Εγινε εκτενής ενημέρωση για τα προβλήματα των Δικαστηρίων

Ενη­μέ­ρω­ση «εφ’ όλης της ύλης» για τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει η απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης στη Ρόδο έκα­ναν χθες στην Αρε­ο­πα­γί­τη Επι­θε­ω­ρή­τρια της ΣΤ’ Δι­κα­στι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας κ. Στυ­λια­νή Γιαν­νού­κου, τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου.

Αρ­χι­κά στά­θη­καν στα κτη­ρια­κά προ­βλή­μα­τα του δι­κα­στι­κού με­γά­ρου και στην ελ­λι­πή αστυ­νο­μι­κή του φύ­λα­ξη, το­νί­ζο­ντας ότι είναι επι­βε­βλη­μέ­νο να λη­φθεί μέ­ρι­μνα για την συ­ντή­ρη­ση των υπο­δο­μών του.

Ζή­τη­σαν επί­σης να λη­φθεί μέ­ρι­μνα για την πλή­ρω­ση των κενών ορ­γα­νι­κών θέ­σε­ων του προ­σω­πι­κού αλλά και για την τρο­πο­ποί­η­ση του υπάρ­χο­ντος ορ­γα­νο­γράμ­μα­τος, αφού ο αριθ­μός του υπαλ­λη­λι­κού προ­σω­πι­κού δεν επαρ­κεί για να αντι­με­τω­πι­στεί ο φόρ­τος ερ­γα­σί­ας που έχει συσ­σω­ρευ­θεί κυ­ρί­ως στον πρώτο βαθμό δι­καιο­δο­σί­ας.

Τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δ.Σ.Ρ. εξέ­φρα­σαν την ικα­νο­ποί­η­σή τους για το επί­πε­δο των δι­κα­στών που υπη­ρε­τούν σή­με­ρα στο Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, ενώ ζή­τη­σαν την πα­ρέμ­βα­ση της επι­θε­ω­ρή­τριας για την αντι­με­τώ­πι­ση προ­βλη­μά­των εξαι­τί­ας κα­θυ­στέ­ρη­σης στην έκ­δο­ση απο­φά­σε­ων από 4 δι­κα­στές που υπη­ρε­τού­σαν πα­λαιό­τε­ρα στο νησί.

Σε ό,τι αφορά την Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ζη­τή­θη­κε η ενί­σχυ­σή της με Αντει­σαγ­γε­λείς καθώς και οι τρείς, που υπη­ρε­τούν στο νησί, τε­λούν σε άδεια λο­χεί­ας. Μια εκ των Αντει­σαγ­γε­λέ­ων μά­λι­στα εκτε­λεί υπη­ρε­σί­ες προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­ξει πρό­βλη­μα στη λει­τουρ­γία των ακρο­α­τη­ρί­ων, ενώ κα­θή­κο­ντα Ει­σαγ­γε­λέ­ων της έδρας εκτε­λούν για να κα­λυ­φθεί το κενό και τα­κτι­κοί δι­κα­στές.

Ιδιαί­τε­ρη μνεία έγινε επί­σης στο πρό­βλη­μα που δη­μιουρ­γεί στη λει­τουρ­γία του κτη­μα­το­λο­γί­ου η έλ­λει­ψη κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή.

Ο πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Κ. Σαρ­ρής τό­νι­σε ότι η πλή­ρω­ση της κενής θέ­σε­ως του κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή απο­τε­λεί πάγιο αί­τη­μα του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, ενώ ανα­φέρ­θη­κε διε­ξο­δι­κά και στο γε­γο­νός ότι υφί­στα­νται δύο δια­φο­ρε­τι­κές απο­φά­σεις που αφο­ρούν στην αντι­με­τώ­πι­ση αγω­γών του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου για ακί­νη­τα που έχουν υφαρ­πα­γεί με τη χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους, με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­χει ανα­σφά­λεια δι­καί­ου στην εφαρ­μο­γή του άρ­θρου 41 του κτη­μα­το­λο­γι­κού κα­νο­νι­σμού.

Από τις συν­δυα­σμέ­νες δια­τά­ξεις των άρ­θρων 37, 38, 39, 41 και 61 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Ρόδου, σαφώς προ­κύ­πτει ότι τόσο η αρ­χι­κή εγ­γρα­φή, όσον και οι με­τα­γε­νέ­στε­ρες αυτής κα­τα­χω­ρί­σεις στο κτη­μα­το­λό­γιο, όταν κα­τα­στούν αμε­τά­κλη­τες απο­τε­λούν πλήρη από­δει­ξη ότι το δι­καί­ω­μα ανή­κει σ` εκεί­νους, επ’ ονό­μα­τι των οποί­ων έγι­ναν αυτές, ένα­ντι πά­ντων, λόγω της δη­μο­σί­ας πί­στης των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών και της όλης εν­νοί­ας του προ­ο­ρι­σμού του θε­σμού του κτη­μα­το­λο­γί­ου.

Η διά­τα­ξη του αρ. 41, ορί­ζει, ότι οι αγω­γές δεν μπο­ρούν να βλά­ψουν τους τρί­τους, οι οποί­οι απέ­κτη­σαν το ακί­νη­το ή δι­καιώ­μα­τα επ` αυτού από επα­χθή αιτία και με καλή πίστη με βάση τα δε­δο­μέ­να της κτη­μα­το­λο­γι­κής εγ­γρα­φής που υπήρ­χε πριν από την έγερ­ση και κα­τα­χώ­ρι­ση της αγω­γής.

Με την διά­τα­ξη αυτή κα­θιε­ρώ­νε­ται η ισχύ­ου­σα πα­ράλ­λη­λα με το τεκ­μή­ριο ακρί­βειας των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών αρχή της δη­μό­σιας πί­στης του κτη­μα­το­λο­γι­κού βι­βλί­ου, η εγ­γρα­φή στο οποίο, τόσο η αρ­χι­κή όσο και οι με­τα­γε­νέ­στε­ρες δη­μιουρ­γούν τεκ­μή­ριο ένα­ντι όλων ότι ο τρί­τος που έχει συ­ναλ­λα­γεί κα­λό­πι­στα και με επα­χθή αιτία απέ­κτη­σε πραγ­μα­τι­κά το φε­ρό­με­νο στο κτη­μα­το­λο­γι­κό βι­βλίο, με βάση τα δε­δο­μέ­να της προ­ϋ­πάρ­χου­σας εγ­γρα­φής, ως απο­κτη­θέν δι­καί­ω­μα και συ­νε­πώς κατ` εκεί­νου που απέ­κτη­σε εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα επί ακι­νή­του κατά τα ανω­τέ­ρω.

Η Αρε­ο­πα­γί­της επι­λή­φθη­κε στο με­τα­ξύ προ­σω­πι­κά δύο προ­κα­ταρ­κτι­κών εξε­τά­σε­ων που αφο­ρούν ισά­ριθ­μες ανα­φο­ρές σε βάρος λει­τουρ­γών της δι­καιο­σύ­νης από δύο πο­λί­τες.

Η μια πε­ρί­πτω­ση αφορά αντι­δι­κία συ­ντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού με δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς και ιδιώ­τη για τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό ακι­νή­του και κα­ταγ­γε­λί­ες για εκ­χέρ­σω­ση αυτού και η δεύ­τε­ρη για την αντι­με­τώ­πι­ση μη­νυ­τή­ριας ανα­φο­ράς κα­θη­γη­τή σε βάρος συ­να­δέλ­φων του, που συμ­με­τεί­χαν στη δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης αι­τή­σε­ων για τον ορι­σμό διευ­θυ­ντών σχο­λι­κών μο­νά­δων.

Η επι­θε­ώ­ρη­ση των δι­κα­στη­ρί­ων θα ολο­κλη­ρω­θεί την 27η Φε­βρουα­ρί­ου 2015.