, απλά προ­σέ­θετα το σύνολο αυτών και το συσχέ­τιζα με το παρα­δο­τέο ταμείο», ανα­φέ­ρει ο βεν­ζι­νο­πώ­λης.

Δια­τεί­νε­ται μάλιστα ότι το ποσό που έχουν υπε­ξαι­ρέ­σει από τον Φεβρουά­ριο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2014, όπου έγιναν αντι­λη­πτοί, ανέρ­χε­ται σε 40.000 €.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέον ότι ομο­λό­γη­σαν την διά­πραξη του αδι­κή­μα­τος της υπε­ξαί­ρε­σης υπο­σχό­με­νοι την επι­στροφή των χρη­μά­των. Οι δύο εργα­ζό­με­νοι από την άλλη υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι ανωτέρω ισχυ­ρι­σμοί είναι ανα­λη­θείς. Μεταξύ άλλων υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο μηνυό­με­νος δεν εξηγεί πως κατά­φερ­ναν να αλλά­ξουν και το συγκε­ντρω­τικό ποσό που εμφα­νι­ζό­ταν στο τέλος της ημέρας κατά το κλεί­σιμο του ταμείου.

«Είναι γνωστό σε όσους έχουν δου­λέ­ψει με παρό­μοια μηχα­νή­ματα λήψης πιστω­τι­κών καρτών ότι κατά το κλεί­σιμο του ταμείου το μηχά­νημα εκδίδει συγκε­ντρω­τικό παρα­στα­τικό στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται το συνο­λικό ποσό που κατα­λή­γει στον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό της επι­χεί­ρη­σης. Η ταμειακή μηχανή κάθε κατα­στή­μα­τος κατά το κλεί­σιμο του ταμείου με την γνωστή εντολή «Ζ» εκδίδει παρα­στα­τικό με το οποίο ανα­λύ­ο­νται οι πωλή­σεις της εται­ρείας τόσο με μετρητά όσο και με κάρτες. Κατόπιν των παρα­πάνω πως ο ενα­γό­με­νος κατά την παρα­λαβή των ταμείων του δεν έλεγχε στοι­χειω­δώς τα προ­α­να­φε­ρό­μενα», ανα­ρω­τιού­νται στην αγωγή τους. Ισχυ­ρί­ζο­νται ακόμη ότι το μόνο σφάλμα του πρώτου εξ αυτών, που παρερ­μη­νεύει ο μηνυτής ήταν ότι αντί να πάει στην τράπεζα με την κάρτα του τρεις φορές να κάνει ανάληψη χρη­μά­των, παρα­κρα­τούσε το ποσό σε μετρητά κάποιας συναλ­λα­γής με πελάτη και χρέωνε την κάρτα του με το αντί­στοιχο ποσό, χωρίς να ζημιώ­σει ούτε κατά το ελά­χι­στο την επι­χεί­ρηση. Υπο­στη­ρί­ζουν δε ότι σκοπός του είναι να αμυνθεί σε μήνυση που του υπέβαλε ο δεύ­τε­ρος για σωμα­τι­κές βλάβες που του προ­κά­λεσε.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Χρι­στο­δού­λου.