Η θωράκιση αποφασίστηκε, η ακριτική γραμμή περιμένει τις λεπτομέρειες

Η έγκριση εξοπλιστικών προγραμμάτων 4,2 δισεκατομμυρίων ευρώ από το ΚΥΣΕΑ, με κορμό την «Ασπίδα του Αχιλλέα», είναι από εκείνες τις αποφάσεις που στην Αθήνα διαβάζονται ως στρατηγικός σχεδιασμός και στα Δωδεκάνησα ως καθημερινότητα. Η μετάβαση από την αποσπασματική αντιαεροπορική κάλυψη σε ενιαίο πολυεπίπεδο πλέγμα προστασίας, με έμφαση στην αναχαίτιση μη επανδρωμένων αεροχημάτων, απαντά σε μια πραγματικότητα που τα σύγχρονα πεδία συγκρούσεων έχουν καταστήσει αδιαμφισβήτητη, ότι ένα drone λίγων χιλιάδων ευρώ μπορεί να δοκιμάσει άμυνες δισεκατομμυρίων. Και πουθενά αλλού στη χώρα οι χρόνοι αντίδρασης δεν είναι τόσο ασφυκτικοί όσο στον άξονα από τη Ρόδο έως το Καστελλόριζο, εκεί όπου η ελληνική επικράτεια τελειώνει και κάθε θεωρητική συζήτηση περί αποτροπής γίνεται απτή γεωγραφία.

Υπάρχουν όμως και τα κενά που δεν επιτρέπουν ακόμη πανηγυρισμούς. Το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης παραμένει αδιευκρίνιστο, η γεωγραφική κατανομή των συστημάτων άγνωστη και ακόμη και το συνολικό ύψος του πακέτου εμφανίζεται με αποκλίσεις, από τα 4,2 έως τα 5 δισεκατομμύρια ανάλογα με την πηγή. Η εμπειρία των εξοπλιστικών προγραμμάτων διδάσκει ότι η απόσταση από την έγκριση του ΚΥΣΕΑ μέχρι την επιχειρησιακή ένταξη μετριέται συχνά σε χρόνια, και τα ακριτικά νησιά δεν έχουν την πολυτέλεια να ζουν με υποσχέσεις επ’ αόριστον. Το θετικό είναι ότι η απόφαση ελήφθη σε περίοδο ηρεμίας και όχι υπό το κράτος κρίσης, ένδειξη ότι η άμυνα του Αιγαίου αντιμετωπίζεται ως διαρκής προτεραιότητα και όχι ως αντανακλαστικό πανικού.

Η ασπίδα ανακοινώθηκε, μένει να δούμε πότε και πάνω από ποια νησιά θα σηκωθεί.