Εορτή Ευαγγελισμού της Παναγίας κι η Εθνική μας Επέτειος

Η σημε­ρινή ημέρα είναι σημα­ντική τόσο από θρη­σκευ­τι­κής όσο κι από­ε­θνι­κής πλευράς. Εορ­τά­ζουμε τον Ευαγ­γε­λι­σμό της Πανα­γίας μας και την επέ­τειον της ενάρ­ξεως του μεγάλου ξεση­κω­μού του Έθνους το 1821 που οδήγησε στην ελευ­θε­ρία μας και στην αξιο­πρεπή παρου­σία του Ελλη­νι­κού Κράτους στη σύγ­χρονη ιστορία της Παγκό­σμιας Κοι­νω­νίας.

Η σημε­ρινή απο­στο­λική περι­κοπή ανα­φέ­ρε­ται στο σκοπό της εναν­θρω­πί­σεως του Υιού και Λόγου του Θεού, που είναι η σωτηρία του ανθρώ­πι­νου Γένους.

Η Ευαγ­γε­λική Περι­κοπή ανα­φέ­ρε­ται ακριβώς εις την ιστο­ρική ημέρα της ανα­κοι­νώ­σεως της Καλής και σωτή­ριας αγγε­λίας εις την Παρ­θέ­νον Μαρία για την εναν­θρώ­πιση του Υιού και Λόγου του Θεού.

Γι’ αυτό στο σημε­ρινό Απο­λυ­τί­κιο της Εορτής του Ευαγ­γε­λι­σμού ψάλ­λουμε ότι «Σήμερον της Σωτη­ρίας ημών το Κεφά­λαιον, και του απ’ αιώνος Μυστη­ρίου η φανέ­ρω­σις, ο Υιός του Θεού, Υιός της Παρ­θέ­νου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγ­γε­λί­ζε­ται.

Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοή­σω­μεν, Χαίρε Κεχα­ρι­τω­μένη, ο Κύριος μετά Σου».

Αυτή λοιπόν την μεγάλη θρη­σκευ­τική εορτή που σχε­τί­ζε­ται με την σωτηρία του ανθρώ­πι­νου Γένους, επέ­λε­ξαν κι οι σκλάβοι προ­πάπ­ποι μας να προ­τά­ξουν την απο­φα­σι­στι­κό­τητα τους να οργα­νώ­σουν το μεγάλο ξεση­κωμό ενα­ντίον των βάρ­βα­ρων κατα­κτη­τών Τούρκων, για να ζήσουν τα παιδιά τους και εμείς ελεύ­θε­ροι.

Οι προ­πάπ­ποι μας απο­φά­σι­σαν να πεθά­νουν εκείνοι για να ζήσουμε εμείς. Πρό­βα­λαν στο Ιστο­ρικό Προ­σκή­νιο με το γνωστό Διάγ­γελμα, «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ».

Με την απόφαση τους να είναι έτοιμοι να δώσουν και τη ζωή τους για να ζήσουμε ελεύ­θε­ροι, άνοιξαν το δρόμο της ελευ­θε­ρίας των σκλα­βω­μέ­νων λαών.

Αυτό που έκανε τους προ­πάπ­πους μας να γίνουν ήρωες και να θυσια­σθούν για την Ελευ­θε­ρία μας και την Ελευ­θε­ρία των κατα­δυ­να­στευ­μέ­νων λαών, ήταν η βαθιά τους Ορθό­δοξη πίστη.

Γι’ αυτό επέ­λε­ξαν την ημέρα του Ευαγ­γε­λι­σμού της Πανα­γίας μας και για το δικό τους ξεση­κωμό, γιατί πίστευαν ότι ήταν δίκαιο και θέλημα του Θεού ο εθνικός τους Αγώνας να δικαιω­θεί, όπως και δικαιώ­θηκε.

Ο Υψη­λά­ντης, ο Κολο­κο­τρώ­νης, ο Καραϊ­σκά­κης, ο Αθα­νά­σιος Διάκος, ο Ανδρού­τσος, ο Καπετάν Κανάρης, ο Μακρυ­γιάν­νης, η Μπου­μπου­λίνα και τόσοι άλλοι Μεγάλοι ήρωες της Ελλη­νι­κής Επα­να­στά­σεως του 1821, ήσαν άνθρω­ποι θεο­φο­βού­με­νοι, που πίστευαν στον Εθνικό Αγώνα γιατί είχαν μαζί τους την βοήθεια του Θεού.

Η προ­τε­ραιό­τητα στην βαθιά Ορθό­δοξη πίστη τους, βοήθησε τα μέγιστα να να δια­φυ­λα­χθεί ως κόρη οφθαλ­μού η υπό­θε­σις της εθνικής ενό­τη­τας για την επι­τυ­χία του κοινού σκοπού της απε­λευ­θε­ρώ­σεως του Έθνους.

Αυτή την βαθιά Ορθό­δοξη πίστη χρεια­ζό­μα­στε και σήμερα στην καθη­με­ρινή ζωή μας για να δια­φυ­λά­ξουμε την ενότητα μας και για να συμ­βά­λουμε στην αντι­με­τώ­πιση των ποι­κί­λων κοι­νω­νι­κών προ­βλη­μά­των της ευρύ­τε­ρης Κοι­νω­νίας.

Το πρό­βλημα της φτώ­χειας, το πρό­βλημα του έϊτς, το πρό­βλημα της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, το πρό­βλημα της ανερ­γίας, η κατα­στροφή του περι­βάλ­λο­ντος είναι και δικά μας προ­βλή­ματα, γιατί όσο υπάρ­χουν άνθρω­ποι που υπο­φέ­ρουν, θυμό­μα­στε όλους εκεί­νους τους προ­γό­νους μας που υπό­φε­ραν στα τετρα­κό­σια χρόνια της σκλα­βιάς από τους Τούρ­κους,

θυμό­μα­στε τα όσα υπο­φέ­ραμε στη Μικρα­σια­τική κατα­στροφή από τους Τούρ­κους, όσα υπο­φέ­ραμε από τους Γερ­μα­νούς κατα­κτη­τές κατά το Δεύτερο Παγκό­σμιο Πόλεμο, όσα υπο­φέ­ραμε στην Κύπρο, πρώτα από τους Άγγλους Αποι­κιο­κρά­τες και μετά το 1974 από τους βάρ­βα­ρους πάλι Τούρ­κους Ανα­το­λί­τες, που συνε­χί­ζουν ακόμη να κατέ­χουν παρά­νομα μεγάλο μέρος του νησιού.

Μαζί με τον Μακα­ριώ­τα­τον Πατριάρχη μας κ.κ. Θεό­δω­ρον Β’, τους Αρχιε­ρείς και τους κλη­ρι­κούς του Πατριαρ­χείου μας, ας ενώ­σουμε όλοι μας τις προ­σευ­χές μας για την αιώνια ανά­παυση των ηρώων του 1821 και όλων εκείνων που έχασαν άδικα και πρόωρα τη ζωή τους τόσο στον Ιστο­ρικό βίο του Έθνους όσο και στη Χώρα που ζούμε, αλλά και για όλους εκεί­νους που θυσιά­στη­καν για την προ­ά­σπιση του αγαθού της Ελευ­θε­ρίας για όλους τους λαούς του κόσμου.

Οι προ­σευ­χές μας ακόμη στρέ­φο­νται πρός όλους εκεί­νους τους ανθρώ­πους και τους λαούς που ακόμη υπο­φέ­ρουν, προ­σευ­χό­με­νοι ότι με τη βοήθεια του Θεού και τη δική μας συμπα­ρά­σταση, τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα τους κι η προ­σω­πική και εθνική τους ελευ­θε­ρία θα γίνουν σεβαστά από όλους.

Χωρίς τον αλλη­λο­σε­βα­σμό μεταξύ των λαών και των Εθνών και των ανθρώ­πων, απει­λεί­ται ασφά­λεια μας κι η ειρη­νική συνύ­παρξη μας.

Οι μεγάλοι ήρωες του 1821 εθυ­σιά­σθη­σαν για τα αγαθά της ελευ­θε­ρίας και της παγκό­σμιας ειρήνης και γενι­κό­τερα για την προ­ά­σπιση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των. Την ίδια ευθύνη έχουμε όλοι μας για να ζήσουμε σε ένα καλύ­τερο κόσμο. (amen)