«Στο Μάτι δεν υπήρχε διέξοδος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες»

«Στην περιοχή στο Μάτι, που έγινε η τρα­γω­δία, από ό,τι φαί­νε­ται δεν υπήρχε καμία διέ­ξο­δος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες»: στην καταγ­γε­λία αυτή για την οικι­στική ανά­πτυξη στο Μάτι προ­χώ­ρησε η πρώην Ειδική Γραμ­μα­τέας Επι­θε­ω­ρη­τών Περι­βάλ­λο­ντος Μαρ­γα­ρίτα Καρα­βα­σίλη.

Μιλώ­ντας στον ρ/σ realfm 97,8 η κ. Καρα­βα­σίλη κατήγ­γειλε -όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ιστο­σε­λίδα του σταθμού- «δυστυ­χώς το κράτος είναι ‘λαδω­μένο’, όλες οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες δυστυ­χώς. Εγώ το 1992, εάν είχα υπο­χω­ρή­σει και είχα βάλει τη γραμμή λίγο πιο εκεί για να εντάξω κάποια ‘φιλέτα’, θα ήμουν τώρα με περιου­σία. Αυτό γινόταν, θα πάρεις οικό­πεδο και θα μοσχο­που­λή­σεις, βάλε τη γραμμή πιο εκεί, αυτές ήταν οι πιέσεις. Το έχω δεχτεί επα­νει­λημ­μένα αυτό. Έκανα το Γενικό Πολε­ο­δο­μικό (Σχέδιο) Κηφι­σιάς, αντί­στοι­χες οι πιέσεις. Κάποιοι κρα­τού­σαν “Θερ­μο­πύ­λες”, κάποιοι δεν το έκαναν, κάποιοι άρχισαν να ξεχει­λώ­νουν τα πράγ­ματα και μετά άρχισαν οι νόμοι να ξεχει­λώ­νουν, παρά­θυρα και πόρτες για να μπορεί ο καθένας το αυθαί­ρετο του να το νομι­μο­ποι­ή­σει. Αυτό γίνεται συνέ­χεια, ποτέ δεν υπήρξε πολι­τική βούληση. Ποτέ δεν θα υπάρξει όσο το σύστημα στη­ρί­ζε­ται στην ψηφο­θη­ρία», τόνισε η αρχιτέκτων-πολεοδόμος, ανα­φε­ρό­μενη στην εκπό­νηση του Γενικού Πολε­ο­δο­μι­κού Σχεδίου του Δήμου Νέας Μάκρης, στον οποίο ανήκει διοι­κη­τικά και η πλη­γείσα περιοχή στο Μάτι.

«Ο Δήμος της Νέας Μάκρης ήταν ένας από αυτούς τους δήμους που είχε ανά­πτυξη από την εποχή του ’80 – ’90 και έπρεπε να μπουν κανόνες. Ο πολε­ο­δο­μι­κός σχε­δια­σμός και η νομο­θε­σία έδιναν ακριβώς αυτά που πρέπει να προ­βλέ­ψει κανείς προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει βιώ­σι­μους οικι­σμούς, ασφα­λείς οικι­σμούς. Ολο­κλη­ρώ­θηκε το γενικό πολε­ο­δο­μικό περίπου το 1992, από εμένα την ίδια, σε μία περιοχή που το 80% ήταν δασική, που σημαί­νει ότι βάσει της νομο­θε­σίας δεν μπο­ρού­σαν να μπουν στο σχέδιο. Ένας από αυτούς ήταν και η περιοχή στο Μάτι, στα όρια δηλαδή με τον δήμο Ραφήνας», τόνισε η κ. Καρα­βα­σίλη.

«Αυτή η περιοχή δεν μπήκε ποτέ στο σχέδιο, παρά το γεγονός ότι μετά το 1992 ακο­λού­θη­σαν και πολε­ο­δο­μι­κές μελέτες, έγιναν αρκετές τρο­πο­ποι­ή­σεις στον σχε­δια­σμό με στόχο να μπει στο σχέδιο και το υπό­λοιπο κομμάτι. Με πιέσεις μεγάλων που είχαν συμ­φέ­ρο­ντα πάνω στη γη. Εγώ είχα δεχτεί απί­στευ­τες πιέσεις για να βάλω στο σχέδιο κάτι που θα έπεφτε έτσι και αλλιώς από το ΣτΕ το οποίο ήταν ο τελικός νομο­θέ­της. Το Μάτι ανήκει στον δήμο Νέας Μάκρης, που σημαί­νει ότι αυτό το κομμάτι δεν μπο­ρούσε ποτέ να μπει στο σχέδιο. Ήταν στο γενικό πολε­ο­δο­μικό ως προ­στα­τευό­μενη περιοχή, δασική έκταση», πρό­σθεσε.

«Από το 2006 – 2008 άρχισαν ξανά οι πιέσεις σε μία περιοχή που είχε ήδη οικο­δο­μη­θεί πάρα πολύ έντονα με τα γνωστά αυθαί­ρετα, ταυ­τό­χρονα η οικο­δό­μηση είχε φτάσει μέχρι την παραλία έχοντας κλείσει είτε με κατοι­κίες, είτε με κέντρα, είτε με ξενο­δο­χεία την παραλία σε όλο το μήκος. Στην περιοχή στο Μάτι, που έγινε η τρα­γω­δία, από ό,τι φαί­νε­ται δεν υπήρχε καμία διέ­ξο­δος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες», κατήγ­γειλε χαρα­κτη­ρι­στικά η πρώην Ειδική Γραμ­μα­τέας.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}