Πώς θα γίνεται η πτώχευση των νοικοκυριών

Τη δυ­να­τό­τη­τα όλων των φυ­σι­κών προ­σώ­πων να απαλ­λα­γούν από χρέη εντός τριε­τί­ας από την κή­ρυ­ξη της πτώ­χευ­σης προ­βλέ­πει ο νέος κώ­δι­κας φε­ρεγ­γυό­τη­τας, όπως ονο­μά­ζε­ται επί­ση­μα ο νέος πτω­χευ­τι­κός νόμος που επε­ξερ­γά­ζο­νται η κυ­βέρ­νη­ση και το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών.

Πρό­κει­ται για τη δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία που δί­νε­ται στα νοι­κο­κυ­ριά να συ­νε­χί­σουν τη ζωή τους απαλ­λαγ­μέ­να από τα χρέη του πα­ρελ­θό­ντος, αφού όμως απο­δε­χθούν να χά­σουν το σύ­νο­λο της πε­ριου­σί­ας τους, η οποία θα ρευ­στο­ποι­η­θεί με δι­κα­στι­κή από­φα­ση.

Οπως προ­βλέ­πει το προ­σχέ­διο νόμου, μετά το πέρας της ισχύ­ος του νόμου Κα­τσέ­λη, στην πτω­χευ­τι­κή πε­ριου­σία θα ανή­κει πλέον και η πρώτη κα­τοι­κία του οφει­λέ­τη. Μά­λι­στα, στην πε­ρί­πτω­ση που τα φυ­σι­κά πρό­σω­πα που πτω­χεύ­ουν ει­σφέ­ρουν στην πτω­χευ­τι­κή πε­ριου­σία στοι­χεία ση­μα­ντι­κής αξίας, όπως λ.χ. την κύρια κα­τοι­κία τους, η απαλ­λα­γή επέρ­χε­ται τα­χύ­τε­ρα, μετά την πά­ρο­δο ενός έτους από την κή­ρυ­ξη της πτώ­χευ­σης.

Το «αγκά­θι»

Το προ­σχέ­διο νόμου συμ­φω­νή­θη­κε με τους θε­σμούς ύστε­ρα από εξα­ντλη­τι­κές πο­λύ­μη­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και ανα­μέ­νε­ται να δοθεί στη δη­μο­σιό­τη­τα προς δια­βού­λευ­ση την προ­σε­χή εβδο­μά­δα. «Αγκά­θι» απο­τε­λεί ακόμη το θέμα του φορέα που θα μπο­ρεί να αγο­ρά­ζει την πρώτη κα­τοι­κία των προ­σώ­πων που πτω­χεύ­ουν, δί­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα τη δυ­να­τό­τη­τα σε ευά­λω­τα νοι­κο­κυ­ριά να συ­νε­χί­σουν να πα­ρα­μέ­νουν σε αυτήν κα­τα­βάλ­λο­ντας ενοί­κιο. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, η σύ­στα­ση του φορέα θα προ­βλέ­πε­ται στο σχέ­διο νόμου, αλλά οι κρί­σι­μες λε­πτο­μέ­ρειες για τον τρόπο βάσει του οποί­ου θα απο­κτά ακί­νη­τα, και στη συ­νέ­χεια θα τα δια­θέ­τει στα ευά­λω­τα νοι­κο­κυ­ριά, θα κα­θο­ρι­στούν σε υπουρ­γι­κή από­φα­ση που θα εκ­δο­θεί μετά την ψή­φι­ση του νόμου και αφού συμ­φω­νη­θεί με τους θε­σμούς.

Εξω­δι­κα­στι­κή ρύθ­μι­ση

Το σχέ­διο του νέου κώ­δι­κα φε­ρεγ­γυό­τη­τας δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα της εξω­δι­κα­στι­κής ρύθ­μι­σης οφει­λών με την υπο­βο­λή αί­τη­σης σε ηλε­κτρο­νι­κή πλατ­φόρ­μα στην Ει­δι­κή Γραμ­μα­τεία Ιδιω­τι­κού Χρέ­ους. Το Δη­μό­σιο μπο­ρεί να συμ­με­τά­σχει στη ρύθ­μι­ση των οφει­λών με συ­γκε­κρι­μέ­να κρι­τή­ρια, που θα κα­θο­ρι­στούν με κοινή υπουρ­γι­κή από­φα­ση που θα εκ­δο­θεί μετά την ψή­φι­ση του νόμου. Η εξω­δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία προ­βλέ­πε­ται να είναι σύ­ντο­μη και η προ­σπά­θεια εξεύ­ρε­σης λύσης δεν θα πρέ­πει να ξε­περ­νά­ει τους δύο μήνες.

Ο νέος κώ­δι­κας φε­ρεγ­γυό­τη­τας θα αντι­κα­τα­στή­σει τον νόμο Κα­τσέ­λη, αλλά και τις δια­τά­ξεις για την πτώ­χευ­ση των επι­χει­ρή­σε­ων που ενο­ποιού­νται. Ο νέος νόμος θέτει ενιαί­ους κα­νό­νες και δια­δι­κα­σί­ες για την πτώ­χευ­ση των νο­μι­κών και των φυ­σι­κών προ­σώ­πων αλλά και αυ­στη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την απαλ­λα­γή τους από τα χρέη. Με­τα­ξύ αυτών, να μην ελέγ­χο­νται για δό­λιες ενέρ­γειες ή να μην αρ­νού­νται να συ­νερ­γα­στούν με τα όρ­γα­να της πτώ­χευ­σης. Ασφα­λι­στι­κή δι­κλί­δα για τη μη κα­τα­στρα­τή­γη­ση του νόμου είναι επί­σης η υπο­χρέ­ω­ση του οφει­λέ­τη που έχει κάνει αί­τη­ση για πτώ­χευ­ση να δίνει στην πτω­χευ­τι­κή πε­ριου­σία το μέρος του ετή­σιου ει­σο­δή­μα­τός του που υπερ­βαί­νει τις εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης.

Αυτό ση­μαί­νει ότι για όσο διά­στη­μα διαρ­κεί η πτώ­χευ­ση, συ­ντάσ­σε­ται σχέ­διο πε­ριο­δι­κών πλη­ρω­μών και ο οφει­λέ­της θα πρέ­πει να κα­τα­βάλ­λει το υπερ­βάλ­λον ποσό που δια­θέ­τει π.χ. από την ερ­γα­σία του, από αυτό που ορί­ζουν οι εύ­λο­γες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης. Οπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρε­ται στην αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση που συ­νο­δεύ­ει το σχέ­διο νόμου, η πρό­βλε­ψη αυτή γί­νε­ται με στόχο να απο­φευ­χθούν φαι­νό­με­να κα­τα­στρα­τή­γη­σης της πτω­χευ­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας από πρό­σω­πα που ενώ δεν έχουν αξιο­ση­μεί­ω­τη κι­νη­τή ή ακί­νη­τη πε­ριου­σία, έχουν αντί­θε­τα με­γά­λα ει­σο­δή­μα­τα, με απο­τέ­λε­σμα ενώ εμ­φα­νί­ζο­νται πτω­χοί και χωρίς επαρ­κή πε­ριου­σία ώστε να εξο­φλή­σουν τους πι­στω­τές τους, να ζουν πλου­σιο­πά­ρο­χα. Τα ετή­σια ει­σο­δή­μα­τα εξαι­ρού­νται όταν η πτω­χευ­τι­κή πε­ριου­σία υπερ­βαί­νει το 10% των χρεών του οφει­λέ­τη, είναι αξίας άνω των 100.000 ευρώ και εφό­σον δεν έχει απο­κτη­θεί στη διάρ­κεια των 12 μηνών προ της υπο­βο­λής της αί­τη­σης πτώ­χευ­σης. Στην πε­ρί­πτω­ση που οι τρεις αυτές προ­ϋ­πο­θέ­σεις συ­ντρέ­χουν αθροι­στι­κά, κρί­νε­ται ότι το να συ­μπε­ρι­λη­φθούν και τα ετή­σια ει­σο­δή­μα­τα του πτω­χού στην πτω­χευ­τι­κή πε­ριου­σία είναι εξαι­ρε­τι­κά επα­χθές γι’ αυτόν.

Οπως προ­βλέ­πει το προ­σχέ­διο του νέου κώ­δι­κα φε­ρεγ­γυό­τη­τας, δι­καί­ω­μα στην πτώ­χευ­ση έχουν όλα τα νο­μι­κά και τα φυ­σι­κά πρό­σω­πα με την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι αδυ­να­τούν να κα­τα­βά­λουν τις λη­ξι­πρό­θε­σμες οι­κο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις.

Ο οφει­λέ­της βρί­σκε­ται σε παύση πλη­ρω­μών όταν δεν κα­τα­βάλ­λει λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές του προς το Δη­μό­σιο, τους φο­ρείς κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης ή τις τρά­πε­ζες σε ύψος του­λά­χι­στον 40% των συ­νο­λι­κών λη­ξι­πρό­θε­σμων υπο­χρε­ώ­σε­ών του για πε­ρί­ο­δο του­λά­χι­στον 6 μηνών, αλλά και όταν η αδυ­να­μία είναι επα­πει­λού­με­νη, δη­λα­δή ακόμα και αν δεν έχει ακόμη επέλ­θει. Η αί­τη­ση πρέ­πει να συ­νο­δεύ­ε­ται από την υπο­βο­λή όλων των οι­κο­νο­μι­κών και πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του οφει­λέ­τη και της συ­ναί­νε­σης για άρση του απορ­ρή­του των τρα­πε­ζι­κών κα­τα­θέ­σε­ων και του φο­ρο­λο­γι­κού απορ­ρή­του.

Η αί­τη­ση

Η πτώ­χευ­ση κη­ρύσ­σε­ται έπει­τα από αί­τη­ση του οφει­λέ­τη, ενός ή πε­ρισ­σό­τε­ρων πι­στω­τών με έν­νο­μο συμ­φέ­ρον, καθώς και έπει­τα από αί­τη­ση του ει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών, εφό­σον δι­καιο­λο­γεί­ται από λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος.  Aπό την κή­ρυ­ξη της πτώ­χευ­σης ανα­στέλ­λο­νται αυ­το­δι­καί­ως όλα τα ατο­μι­κά κα­τα­διω­κτι­κά μέτρα των πι­στω­τών κατά του οφει­λέ­τη, τα οποία έχουν ασκη­θεί προς ικα­νο­ποί­η­ση ή εκ­πλή­ρω­ση πτω­χευ­τι­κών απαι­τή­σε­ών τους.

Τι προ­βλέ­πε­ται για τα νο­μι­κά πρό­σω­πα

Οσον αφορά τα νο­μι­κά πρό­σω­πα, με τoν ανα­θε­ω­ρη­μέ­νο κώ­δι­κα φε­ρεγ­γυό­τη­τας κω­δι­κο­ποιού­νται όλες οι δια­δι­κα­σί­ες που ισχύ­ουν σή­με­ρα για την πτώ­χευ­ση στη βάση και της προ­σαρ­μο­γής της ελ­λη­νι­κής νο­μο­θε­σί­ας με τη νέα κοι­νο­τι­κή οδη­γία περί αφε­ρεγ­γυό­τη­τας, ενώ κω­δι­κο­ποιού­νται σε ένα ενιαίο κεί­με­νο και όλες οι προ­πτω­χευ­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες που στόχο έχουν τη διά­σω­ση της επι­χεί­ρη­σης και την απο­τρο­πή της πτώ­χευ­σης. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο νέος νόμος ρυθ­μί­ζει:

• Την εξω­δι­κα­στι­κή ρύθ­μι­ση οφει­λών μέσω της ηλε­κτρο­νι­κής πλατ­φόρ­μας που λει­τουρ­γεί στην Ει­δι­κή Γραμ­μα­τεία Ιδιω­τι­κού Χρέ­ους.

• Την προ­πτω­χευ­τι­κή δια­δι­κα­σία με στόχο την εξυ­γί­αν­ση της επι­χεί­ρη­σης (το παλιό άρθρο 99-106).

• Την ει­δι­κή δια­χεί­ρι­ση (γνω­στός ως νόμος Δέν­δια).

Οπως ση­μειώ­νε­ται στην αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση, το νέο πλαί­σιο επι­διώ­κει στό­χους που είναι κρί­σι­μοι για την εθνι­κή οι­κο­νο­μία, καθώς απο­βλέ­πει στην τα­χύ­τε­ρη δυ­να­τή επι­στρο­φή πα­ρα­γω­γι­κών μέσων σε πα­ρα­γω­γι­κές χρή­σεις. Στο­χεύ­ει στην τα­χύ­τε­ρη ανά­κτη­ση απαι­τή­σε­ων από τους πι­στω­τές μέσω της εκ­ποί­η­σης της πτω­χευ­τι­κής πε­ριου­σί­ας σε αγο­ραί­ες αξίες, όπως αυτές απο­κα­λύ­πτο­νται από τον δη­μό­σιο πλει­στη­ρια­σμό. Εξί­σου ση­μα­ντι­κή επι­δί­ω­ξη απο­τε­λεί η δια­τή­ρη­ση των βιώ­σι­μων επι­χει­ρή­σε­ων μέσω της δια­δι­κα­σί­ας εξω­δι­κα­στι­κού συμ­βι­βα­σμού ή της δια­δι­κα­σί­ας εξυ­γί­αν­σης.

Ο νέος κώ­δι­κας προ­βλέ­πει δύο εναλ­λα­κτι­κές μορ­φές πτω­χευ­τι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης: την εκ­κα­θά­ρι­ση των στοι­χεί­ων της πτω­χευ­τι­κής πε­ριου­σί­ας ξε­χω­ρι­στά ή τη διά­θε­ση του συ­νό­λου του ενερ­γη­τι­κού μιας επι­χεί­ρη­σης.

Βα­σι­κή και­νο­το­μία του νέου νόμου είναι ο αυ­ξη­μέ­νος ρόλος των πι­στω­τών. Συ­γκε­κρι­μέ­να, το πτω­χευ­τι­κό δι­κα­στή­ριο μπο­ρεί να αφαι­ρέ­σει από τον οφει­λέ­τη τη διοί­κη­ση της πτω­χευ­τι­κής πε­ριου­σί­ας, αν τούτο επι­βάλ­λει το συμ­φέ­ρον των πι­στω­τών, και στην πε­ρί­πτω­ση αυτή το δι­καί­ω­μα διοί­κη­σης πε­ριέρ­χε­ται μόνον στον σύν­δι­κο. Ο σύν­δι­κος ορί­ζε­ται από το πτω­χευ­τι­κό δι­κα­στή­ριο και απο­τε­λεί πρό­σω­πο που δια­θέ­τει άδεια δια­χει­ρι­στή αφε­ρεγ­γυό­τη­τας.

Ο κώ­δι­κας ει­σά­γει την αρχή της αστι­κής ευ­θύ­νης των μελών του ορ­γά­νου διοί­κη­σης του νο­μι­κού προ­σώ­που για τη μη έγκαι­ρη υπο­βο­λή της αί­τη­σης πτώ­χευ­σης εντός της προ­θε­σμί­ας των 30 ημε­ρών από την ημέρα παύ­σης των πλη­ρω­μών, έστω και από αμέ­λεια.

Πηγή: kathimerini.gr