Η θωράκιση αποφασίστηκε, η ακριτική γραμμή περιμένει τις λεπτομέρειες

Η έγκριση εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των 4,2 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ από το ΚΥΣΕΑ, με κορμό την «Ασπίδα του Αχιλλέα», είναι από εκείνες τις απο­φά­σεις που στην Αθήνα δια­βά­ζο­νται ως στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός και στα Δωδε­κά­νησα ως καθη­με­ρι­νό­τητα. Η μετά­βαση από την απο­σπα­σμα­τική αντια­ε­ρο­πο­ρική κάλυψη σε ενιαίο πολυ­ε­πί­πεδο πλέγμα προ­στα­σίας, με έμφαση στην ανα­χαί­τιση μη επαν­δρω­μέ­νων αερο­χη­μά­των, απαντά σε μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που τα σύγ­χρονα πεδία συγκρού­σεων έχουν κατα­στή­σει αδιαμ­φι­σβή­τητη, ότι ένα drone λίγων χιλιά­δων ευρώ μπορεί να δοκι­μά­σει άμυνες δισε­κα­τομ­μυ­ρίων. Και πουθενά αλλού στη χώρα οι χρόνοι αντί­δρα­σης δεν είναι τόσο ασφυ­κτι­κοί όσο στον άξονα από τη Ρόδο έως το Καστελ­λό­ριζο, εκεί όπου η ελλη­νική επι­κρά­τεια τελειώ­νει και κάθε θεω­ρη­τική συζή­τηση περί απο­τρο­πής γίνεται απτή γεω­γρα­φία.

Υπάρ­χουν όμως και τα κενά που δεν επι­τρέ­πουν ακόμη πανη­γυ­ρι­σμούς. Το χρο­νο­διά­γραμμα υλο­ποί­η­σης παρα­μέ­νει αδιευ­κρί­νι­στο, η γεω­γρα­φική κατα­νομή των συστη­μά­των άγνωστη και ακόμη και το συνο­λικό ύψος του πακέτου εμφα­νί­ζε­ται με απο­κλί­σεις, από τα 4,2 έως τα 5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ανάλογα με την πηγή. Η εμπει­ρία των εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των διδά­σκει ότι η από­σταση από την έγκριση του ΚΥΣΕΑ μέχρι την επι­χει­ρη­σιακή ένταξη μετριέ­ται συχνά σε χρόνια, και τα ακρι­τικά νησιά δεν έχουν την πολυ­τέ­λεια να ζουν με υπο­σχέ­σεις επ’ αόρι­στον. Το θετικό είναι ότι η απόφαση ελήφθη σε περίοδο ηρεμίας και όχι υπό το κράτος κρίσης, ένδειξη ότι η άμυνα του Αιγαίου αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως διαρκής προ­τε­ραιό­τητα και όχι ως αντα­να­κλα­στικό πανικού.

Η ασπίδα ανα­κοι­νώ­θηκε, μένει να δούμε πότε και πάνω από ποια νησιά θα σηκωθεί.